Top 25 van 2020: 1. Bruce Springsteen – Letter To You

In 2018 trad Bruce Springsteen avond aan avond op in het Walter Kerr Theatre op Broadway in New York City. Op een avond na het optreden als hij onderweg gaat naar huis aan de andere kant van de Hudson River, krijgt hij van een fan een gitaar aangereikt. Springsteen denkt eerst dat hij er een handtekening op moet zetten. Maar de fan wil dat Springsteen de gitaar houdt. Dat is de eerste aanzet voor wat zou leiden tot het album ‘Letter To You’.

In november van het vorige jaar werd de E Street band opgetrommeld, bestaande uit Garry Tallent, Little Steven, Max Weinberg, Roy Bittan, Nils Lofgren, Patti Scialfa Charlie Giordano en Jake Clemons.

Voor het eerst sinds lange tijd had Springsteen vooraf geen demo’s gemaakt. Maar speelde hij de nummers op een akoestische gitaar voor in het bijzijn van de band. Waarna de band er mee aan de slag ging en zelf dingen kon toevoegen aan de nummers. Samen met producer Ron Aniello werd het album in vijf dagen tijd opgenomen in Springsteen’s thuis studio in Colts Neck, New Jersey.

Opener van de plaat is het ingetogen ‘One Minute You’re Here’ dat bewust of niet, een mooie overgang is tussen zijn vorige plaat ‘Western Stars’ uit 2019 en deze nieuwe plaat. Het thema van de plaat wordt in dit nummer direct duidelijk namelijk het ouder worden en het verlies van mensen om hem heen. In het daarop volgende nummer begint de E Street Band op stoom te komen met ‘Letter To You’ gevolgd door ‘Burnin’ Train’, inclusief glockenspiel, als ode aan bandlid Danny Federici die in 2008 overleed.

‘Last Man Standing’ is een verwijzing naar zijn eerste bandje The Castiles en zanger van de band George Theiss, die Springsteen in de jaren 60 bij deze band haalde. In het nummer richt Springsteen zich tot Theiss en haalt in het nummer herinneringen op. Springsteen komt ook tot inzicht dat hij nu de ‘Last Man Standing’ is want op Springsteen na zijn de andere bandleden allemaal uit de tijd gekomen. Tevens is dit het eerste nummer waarop de saxofoon van Jake Clemons te horen is. Jake is het neefje van saxofonist Clarence ‘Big Man’ Clemons die in 2011 overleed.

‘The Power Of Prayer’ is een mooi liefdesliedje met een verwijzing naar Ben E. King. Ook fans van de politieke Springsteen komen op dit album aan hun trekken op het nummer ‘House Of A Thousand Guitars zingt Springsteen:

The criminal clown has stolen the throne. He steals what he can never own

Lijkt mij duidelijk naar wie Springsteen hier verwijst. ‘Rainmaker’ gaat over een zelfde soort type. Al schijnt Springsteen dit nummer al in de Bush jaren te hebben geschreven.

Naast de nieuwe nummers heeft Springsteen drie nummers uit de archieven gehaald die allen bijna 50 jaar oud zijn. Te beginnen met ‘Janey Needs A Shooter’ dat Springsteen al eens overweegde voor het album ‘Darkness On The Edge Of Town’ uit 1978. ‘Song For Orphans’ kent zijn oorsprong begin jaren ’70 en in de 2020 versie klinkt het een beetje als Bob Dylan & The Band. ‘If I Was The Priest’ was een van de nummers die Springsteen speelde bij zijn auditie, voor John Hammond van Columbia Records. Deze versie is een van de hoogtepunten van het album.

Andere prijsnummers zijn het prachtige ‘Ghosts’ waarbij de gedachten naar Theiss, Clemons en Federici gaan en ook een ode is aan het muziek maken en de missie die Springsteen heeft.

I’m alive, I can feel the blood shiver in my bones
I’m alive and I’m out here on my own
I’m alive and I’m coming home
Yeah I’m coming home

Toen ik ‘Ghosts’ voor de eerste keer hoorde maakte kippenvel en een gevoel van euforie maakte zich van mij meester. Prachtig nummer en kan niet wachten om dit nummer live te horen.

Afsluiter van de plaat is ‘I’ll See You In My Dreams’ weer een nummer over de dood, maar zoals Springsteen zingt in het nummer:

I’ll see you in my dreams when all our summers have come to an end
I’ll see you in my dreams, we’ll meet and live and laugh again
I’ll see you in my dreams, yeah around the river bend
For death is not the end
And I’ll see you in my dreams

Prachtig!

Bruce Springsteen & The E Street Band leveren een geweldige plaat af. Met het echte E Street geluid gevangen op een studio album. Een album dat ik het meest gedraaid heb. Hopen op betere after corona tijden en wat mij betreft is ‘Letter To You’ de plaat van het jaar en dus pakt Springsteen voor het tweede jaar op rij de titel ‘Plaat van het jaar’.
Thanks Boss!

Aanrader, op AppleTV+ is een documentaire te zien over de totstandkoming van dit album.

Tracklist:
1 One Minute You’re Here (2:57)
2 Letter to You (4:55)
3 Burnin’ Train (4:03)
4 Janey Needs a Shooter (6:49)
5 Last Man Standing (4:05)
6 The Power of Prayer (3:36)
7 House of a Thousand Guitars (4:30)
8 Rainmaker (4:56)
9 If I Was the Priest (6:50)
10 Ghosts (5:54)
11 Song for Orphans (6:13)
12 I’ll See You in My Dreams (3:29)
Linkjes:
Website: brucespringsteen.net
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Real Roots Cafe: Bruce Springsteen – Letter To You

In 2018 trad Bruce Springsteen avond aan avond op in het Walter Kerr Theatre op Broadway in New York City. Op een avond na het optreden als hij onderweg gaat naar huis aan de andere kant van de Hudson River, krijgt hij van een fan een gitaar aangereikt. Springsteen denkt eerst dat hij er een handtekening op moet zetten. Maar de fan wil dat Springsteen de gitaar houdt. Dat is de eerste aanzet voor wat zou leiden tot het album ‘Letter To You’.

In november van het vorige jaar werd de E Street band opgetrommeld, bestaande uit Garry Tallent, Little Steven, Max Weinberg, Roy Bittan, Nils Lofgren, Patti Scialfa Charlie Giordano en Jake Clemons.

Voor het eerst sinds lange tijd had Springsteen vooraf geen demo’s gemaakt. Maar speelde hij de nummers op een akoestische gitaar voor in het bijzijn van de band. Waarna de band er mee aan de slag ging en zelf dingen kon toevoegen aan de nummers. Samen met producer Ron Aniello werd het album in vijf dagen tijd opgenomen in Springsteen’s thuis studio in Colts Neck, New Jersey.

LEES VERDER

Concertreview: Mighty Max Weinberg

Bruce Springsteen was druk bezig met zijn shows op Broadway en met zijn op 14 juni verschenen plaat ‘Western Stars’. Dus de rest van de band had vrij om te doen en laten wat ze willen. Dus zijn ze zo’n beetje allemaal op tour gegaan. Waaronder ook drummer van de E Street Band, Max Weinberg. Bij Springsteen concerten nemen fans vaak bordjes mee met verzoekjes daarop en dat insprireerde Weinberg voor een eigen tour. Hij vroeg 3 leden van de Weeklings om hem te helpen. Na concerten in de Verenigde Staten was het nu de beurt aan Europa. Op 18 juli werd er ook een concert in Paradiso geboekt. Bij binnenkomst van Paradiso was de vloer voorzien van zitjes en tafeltjes waardoor het geheel wat weg had van een café.

Op het podium hing ook een groot doek waar liedjes op verschenen die de band zou kunnen spelen vanavond. De te kiezen nummers waren onder andere van The Beatles, The Rolling Stones, Led Zeppelin, David Bowie, Neil Young, Eagles, Creedence Clearwater Revival, Cream en natuurlijk een aantal nummers uit het oeuvre van Bruce Springsteen. Tegen half 9 kwam de band onder leiding van Max Weinberg het podium op. Na eerst een heel verhaal in fonetisch Nederlands van de drummer was het tijd voor het eerste nummer van de avond, ‘White Room’ van Cream, gevolgd door ‘Fortunate Son’ van CCR en het eerste Springsteen nummer van de avond ‘She’s The One’. Daarna kwam Weinberg achter het drumstel vandaan om de zaal rond te gaan om verzoekjes te gaan vragen. Wat zeer mooie nummers op leverde met onder andere ‘Drift Away’ van Dobie Gray en ‘Night Moves’ van Bob Seger.

Zo vervolgde het concert de avond door, als afsluiters werden een prachtige versie van Springsteen’s ‘Thunder Road’ gespeeld met een mooie gitaarsolo op het eind en ‘Glory Days’ waarbij men het podium op mocht. Waarmee er een eind kwam aan een verrassend concert, niet alleen door de gespeelde nummers maar door de opzet waar ik eerst wat twijfels over had. Maar die twijfel werd na de eerste nummers direct weggenomen. Persoonlijk hoogtepuntje was ‘American Girl’ van Tom Petty & The Heartbreakers. Dat Weinberg goed kan drummen is bekend maar ook de band die hij mee had genomen zijn stuk voor stuk uitstekende muzikanten. Een mooie avond! Maar een volgende keer zie ik hem liever weer drummen met Bruce Springsteen voor zich.



Setlist:

White Room/Fortunate Son/Rebel Rebel/She’s the One/Drift Away /Lola/Night Moves/Open My Eyes/Anything at All/Mother’s Little Helper/Rocky Mountain Way/I Walk the Line/Tenth Avenue Freeze-out/Start Me Up/All Right Now/Helplessly Hoping/Good Times Bad Times/Take It Easy/American Girl/Cinnamon Girl/I Can See For Miles// Thunder Road/Glory Days

Band:

Max Weinberg – drums
Glen Burtnik – bass, vocals
Bob Burger – guitar, harmonica, vocals
John Merjave – guitar, vocals

Gezien:
Max Weinberg’s Jukebox
18-07-2019. Paradiso, Amsterdam, NL

Plaat van de week: Glen Hansard – Roll On Slow

Het muziekjaar 2018 is weer begonnen met de eerste nieuwe releases van dit jaar. Een van de fijnste tot nu toe is ‘Roll On Slow’ van het album ‘Between Two Shores’ van Glen Hansard.

In deze live versie speelt Max Weinberg van de E Street Band mee en dat is niet geheel toevallig want Glen Hansard is groot fan van Bruce Springsteen. Dat wordt nog maar eens duidelijk tegen het eind van het nummer:

I’m ridin’
I wish I wasn’t on my own
Thunder Road is blasting out
On the E Street Radio

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – The E Street Shuffle

Gisteravond (10 april) is Springsteen’s E Street Band opgenomen in de Rock & Roll Hall Of Fame. Het ontstaan van de E Street Band vond plaats op E Street in Belmar, New Jersey. In het huis van toetsenist David Sancious die van 1972 tot 1974 in de band zat. In de eerste jaren van de band speelde Vini Lopez drums tot 1974. Toen nam Ernest Carter de drums over, voor een tour en het inspelen van het nummer ‘Born To Run’. Later in ’74 werden verlieten Sancious en Carter de band en voor hun kwamen Roy Bittan (toetsen) en Max Weinberg (drums) in de plaats. Samen met bassist Garry Tallent, toetsenist Danny Federici, gitarist (Little/Miami) Steve van Zandt en the Big Man saxofonist Clarence Clemons werd dit de harde kern van E Street.

In 1984 verliet Little Steven de band om een eigen solo carriere na te jaren zijn bekendste nummers uit die tijd zijn Sun City en Bitter Fruit. Maar naar aanleiding van het album ‘Born In The USA’. Moest er toch getourd worden dus werd Nils Lofgren aan de band toegevoegd om de gitaar partijen over te nemen van, van Zandt. Daarnaast werd er een extra vocalist aangetrokken namelijk Patti Scialfa (vanaf ’90 mevrouw Springsteen). Na de Tunnel Of Love Express Tour in 1988 werd de band ontslagen. Springsteen wilde wat anders. Maar in 1999 kwam de band weer bij elkaar. Met Little Steven en Nils Lofgren. In de lente van 2008 overleed phantom Danny Federici, in de zomer van 2011 overleed the big man Clarence Clemons. Zware verliezen op E Street zo vertelde Springsteen. Maar de band ging door en nu staan ze dus vermeld in de Rock & Roll Hall Of Fame.

10257287_787045844638924_7067698050137769870_o
van links naar rechts: Steve van Zandt, Nils Lofgren, David Sancious, Garry Tallent, Roy Bittan, Max Weinberg en Vini Lopez

De plaat van de week is dus The E Street Shuffle uit 1973.
De beste bar band in de wereld zelfs van grote stadions maken ze gezellige café’s. Of zoals Springsteen de band altijd aankondigd:
The heart-stopping, pants-dropping, hard-rocking, booty-shaking, love-making, earth-quaking, Viagra-taking, justifying, death-defying, legendary E STREET BAND!!

De hele inductie van Springsteen van The E Street Band is hier(!) te lezen.