Plaat van de week: Amanda Shires – That’s All

De eerste weken van januari zijn op muziek gebied altijd rustige tijden. Er is nog weinig nieuwe muziek verschenen om door te gaan voor plaat van de week. Dus deze week nog een nummer van 2020. Dat hopelijk de voorloper is van een nieuwe plaat van Amanda Shires. Want op 31 december verscheen ‘That’s All’. Geen nieuw nummer maar een cover van Genesis, die het nummer op het gelijknamige album uit 1983 zetten. Shires vond dit nummer een goede samenvatting van een gek en raar 2020. Oftewel een Covid anthem.

Plaat van de week: John Fogerty – Weeping In The Promised Land

Een nieuwe single van John Fogerty, dat was al even geleden. De single verscheen op woensdag 6 januari, net voordat de Trump aanhangers het Captiol in Washington, bestormden. Waardoor het nummer nog meer aan kracht won voor mij.
Fogerty is geen fan van Trump, dat liet hij al blijken in de aanloop naar de verkiezing van Trump maar ook in latere jaren. Vooral toen Trump het nummer ‘Fortunate Son’ ging gebruiken tijdens zijn campagne voor 2020. In het nummer ‘Weeping In The Promised land’ kijkt Fogerty terug op het Presidentschap van Trump. Zoals de aanval van Trump op Anthony Fauci (de Amerikaanse Jaap van Dissel van het Amerikaanse RIVM).

He dances on their bones
Pharaoh shoutin’ down the medicine man

En ook de moord op George Floyd:
Out in the street
On your neck with a knee
The people are cryin’
Your words ‘I can’t breathe’
and the white judge say
been no crime here today

In het nummer begeleidt Fogerty zichzelf op de piano en wordt hij bijgestaan door een gospel koor.

Fogerty schijnt ook te werken aan een plaat met nieuw materiaal, dat zou dan zijn eerste zijn sinds ‘Revival’ uit 2007. Ik ben benieuwd!

Plaat van de week: Bruce Springsteen – The Rising

Toen was het alweer 1 januari, een nieuw jaar en hopelijk voor iedereen beter en gezonder dan 2020. Want tja, dat was een niet zo’n best jaar. Al gebeurde er ook genoeg mooie dingen. Een van de eerste nummers die ik vanmiddag draaide was ‘The Rising’ van Bruce Springsteen. Gevolgd door Chris Stapleton met ‘Starting Over’ beide nummers hebben na afgelopen jaar een extra lading gekregen. Beiden zijn het nummers over hoop op betere tijden. En aangezien ‘Starting Over‘ vorig jaar al eens plaat van de week was, ging de keuze naar ‘The Rising’ van Springsteen.

Hopelijk wordt 2021 het jaar van ‘The Rising’ en een terugkeer naar het oude normaal met wat leermomenten van deze corona tijd!

Alle goeds voor 2021!

Top 25 van 2020: 1. Bruce Springsteen – Letter To You

In 2018 trad Bruce Springsteen avond aan avond op in het Walter Kerr Theatre op Broadway in New York City. Op een avond na het optreden als hij onderweg gaat naar huis aan de andere kant van de Hudson River, krijgt hij van een fan een gitaar aangereikt. Springsteen denkt eerst dat hij er een handtekening op moet zetten. Maar de fan wil dat Springsteen de gitaar houdt. Dat is de eerste aanzet voor wat zou leiden tot het album ‘Letter To You’.

In november van het vorige jaar werd de E Street band opgetrommeld, bestaande uit Garry Tallent, Little Steven, Max Weinberg, Roy Bittan, Nils Lofgren, Patti Scialfa Charlie Giordano en Jake Clemons.

Voor het eerst sinds lange tijd had Springsteen vooraf geen demo’s gemaakt. Maar speelde hij de nummers op een akoestische gitaar voor in het bijzijn van de band. Waarna de band er mee aan de slag ging en zelf dingen kon toevoegen aan de nummers. Samen met producer Ron Aniello werd het album in vijf dagen tijd opgenomen in Springsteen’s thuis studio in Colts Neck, New Jersey.

Opener van de plaat is het ingetogen ‘One Minute You’re Here’ dat bewust of niet, een mooie overgang is tussen zijn vorige plaat ‘Western Stars’ uit 2019 en deze nieuwe plaat. Het thema van de plaat wordt in dit nummer direct duidelijk namelijk het ouder worden en het verlies van mensen om hem heen. In het daarop volgende nummer begint de E Street Band op stoom te komen met ‘Letter To You’ gevolgd door ‘Burnin’ Train’, inclusief glockenspiel, als ode aan bandlid Danny Federici die in 2008 overleed.

‘Last Man Standing’ is een verwijzing naar zijn eerste bandje The Castiles en zanger van de band George Theiss, die Springsteen in de jaren 60 bij deze band haalde. In het nummer richt Springsteen zich tot Theiss en haalt in het nummer herinneringen op. Springsteen komt ook tot inzicht dat hij nu de ‘Last Man Standing’ is want op Springsteen na zijn de andere bandleden allemaal uit de tijd gekomen. Tevens is dit het eerste nummer waarop de saxofoon van Jake Clemons te horen is. Jake is het neefje van saxofonist Clarence ‘Big Man’ Clemons die in 2011 overleed.

‘The Power Of Prayer’ is een mooi liefdesliedje met een verwijzing naar Ben E. King. Ook fans van de politieke Springsteen komen op dit album aan hun trekken op het nummer ‘House Of A Thousand Guitars zingt Springsteen:

The criminal clown has stolen the throne. He steals what he can never own

Lijkt mij duidelijk naar wie Springsteen hier verwijst. ‘Rainmaker’ gaat over een zelfde soort type. Al schijnt Springsteen dit nummer al in de Bush jaren te hebben geschreven.

Naast de nieuwe nummers heeft Springsteen drie nummers uit de archieven gehaald die allen bijna 50 jaar oud zijn. Te beginnen met ‘Janey Needs A Shooter’ dat Springsteen al eens overweegde voor het album ‘Darkness On The Edge Of Town’ uit 1978. ‘Song For Orphans’ kent zijn oorsprong begin jaren ’70 en in de 2020 versie klinkt het een beetje als Bob Dylan & The Band. ‘If I Was The Priest’ was een van de nummers die Springsteen speelde bij zijn auditie, voor John Hammond van Columbia Records. Deze versie is een van de hoogtepunten van het album.

Andere prijsnummers zijn het prachtige ‘Ghosts’ waarbij de gedachten naar Theiss, Clemons en Federici gaan en ook een ode is aan het muziek maken en de missie die Springsteen heeft.

I’m alive, I can feel the blood shiver in my bones
I’m alive and I’m out here on my own
I’m alive and I’m coming home
Yeah I’m coming home

Toen ik ‘Ghosts’ voor de eerste keer hoorde maakte kippenvel en een gevoel van euforie maakte zich van mij meester. Prachtig nummer en kan niet wachten om dit nummer live te horen.

Afsluiter van de plaat is ‘I’ll See You In My Dreams’ weer een nummer over de dood, maar zoals Springsteen zingt in het nummer:

I’ll see you in my dreams when all our summers have come to an end
I’ll see you in my dreams, we’ll meet and live and laugh again
I’ll see you in my dreams, yeah around the river bend
For death is not the end
And I’ll see you in my dreams

Prachtig!

Bruce Springsteen & The E Street Band leveren een geweldige plaat af. Met het echte E Street geluid gevangen op een studio album. Een album dat ik het meest gedraaid heb. Hopen op betere after corona tijden en wat mij betreft is ‘Letter To You’ de plaat van het jaar en dus pakt Springsteen voor het tweede jaar op rij de titel ‘Plaat van het jaar’.
Thanks Boss!

Aanrader, op AppleTV+ is een documentaire te zien over de totstandkoming van dit album.

Tracklist:
1 One Minute You’re Here (2:57)
2 Letter to You (4:55)
3 Burnin’ Train (4:03)
4 Janey Needs a Shooter (6:49)
5 Last Man Standing (4:05)
6 The Power of Prayer (3:36)
7 House of a Thousand Guitars (4:30)
8 Rainmaker (4:56)
9 If I Was the Priest (6:50)
10 Ghosts (5:54)
11 Song for Orphans (6:13)
12 I’ll See You in My Dreams (3:29)
Linkjes:
Website: brucespringsteen.net
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 2. Jason Isbell and The 400 Unit – Reunions

Na het succes van ‘The Nashville Sound’ uit 2017 en een mooie live plaat in 2018 ging Jason Isbell uit Green Hill, Alabama aan de slag met de opvolger die de titel ‘Reunions’ mee kreeg. Maar dat ging niet van het spreekwoordelijke leien dakje. Want zo vertelde Isbell in interviews dat hij erg gespannen was tijdens het maken van het album. Hierdoor kwamen er ook wat relationele problemen met echtgenoot Amanda Shires. Isbell maakte zich zorgen of de nummers wel goed genoeg zouden zijn. Terugkijkend op het opname proces met Dave Cobb op de producers stoel had Isbell meer van het maken van het album willen genieten. Want nadat het album klaar was is hij trots op het album. En dat mag zeker!

Het eerste nummer dat Isbell schreef voor het album was ‘Only Children’ hij schreef dit nummer toen hij met zijn vrouw, kind en vrienden op vakantie was in Griekenland. Waarbij hij terugdacht aan vervlogen tijden en de dingen en personen die hij mist. ‘Dreamsicle’ is daar ook een mooi voorbeeld van. ‘Overseas’ werd door Isbell al gespeeld tijdens de afgelopen tour. Hij schreef dit nummer toen zijn vrouw ook op tour was. In het nummer probeert Isbell het gevoel van troosteloosheid en het missen van de ander te beschrijven. Het nummer wordt afgesloten met een prachtige gitaarsolo van Isbell.

De eerste single van het album was ‘Be Afraid’ in het nummer roept Isbell zijn collega’s op om zich uit te spreken en hun publiek te inspireren. Vooral in de country muziek zijn veel artiesten bang en terughoudend om zich uit te spreken over bv hun politieke voorkeur. Als je dat wel doet, zoals de Dixie Chicks dat ooit deden, dan krijg je de hoon van het volk over je heen. Maar doe het toch maar wees bang, wees heel bang maar doe het toch maar. Een van de hoogtepunten van album is het nummer ‘St. Peter’s Autograph’ Isbell schreef dit nummer voor zijn vrouw nadat haar goede vriend en gitarist Neal Casal overleed.

Now you’ve lost another friend
Who couldn’t stay to see the end
He had somewhere else to be
Cut him down and burn the tree

There’s no shelter from the rain
And I can’t comprehend your pain
But I got arms and I got ears
And I will always be right here

Het een na laatst nummer op het album ‘It Gets Easier’ Isbell schreef dit nummer voor mensen die proberen van hun verslaving af te komen en geeft hun advies. Isbell heeft het verslaafd zijn aan drank en drugs zelf ook aan den lijve ondervonden. Wat het nummer extra krachtig maakt. Net als op ‘The Nashville Sound’ is het laatste nummer een ode aan zijn dochter Mercy. ‘Letting You Go’ is een prachtige afsluiter van een fantastische plaat. Rustige nummers worden afgewisseld met wat stevigere muziek. Het gitaarspel van Isbell is op deze plaat duidelijk geïnspireerd door dat van Mark Knopfler (Dire Straits). Een terechte tweede plek in mijn eindlijst!

Tracklist:
1 What’ve I Done to Help (6:40)
2 Dreamsicle (3:44)
3 Only Children (3:57)
4 Overseas (5:07)
5 Running with Our Eyes Closed (3:42)
6 River (3:22)
7 Be Afraid (3:19)
8 St. Peter’s Autograph (4:10)
9 It Gets Easier (3:47)
10 Letting You Go (3:22)
Linkjes:
Website: jasonisbell.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania