Top 25 van 2020: 2. Jason Isbell and The 400 Unit – Reunions

Na het succes van ‘The Nashville Sound’ uit 2017 en een mooie live plaat in 2018 ging Jason Isbell uit Green Hill, Alabama aan de slag met de opvolger die de titel ‘Reunions’ mee kreeg. Maar dat ging niet van het spreekwoordelijke leien dakje. Want zo vertelde Isbell in interviews dat hij erg gespannen was tijdens het maken van het album. Hierdoor kwamen er ook wat relationele problemen met echtgenoot Amanda Shires. Isbell maakte zich zorgen of de nummers wel goed genoeg zouden zijn. Terugkijkend op het opname proces met Dave Cobb op de producers stoel had Isbell meer van het maken van het album willen genieten. Want nadat het album klaar was is hij trots op het album. En dat mag zeker!

Het eerste nummer dat Isbell schreef voor het album was ‘Only Children’ hij schreef dit nummer toen hij met zijn vrouw, kind en vrienden op vakantie was in Griekenland. Waarbij hij terugdacht aan vervlogen tijden en de dingen en personen die hij mist. ‘Dreamsicle’ is daar ook een mooi voorbeeld van. ‘Overseas’ werd door Isbell al gespeeld tijdens de afgelopen tour. Hij schreef dit nummer toen zijn vrouw ook op tour was. In het nummer probeert Isbell het gevoel van troosteloosheid en het missen van de ander te beschrijven. Het nummer wordt afgesloten met een prachtige gitaarsolo van Isbell.

De eerste single van het album was ‘Be Afraid’ in het nummer roept Isbell zijn collega’s op om zich uit te spreken en hun publiek te inspireren. Vooral in de country muziek zijn veel artiesten bang en terughoudend om zich uit te spreken over bv hun politieke voorkeur. Als je dat wel doet, zoals de Dixie Chicks dat ooit deden, dan krijg je de hoon van het volk over je heen. Maar doe het toch maar wees bang, wees heel bang maar doe het toch maar. Een van de hoogtepunten van album is het nummer ‘St. Peter’s Autograph’ Isbell schreef dit nummer voor zijn vrouw nadat haar goede vriend en gitarist Neal Casal overleed.

Now you’ve lost another friend
Who couldn’t stay to see the end
He had somewhere else to be
Cut him down and burn the tree

There’s no shelter from the rain
And I can’t comprehend your pain
But I got arms and I got ears
And I will always be right here

Het een na laatst nummer op het album ‘It Gets Easier’ Isbell schreef dit nummer voor mensen die proberen van hun verslaving af te komen en geeft hun advies. Isbell heeft het verslaafd zijn aan drank en drugs zelf ook aan den lijve ondervonden. Wat het nummer extra krachtig maakt. Net als op ‘The Nashville Sound’ is het laatste nummer een ode aan zijn dochter Mercy. ‘Letting You Go’ is een prachtige afsluiter van een fantastische plaat. Rustige nummers worden afgewisseld met wat stevigere muziek. Het gitaarspel van Isbell is op deze plaat duidelijk geïnspireerd door dat van Mark Knopfler (Dire Straits). Een terechte tweede plek in mijn eindlijst!

Tracklist:
1 What’ve I Done to Help (6:40)
2 Dreamsicle (3:44)
3 Only Children (3:57)
4 Overseas (5:07)
5 Running with Our Eyes Closed (3:42)
6 River (3:22)
7 Be Afraid (3:19)
8 St. Peter’s Autograph (4:10)
9 It Gets Easier (3:47)
10 Letting You Go (3:22)
Linkjes:
Website: jasonisbell.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 3. Taylor Swift – folklore en evermore

Taylor Swift is een van de grootste artiesten van de afgelopen jaren. Maar ik bleef altijd ver van haar muziek, te poppie, te overdreven maar ik ben om. Dat begon begin dit jaar al met de documentaire ‘Miss Americana‘ die ik toevallig voorbij zag komen op Netflix. Mooie docu maar daardoor niet haar hele discografie doorgewerkt want ja de muziek bleef hetzelfde. Tot Swift op 24 juli van dit jaar een album uitbracht met de titel ‘folklore’. In eerste instantie ging dit aan mij voorbij, maar er werd lyrisch op gereageerd door verschillende artiesten die ik volg op de socials. Dus toch maar even een poging wagen en wat nummers geluisterd. En wauw wat een fijne plaat!

Taylor Swift inmiddels 31 jaar uit West Reading, Pennsylvania, was een paar jaar geleden bij een concert van The National, waarin Aaron Dessner speelt. Na afloop van het concert spraken Swift en Dessner dat ze een keer een liedje zouden gaan schrijven. Begin dit jaar stond Swift klaar om op wereldtour te gaan om haar album uit 2019 ‘Lover’ te promoten. Maar net als bij zoveel dingen dit jaar werd hier een streep doorgezet toen de wereld in de ban kwam van corona. Toen Swift thuis zat begon ze liedjes te schrijven, ze stuurde Aaron Dessner een berichtje of hij mee wilde schrijven en nodigde Jack Antonoff (Bleachers) ook uit om op afstand mee te schrijven. Swift liet een studio bouwen in haar huis en wederom op afstand maakten ze de nummers die tot ‘folklore’ zouden leiden. Het project was zo geheim dat zelfs Swift’s platenmaatschappij tot een week voor de release nog van niets wist. Vandaar ook dat ‘folklore’ in eerste instantie alleen digitaal te beluisteren was.

Al snel had ik een paar favorieten zoals ‘the last great american dynasty’ een nummer over de excentrieke filantroop Rebekah Harkness die voor haar tweede huwelijk trouwde met een oliemagnaat. Swift wilde dit nummer al een tijdje schrijven omdat ze het huis waar Harkness woonde, nu het hare is. In het nummer trekt Swift ook gelijkenissen met zichzelf en hoe ze soms wordt geframed in de media of door anderen. ‘exile’ schreef ze samen met William Bowery een alias voor haar vriend Joe. Bon Iver frontman Justin Vernon zingt op dit nummer mee wat een mooi duet oplevert.

Andere hoogtepunten zijn ‘august’ met een fijn eind van de zomervibe en ‘betty’ dat wat mij betreft het mooiste nummer van het album is met een prachtig melancholische mondharmonica. Taylor Swift zou met deze plaat zeker in mijn top 10 komen maar dat was het dan ook. Tot er op 11 december nog een album verscheen getiteld: ‘evermore’. Volgens Swift het zusje van ‘folklore’ en daar kan ik mij wel in vinden. ‘evermore’ begint waar ‘folklore’ is opgehouden. Wederom mooie liedjes over personages en omgevingen aangevuld met iets meer instrumentatie. Net als ‘folklore’ maakte Swift dit album met Dessner en Antonoff. Daarnaast zijn er nog samenwerkingen met HAIM (‘no body, no crime’) met The National op het prachtige ‘coney island’ en de afsluiter van de plaat ‘evermore’ met Bon Iver. Andere noemenswaardige nummers zijn ’tis the damn season’ over de feestdagen in de winter en het terug naar huis gaan van hoofdpersonage ‘dorothea’ wat ook een mooi nummer is. ’tis the damn season’ is met de huidige staat van de wereld wel een wat ironisch liedje. Swift keert op dit album ook nog even terug naar haar country roots met ‘cowboy like me’.

Als je mij aan het begin van het jaar had verteld dat er twee albums van Taylor Swift in mijn platenkast zouden staan had ik je voor gek verklaard. Maar Swift heeft gewoon twee hele goede platen afgeleverd en daarmee ook de soundtrack voor 2020 gemaakt. Een plaat opgenomen in de tijd van de pandemie, het is dat er twee platen zijn die ik net wat vaker heb gedraaid en iets beter vind. Anders was het duo ‘folklore’ en ‘evermore’ op de eerste plek gekomen van deze lijst.

Check ook nog even de documentaire ‘folklore: the long pond studio sessions‘ op Disney+ waarin Swift de liedjes samen met Antonoff en Dessner speelt en vertelt waar ze over gaan.

Tracklist folklore:
1 the 1 (3:30)
2 cardigan (3:59)
3 the last great american dynasty (3:50)
4 exile (with Bon Iver) (4:45)
5 my tears ricochet (4:15)
6 mirrorball (3:28)
7 seven (3:28)
8 august (4:21)
9 this is me trying (3:15)
10 illicit affairs (3:10)
11 invisible string (4:12)
12 mad woman (3:57)
13 epiphany (4:49)
14 betty (4:54)
15 peace (3:54)
16 hoax (3:40)
Tracklist evermore:
1 willow (3:34)
2 champagne problems (4:04)
3 gold rush (3:05)
4 ’tis the damn season (3:49)
5 tolerate it (4:05)
6 no body, no crime (with HAIM)(3:35)
7 happiness (5:15)
8 dorothea (3:45)
9 coney island (with The National) (4:35)
10 ivy (4:20)
11 cowboy like me (4:35)
12 long story short (3:35)
13 marjorie (4:17)
14 closure (3:00)
15 evermore (with Bon Iver)(5:04)
Linkjes:
Website: taylorswift.com
Luisteren:
iTunes folklore | evermore
Spotify: folklore | evermore
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 4. Chris Stapleton – Starting Over

Chris Stapleton geboren en getogen in Kentucky was voor zijn doorbraak in 2015 al een begenadigd liedjes schrijver. In 2015 sprong hij met ‘Traveller’ in het diepe en het werd direct zijn doorbraak bij het grote publiek. In 2017 volgden de twee albums ‘From A Room Vol. 1 & 2’ en daarna werd het op solo gebied wat rustiger. Stapleton werd voor de vijfde keer vader en was vooral bezig met muziek voor en met anderen. Hij schreef nummers voor de Nashville country artiesten zoals Luke Bryan en Thomas Rhett maar werkte ook samen met de groten uit de popmuziek zoals Pink en Justin Timberlake.

Daarnaast vond hij dit jaar weer tijd voor eigen werk samen met producer Dave Cobb dook hij de studio in om zijn vierde solo album op te nemen. Naast elf eigen nummers staan er ook drie covers op. Namelijk twee van Guy Clark: ‘Worry B Gone’ (zeer fijne barnburner!) en ‘Old Friends’ en een verborgen pareltje uit de discografie van John Fogerty: ‘Joy Of My Life’. De eigen nummers schreef Stapleton zelf of hij schreef ze samen met anderen waaronder Mike Campbell die je kunt kennen als gitarist van Tom Petty & The Heartbreakers. Campbell is niet de enige ‘Heartbreaker’ op dit album want het toetsen werk wordt in alle nummers verzorgd door Benmont Tench.

De plaat opent met de eerste single van de plaat en tevens het titelnummer ‘Starting Over’ met mooie samenzang met Morgane Stapleton (inderdaad de vrouw van). ‘Cold’ is de afgelopen weken veel gedraaid op NPO Radio 2 met name door Rob Stenders en Leo Blokhuis. En terecht want het is een prachtig nummer misschien wel het prijsnummer van deze plaat.

Met ‘Arkansas’ komt de plaat in een hogere versnelling, Stapleton schreef dit nummer samen met Mike Campbell en het gitaarwerk van die laatste komt in dit nummer goed naar voren. Het nummer had ook zo op een plaat van Tom Petty kunnen staan. Het andere nummer waaraan Campbell meeschreef is ‘Watch You Burn’. Een directe reactie naar aanleiding van de schietpartij in 2017 op een muziekfestival in Las Vegas.

Only a coward would pick up a gun
And shoot up a crowd trying to have fun
Now the Vegas lights, they won’t lose their glow
And the band will play and go on with the show

And you’re gonna get your turn
Yes, you’re gonna get your turn
Son, you’re gonna get your turn
Devil gonna watch you burn

Noemenswaardig is ook het nummer ‘Maggie’s Song’ een lied ter nagedachtenis aan zijn hond Maggie. Een beetje cheesy misschien, maar Stapleton komt er helemaal mee weg. Daarnaast zit er halverwege nog een mooie solo in van Tench op het Hammond orgel. De laatste twee nummers van de plaat zijn ‘You Should Probably Leave’ een nummer met een fijne groove en het doet een beetje R&B aan. Met ‘Nashville, TN’, een prachtige ode aan de stad die Stapleton zoveel heeft gebracht komt er een melancholisch eind aan de plaat.

Chris Stapleton heeft met ‘Starting Over’ een prachtig album afgeleverd. Muzikaal is het een genot om te luisteren om over Stapleton’s veelzijdige stem nog maar te zwijgen. Wat mij betreft een van de beste albums van het jaar!

Tracklist:
1 Starting Over (4:00)
2 Devil Always Made Me Think Twice (3:51)
3 Cold (5:09)
4 When I’m with You (3:43)
5 Arkansas (2:58)
6 Joy of My Life (4:34)
7 Hillbilly Blood (4:05)
8 Maggie’s Song (3:31)
9 Whiskey Sunrise (3:22)
10 Worry B Gone (3:15)
11 Old Friends (4:01)
12 Watch You Burn (4:03)
13 You Should Probably Leave (3:33)
14 Nashville, TN (3:35)
Linkjes:
Website: chrisstapleton.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 5. Jaime Wyatt – Neon Cross

Twitter is een geweldige uitvinding, als je langs de roeptoeters, virusontkenners, Presidenten en de internethelden die te vinden zijn op Twitter, heen kijkt. Twitter is voor mij dan ook een grote bron voor het ontdekken van nieuwe muziek. Zo zag ik een aantal weken geleden een tweet voorbij komen van muzikant en producer Shooter Jennings. De zoon van Waylon verwees in zijn berichtje naar de YouTube clip van het nummer ‘Hurt So Bad’. Dit nummer was van Jaime Wyatt, 34 jaar uit Los Angeles, Californië. Dus even luisteren, want veel dingen waar Jennings zich mee bemoeit hebben mijn interesse en ik was verkocht. Fijne muziek, goede stem en een artiest die ik nog niet kende. Wyatt heeft al een uitdagend leven achter de rug, met drugs gebruik daar door belande ze in de criminaliteit en moest ze zelfs een poosje de gevangenis in.

Na wat omzwervingen kwam ze terecht in Nashville. Ze pakte haar leven weer op en bracht in 2017 een EP uit getiteld: ‘Felony Blues’. De EP nam ze op met de band van Shooter Jennings die haar op zijn beurt weer mee nam op zijn tour. En zo ontstond een vriendschap die uiteindelijk resulteerde in een hernieuwde samenwerking voor het album ‘Neon Cross’.

Het album opent met het mooie en rustige piano ballad ‘Sweet Mess’. Een van de hoogtepunten op het album. ‘Hurt So Good’ een duet met Shooter Jennings is er nog zo’n een. Dat is niet het enige duet op het album want ook Jennings moeder Jessi Colter zingt mee op het nummer ‘Just A Woman’. Een ander hoogtepunt is ‘Goodbye Queen’ dit nummer schreef Wyatt samen met Chris Masterson and Eleanor Whitmore. Die je zou kunnen kennen uit Steve Earle’s begeleidingsband The Dukes.

Het gitaar werk is prachtig en wordt verzorgd door Neal Casal, die in augustus 2019 overleed. Dit album is een van zijn laatste studio bijdrages geweest en voor Wyatt genoeg om in de liner notes het album aan hem op te dragen.

‘Neon Cross’ valt onder het country genre maar gaat af en toe fijn van de gebaande paden. Mede door de rauwe en doorleefde stem van Wyatt en de prachtige productie van Jennings is dit album jaarlijstjes materiaal. Wordt Wyatt net als Jessi Colter de queen van de outlaw country? De tijd zal het leren!

Tracklist:
1 Sweet Mess (5:45)
2 Neon Cross (4:24)
3 L I V I N (3:05)
4 Make Something Outta Me (2:58)
5 By Your Side (5:08)
6 Just a Woman (with Jessi Colter) (4:16)
7 Goodbye Queen (3:17)
8 Mercy (4:17)
9 Rattlesnake Girl (3:23)
10 Hurt So Bad (with Shooter Jennings) (3:49)
11 Demon Tied to a Chair in My Brain (3:12)
Linkjes:
Website: jaimewyatt.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 6. Danny Vera – The New Now

Na de grote doorbraak in 2019 met ‘Roller Coaster’ zou 2020 het jaar van Danny Vera moeten worden. Met een stijf uitverkochte club tour en een uitverkocht concert in de AFAS Live. Maar door Corona liep het allemaal wat anders. Allereerst het mooiste nieuws dat hij dit jaar vader gaat worden een platencontract bij RCA heeft getekend. De zelfde maatschappij waar zijn idool Elvis Presley ook onder contract stond. En begin december werd bekend dat hij met ‘Roller Coaster’, ‘Bohemian Rhapsody’ van Queen van de eerste plaats heeft verdreven in de lijst der lijsten de Top 2000. En als klap op de vuurpijl verscheen er ook nog een nieuw album dat de toepasselijke titel ‘The New Now’ mee kreeg. Het album staat al een dikke vijf weken op de eerste plek. Zelfs de Paul McCartney’s en Taylor Swifts van deze wereld kunnen hem niet van die plek krijgen. Is dat terecht? Dat denk ik wel, ‘The New Now’ is Vera’s beste plaat tot nu toe. Dat opent met ‘Hold On To Let Go’ en de eerste single van de plaat ‘The Weight’. Dat erg doet denken aan de muziek van Fleetwood Mac. En zo vertelde Vera in interviews dan blijft hij niet die jongen van de ballads. Die zijn zeker ook te vinden op deze plaat zoals het titelnummer ‘The New Now’:

And out of the blue
We’re in The New Now
Out of the blue
We’re in The New Now
Out of the blue
We hit a wall
But saw a new sky above us
While we thought we’d seen them all

Op zoveel manieren te interpreteren, het aanstaande vaderschap, zijn doorbraak of de corona pandemie alles kun je er in zien. Maar ook mooi zijn ‘Red Moon’ en het absolute prijsnummer van de plaat ‘Tuesday’ met mooie violen, blazers en een koortje, PRACHTIG! Maar naast de ballads is er ook ruimte voor het wat stevigere werk zoals ‘That Midnight Thang’ en het fijne ‘Gold Rush’. Net als op zijn vorige album ‘Pompadour Hippie’ is Vera op ‘Gold Rush’ even kritisch. In dit nummer is hij dat op de consumptie maatschappij waarin we leven.

‘The New Now’ is een veelzijdige plaat geworden en erg fijn dat dit soort muziek nu ook een podium krijgt in Nederland!

Tracklist:
1 Hold on to Let Go (4:31)
2 The Weight (3:33)
3 Another Goodbye (3:26)
4 Life Between Shadows (3:11)
5 Black Eyes (3:23)
6 Gold Rush (4:14)
7 That Midnight Thang (3:03)
8 Red Moon (4:12)
9 Spark a Fire (3:21)
10 The New Now (4:12)
11 Tuesday (3:47)
12 Outta Love (4:27)
13 Weak & Weary (3:03)
Linkjes:
Website: dannyvera.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania