Top 25 van 2020: 2. Jason Isbell and The 400 Unit – Reunions

Na het succes van ‘The Nashville Sound’ uit 2017 en een mooie live plaat in 2018 ging Jason Isbell uit Green Hill, Alabama aan de slag met de opvolger die de titel ‘Reunions’ mee kreeg. Maar dat ging niet van het spreekwoordelijke leien dakje. Want zo vertelde Isbell in interviews dat hij erg gespannen was tijdens het maken van het album. Hierdoor kwamen er ook wat relationele problemen met echtgenoot Amanda Shires. Isbell maakte zich zorgen of de nummers wel goed genoeg zouden zijn. Terugkijkend op het opname proces met Dave Cobb op de producers stoel had Isbell meer van het maken van het album willen genieten. Want nadat het album klaar was is hij trots op het album. En dat mag zeker!

Het eerste nummer dat Isbell schreef voor het album was ‘Only Children’ hij schreef dit nummer toen hij met zijn vrouw, kind en vrienden op vakantie was in Griekenland. Waarbij hij terugdacht aan vervlogen tijden en de dingen en personen die hij mist. ‘Dreamsicle’ is daar ook een mooi voorbeeld van. ‘Overseas’ werd door Isbell al gespeeld tijdens de afgelopen tour. Hij schreef dit nummer toen zijn vrouw ook op tour was. In het nummer probeert Isbell het gevoel van troosteloosheid en het missen van de ander te beschrijven. Het nummer wordt afgesloten met een prachtige gitaarsolo van Isbell.

De eerste single van het album was ‘Be Afraid’ in het nummer roept Isbell zijn collega’s op om zich uit te spreken en hun publiek te inspireren. Vooral in de country muziek zijn veel artiesten bang en terughoudend om zich uit te spreken over bv hun politieke voorkeur. Als je dat wel doet, zoals de Dixie Chicks dat ooit deden, dan krijg je de hoon van het volk over je heen. Maar doe het toch maar wees bang, wees heel bang maar doe het toch maar. Een van de hoogtepunten van album is het nummer ‘St. Peter’s Autograph’ Isbell schreef dit nummer voor zijn vrouw nadat haar goede vriend en gitarist Neal Casal overleed.

Now you’ve lost another friend
Who couldn’t stay to see the end
He had somewhere else to be
Cut him down and burn the tree

There’s no shelter from the rain
And I can’t comprehend your pain
But I got arms and I got ears
And I will always be right here

Het een na laatst nummer op het album ‘It Gets Easier’ Isbell schreef dit nummer voor mensen die proberen van hun verslaving af te komen en geeft hun advies. Isbell heeft het verslaafd zijn aan drank en drugs zelf ook aan den lijve ondervonden. Wat het nummer extra krachtig maakt. Net als op ‘The Nashville Sound’ is het laatste nummer een ode aan zijn dochter Mercy. ‘Letting You Go’ is een prachtige afsluiter van een fantastische plaat. Rustige nummers worden afgewisseld met wat stevigere muziek. Het gitaarspel van Isbell is op deze plaat duidelijk geïnspireerd door dat van Mark Knopfler (Dire Straits). Een terechte tweede plek in mijn eindlijst!

Tracklist:
1 What’ve I Done to Help (6:40)
2 Dreamsicle (3:44)
3 Only Children (3:57)
4 Overseas (5:07)
5 Running with Our Eyes Closed (3:42)
6 River (3:22)
7 Be Afraid (3:19)
8 St. Peter’s Autograph (4:10)
9 It Gets Easier (3:47)
10 Letting You Go (3:22)
Linkjes:
Website: jasonisbell.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Plaat van de week: Jason Isbell and the 400 Unit – Only Children

‘Reunions’ de plaat van Jason Isbell and the 400 Unit, is hard op weg naar de titel ‘Plaat van het jaar’. Deze week verscheen er een nieuwe videoclip voor het prachtige nummer ‘Only Children’.
Het nummer gaat over een vriendschap tussen de verteller en een vriend die onverwacht uit de tijd komt. Daarnaast zou dit nummer ook kunnen gaan over Isbell zelf en zijn vroegere zelf, toen hij verslaafd was. De videoclip is prachtig en versterkt de kwaliteit van het nummer nog meer. Ook mooi is dat er in de gitaarsolo wat Dire Straits achtige licks te horen zijn.

Plaat van de week: Jason Isbell and The 400 Unit – Dreamsicle

Vandaag 15 mei 2020 is Jason Isbell’s nieuwe album ‘Reunions’ uitgekomen, na een paar luisterbeurten de afgelopen week kan ik niets anders zeggen dan, dat het een fantastische plaat is geworden. Het album bestaat uit 10 liedjes en allemaal goed. Een van de mooiste is de plaat van de week ‘Dreamsicle’ maar het had ook zomaar een van de andere nummers kunnen zijn. Pracht plaat!

Het nummer gaat over vervlogen zomers uit je kinder/puber tijd. Zoals we van Isbell gewend zijn komen veel van de thema’s in dit nummer overeen met zijn eigen leven.

Plaat van de week: Jason Isbell and the 400 Unit – Be Afraid

Afgelopen maandag kondigden Jason Isbell en zijn 400 Unit aan dat ze op 15 mei met een nieuw album komen, getiteld: ‘Reasons’. De eerste single van de plaat is het nummer: ‘Be Afraid’. In het nummer roept Isbell zijn collega’s op om zich uit te spreken en hun publiek te inspireren. Vooral in de country muziek zijn veel artiesten bang en terughoudend om zich uit te spreken over bv hun politieke voorkeur. Als je dat wel doet, zoals de Dixie Chicks dat ooit deden, dan krijg je de hoon van het volk over je heen. Maar doe het toch maar wees bang, wees heel bang maar doe het toch maar.

Isbell spreekt zich graag uit, als kost hem dat fans zo vertelde hij in een interview met Rolling Stone in 2018 het volgende:
“I’d like to be able to say, ‘I did what I could, I did part of what I could,’ or you know, something that’s not just, ‘Well, I had records to sell, so I kept my mouth shut.’ I’ll never lose sleep over not selling more records, but I’ll definitely lose sleep over keeping my mouth shut and letting things happen to people who are minorities for whatever reason, be it gender or their race or their sexual preference or the fact that they ‘like science.’”

Op 11 november staan Isbell en zijn mannen in Paradiso in Amsterdam, ik ben daar weer bij. Isbell is wat mij betreft en dat laat hij ook weer met dit nummer zien, de beste singer/songwriter van het moment. De eerste single smaakt naar meer!

We’ve been testing you, and you failed, to see how long you could sit with the truth but you bailed.
I don’t think you even recognize the loss of control, I don’t think you even see it in yourself.
See every one of us is counting dice that we didn’t roll, and the loser is the last to ask for help.

Be afraid, be very afraid, but do it anyway, do it anyway

The stage belongs to you, and you feel like a star.
And you can bark and snap like a dog at the man who just tuned your guitar.
And I don’t think you even recognize the kid in the wings, and I don’t think you even see her in yourself.
She looks to you for what to do with all her delicate dreams,
But you’re too terrified to be of any help.

Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.
Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.

And we don’t take requests; we won’t shut up and sing.
Tell the truth enough you find it rhymes with everything.

We’ve been testing you and you failed, to see how long that you could hold it in before you screamed,
But you only exhaled.
I don’t think you even recognize the sound of your voice when its blasting through the speakers in the sky.
And if your words add up to nothing then you’re making a choice to sing a cover when we need a battle cry.

Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.
Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.
Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.
Be afraid, be very afraid, do it anyway, do it anyway.