Concertreview: Infloyd – Which One is Pink?


Wie is Pink, dat was de vraag die de band Infloyd stelde op het affiche voorafgaand aan het concert op het Dru Industriepark. Een vraag waar zelfs een hele documentaire uit 2007 aan op is gehangen. Met een voor een deel vernieuwde band trapte de band rond 21uur af met het prachtige ‘Hey You’ van het album dat op deze dag, 30 november, alweer 40 jaar geleden uit kwam. Daarna toch wel een verassing in de set met ‘Smell The Roses’ een nummer van Roger Waters’ zijn meest recente album ‘Is This The Life We Really Want?’. Gevolgd door een prachtige versie van ‘Comfortably Numb’ met erg fijn gitaarwerk van Jordy Martin. In het eerste deel van de set was er veel aandacht voor het solo werk van Waters want naast de al eerder genoemde nummers werden ook nog ‘Perfect Sense’ en ‘The Bravery Of Being Out Of Range’ gespeeld van een van de beste albums ooit gemaakt ‘Amused To Death’ uit 1992. Daarna een blokje met nummers van ‘The Wall’. Waarna de eerste set werd afgesloten met ‘Time’ en ‘The Great Gig In The Sky’ waar zangeres Katinka van der Harst haar vocale kwaliteiten liet horen. Na een korte pauze kwamen Lasse Groeneveld (drums) en Serge Dusault (toetsen) het podium opgelopen om te beginnen met het intro van ‘Shine On’. Met op het eind een mooie saxofoon solo van Wouter Kiers. Die ook voor ‘Money’ en ‘Eclipse’ nog even het podium op kwam om ook deze nummers van saxofoon geluid te voorzien. Daarna door naar een schitterende en erg lange versie van ‘Pigs’ gevolgd door ‘Sheep’ en een kippenvel bezorgende ‘Wish You Were Here’. Aan het eind van het nummer zong de hele zaal uit volle borst mee, met alleen een ritmisch getik van frontman Marco Bouwmans op de gitaarkast.

Daarna was het tijd voor nog een verassing in de vorm van ‘5.01 AM (The Pros & Cons Of Hitchhiking)’ dat direct overging in ‘Money’ gevolgd door ‘Brain Damage’ en ‘Eclipse’. Na deze nummers stelde Bouwmans weer de vraag, wie volgens ons Pink was, waarna hij zei dat Syd Barrett Pink was. Daarna nog een kleine ode aan het epos ‘The Wall’ met ‘In The Flesh’ waarna de band even van het podium liep en terugkwam voor het afsluitende nummer van de avond ‘Run Like Hell’.

Iets voor twaalven zat het concert erop. Een prachtige avond met een erg goede band en wat ik al eens schreef in eerder recensies over deze band, zijn en blijven ze wat mij betreft de beste Pink Floyd/Roger Waters cover band die er rond loopt. Oh ja en om antwoord te geven op de vraag wie is Pink? Als in wie is het brein achter de band Pink Floyd. Kan dat er wat mij betreft maar een zijn en dat is Roger Waters.

De tour zit er voorlopig even weer op maar mochten ze in de buurt zijn, gaat dat zien!

Setlist:
Hey You/Smell The Roses/Comfortably Numb/Perfect Sense Pt. 1 & 2/The Bravery Of Being Out Of Range/Another Brick In The Wall Pt.1/Happiest Days Of Our Lives/Another Brick In The Wall Pt. 2/Time/The Great Gig In The Sky//Shine On You Crazy Diamond Pt 1-5/Pigs/Sheep/Wish You Were Here/5.01 AM (The Pros & Cons Of Hitchhiking) /Money/Brain Damage/Eclipse/In The Flesh///Run Like Hell

Band:
Marco Bouwmans – vocals, guitar
Jordy Martin – lead guitar
Erik Jan De Jong – bass guitar, backing vocals
Serge Dusault – keyboards, backing vocals
Lasse Groeneveld – drums, vocals
Katinka van der Harst – backing vocals
Radina Dimcheva – backing vocals
?? – backing vocals
Wouter Kiers – saxophone

Gezien:
Infloyd
Which One Is Pink?
30-11-2019 Dru Industriepark, Ulft, NL

Concertreview: Lohues: “Kold an de snoete, he?”

Een nieuw jaar, een nieuwe plaat en een nieuwe theatertour van Daniël Lohues, dat zijn de fijne zekerheden in het leven. Plaats van handeling net als vorig jaar de Dru Cultuurfabriek in Ulft. Net als voorgaande jaren staan er op het podium een piano en een aantal akoestische gitaren. Maar ook een keyboard en een elektrische gitaar met versterker. Dus dat beloofde wat!
Iets na achten kwam Lohues het podium op met een kort ‘Moi en wat is het kold an de snoete he’. Begon hij met ‘Prachtig Mooie Dag’ ondanks de kou buiten een toepasselijk nummer. Daarna volgde de single van de nieuwe plaat ‘Volle Moane’. Later in het eerste gedeelte van het concert volgenden nog ‘Kwelt’ en ‘Weg Van Alles’. Vooral ‘Kwelt’ is direct een favoriet geworden van de nieuwe plaat:

Ie moeten wat hebben wat joe kwelt
Anders be’j niet lebentig meer
Ie moeten wat hebben wat joe kwelt

Met ‘Hier Kom Ik Weg’ was het tijd voor de pauze. Na de pauze begon Lohues met twee nummers van ‘Allennig III’ met ‘De Horizon Komp Dichterbij’ en op banjo ‘En Hij Ploegde Voort’. Verderop in de set kwamen er nog wat nieuwe nummers voorbij zoals ‘Van Hier Tot Tokyo’ waarbij Lohues elektrisch ging met keyboard en op het eind een mooie gitaar solo op een elektrische gitaar. Hierna speelde Lohues ‘A28’ een liedje over een nachtelijke autorit van Utrecht terug naar huis. Met het altijd mooie ‘Baat Bij Muziek’ kwam er een eind aan de hoofdset. Na een staande ovatie vroeg Lohues: ‘zullen we er nog wat spelen?’ Waarna hij begon met ‘Angst Is Mar…’, gevolgd door een soort reprise van ‘Kwelt’ gevolgd door ‘Op Fietse’.

Het laatste nummer van de avond was het prachtige ‘Allennig’. Met dit nummer kwam er een eind aan weer een prachtig concert. Het voelde wel als een soort greatest hits concert en met het oog op de toekomst ook logisch. Want in april ga ik dit concert nog een keer zien en dat zal dan voorlopig het laatste theaterconcert zijn van Lohues. Want aan het eind van deze theatertour, gaat Lohues een band samen stellen om in oktober een clubtour te gaan doen. Met werk van Skik maar ook het wat stevigere werk van zijn solo platen. Een tour waar ik erg benieuwd naar ben! Met de plaat ‘Vlier’ heeft Lohues wederom vakwerk afgeleverd! Als je nog kaarten kunt krijgen voor zijn theaterconcert gaat dat zien!

Ook leuk de Volkskrant was ook bij het concert in Ulft hier kun je hun recensie lezen.

Gezien:
Daniël Lohues
Vlier Tour
04-03-2017. Dru Cultuur Fabriek, Ulft, NL

Band:
Daniël Lohues – vocals, guitar, piano

Setlist (niet op volgorde/compleet):
Prachtig Mooie Dag/Volle Moane/Elk Mens Die Hef Zich ‘N Kruus Te Dragen/Bij De Hemel In De Rij/Kwelt/Weg Van Alles/De Kerke/Ik Haal Mij ‘N Hond Op/Hier Kom Ik Weg//De Horizon Komp Dichterbij/En Hij Ploegde Voort/As de Liefde Mar Blef Winnen/Gao Weg/Van hier tot Tokyo/A28/’t Stöf/Op ’t Platteland/Baat Bij Muziek///Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veur Altied/Kwelt/Op Fietse/Allennig

Concertreview: Infloyd’s Final Cut

Vorig jaar speelde de band Infloyd het legendarische album ‘Amused To Death’ en dat was erg goed. Begin dit jaar werd bekend dat Infloyd met een nieuwe tour kwam, nu met ‘The Final Cut’. Het laatste Pink Floyd album waar Roger Waters aan mee werkte. Nu is ‘The Final Cut’ eigenlijk niet echt meer een band album zoals ‘Darkside Of The Moon’ wel was. ‘The Final Cut’ is eigenlijk meer een solo project van Waters. Rick Wright zat sinds ‘The Wall’ niet meer in de band. Nick Mason en David Gilmour mochten nog wel meespelen op de plaat. Het begin van het einde van Pink Floyd. De eerste tekenen waren er al tijdens het maken van ‘The Wall’. Met het verschijnen van ‘The Final Cut’ gingen de bandleden ieder hun eigen weg en is het album nooit in zijn geheel gespeeld. Een paar jaar later gingen Gilmour, Mason en Wright weer touren met de naam Pink Floyd. Wat weer wat rechtzaken opleverde tussen aan de ene kant Waters en aan de andere kant Gilmour, Mason en Wright. Maar terug naar het album ‘The Final Cut’. De plaat is een mijn inziens een vervolg op ‘The Wall’. Waters bezingt hier wederom zijn frustraties over zijn overleden vader en de Falklandoorlog van toen. Genoeg over de geschiedenis terug naar het heden.

Na eerst lekker gegeten te hebben bij de Dru liepen we richting de zaal en na nog wat gedronken te hebben kwam de band tegen half 9 het podium op. De band startte direct met de intergrale uitvoering van ‘The Final Cut’. Minus ‘The Tigers Broke Free’ want die stond niet op de originele plaat. Het nummer is later pas toegevoegd aan de tracklist. Hoogtepunt was ‘The Final Cut’ met een prachtige solo van Armand Gabeler. Met ‘Not Now John’ (met beeldentissen van Trump en verschillende andere niet zulke goede wereldleiders) en ‘Two Suns In The Sunset kwam er een einde aan de eerste set. Na een korte pauze werd het album ‘Animals’ gespeeld. Een aantal nummers van dat album speelt Waters ook tijdens zijn huidige tour ‘Us And Them’ vooral het nummer ‘Pigs (Three Different Ones)’ is een heel toepasselijk nummer sinds de laatste verkiezingen in de Verenigde Staten. Na een dikke 3 kwartier met veel solo geweld van Gijs van der Bent op de keyboards, Armand Gabeler en Marco Bouwmans op de gitaar was het tijd voor de toegiften. Die geopend werden met het nummer ‘Time’ daarna mocht Katinka van der Horst haar vocale kwaliteiten laten horen op ‘The Great Gig In The Sky’. Daarna volgden nog ‘In The Flesh’ en ‘Money’ met een mooi instrumentaal middenstuk. Daarna volgden er nog drie geweldige nummers met ‘Shine On Crazy Diamond’, ‘Wish You Were Here’ en een schitterende versie van ‘One Of These Days’. Als allerlaatste toegift werd ‘Comfortably Numb’ gespeeld met wederom een hele fijne gitaar solo van Armand Gabeler. Daarna werden we bedankt door frontman Marco Bouwmans en de rest van de band en kwam het concert na iets meer dan 3 uur ten einde.

Infloyd is een tribute band op papier, maar naar mijn idee zijn ze beter dan dat. Infloyd maakt het werk van Pink Floyd eigen. Nergens had ik ook het idee dat ik naar een kunstje zat te kijken. Hoogtepunt vond ik het in zijn geheel spelen van ‘The Final Cut’ toch wel een van mijn favoriete Pink Floyd albums.
Gaat dat zien! Bijvoorbeeld volgend jaar in AFAS Live in Amsterdam.

Setlist:
The Post War Dream/Your Possible Pasts/One of the Few/The Hero’s Return/The Gunner’s Dream/Paranoid Eyes/Get Your Filthy Hands Off My Desert/The Fletcher Memorial Home/Southampton Dock/The Final Cut/Not Now John/Two Suns in the Sunset//Pigs on the Wing, Pt. 1/Dogs/Pigs (Three Different Ones)/Sheep/Pigs on the Wing, Pt. 2//Time/The Great Gig In The Sky/In The Flesh Pt. 2/Money/Shine On You Crazy Diamond/Wish You Were Here/One Of These Days///Comfortably Numb

Band:
Marco Bouwmans – vocals, guitar
Armand Gabeler – lead guitar
Erik Jan De Jong – bass guitar, backing vocals
Gijs van der Bent – keyboards, backing vocals
Lasse Groeneveld – drums
Katinka van der Harst – backing vocals
Lisette van den Berg – backing vocals
?? – saxofoon

Gezien:
Infloyd
The Final Cut
04-11-2017. Dru Cultuurfabriek, Ulft, NL

Concertreview: Laot Mij Maor Lekker Dit Doen! – Daniël Lohues

Een nieuw jaar, een nieuwe plaat en theatertour van Daniël Lohues zo’n fijne zekerheid in het leven. Plaats van handeling dit maal was de Dru Cultuur Fabriek in Ulft. In 2010 zag ik Lohues hier ook al eens toen nog met zijn kameraden van het ‘Hout Moet Trio’. Na dat Lisette en ik lekker hadden gegeten in Het Schaftlokaal ook op het terrein van de Dru, liepen we tegen 20 uur naar de zaal. Plaatsen opgezocht op rij 3 dus mooi dichtbij het podium. Niet veel later gingen de zaallichten uit en kwam Lohues het podium opgelopen. Toen het applaus was afgelopen zei Lohues: ‘Moi’. Waarna hij zijn gitaar pakte op een stapeltje pallets ging zitten en begon met het liedje ‘Laot Mij Maar Lekker Dit Doen’. Lohues maakte dit liedje toen hij zich afvroeg wat hij nu eigenlijk deed. Daarna een liedje over een gewonde spreeuw in ‘Vlieg Dan Toch!’. Daarna vertelde Lohues dat hij dit jaar weer naar Amerika was geweest om daar eens even te kijken. Maar hij had zijn gitaar niet meegenomen om liedjes te schrijven. Nee dit keer haalde hij de inspiratie op Erica en omgeving. Gevolgd door de nummers ‘Gewoon ’n Dag Op ’n Dorp’ en ‘Soms Steed De Tied Eben Stille’. Daarna kregen we een geschiedenis lesje over Karel De Grote en de Saksen met hun held ‘Widukind’. Lohues kwam bij dit verhaal vanuit zijn liefde voor het Paasvuur. Na ‘In Vredesnaam’ en ‘Kom, Dans Met Mij’ was het tijd voor wat blues muziek. Lohues vertelde dat hij dit niet graag speelde want de blues is ongeluk. En daar had hij niet zo’n zin in. Wel speelde hij nog een voor mij nieuw nummer op een blues gitaar. Een liedje over dat hij een cowboy was en een paard had. Lohues speelde dit nummer op een soort sigarendoos. Daarna vertelde Lohues dat wat er nu kwam ook een beetje blues was. ‘Koffie in de pauze’. Na de pauze begon Lohues met ‘Waor Gaon We Naortoe’. Het eerste nummer dat niet van de nieuwe plaat ‘Moi’ kwam. Daarna liep Lohues naar de piano en speelde het mooie ‘Als De Liefde Mar Blef Winnen’. Na dit nummer vertelde Lohues dat zijn kameraad de verkering uit had en hoe hun gesprek daar over ging. ‘Nou dat is niet zo mooi’, ‘tja’ en meer van dat soort zinnen. Waarna hij vertelde dat zijn opa vaak de wijze woorden sprak, als er iets vervelends was gebeurt, dat worden ‘Mooie Verhalen Later’. Lohues borduurde nog even door op het thema liefdesverdriet met ‘Behalve a’k Uut Bère Kom’ en ‘Schrei Mar Niet’. Daarna vertelde hij weer wat over Erica en zuid oost Drenthe. Tussendoor speelde hij ‘Waor Wo’j Dan Nog Hen’, ‘Hier Kom Ik Weg’ en ‘Op ’t Platteland’. ‘Maak Joe Waor’. Waarna er ook een eind kwam aan de hoofdset. Na het applaus en een bloemetje vroeg Lohues of we nog tijd hadden voor nog een paar liedjes. Dat hadden we zeker. Lohues begon toen te vertellen dat hij in een fabriek werkte. Op een dag hoorde hij dat Frits Spits een nieuw liedje van The Beatles ging draaien. Hij vroeg aan zijn baas of hij dat even mocht luisteren. Maar dat mocht niet van zijn baas. ‘Nou ja toe dan maor’, waarna Lohues zijn werkkleding uit deed en weg ging terug naar Drenthe. Niet veel later schreef hij ‘Op Fietse’, dat liedje nam hij met Skik op in de Silvox Studios in Bontebrug en dat ligt weer op een steenworp afstand van Ulft. Lohues begon ‘Op Fietse’ met de woorden dat als hij dit liedje niet had geschreven hij hier nu niet achter de piano had gezeten.
Daarna speelde Lohues nog ‘Angst Is Mar Veur Eben…’ en als laatste een schitterende uitvoering van ‘Allennig’. Maar daarna was het toch echt afgelopen. Nog even de LP van AOSEM gehaald en daarna terug naar huis.

Lohues heeft weer een mooie plaat afgeleverd. Het theaterconcert is al jaren hetzelfde en dat maakt het zo goed en zo vertrouwd. Lohues verteld leuke en interessante verhalen over wat hij beleeft. Hier weeft hij de liedjes tussendoor. Waardoor de nummers nog meer zeggingskracht krijgen. Ook is hij met deze plaat ‘Moi’ erg actueel. Zo bezingt hij de opwarming van de aarde, de oorlogen in de wereld maar ook de aanleg van de Dakota pijpleiding in de Verenigde Staten die dwars door een indianen reservaat gebouwd gaat worden. Hopelijk blijft Lohues dit nog jaren doen!

Gezien:
Daniël Lohues
Moi Tour
17-03-2017. Dru Cultuur Fabriek, Ulft, NL

Band:
Daniël Lohues – vocals, guitar, piano

Setlist:
Laot Mij Maar Lekker Dit Doen/Vlieg Dan Toch!/Gewoon ’n Dag Op ’n Dorp/Soms Steed De Tied Eben Stille/Widukind/In Vredesnaam/Kom, Dans Met Mij/Ik Ben ’n Cowboy/Waor Gaon We Naortoe/Als De Liefde Mar Blef Winnen/Mooie Verhalen Later/Behalve a’k Uut Bère Kom/Schrei Mar Niet/Waor Wo’j Dan Nog Hen/Hier Kom Ik Weg/Op ’t Platteland/Maak Joe Waor/Op Fietse/Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veur Altied/Allennig

Concertreview: Infloyd in de Dru

IMG_5263Een paar weken geleden vroeg Henk aan mij of ik zin had om mee te gaan naar een tribute band. Na de goede ervaringen met de Bruce Band die het werk van Bruce Springsteen coveren. Wilde ik deze band genaamd, Infloyd ook wel eens zien. Daarbij kwam nog dat ze een van de beste albums ooit gemaakt ‘Amused To Death’ intergraal zouden gaan spelen. Meer over dat magistrale album van Roger Waters lees je hier. Zaterdag 20 februari was het dan zo ver. Eerst hebben we even lekker gegeten bij het Schaftlokaal in de Dru om tegen 20 uur naar de grote zaal te lopen die op dat moment nog dicht zat maar niet veel later gingen de deuren open. We vonden direct een mooie plek tegen de hekken van het mengpaneel. Omdat de geluidsman al achter zijn paneel zat dachten we dat het concert snel zou beginnen, maar we moesten tot 21 uur wachten. Om klokslag 21 uur begon het kloppende hart als intro van ‘Speak To Me’ over de boxen te klinken. Waarna de band het podium op kwam voor het Pink Floyd meesterwerk ‘Darkside Of The Moon’. Hoogtepunt van deze intergrale uitvoering was de zang van Katinka van der Harst tijdens het nummer ‘The Great Gig In The Sky’. Voor het album ‘Darkside of The Moon’ kreeg de band hulp van saxofonist Wouter Kiers die meespeelde op de nummers ‘Money’ en ‘Us and Them’. Na een korte pauze was het tijd voor het deel van het concert waar Henk, Wilma en ik voor kwamen namelijk ‘Amused To Death’ in zijn geheel. En wat was dit briljant. Alles klopte van begin tot eind, vooral de nummers ‘Late Home Tonight Part II’ met trompetist Michiel Boer en ‘Watching TV’ waren erg goed. Evenals het titelnummer ‘Amused To Death’. Na een erg groot applaus kwam er ook aan het meesterwerk ‘Amused To Death’ een eind.

Maar de avond was nog niet voorbij. Na een uitvoerig voorstelrondje van de band werden er nog 4 toegiften gespeeld. Te beginnen met ‘Astronomy Domine’ gevolgd door de live versie zoals Pink Floyd hem speelde van ‘Cymbaline’ inclusief de voetstappen en de open en dicht gaande deuren. Tijdens deze nummers dachten sommige bezoekers dat ze bij het Tros muziekfeest waren door luid te gaan zitten praten, beetje onbeschoft naar mijn idee. Daarna was het tijd voor echte Pink Floyd klassiekers als eerste ‘Wish You Were Here’ gevolgd door een mooie versie van ‘Comfortably Numb’ met een lange gitaar solo op het eind van het nummer door Jaco de Jong. Iets over twaalven was het concert afgelopen maar niet voordat Marco Bouwmans werd toegezongen omdat hij jarig was. Daarna deelde Bouwmans nog mee dat Infloyd volgend jaar in de Heineken Music Hall staat met dit concert. Dus mocht je dit spektakel willen zien, kan dat volgend jaar in de HMH in het mooie Amsterdam. Want de show zit top in elkaar, het geluid was erg goed evenals de lichtshow en met een dikke 3 uur aan muziek een hele mooie avond!!

Setlist:
Speak To Me/Breathe/On the Run/Time/Breathe (Reprise)/The Great Gig in the Sky/Money/Us and Them/Any Colour You Like/Brain Damage/Eclipse//
The Ballad of Bill Hubbard/What God Wants, Part 1/Perfect Sense (Parts 1 and 2)/The Bravery of Being Out of Range/Late Home Tonight, Part 1/Late Home Tonight, Part 2/Too Much Rope/What God Wants, Part 2/What God Wants, Part 3/Watching TV/Three Wishes/It’s a Miracle/Amused to Death///Astronomy Domine/Cymbaline/Wish You Were Here/Comfortably Numb


Band:

Marco Bouwmans – vocals, guitar
Jaco De Jong – lead guitar
Erik Jan De Jong – bass guitar, backing vocals
Gijs van der Bent – keyboards, backing vocals
Lasse Groeneveld – drums
Katinka van der Harst – backing vocals
Wouter Kiers – saxofoon (tijdens Money en Us And Them)
Michiel de Boer – trompet (Late Home Tonight, Part II)

Gezien:
Infloyd – Amused To Death 2016
20-02-2016. Dru Cultuurfabriek, Ulft, NL

Website:
infloyd.nl/