De 25 van 2018: 3 Daniël Lohues – Vlier

Tijdens de dag van de eerste volle maan, toen 2017 net was overgegaan in 2018 bracht Daniël Lohues uit het Drentse Erica, de single ‘Volle Maone’ uit. Na het akoestische ‘Moi’ uit 2017, ging Lohues voor het volle band geluid, voor het eerst sinds Ericana uit 2013. Lohues kreeg de inspiratie voor dit album vanuit een droom die hij had. Nadat hij de teksten had toog hij samen met Bernard Gepken, Reyer Zwart, Bram Hakkens en Ferry Lagendijk naar de Exalto Studio’s in Haarlem om maar liefst 18 nummers op te nemen voor het album dat de titel ‘Vlier’ mee kreeg. Het album staat weer vol met prachtige liedjes. Zoals ‘Van Hier Tot Tokyo’ dat over het liefdesverdriet gaat van zijn beste kameraad. Over de witte wieben, dingen die je kwellen, de oostenwind over de zwarte landbouwgrond, een beetje over het geloof op de ‘Ogen Van Maria’ en Lohues is zelfs boos op het bluesy ‘Gao Weg’. Ook de nummers over reizen en thuiskomen ontbreken weer niet op het mooie ‘Mar Ik Heur Hier’ en een van de grootste oorwurmen van 2018, de ode van Lohues aan de autobaan naar het noorden de ‘A28’. Nog een oorwurm is het nummer ‘Ondergrondse Hutte’ een nummer dat je wel mee moet zingen, wat ik ook mooi vind is dat dit nummer mij doet denken aan nummers van Tom Petty. Een van de mooiste nummers vind ik ‘Wanneer Dan’:

As ik nou begun
Met ‘n klein begin
Dan krieg ik vast ok meer
lol der an en zin
Om ‘t deur te zetten
Het wordt der beter van
A’k het nou niet doe
Wanneer dan?

‘Josephine’ doet denken aan een nummer van de Rolling Stones, op afsluiter ‘Op De Prairie’ is Lohues weer in zijn geliefde Amerika en bezingt hier een mooie roadtrip, inclusief liefdesverdriet, tranen in de zonnebril, glimlach om de mond. Even alleen zijn alles op de rij zetten en dan kan hij er weer tegen. In een interview dat Lohues gaf aan de krant Trouw, verteld hij ook dat hij het liefst alleen is, instrumentaal ontbreekt er na het laatste stukje tekst een mooie gitaarsolo aan die langzaam het eind van de plaat in luidt. Wat mij betreft de beste plaat van Lohues die hij in zijn solo jaren heeft gemaakt. Prachtige nummers, mooie roots/rock muziek en mooie teksten over de kleine en grote dingen in het leven.

Na jaren in de theaters te hebben gestaan keerde Lohues, na eerst nog een theatertour, terug naar de popzalen in Nederland. Waar vooral materiaal van ‘Ericana’ en ‘Vlier’ werd gespeeld. Lohues trad samen op met de mannen die mee hadden gewerkt aan het album. Vooral live kwamen de nummers van deze plaat nog beter tot hun recht. Dit jaar (2019) gaat Lohues weer met zijn band op pad, dus gaat dat zien!

Linkjes:
Website: lohues.nl
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Plaat van de week: The Delines – Holly The Hustle

Het jaar is 11 dagen oud, The Delines hebben vandaag hun nieuwste plaat ‘The Imperial’ uitgegeven en na een paar luisterbeurten kan ik niet anders zeggen dan, dat dit album een grote kanshebber gaat zijn voor de top 3 van mijn top 25 van 2019. Pracht plaat!

Willy Vlautin schrijver van het boek ‘Laat Me Niet Vallen’, nam de prachtige en desolate teksten voor zijn rekening. Voeg daar nog de zang van Amy Boone aan toe en top muzikanten en je krijgt hele fijne zwoele country soul. Holly heeft geen fijn leven en dat begon al op jonge leeftijd, luistert!

De 25 van 2018: 4 Dave Matthews Band – Come Tomorrow

De Dave Matthews Band, voor velen een onbekende band, maar aan de overkant van de grote plas horen ze bij de grootste bands allertijden. In dat rijtje horen ze als sinds begin jaren ’90 met hits als ‘Ants Marching’ en ‘Jimi Thing’ en zeven op een volgende platen die de eerste plek behaalden in de Amerikaanse hitlijsten. In Nederland zijn ze dus relatief onbekend alleen het nummer ‘The Space Between’ van het album ‘Everyday’ uit 2001 was hier een zeer bescheiden hit. ‘Come Tomorrow’ is het negende studioalbum van de band uit Charlottesville, Virginia en verschijnt 6 jaar na hun vorige album ‘Away From The World’. Voor deze plaat besloot de band onder leiding van Dave Matthews te gaan werken met maar liefst vier producers, John Alagía, Mark Batson, Rob Cavallo en Rob Evans. Op het album staan een aantal nummers die de band live al veel speelde, de band is dan ook voornamelijk een live band. Waarbij sommige nummers uitgesponnen worden tot meer dan twintig minuten durende jamsessies. Opener ‘Samurai Cop (Oh Joy Begin)’ is een van die nummers die al een tijdje op de plank lagen om op een studioplaat te worden gezet. Dat geldt ook voor de nummers ‘Can’t Stop’ en ‘Idea Of You’ waar saxofonist en een van de oprichters van de band LeRoi Moore op mee speelt, hij overleed in 2008. Op ‘Idea Of You’ speelt ook violist Boyd Tinsley nog mee, die in de aanloop naar dit album uit de band is gezet vanwege beschuldigingen over seksueel wangedrag. Het album ‘Come Tomorrow’ gaat over de liefde, de toekomst, hoop, familie en de planeet. Op de titeltrack komen al deze thema’s aanbod. Op dit nummer verzorgt Brandi Carlile de achtergrondzang.

So as far as I can see
A better way for you and me
Is to let the children run the show
Not too long and we’ll be good to go

All the girls and boys will sing
Come tomorrow we get everything
So as long as we survive today
Come tomorrow we gonna find a way
Yeah, as far as I can see
We should let the children lead the way

Andere hoogtepunten zijn ‘Virginia In The Rain’ en ‘Black And Blue Bird’. Maar ook de andere nummers zijn prachtig. In maart van dit jaar ga ik ze voor het eerst live zien, iets waar ik nu al naar uit kijk. En hopelijk hoeven we de komende tijd niet weer zes jaar te wachten op een nieuw album! Fantastische plaat!

Linkjes:
Website: davematthewsband.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 5 Brandi Carlile – By The Way, I Forgive You

Brandi Carlile, niet te verwarren met Belinda Carlisle. Carlile, 37 jaar uit Maple Valley, Washington was al enige tijd aan de weg aan het timmeren, maar het afgelopen jaar 2018 brak ze door met haar plaat ‘By The Way, I Forgive You’, de plaat nam ze op met hulp van Shooter Jennings die samen met Dave Cobb het geheel produceerde. De plaat kwam in de Billboard 200 op 5 binnen en in 2 andere lijstjes US Folk Albums, US Top Rock Albums pakte ze de eerste plek. Daarnaast is ze maar liefst 6 keer genomineerd voor een Grammy Award. In de categorie Album Of The Year en Beste Americana Album en daarnaast ontving ze 4 nominaties voor het nummer ‘The Joke’. ‘The Joke’ is meteen ook een van de mooiste nummers op deze plaat. Carlile vertelde bij de release van de single eind 2017 het volgende over dit nummer:

“There are so many people feeling misrepresented [today]…so many people feeling unloved. Boys feeling marginalized and forced into these kind of awkward shapes of masculinity that they do or don’t belong in… so many men and boys are trans or disabled or shy. Little girls who got so excited for the last election, and are dealing with the fallout. The song is just for people that feel under-represented, unloved or illegal.”

Blijf wie je bent en trek je niet aan wat anderen van je vinden. Dat geldt ook voor Carlile in 2002 maakte ze bekend dat ze op vrouwen viel, in 2012 trouwde ze met haar vriendin en hebben 2 kinderen. Over een van haar kinderen schreef Carlile het prachtige ‘The Mother’. Op de vraag wat haar dochter er van vond:

She knows it’s about her; she loves it. But any of the bad stuff, she doesn’t associate to her. She asks me things like, “Mama, who is the lady in the song that trashed your car?” I’m like, you are the lady in the song that trashed my damn car.

Op het nummer ‘Most Of All’ bezingt ze het overlijden van haar 2 oma’s en de reactie van haar ouders daarop. Toen ze nog leefden was het vooral dat ze lastig waren of dat ze alweer belden, maar zo vertelde Carlile tijdens een interview met NPR, waren overleden al het negatieve was vergeten en daarvoor in de plaats kwamen de leuke verhalen en de positieve punten.

But most of all
She taught me how to fight
How to move across the line
Between the wrong and the right
And when I’m turned out in the darkness
And the pushing comes to shove
To remember what comes back
When you give away your love
Give away your love
When you give your love away
Give away your love

Afsluiter van deze geweldige plaat is het nummer ‘Party Of One’ dat ze een paar maanden geleden nog eens opnam, de videoclip verscheen op YouTube waarop ze het nummer als duet zingt samen met Sam Smith. Pracht plaat en ik ben benieuwd hoeveel Grammy’s Carlile gaat binnen slepen! Op 10 februari weten we meer!

Linkjes:
Website: brandicarlile.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 6 Pistol Annies – Interstate Gospel

De Pistol Annies bestaande uit Angeleena Presley, Ashley Monroe en Miranda Lambert. Toen de Annies hun eerste plaat uitbrachten getiteld ‘Hell On Heels’ uit 2011, kende ik alleen Miranda Lambert. Een paar jaar later kwamen daar Ashley Monroe en Angeleena Presley bij (geen familie van). Alle drie zijn ze behoorlijk aan de weg aan het timmeren en mogen ze wat mij betreft gerekend worden tot de top in de country muziek. Waardoor je deze groep nu met recht een supergroep kunt noemen net als bijvoorbeeld The Highwaymen halverwege de jaren ’80. De groei die het trio de afgelopen jaren heeft doorgemaakt is terug te horen op het derde Pistol Annies album ‘Interstate Gospel’. Naast de Annies speelt er een keur aan grote namen mee op het album, zoals Glenn Worff (Mark Knopfler), Fats Kaplin (John Prine) en Chuck Leavell (pianist bij de Rolling Stones).
‘Interstate Gospel’ is een plaat die gaat over de donkere kanten van het huwelijk met hier en daar een kleine kwinkslag. Zoals op het ronkende ‘Got My Name Changed Back’ met Miranda Lambert die de lead vocals voor haar rekening neemt en nog een sneer geeft naar haar ex man, Blake Shelton.

Well I’ve got me an ex that I adored
But he got along good with a couple road whores

De nummers die er voor mij uitspringen zijn ‘Best Years Of My Life’ en ‘Leavers Lullaby’ die laatste compleet met trompetspel dat doet denken aan ‘Ring Of Fire’ van Johnny Cash. Afsluiter van de plaat is het mooie ‘This Too Shall Pass’ een mooie afsluiter van deze plaat, want misschien komt het toch allemaal wel weer goed met de huwelijksperikelen.

When you feel like you’re not gettin’ the attention you deserve
You’re probably stealin’ the show
Sometimes it’s hard to look at the day
That don’t change the fact that we’ll never let each other go

We get each other high
We make each other try
We make each other want to cry
We make each other laugh
We set each other free
Honey can’t you see this too shall pass

Prachtige samenzang, schitterende muziek, wat dit album met afstand de beste plaat maakt, die de Annies tot nu toe hebben uitgebracht!

Linkjes:
Website: pistolannies.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify