Top 25 van 2020: 2. Jason Isbell and The 400 Unit – Reunions

Na het succes van ‘The Nashville Sound’ uit 2017 en een mooie live plaat in 2018 ging Jason Isbell uit Green Hill, Alabama aan de slag met de opvolger die de titel ‘Reunions’ mee kreeg. Maar dat ging niet van het spreekwoordelijke leien dakje. Want zo vertelde Isbell in interviews dat hij erg gespannen was tijdens het maken van het album. Hierdoor kwamen er ook wat relationele problemen met echtgenoot Amanda Shires. Isbell maakte zich zorgen of de nummers wel goed genoeg zouden zijn. Terugkijkend op het opname proces met Dave Cobb op de producers stoel had Isbell meer van het maken van het album willen genieten. Want nadat het album klaar was is hij trots op het album. En dat mag zeker!

Het eerste nummer dat Isbell schreef voor het album was ‘Only Children’ hij schreef dit nummer toen hij met zijn vrouw, kind en vrienden op vakantie was in Griekenland. Waarbij hij terugdacht aan vervlogen tijden en de dingen en personen die hij mist. ‘Dreamsicle’ is daar ook een mooi voorbeeld van. ‘Overseas’ werd door Isbell al gespeeld tijdens de afgelopen tour. Hij schreef dit nummer toen zijn vrouw ook op tour was. In het nummer probeert Isbell het gevoel van troosteloosheid en het missen van de ander te beschrijven. Het nummer wordt afgesloten met een prachtige gitaarsolo van Isbell.

De eerste single van het album was ‘Be Afraid’ in het nummer roept Isbell zijn collega’s op om zich uit te spreken en hun publiek te inspireren. Vooral in de country muziek zijn veel artiesten bang en terughoudend om zich uit te spreken over bv hun politieke voorkeur. Als je dat wel doet, zoals de Dixie Chicks dat ooit deden, dan krijg je de hoon van het volk over je heen. Maar doe het toch maar wees bang, wees heel bang maar doe het toch maar. Een van de hoogtepunten van album is het nummer ‘St. Peter’s Autograph’ Isbell schreef dit nummer voor zijn vrouw nadat haar goede vriend en gitarist Neal Casal overleed.

Now you’ve lost another friend
Who couldn’t stay to see the end
He had somewhere else to be
Cut him down and burn the tree

There’s no shelter from the rain
And I can’t comprehend your pain
But I got arms and I got ears
And I will always be right here

Het een na laatst nummer op het album ‘It Gets Easier’ Isbell schreef dit nummer voor mensen die proberen van hun verslaving af te komen en geeft hun advies. Isbell heeft het verslaafd zijn aan drank en drugs zelf ook aan den lijve ondervonden. Wat het nummer extra krachtig maakt. Net als op ‘The Nashville Sound’ is het laatste nummer een ode aan zijn dochter Mercy. ‘Letting You Go’ is een prachtige afsluiter van een fantastische plaat. Rustige nummers worden afgewisseld met wat stevigere muziek. Het gitaarspel van Isbell is op deze plaat duidelijk geïnspireerd door dat van Mark Knopfler (Dire Straits). Een terechte tweede plek in mijn eindlijst!

Tracklist:
1 What’ve I Done to Help (6:40)
2 Dreamsicle (3:44)
3 Only Children (3:57)
4 Overseas (5:07)
5 Running with Our Eyes Closed (3:42)
6 River (3:22)
7 Be Afraid (3:19)
8 St. Peter’s Autograph (4:10)
9 It Gets Easier (3:47)
10 Letting You Go (3:22)
Linkjes:
Website: jasonisbell.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Top 25 van 2020: 4. Chris Stapleton – Starting Over

Chris Stapleton geboren en getogen in Kentucky was voor zijn doorbraak in 2015 al een begenadigd liedjes schrijver. In 2015 sprong hij met ‘Traveller’ in het diepe en het werd direct zijn doorbraak bij het grote publiek. In 2017 volgden de twee albums ‘From A Room Vol. 1 & 2’ en daarna werd het op solo gebied wat rustiger. Stapleton werd voor de vijfde keer vader en was vooral bezig met muziek voor en met anderen. Hij schreef nummers voor de Nashville country artiesten zoals Luke Bryan en Thomas Rhett maar werkte ook samen met de groten uit de popmuziek zoals Pink en Justin Timberlake.

Daarnaast vond hij dit jaar weer tijd voor eigen werk samen met producer Dave Cobb dook hij de studio in om zijn vierde solo album op te nemen. Naast elf eigen nummers staan er ook drie covers op. Namelijk twee van Guy Clark: ‘Worry B Gone’ (zeer fijne barnburner!) en ‘Old Friends’ en een verborgen pareltje uit de discografie van John Fogerty: ‘Joy Of My Life’. De eigen nummers schreef Stapleton zelf of hij schreef ze samen met anderen waaronder Mike Campbell die je kunt kennen als gitarist van Tom Petty & The Heartbreakers. Campbell is niet de enige ‘Heartbreaker’ op dit album want het toetsen werk wordt in alle nummers verzorgd door Benmont Tench.

De plaat opent met de eerste single van de plaat en tevens het titelnummer ‘Starting Over’ met mooie samenzang met Morgane Stapleton (inderdaad de vrouw van). ‘Cold’ is de afgelopen weken veel gedraaid op NPO Radio 2 met name door Rob Stenders en Leo Blokhuis. En terecht want het is een prachtig nummer misschien wel het prijsnummer van deze plaat.

Met ‘Arkansas’ komt de plaat in een hogere versnelling, Stapleton schreef dit nummer samen met Mike Campbell en het gitaarwerk van die laatste komt in dit nummer goed naar voren. Het nummer had ook zo op een plaat van Tom Petty kunnen staan. Het andere nummer waaraan Campbell meeschreef is ‘Watch You Burn’. Een directe reactie naar aanleiding van de schietpartij in 2017 op een muziekfestival in Las Vegas.

Only a coward would pick up a gun
And shoot up a crowd trying to have fun
Now the Vegas lights, they won’t lose their glow
And the band will play and go on with the show

And you’re gonna get your turn
Yes, you’re gonna get your turn
Son, you’re gonna get your turn
Devil gonna watch you burn

Noemenswaardig is ook het nummer ‘Maggie’s Song’ een lied ter nagedachtenis aan zijn hond Maggie. Een beetje cheesy misschien, maar Stapleton komt er helemaal mee weg. Daarnaast zit er halverwege nog een mooie solo in van Tench op het Hammond orgel. De laatste twee nummers van de plaat zijn ‘You Should Probably Leave’ een nummer met een fijne groove en het doet een beetje R&B aan. Met ‘Nashville, TN’, een prachtige ode aan de stad die Stapleton zoveel heeft gebracht komt er een melancholisch eind aan de plaat.

Chris Stapleton heeft met ‘Starting Over’ een prachtig album afgeleverd. Muzikaal is het een genot om te luisteren om over Stapleton’s veelzijdige stem nog maar te zwijgen. Wat mij betreft een van de beste albums van het jaar!

Tracklist:
1 Starting Over (4:00)
2 Devil Always Made Me Think Twice (3:51)
3 Cold (5:09)
4 When I’m with You (3:43)
5 Arkansas (2:58)
6 Joy of My Life (4:34)
7 Hillbilly Blood (4:05)
8 Maggie’s Song (3:31)
9 Whiskey Sunrise (3:22)
10 Worry B Gone (3:15)
11 Old Friends (4:01)
12 Watch You Burn (4:03)
13 You Should Probably Leave (3:33)
14 Nashville, TN (3:35)
Linkjes:
Website: chrisstapleton.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen op cd of vinyl: Platomania

Real Roots Cafe: Chris Stapleton – Starting Over

Chris Stapleton geboren en getogen in Kentucky was voor zijn doorbraak in 2015 al een begenadigd liedjes schrijver. In 2015 sprong hij met ‘Traveller’ in het diepe en het werd direct zijn doorbraak bij het grote publiek. In 2017 volgden de twee albums ‘From A Room Vol. 1 & 2’ en daarna werd het op solo gebied wat rustiger. Stapleton werd voor de vijfde keer vader en was vooral bezig met muziek voor en met anderen. Hij schreef nummers voor de Nashville country artiesten zoals Luke Bryan en Thomas Rhett maar werkte ook samen met de groten uit de popmuziek zoals Pink en Justin Timberlake.

Daarnaast vond hij dit jaar weer tijd voor eigen werk samen met producer Dave Cobb dook hij de studio in om zijn vierde solo album op te nemen.

LEES VERDER

Top 25 van 2019: 3. The Highwomen – The Highwomen

In de jaren 80 richten Waylon Jennings, Johnny Cash, Willie Nelson en Kris Kristofferson The Highwaymen op, een supergroep die wat mij betreft moeilijk te overtreffen is. Sinds dit jaar zijn er The Highwomen, een mooie verwijzing naar de supergroep van weleer. Bestaande uit Amanda Shires, Brandi Carlile, Natalie Hemby en Marren Morris.
Amanda Shires kwam in 2016 al toen ze aan het touren was en onderweg van concertzaal naar concertzaal aan het turven ging hoe vaak ze een vrouwelijke artiest hoorde op die zenders. Dat waren er erg weinig. Na een gesprek met producer Dave Cobb, nam Shires op aanraden van diezelfde Cobb contact op met Brandi Carlile. Carlile was vrijwel direct voorstander van het plan om een beweging op te richten. Daarna werd Maren Morris gevraagd, die dit jaar hoge ogen gooide met het album ‘Girl’. En Natalie Hemby een gevierd songwriter ze schreef onder andere nummers voor Miranda Lambert en Kacey Musgraves. En ook haar eigen plaat “Puxico’ uit 2017 behoort tot mijn favoriete platen. Ondanks dat alle vier de dames druk bezig zijn met hun eigen carriere maakten ze voor dit project graag een uitzondering.

Het eerste wat Shires en Carlile deden voor het Highwomen project was het nummer ‘Highwayman’ gezongen door Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson en Kris Kristofferson te herschrijven, dit deden ze samen met de originele schrijver van het nummer Jimmy Webb. De drie herschreven het nummer vanuit het oogpunt van de vrouw. Zo wordt er gezongen over een vrouwelijke dokter die beschuldigd wordt van hekserij, maar ook een immigrante die overlijdt tijdens de grensoversteek. In het nummer ‘Highwomen’ worden Carlile en Shires bijgestaan door Sheryl Crowe en Yola. Daarna volgt ‘Redesigning Women’. Carlile vertelde het volgende over dit nummer:
“The reason why we’re here though — and part of the reason why the Highwomen even exist — is because of what country radio thinks constitutes “a hit.” More often than not, it’s a song sung by a man. “Redesigning Women” has all the bones of a what could dominate the airwaves if gender bias weren’t so ingrained in the foundation, and that’s the point: the Highwomen’s LP isn’t a kiss-off to Music Row, meant to rattle and shake anything but the doors themselves open. Rather, it’s an invitation to turn a corner on inclusivity”.

‘Loose Change’ is een zelfde soort nummer geschreven door Morris gevolgd door het door Hemby, Carlile en Lori McKenna geschreven ‘Crowded Table’, het nummer gaat over een wereld waar iedereen een kans heeft om er bij te horen, thuis, op het werk en op de radio. ‘My Name Can’t Be Mama’ is een nummer over het moederschap, de Highwomen schreven dit nummer samen, met ieder een eigen kijk op het moederschap en elk een andere reden om even weg te zijn van het moederschap.

‘If She Ever Leaves Me’ is de aanschaf van de plaat al waard, geschreven door Amanda Shires en haar man Jason Isbell. Isbell over de totstandkoming van dit nummer:
“Initially I thought this song would be one of heterosexual country love. And then one day … it occurred to me that maybe, just maybe, Brandi Carlile would sing this song, and it could be a gay country song. So then we wrote it from that perspective––me and Amanda Shires and our friend Chris Tompkins of Nashville, Tennessee. And then – what I hadn’t thought about was – we’re gonna have to take this song to Brandi Carlile. And I’m not gay, like, not all the way. And so I thought, this is kinda like taking my civil rights movie to Spike Lee. But she loved our gay country song and we love it too”.

Een ander thema dat de Highwomen bespreken is het krijgen van kinderen en dat, dat niet voor iedereen is weggelegd. ‘My Only Child’ is geschreven door Amanda Shires, Miranda Lambert en Natalie Hemby die dit nummer naar grote hoogte zingt. Ook omdat ze zelf had gewild dat haar familie wat groter zou zijn dan dat hij nu is. Daarnaast is het een ode aan opgroeiende kinderen en dat, dat jammer genoeg niet altijd zo kan blijven.

‘Cocktail And A Song’ is een kippenvel bezorgend nummer geschreven en gezongen door Shires die het nummer schreef over haar vader die terminaal ziek is. Afsluiter van de plaat is ‘Wheels Of Laredo’ het nummer verscheen dit jaar ook op het door Carlile geproduceerde ‘While I’m Livin’, van Tanya Tucker. Al vind ik deze versie wat mooier vooral door de achtergrond zang van de rest van de Highwomen.

The Highwomen, zijn meer dan een band, het is meer een beweging en iedereen is welkom volgens Shires en Carlile. De band zal er in de toekomst misschien ook anders uit gaan zien. Naast de vier dames, leveren ook Sheryl Crow en Yola een bijdrage aan deze plaat. Daarnaast droomt de band er van om een nummer op te nemen met Dolly Parton. Revolutionair en mooi dat het er is. Want het kwartet Shires, Carlile, Morris en Hemby leveren een prachtplaat af en wat mij betreft het twee na beste album van het jaar!!

Youtube:

Linkjes:
Website: thehighwomen.com
Kopen: iTunes of Platomania
Luisteren: Spotify

Plaat van de week: The Highwomen – Redesigning Women

The Highwaymen

In de jaren 80 richten Waylon Jennings, Johnny Cash, Willie Nelson en Kris Kristofferson The Highwaymen op, een supergroep die wat mij betreft moeilijk te overtreffen is. Tot dit jaar. Nu zijn er The Highwomen, een mooie verwijzing naar de supergroep van weleer. Bestaande uit Amanda Shires, Brandi Carlile, Natalie Hemby en Marren Morris. Amanda Shires kwam met het idee, producer Dave Cobb raadde haar aan om Brandi Carlile bij het project te betrekken, daarna volgde Marren Morris en songwriter Natalie Hemby maakte het kwartet compleet.

The Highwomen

The reason why we’re here though — and part of the reason why the Highwomen even exist — is because of what country radio thinks constitutes “a hit.” More often than not, it’s a song sung by a man. “Redesigning Women” has all the bones of a what could dominate the airwaves if gender bias weren’t so ingrained in the foundation, and that’s the point: the Highwomen’s LP isn’t a kiss-off to Music Row, meant to rattle and shake anything but the doors themselves open. Rather, it’s an invitation to turn a corner on inclusivity.

Op 6 september verschijnt de plaat! Ik kijk er alvast naar uit!