De 25 van 2018: 3 Daniël Lohues – Vlier

Tijdens de dag van de eerste volle maan, toen 2017 net was overgegaan in 2018 bracht Daniël Lohues uit het Drentse Erica, de single ‘Volle Maone’ uit. Na het akoestische ‘Moi’ uit 2017, ging Lohues voor het volle band geluid, voor het eerst sinds Ericana uit 2013. Lohues kreeg de inspiratie voor dit album vanuit een droom die hij had. Nadat hij de teksten had toog hij samen met Bernard Gepken, Reyer Zwart, Bram Hakkens en Ferry Lagendijk naar de Exalto Studio’s in Haarlem om maar liefst 18 nummers op te nemen voor het album dat de titel ‘Vlier’ mee kreeg. Het album staat weer vol met prachtige liedjes. Zoals ‘Van Hier Tot Tokyo’ dat over het liefdesverdriet gaat van zijn beste kameraad. Over de witte wieben, dingen die je kwellen, de oostenwind over de zwarte landbouwgrond, een beetje over het geloof op de ‘Ogen Van Maria’ en Lohues is zelfs boos op het bluesy ‘Gao Weg’. Ook de nummers over reizen en thuiskomen ontbreken weer niet op het mooie ‘Mar Ik Heur Hier’ en een van de grootste oorwurmen van 2018, de ode van Lohues aan de autobaan naar het noorden de ‘A28’. Nog een oorwurm is het nummer ‘Ondergrondse Hutte’ een nummer dat je wel mee moet zingen, wat ik ook mooi vind is dat dit nummer mij doet denken aan nummers van Tom Petty. Een van de mooiste nummers vind ik ‘Wanneer Dan’:

As ik nou begun
Met ‘n klein begin
Dan krieg ik vast ok meer
lol der an en zin
Om ‘t deur te zetten
Het wordt der beter van
A’k het nou niet doe
Wanneer dan?

‘Josephine’ doet denken aan een nummer van de Rolling Stones, op afsluiter ‘Op De Prairie’ is Lohues weer in zijn geliefde Amerika en bezingt hier een mooie roadtrip, inclusief liefdesverdriet, tranen in de zonnebril, glimlach om de mond. Even alleen zijn alles op de rij zetten en dan kan hij er weer tegen. In een interview dat Lohues gaf aan de krant Trouw, verteld hij ook dat hij het liefst alleen is, instrumentaal ontbreekt er na het laatste stukje tekst een mooie gitaarsolo aan die langzaam het eind van de plaat in luidt. Wat mij betreft de beste plaat van Lohues die hij in zijn solo jaren heeft gemaakt. Prachtige nummers, mooie roots/rock muziek en mooie teksten over de kleine en grote dingen in het leven.

Na jaren in de theaters te hebben gestaan keerde Lohues, na eerst nog een theatertour, terug naar de popzalen in Nederland. Waar vooral materiaal van ‘Ericana’ en ‘Vlier’ werd gespeeld. Lohues trad samen op met de mannen die mee hadden gewerkt aan het album. Vooral live kwamen de nummers van deze plaat nog beter tot hun recht. Dit jaar (2019) gaat Lohues weer met zijn band op pad, dus gaat dat zien!

Linkjes:
Website: lohues.nl
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Concertreview: Lohues: “Wat hebben we het mooi hè!”

Na het geweldige concert in Hengelo op 5 oktober van Daniël Lohues en zijn band, wilde ik het concert nog een keer mee maken. In de voorverkoop had ik alvast een kaartje gekocht voor het concert in Nijmegen. En na afloop van het concert in Hengelo was dat het eerste waar ik aan moest denken. Ik ga gewoon nog een keer!

De 18de van oktober was het dan weer zover, na concerten in Den Haag en in Utrecht was Nijmegen aan de beurt. En net als in Hengelo opende Marlene Bakker de avond. De liedjes waren hetzelfde als in Hengelo maar de sfeer in de zaal was totaal anders. Het was doodstil toen Bakker aan het zingen was. Terwijl in Hengelo men rustig doorpraatte soms zelfs zo hard dat het de muziek overstemde. Bakker was zelf ook onder de indruk van de stilte: ‘wat zijn jullie stil!’ zei ze voor dat ze begon met het laatste nummer van haar set ‘Hai Hai’ dat door bijna iedereen in de zaal werd meegezongen.

Iets na negenen, kwamen Lohues en zijn mannen het podium op en de sfeer zat er direct in. Grappend met zijn bandleden ging Lohues van het ene nummer naar het andere nummer. In vergelijking met het concert in Hengelo was de setlist op een aantal plekken gewijzigd. Geen andere liedjes maar een veranderingen van de plekken waar het nummer tijdens het concert werd gespeeld. Sommige nummers werden ook wat langer uitgesponnen met mooie solo’s van Lohues op gitaar en Ferry Lagendijk op de toetsen. Al met al een beter concert dan het eerste concert van de tour in Hengelo. Niet alleen was de band goed op elkaar ingespeeld maar werd er ook door het publiek volop meegedaan. Zoals Lohues een aantal maal tijdens het concert zei: ‘wat hebben we het mooi hè!’. Stil als het moest en vol meedoen als het kon. Tijdens ‘Op Fietse’ kwam dit het mooist naar voren toen het publiek uit volle borst mee zong.

Een prachtig concert! Toen ik de deur uitliep had ik weer dezelfde gedachte: ‘ik wil nog een keer’!
Maar mocht dat niet lukken was dit een fantastische afsluiter van deze elektrische tour voor mij. Hopelijk komt er snel weer zo’n tour, dan ben ik daar zeker bij! Misschien wel vaker als 2 keer.

Gezien:
Daniël Lohues
Elektrisch 2018
18-10-2018. Doornroosje, Nijmegen, NL

Setlist:
Volle Maone/Kwelt/Weg Van Alles/Prachtig Mooie Dag/Ik Haal Mij ‘n Hond Op/A’j Joe Verkleden As Schaop/Van Hier Tot Tokyo/A28/Allennig Moe’j ‘t Ok Kunnen/Hier Kom Ik Weg/’t Giet Zoas ‘t Giet/Naor Huus/Gao Weg/Ja Boeh/Hoe Kan Dat Nou//Let Mar Niet Op Mij/Ondergrondse Hutte/Nie Veur Spek En Bonen//Anja De Vreemdgangster/Op Fietse/Ze Benn Benauwder Veur Joe As Ie Veur Heur/’t Ien Of ’t Ander

Band:
Daniël Lohues – lead vocals, guitar, harmonica
Bernard Gepken – guitar, background vocals
Reyer Zwart – bass, background vocals
Bram Hakkens – drums, background vocals
Ferry Lagendijk – piano, keyboard, Hammond organ, background vocals

Voorprogramma:
Marlene Bakker
Setlist:
Sloaplaidje/Doe Waist Beter/Golven/Astoe ‘t Zain Haarst/Waarkhanden/Hai Hai

Band:
Marlene Bakker – lead vocals
Bernard Gepken – guitar, background vocals