Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – Thunder Road

Tussen alle nieuwe platen, het her beluisteren van de Wilco discografie door, mocht The Boss afgelopen maandag, 23 september, 70 kaarsjes uit blazen op zijn verjaardagstaart. In de zomer van 2002 ontdekte ik Bruce Springsteen een paar jaar geleden schreef ik daar voor de Roulette een stukje over:

Mijn kennismaking met Springsteen beleefde ik in de zomer van 2002. Ik was toen 17 jaar oud. In de zomer van dat jaar werkte ik bij Cobroed, een kuikenbroederij. Ik werkte aan de kuikenband. Hier moest ik samen met andere (vakantiewerkers)mensen de goede kuikens uit bakken pakken en op een transport band zetten. De slechte en/of verminkte kuikens bleven in de mand en stierven een snelle dood in de shredder. Heel triest maar het hoorde erbij. Nu weer terug naar de muziek. In de laatste week van juli stond ik weer aan de kuikenband. Door het kabaal van de machines en de kuikentjes stond de muziek lekker hard aan. De radio stond altijd op 3FM in die tijd had dat radiostation ook een kuiken in het logo, toeval? Op een morgen stond zoals gebruikelijk de radio aan op de Arbeidsvitaminen met Gerard Ekdom. In dat programma had ik de hele week al een liedje gehoord dat mij op de een of andere manier intrigeerde. Maar ik kon er niet achter komen welk liedje dat nu was, omdat ik alleen maar flarden hoorde. Op een gegeven moment hoorde ik toch een stukje tekst ‘up for the rising’. Dat stukje moest ik onthouden!

Dus toen het werk klaar was snel op de fiets naar huis, om op internet te kijken naar wat dat nu voor liedje was. Naar de site van 3FM om de playlist te bekijken. Ik wist ongeveer hoe laat het nummer gedraaid moest zijn. Na even zoeken stond daar een naam met een titel:

BRUCE SPRINGSTEEN – THE RISING

Ik had mijn liedje gevonden, dus snel Kazaa (een nakomeling van Napster) aan om het liedje te zoeken en te downloaden. Toen het downloaden was begonnen naar de website van Springsteen gegaan om te kijken, wie die man nu was. Daar veel samples beluisterd van het nieuwe album en gelijktijdig al die liedjes die op het album ‘The Rising’ stonden gedownload.

Ik was verkocht! Wat was dit gave muziek.

Nu 17 jaar later, is Springsteen nog steeds de belangrijkste persoon in mijn muziekwereld. Springsteen heeft nummers geschreven voor als ik blij ben, als het even niet mee zit, als ik in het donker naar huis rij, als ik het leven vier, als ik op de fiets zit, als ik wandel, als ik aan het sporten ben, als ik wil nadenken, als ik twijfel, als ik verdrietig ben, als ik 1+1=3 momenten heb, als al het mooie in het leven samen komt dan is daar altijd Bruce Springsteen om het beter te maken. Of zoals Jon Stewart het ooit al eens zei: “he empties the tank”.

Dus thanks Boss en stay hard, stay hungry en bovenal stay alive!

‘Thunder Road’ van het album ‘Born To Run’ uit 1975 is wat mij betreft het beste nummer ooit gemaakt en daarom dus Plaat van de week!

Concertreview: Wilco – “It’s good to be back for the Galactic Council once again”

Nog voor het magistrale concert van de band Wilco in Paradiso op 16 juni van dit jaar werd er een concert aangekondigd op 23 september in Utrecht. Later werd bekend dat Wilco op 4 oktober een album uit gaat brengen getiteld: ‘Ode To Joy’. De verwachting was dus, dat er veel nieuwe nummers gespeeld zouden gaan worden.

De band OHMME bestaande uit 2 gitaristen en een drummer verzorgden het voorprogramma. Dromerige nummers werden afgewisseld met wat ruiger werk van dit trio bestaande uit twee vrouwen die de gitaren verzorgden en een mannelijke drummer. Na dit half uurtje werd het podium in orde gemaakt voor de heren van Wilco. Een naam die de afgelopen week menig wenkbrauw deed fronsen. Dus voor diegenen een klein geschiedenislesje naar deze opvallende bandnaam. In 1987 werd de band Uncle Tupelo opgericht met o.a. Jeff Tweedy en John Stirratt in de gelederen. In 1994 houdt deze band op te bestaan. Tweedy en Stirratt willen de naam Uncle Tupelo in eerste instantie blijven gebruiken maar besluiten toch een andere naam te kiezen. Dat werd Wilco, afgeleid van een militaire kreet “will comply”. Volgens Tweedy een ironische naam voor een rock band.

Terug naar het concert, rond de klok van kwart voor negen kwamen de heren het podium opgelopen om te beginnen met twee nieuwe nummers: ‘Bright Leaves’ en ‘Before Us’. De avond door werden de nieuwe nummers afgewisseld met een fantastische setlist vol met persoonlijke favorieten. Zoals ‘Handshake Drugs’, ‘Hummingbird’ en ‘Via Chicago’. Een rustig nummer maar tot 2 keer toe ging drummer Glenn Kotche behoorlijk te keer achter het drumstel. Terwijl de band het countryachtige nummer rustig doorspeelde.

In het eerste gedeelte van het concert werd er weinig gezegd door frontman Jeff Tweedy maar in het tweede gedeelte veranderde dat. Als eerste grapte hij over de Grote Zaal waar de band stond te spelen: ‘It’s good to be back for the Galactic Council once again’. Voor het nummer ‘I’m Always In Love’ vertelde Tweedy dat hij en de band al erg vaak in Nederland had gespeeld. En elke keer wilde hij vertellen hoe goed hij de Haagse band Q65 vond. “Well, please give them a message from me and Wilco that they f*cking rule”. Waarna hij eraan toevoegde dat het nummer ‘I’m Always In Love’ is geinspireerd op de muziek die Q65 maakte. Toch wel bijzonder dat iemand uit Chicago deze band kent, want toen Tweedy vier jaar was stopte deze band er mee.

De nummers aan het eind van de eerste set, was een groot hoogtepunt te beginnen met ‘Impossible Germany’ met een hoofdrol voor meestergitarist Nels Cline. Waarna Tweedy vertelde: “Sometimes he plays so good that we have to hand him a guitar from Sears” waarna de band het mooie ‘California Stars’ speelde gevolgd door het rockende ‘Box Full Of Letters’. Waarna het tijd was voor een nieuw nummer ‘Everyone Hides’ en ‘Random Name Generator’, van het album ‘Star Wars’. Na ‘Jesus Etc.’, het fijne ‘Heavy Metal Drummer’ en als afsluiter van de hoofdset werd ‘I’m The Man Who Loves You’. De band liep even kort van het podium er werden wat kabels verschoven door de roadies waarna de band weer terug kwam voor de toegiften. Als eerste werd het nieuwe nummer ‘Hold Me Anyway’ gespeeld. Gevolgd door het aparte ‘Misunderstood’ en de korte rocker ‘The Late Greats’.

You’ll never hear it on the radio
Can’t hear it on the radio

Behalve in IJsland waar het nieuwe nummer ‘Love Is Everywhere (Beware)’ veel wordt gedraaid aldus Tweedy. Maar met dat nummer kwam er jammer genoeg een eind aan weer een magistraal concert van Wilco. Ben benieuwd naar de studioversies van de gespeelde nieuwe nummers en als ze weer naar Nederland komen ben ik daar zeker weer bij.

Setlist:
Bright Leaves/Before Us/I Am Trying to Break Your Heart/One Wing/One and a Half Stars/If I Ever Was a Child/Handshake Drugs/At Least That’s What You Said/Hummingbird/Either Way/White Wooden Cross/Via Chicago/How to Fight Loneliness/Bull Black Nova/I’m Always in Love/Reservations/Love Is Everywhere (Beware)/Impossible Germany/California Stars/Box Full of Letters/Everyone Hides/Random Name Generator/Jesus, Etc./Heavy Metal Drummer/I’m the Man Who Loves You//Hold Me Anyway/Misunderstood/The Late Greats

Band:
Jeff Tweedy – vocals, guitar
John Stirratt – bass, backing vocals
Nels Cline – guitar
Glenn Kotche – drums
Pat Sansone – guitar, percussion, keyboards
Mikael Jorgensen – keyboards

Gezien:
Wilco
Ode To Joy Tour 2019
Voorprogramma: OHMME
23-09-2019. Grote Zaal, TivoliVredenburg, Utrecht, NL

Plaat van de week: Wilco – Everyone Hides

Op vrijdag 4 oktober verschijnt het nieuwe album ‘Ode To Joy’ van Wilco. Na een fijne eerste single verscheen deze week single twee. Getiteld: ‘Everyone Hides’, in de videoclip verstoppen de bandleden zich ook. Tot op het eind van de clip de band weer compleet is en op een dak speelt. Komende maandag 23 september ga ik de band zien in de uitverkochte, grote zaal van TivoliVredenburg.

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – Into The Fire

Afgelopen woensdag was het 11 september een dag die voor mijn generatie en de generaties voor mij in het teken zal staan van de aanslagen in de Verenigde Staten 18 jaar geleden alweer.
In 2011 schreef ik een stukje over 11 september 2001.

Een veelgestelde vraag de afgelopen dagen op radio, tv, in de krant en wat al niet meer. Waar was jij toen er 10 jaar geleden (wat gaat het snel) 2 vliegtuigen van United Airlines in de 2 torens van het World Trade Center vlogen.

Op dat moment was ik net uit school en samen met mijn moeder ging ik naar Winterswijk om het nieuwe computerspel: GP3 2000 Season te halen. Als Formule 1 en Grand Prix 3 fan wilde ik dit spel maar wat graag hebben. In Winterswijk naar de Free Record Shop om het spel te halen en daarna terug naar huis. Toen we Groenlo in reden, rond een uur of vier, was net Ruud de Wild op Radio 3FM begonnen met zijn programma ruuddewild.nl. Hij had het erover dat er een vliegtuig ergens in was gevlogen, hoe en wat er precies aan de hand was heb ik op dat moment niet helemaal meegekregen.

Toch nieuwsgierig geworden en bij thuiskomst de TV maar even aangezet op CNN en daar zag ik een van de WTC torens in brand staan. Daarna snel overgeschakeld naar RTL 4. En op dat moment vloog er een tweede vliegtuig de andere toren in. Het spel waar ik naar had uitgekeken en die dag had gekocht heb ik de rest van de dag niet meer aangeraakt. Ik heb die middag en avond (net als zoveel anderen) alleen maar voor de TV gezeten en gekeken, naar deze bizarre gebeurtenissen.

In de zomer van 2002 kwam er een muzikaal antwoord op deze aanslagen in de vorm van het album ‘The Rising’ van Bruce Springsteen. Door de gelijknamige single ben ik groot fan geworden van Springsteen. De ‘trigger’ voor Springsteen, om dit album te schrijven, was volgens de overlevering het moment dat een man in een auto naast Springsteen stopte zijn raam omlaag deed en zei: ‘We need you now’.

Een van de meest mooie nummers op ‘The Rising’ is ‘Into The Fire’ het gaat over een brandweerman die in een van de 2 WTC torens de trap neemt om mensen te redden maar helaas overlijdt op het moment dat de torens instorten.

Plaat van de week: Miranda Lambert – It All Comes Out In The Wash

In 2016 bracht Miranda Lambert haar laatste album uit, een album waarop ze het verdriet van haar scheiding met Blake Shelton van zich afschreef. Op 1 november verschijnt haar nieuwste album ‘Wildcard’. Volgens Lambert in een interview een nieuwe fase in haar muzikale carrière. De eerste single is al een fijn alles komt goed nummer.