Plaat van de week: Tom Petty And The Heartbreakers – Gainesville

Vandaag is het precies een jaar geleden dat een van mijn muzikale helden, Tom Petty, overleed. Dus de afgelopen week veel van zijn muziek gedraaid. Mede door de nieuwe boxset ‘An American Treasure’. Waarop prachtig materiaal staat. Zoals deze mooie ode aan zijn hometown, Gainesville in Florida.

De bij behorende clip maakt het helemaal af.

Plaat van de week: Tom Petty And The Heartbreakers – Keep A Little Soul

Op 2 oktober 2017 overleed een van mijn muziekhelden Tom Petty. Nu verschijnt er eind september een nieuwe boxset getiteld ‘American Treasure’ met 60 niet eerder uitgebrachte nummers. Waaronder deze plaat van de week ‘Keep A Little Soul’ uit 1982. Een erg leuk liedje met een mooie videoclip.

De 25 van 2017: 3 Margo Price – All American Made

Margo Price, brak in 2016 door met ‘Midwest Farmers Daughter’ in mijn jaarlijstje van toen op plek zes. Achteraf veel te laag, want het afgelopen jaar die plaat erg veel gedraaid en met de luisterbeurt werd die plaat beter. Met als absoluut hoogtepunt het biografische ‘Hands Of Time’. In de zomer van 2017 was daar ineens een nieuwe EP getiteld ‘Weakness’ met vier nieuwe liedjes. Maar daarmee was het nog niet over want een paar maanden later bracht Price het album ‘All American Made’ uit. Een album met een boodschap, over de Amerikaanse droom die voor een hoop mensen is mislukt. Maar ook de verkiezing van Donald Trump als president van de Verenigde Staten gaf Price inspiratie.
Na de dag van de verkiezingen in 2016 begon Price met het maken van dit album in de legendarische Sam Phillips Recording studio in Memphis, TN. Een groot deel van de nummers had ze al geschreven, zoals ook ‘All American Made’ maar door de verkiezing van Trump kreeg dat nummer een hele andere betekenis.

Price beschrijft op haar website hoe dit nummer tot stand is gekomen.

“We actually wrote that song during the Obama administration, but it really altered meaning for me on the day Trump was elected. That song embodies the good and the bad in the ugly in this country. America is so beautiful to me, but it’s in a really hard spot right now. I feel like I was one of the first and only country artists to speak out so openly against Trump, and I had a lot of people tell me I shouldn’t be giving my opinion, but as far as I’m concerned, there’s not a lot of doubt about the difference between right and wrong.”

Schitterend, muzikanten die zo uitgesproken zijn en ja zich in mijn politiek bubbel bevinden, hebben al snel een streep voor bij mij. Maar afgezien van haar politieke voorkeur behandeld ze ook de ongelijkheid in loon, in de States tussen man en vrouw op ‘Pay Gap’.

It’s not that I’m asking for more than I’m owed
And I don’t think I’m better than you
You say that we live in the land of the free
Well, sometimes that bell don’t ring true
It’s been that way, with no equal pay
And I want to know when it will be fixed
Women do work and get treated like slaves since 1776

Een van mijn favoriete nummers is ‘A Little Pain’, een nummer over het leven. Dat er niet heel veel mis is met een beetje pijn op welk gebied dan ook. Maar ook ‘Do Right By Me’ behandeld die gedachte. Price wordt hier bijgestaan door een bekend Gospel kwartet uit Nashville genaamd The McCrary Sisters. Ook staat er een prachtig duet op met Willie Nelson getiteld ‘Learning to Lose’.

Margo Price vertelde in interviews voor het verschijnen van haar album dat ze erg geïnspireerd was door Tom Petty.

But I was just a child unaware of the effects
Raised on sports and Jesus and all the usual suspects
So tell me, Mr. Petty, what do you think will happen next
That’s all American made

In ‘All American Made’ haalt ze Petty ook nog even aan. Petty overleed een aantal weken voor het verschijnen van dit album. Mede door dit ‘eerbetoon’ en de thema’s die Price behandeld op dit album is het een van mijn meest gedraaide platen van 2017. En ook dit jaar zal ik dit album veel draaien. Schitterend! ‘I’ve seen the future of country music, and her name is Margo Price’.

Linkjes:
Website: margoprice.net
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2017: 21 Sam Outlaw – Tenderheart

Sam Outlaw stond in 2015 met zijn debuut album ‘Angeleno’ al in mijn jaarlijstje van dat jaar. En ook zijn tweede album ‘Tenderheart’ staat er weer in. Op dit album is Outlaw duidelijk geinspireerd door de Eagles, de oude country artiesten en Tom Petty. Want het titelnummer ‘Tenderheart’ lijkt erg veel op Petty’s nummer ‘All The Wrong Reasons’ van het album ‘Into The Great Wide Open’. Dan de vraag is dat erg? Nee, Outlaw komt er wat mij betreft mee weg. Muzikaal is het allemaal weer dik in orde, met af en toe een Mexicaans trompet koortje. Maar ook de pedal steel guitar is nooit ver weg. En doe daar de stem van Outlaw bij en je hebt een hele mooie plaat.

Hoogtepunten zijn wat mij betreft ‘Tenderheart’ mede door de Petty connectie maar ook de opener van de plaat ‘Everyone’s Looking for Home’ vind ik een hele mooie.

How’s the road been lately?
How’s the love that you left?
Are you living each moment, just thinking about the next?
Well I recall a man who seeks adventure
And a story of his own
So if you find yourself, but you still feel restless
It’s ’cause everyone’s looking for home

Prachtig net als ‘Bougainvillea, I Think’, een mooi nummer over een buurmeisje dat Outlaw kende, maar hij kan zich haar naam niet meer herinneren. Maar hij kan zich nog wel de naam van de bloem op de muur herinneren. Samenvattend Outlaw heeft een mooi album afgeleverd met mooie country nummers. Maar een beetje middle of the road is het wel. Dat maakt mij niet minder benieuwd naar het altijd belangrijke derde album.

Linkjes:
Website: samoutlaw.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren Spotify

De 25 van 2017: 23 Ryan Adams – Prisoner

Ryan Adams niet te verwarren met Bryan Adams, bracht begin dit jaar zijn vijftiende album uit getiteld ‘Prisoner’. In de afgelopen jaren scheidde Adams van zijn geliefde en bracht hij een coveralbum uit, getiteld ‘1989’. Op dit album covert hij Taylor Swift diezelfde Swift bracht in 2014 het origineel uit.
Over de titeltrack verteld Adams het volgende:

“I was reflecting on the different states of desire and what it means to be a prisoner of your own desire”.

Dat verlangen was weg in zijn huwelijk dus volgde er een scheiding. Echtscheidingsplaten zijn vaak mooie gevoelige platen. Zoals Tom Petty’s ‘Echo’, Bruce Springsteen met ‘Tunnel Of Love’ of recenter Josh Ritter met ‘The Beast In It’s Tracks’. Dat is met ‘Prisoner’ niet anders. Soms rustig, soms bombastisch, mondharmonica en saxofoon op sommige nummers. En dus kwam de Springsteen connectie weer in veel recensies voor. En ja dat hoor je er wel in terug. Maar toch is dit voor mijn gevoel een echt Ryan Adams album. Niet zo goed als zijn debuutplaat uit 2000 ‘Heartbreaker’ en het daarop volgende album ‘Gold’ uit 2001. ‘Prisoner’ is een donkere plaat geworden tekstueel, Adams zit er door heen en vraagt zich af waar het mis is gegaan. En toch zijn er ook lichtpuntjes.

Mooiste nummer is de opener van de plaat ‘Do You Stil Love Me’ en ‘Doomsday’ die laatste vooral voor de prachtige harmonica in het nummer.
As the fire burns around us in the dark
One part is the world and one’s my heart

My love, we can do better than this
My love, how can you complicate a kiss?
My love, you said you’d love me now ’til doomsday comes
‘Til doomsday comes

Can you stand and face your fears, my love?
I will for you
I could stand in just one place, my love
And never move

Linkjes:
Website: ryanadams.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Muziekjaar 2017 – De 25 beste platen van 2017

Het muziekjaar 2017, een jaar met veel hoogtepunten en een groot dieptepunt. Eerst de hoogtepunten. Het jaar 2017 bracht veel mooie platen en een record aantal concerten, maar liefst 17 stuks in kleine zaaltjes, openlucht theaters en de grote poppodia. Hoogtepunten waren de concerten van Jason Isbell & The 400 Unit, maar ook van zijn collega’s de Drive-By Truckers. Maar ook oude helden zoals Kris Kristofferson, John Fogerty, Little Steven en The Rolling Stones. Nieuwe helden zoals Margo Price, Miranda Lambert en The War On Drugs. Andere hoogtepunten

Tom Petty (20 Oktober 1950 – 2 Oktober 2017)

waren Dave Matthews & Tim Reynolds en Josh Ritter. Eigenlijk geen slecht concert gezien dit jaar en de allerbeste kan ik ook niet benoemen. Maar absolute hoogtepunten waren de Drive-By Truckers, Margo Price en Jason Isbell & The 400 Unit.

Het absolute dieptepunt dit jaar was het overlijden van grote held Tom Petty. Hier was ik echt even van ontdaan en de dagen na zijn overlijden alleen maar naar zijn muziek geluisterd. Zowel zijn solo werk als het werk met The Heartbreakers. Naast Petty overleden ook nog Chuck Berry, Glen Campbell, Don Williams, Jimmy LaFave en Fats Domino. Het overlijden van Petty had ook invloed op mijn stemlijst voor de top 2000. De stembussen zijn inmiddels gesloten en dit is mijn ingestuurde lijst:

Top 2000 stemlijst Eigen toevoegingen
Chuck Berry – Johnny B. Goode
Tom Petty – I Won’t Back Down
Tom Petty – Free Fallin’
Tom Petty & The Heartbreakers – American Girl
Bob Dylan – Like A Rollin’ Stone
Bruce Springsteen – Thunder Road
Bruce Springsteen – The Rising
Pink Floyd – Comfortably Numb
The Rolling Stones – Tumbling Dice
2Pac – Changes
Daniel Lohues – Hier Kom Ik Weg
Skik – Op Fietse
Eagles – Hotel California
Little Steven – Bitter Fruit
The War On Drugs – Under The Pressure
Dire Straits – Walk Of Life
Johnny Cash – Hurt
De Dijk – We Beginnen Pas
The Beach Boys – God Only Knows
Klein Orkest – Over De Muur
Josh Ritter – Right Moves
Jason Isbell – If It Takes A Lifetime
Dave Matthews Band – Ants Marching
Margo Price – Hands Of Time
Wilco – Impossible Germany
Glen Campbell – Rhinestone Cowboy
The War On Drugs – Thinking Of A Place
Roger Waters – Amused To Death
Drive-By Truckers – What It Means
John Moreland – You Don’t Care for Me Enough to Cry
The Wallflowers – One Headlight
Sturgill Simpson – Call To Arms
Miranda Lambert – Tin Man
Brian Wilson – Love & Mercy
Kacey Musgraves – Follow Your Arrow

Op naar 2017 dat alles in zich heeft om weer een heel goed muziek jaar te worden met een nieuwe plaat van Ryan Adams en Daniël Lohues, Bruce Springsteen schijnt een nieuwe plaat op de plank te hebben liggen. Maar hopelijk ook nieuw werk van Jason Isbell, Kacey Musgraves en ook Roger Waters schijnt bezig te zijn in de studio. Volgend jaar om deze tijd weten we het allemaal weer!

Zo begon ik een jaar geleden de Top 25 beste platen van 2016. Deels is het uitgekomen met de nieuwe platen van Lohues, Ryan Adams, Jason Isbell en Roger Waters. De plaat van Springsteen ligt nog steeds op de plank terwijl Springsteen 5 avonden in de week op Broadway staat met een show over zijn leven en de bijbehorende muziek. Kacey Musgraves is nog steeds druk bezig in de studio dus daar verwacht ik in 2018 wel een nieuwe plaat van. Maar hopelijk komt er ook weer nieuw werk van Sturgill Simpson, Dave Matthews Band en The Delines aan. Van de Dave Matthews Band is al bekend dat ze de studio zijn ingedoken dus ben erg benieuwd wat daaruit voortkomt. Op het gebied van concerten hoop ik dat Chris Stapleton eindelijk eens naar Nederland komt.

De vooruitzichten voor het concertjaar 2018 zien er al weer mooi uit, sowieso al concerten van Daniël Lohues, Jason Isbell & The 400 Unit en Roger Waters.

De komende weken verschijnt mijn Top 25 van de beste albums van dit jaar.

Concertreview: Little Steven & The Disciples of Soul – together we will make our stand

Na jaren met Bruce Springsteen te hebben opgetreden, acteur te zijn geweest in The Sopranos en Lillyhammer, had Little Steven eind vorig jaar eindelijk weer tijd om de studio in te gaan. Het resultaat daarvan is het album ‘Soulfire’. Het album bevat veelal soul nummers die door Steve van Zandt aka Little Steven zijn geschreven voor anderen. Zoals het titelnummer ‘Soulfire’ dat ik kende van de band The Breakers uit Denemarken. Daarnaast staan er ook een aantal echte covers op. Zoals ‘Blues Is My Business’ van Etta James en ‘Down and Out in New York City’ van James Brown. Alle nummers zijn overgoten met de typische New Jersey shore sound. Dus een bijna Phil Spectoriaans geluid, vol met belletjes, blazers en alles wat daar tussen zit. In juni van dit jaar trad Little Steven met zijn Disciples Of Soul in Carré te Amsterdam. Maar dat was precies op de dag dat er in Assen een van de mooiste sportevenementen in Nederland werd gehouden. Namelijk de TT van Assen. Dus moest ik dat concert helaas aan mij voorbij laten gaan. Maar na het concert in Amsterdam volgde een paar weken later de aankondiging van een trio nieuwe concerten in Nederland in november, in Groningen, Utrecht en Tilburg. Dus direct een kaartje gekocht voor het concert in Utrecht.

Iets over half negen, kwam de band het podium op onder een luid applaus waarna Little Steven & The Disciples of Soul het podium op kwamen. Sinds het overlijden van Tom Petty speelt, van Zandt, ‘Even The Losers’, van Tom Petty & The Heartbreakers. Dus wat mij betreft een prachtige opener. Daarna ging de band verder met ‘Soulfire’ en ‘I’m Coming Back’. Voordat hij begon met het volgende nummer sprak Little Steven over de situatie in Amerika. Toen hij voor het laatst solo op tour was moest hij alles uitleggen wat Ronald Reagan toen de president van de Verenigde Staten, aan het doen was. ‘But now it’s a whole different story, it’s speaks for itself’. Verwijzend naar Donald Trump. Waarna de zaal begon te juichen. Daarna begon Little Steven te vertellen over Motown en hoe de muziek hem inspireerde, waarna hij een cover van Etta James speelde ‘Blues Is My Business’. Na ‘Love On The Wrong Side Of Town’ vertelde van Zandt over zijn jeugd en zijn droom om muzikant te worden. Een droom die hij deelde met Southside Johnny en Bruce Springsteen. Uiteindelijk was dat gelukt, waarna de band ‘Until The Good Is Gone’ inzette. De muzikale inspiratiebronnen van van Zandt waren verweven door de avond van rock, soul en reggae, evenals zijn politieke agenda, bijvoorbeeld met het blokje ‘Solidarity’, ‘Leonard Peltier’ en ‘I’m A Patriot’. Na dit politieke blokje was het tijd voor een ‘nieuw’ nummer ‘Groovin’ Is Easy’ waarna de band verder ging met ‘Ride The Night Away’ die ik ken van Southside Johnny. Gevolgd door een lange versie van ‘Bitter Fruit’ met een hoofdrol voor Anthony Almonte op de percussie instrumenten.

Daarna volgde nog het mooie ‘Forever’ waarmee de hoofd set van de avond ten einde kwam. Maar net als zijn compaan Springsteen, speelde Little Steven gewoon door en vroeg hij of we al naar huis wilden. De zaal was het daar niet zo mee eens dus zette de band ‘I Don’t Want To Go Home’ de klassieker van Southside Johnny. Daarna richtte van Zandt zich weer tot het publiek om ons te bedanken waarna hij en de band afsloten met ‘Out Of The Darkness’. Een toepasselijker afsluiting met alles wat er in de wereld gebeurt, Trump in Amerika, de zwarte pieten discussie in Nederland, was er bijna niet.

There’s a sadness all around us
There are words we’re too afraid to say
The things that I thought would last forever
Are changing every day
There’s a hunger that can’t be satisfied
And the streets are filled with rage
It’s time to dig deep inside ourselves
And face the life we’ve made

It’s gonna take the two of us
I just can’t do it all on my own
I see the day gettin’ brighter
Hold me a little bit tighter

Out of the darkness and hand in hand
Baby together we will make our stand
Reach out and touch me we can win somehow
I know there’s nothin’ that can stop us now
Oh baby, come with me out of the darkness

Toen de band het podium af liep nog even een setlist gevraagd en toen op naar huis. Het concert was geweldig! Openen met een nummer van een van mijn muzikale helden, mooie soul muziek, fijne rock ’n roll en een boodschap van laten we allemaal wat aardiger zijn voor elkaar. Dan nog de band, 15 man sterk, blazers, hammond orgels een geweldige ritme sectie en achtergrond zangeressen. Ik hou er van. Mocht van Zandt binnenkort weer naar Nederland komen ben ik daar zeker weer bij. Want dit smaakte naar meer! Maar als ik mocht kiezen dan het liefst met Bruce Springsteen als onderdeel van de E Street Band, maar dat zit er voorlopig nog niet in. ‘Getting out of the darkness!’

Setlist:
Even the Losers/Soulfire/I’m Coming Back/The Blues Is My Business/Love on the Wrong Side of Town/Until the Good Is Gone/Angel Eyes/Some Things Just Don’t Change/Saint Valentine’s Day/Standing in the Line of Fire/I Saw the Light/Salvation/The City Weeps Tonight/Down and Out in New York City/Princess of Little Italy/Solidarity / Leonard Peltier / I Am a Patriot/Groovin’ Is Easy/Ride the Night Away/Bitter Fruit/Forever//I Don’t Want to Go Home/Out of the Darkness

Band:
Stevie Van Zandt – Guitar/Vocals
Marc Ribler – Musical Director/Guitar
Jacquita (Jackie) Perkins- Background Vocals
Sara Devine – Background Vocals
Tania Jones – Background Vocals
Andy Burton – B3 Organ
Lowell “Banana” Levinger – Piano
Jack Daley – Bass
Rich Mercurio – Drums
Eddie Manion – Horn Director / Baritone Sax
Stan Harrison – Tenor Sax/Flute
Clark Gayton – Trombone
Ravi Best – Trumpet
Ron Tooley – Trumpet
Anthony Almonte –Percussion

Gezien:
Little Steven & The Disciples of Soul
Soulfire Tour 2017
28-11-2017. TivoliVredenburg, Utrecht, NL