Real Roots Cafe: Ward Davis – Black Cats And Crows

Ward Davis is opgegroeid in Monticello, Arkansas en al jaren een gevierd liedjesschrijver onder andere voor Willie Nelson, Merle Haggard en Trace Adkins. Daarnaast schreef hij mee met het album ‘I’m Not The Devil’ van Cody Jinks. Inmiddels 41 jaar woont hij al een tijd in Nashville, TN. In 2015 bracht hij al eens een album uit getiteld: ‘15 Years in a 10 Year Town’ en in 2018 verscheen de EP ‘Asunder’. Twee jaar later is daar dan ‘Black Cats And Crows’. Geproduceerd door Jim “Moose” Brown die je naast zijn werk als producer kunt kennen als gitarist in Bob Seger’s, Silver Bullet Band.

In een interview met Rolling Stone laat Davis optekenen dat het maken van dit album al zijn hele leven duurt. Hij moest leven, leven en leven om de nummers die hij in de die jaren had geschreven te begrijpen en er achter te komen wat de betekenis was van die nummers. Maar nu, na al die jaren kon hij de 14 nummers op de plaat zetten.

LEES VERDER

Real Roots Cafe: Will Hoge – Tiny Little Movies

Will Hoge de 47 jarige Amerikaan uit Nashville brengt met ‘Tiny Little Movies’ zijn elfde studioalbum uit. Hoge produceerde het album samen met Matt Ross-Spang (Jason Isbell, Margo Price e.a.) De plaat opent met het mooie ‘Midway Motel’ dat in de verte wat doet denken aan ‘Moonlight Motel’ van Bruce Springsteen.. Met het daar opvolgende nummer ‘The Overthrow’ gaat het er muzikaal wat ruiger aan toe.

Darth Vader with a spray tan
And a girly magazine
Dance little monkeys
I see you feasting on the crumbs
It’s almost over
Hear them banging on the drums

LEES VERDER

Real Roots Cafe: The Secret Sisters – Saturn Return

The Secret Sisters oftewel de zussen Laura Rogers en Lydia Slagle uit Muscle Shoals, Alabama. Ik had hun naam al wel eens voorbij zien komen op de verschillende americana websites. Maar tot voor kort had ik mij niet in de muziek van de Secret Sisters verdiept. Totdat ik las dat Brandi Carlile hun nieuwe album ‘Saturn Return’ produceerde. Carlile heeft een aantal succesvolle jaren achter de rug met in 2018 haar album ‘By The Way, I Forgive You’, vorig jaar richtte ze samen met Amanda Shires, The Highwomen op met een fijne debuutplaat tot gevolg en produceerde ze samen met Shooter Jennings het comeback album van Tanya Tucker getiteld: ‘While I’m Livin’. Carlile zat voor de vorige plaat ‘You Don’t Own Me Anymore’ ook op de producers stoel. Dus mijn interesse in deze plaat was groot.
LEES VERDER

Concertverslag: Stephanie Struijk – Fijn Zo in De Kleine Willem

De Wereld Draait Door stopt ermee, nu zal je denken wat heeft dat te maken met een concertverslag? Maar zonder De Wereld Draait Door zou ik misschien niet bij dit concert zijn geweest en had ik Stephanie Struijk of haar alias Stevie Ann niet gekend. Terug naar 2005 tijdens een uitzending van DWDD mocht ze zingen tijdens de muziek minuut en vanaf dat moment was ik verkocht. Dus de plaat ‘Away From Here’ gekocht en haar vanaf toen blijven volgen.

Een vanaf toen moment dus. Naast de naam van een nieuw Nederlandstalig nummer, dat ze zong tijdens het theaterconcert in de Kleine Willem en de gelijknamige theatertour was het ook een thema waar Stephanie Struijk de avond door steeds weer op terug kwam. Van het spelen voor een A&R Manager in New York, het opnemen van haar debuutplaat, haar jaren in de Verenigde Staten, haar roots in het Limburgse Roggel etc.

Het concert begon met een nieuw nummer dat naar verwachting gaat verschijnen op een nieuwe Nederlandstalige plaat. Gevolgd door de nieuwe single ‘Fijn Zo’ dat ze samen met Joost Oskamp schreef. Later in het concert bracht ze nog een nummer dat ze samen schreef met Oskamp. Naast eigen werk was er op de setlist ook veel ruimte voor werk van anderen zo zong ze ‘Verlegen’ van Bram Vermeulen, ‘De Peel In Brand’ van Rowwen Hèze. Nummer die ook eerder verschenen op de plaat ‘Liedjes Van Een Ander’. Daarnaast speelde ze ook nog een aantal nummers van haar eerste Nederlandstalige plaat zoals ‘Nieuwe Maan’ en ‘De Rivier’ die mooi zachtjes door het publiek werd meegezongen.

Het laatste nummer was een cover van Skik/Daniël Lohues getiteld ‘Verliefd’. Daar mee kwam er een eind aan een mooi concert. Waarin Struijk een kijkje gaf in haar leven en haar vanaf toen momenten. Haar zelf begeleidend met een van haar drie gitaren en de piano.

Ben benieuwd naar de nieuwe plaat!

Setlist (niet op volgorde of compleet):
Nieuw nummer/Fijn Zo/nieuw nummer/Verlegen/Daar/Nieuwe Maan/Heimwee Naar Tequila/Verloren Tijd Blijft Kwijt/Als Ik Thuis Ben//Als De Liefde Maar Blijft Winnen/Gitaar Op M’n Schoot/De Rivier/2000 Kilometer/Alsof Je Hier Nog Bent/De Peel In Brand/Vanaf Toen/Alles Gaat Maar Door/Zoals Het Loopt/Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?/Bijna Thuis///Verliefd

Band:
Stevie Ann – vocals, guitar, piano

Gezien:
Stephanie Struijk
Vanaf Toen Tour
20-02-2020. De Kleine Willem, Enschede, NL
Linkjes:
Website: stephaniestruijk.nl
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen: Platomania

Concertreview: Where the f*ck is Sturgill Simpson? Amsterdam!

Sturgill Simpson heeft een hekel aan hokjes denken want na het zien van zijn concert op 25 augustus 2015 bestempelde ik en vele anderen Simpson als de ‘future of country music’. Nu vijf jaar later is er van het label country niet veel meer over. Sturgill Simpson doet wat hij wil en met elke muzikale stap die hij zet wordt zijn fan base groter. In Amerika met bijvoorbeeld het concert dat hij gaat geven in Madison Square Garden, ook in Nederland worden de zalen steeds groter, van de kleine zaal in Paradiso naar de grote zaal van de Melkweg waar hij afgelopen zaterdag, 25 januari een concert gaf. Bij concerten in de hoofdstad zijn er altijd wel een aantal buitenlanders/toeristen die toevallig in het land zijn en dan ook maar even een concert meepakken. Zo ook op zaterdagavond in de wachtrij voor de Melkweg was de voertaal Engels, eenmaal binnen bleef dat zo. Zo vooraan het podium werd ik omringd door veel Amerikanen, uit Montana, Alabama, Californië en Indiana. En door een stel uit Columbus, Ohio, genaamd Dan en Amy. Hoe Amerikaans wil je het hebben, ze waren speciaal voor dit concert overgevlogen vanuit Ohio en hadden er een kleine vakantie in Amsterdam om heen gemaakt. Na nog een paar dagen Amsterdam gingen ze nog even kijken in Keulen en dan weer terug naar huis. Een leuk gesprek volgde waaruit maar weer blijkt dat muziek verbindt, waar je ook vandaan komt en wie je ook bent.

Terug naar het concert in tegenstelling tot de eerste 2 concerten van de Europese tour, waar Simpson begon met een integrale uitvoering van zijn nieuwste album ‘Sound & Fury’, startte Simpson en zijn band tegen kwart voor negen, met ‘Welcome To Earth (Pollywog)’ van ‘A Sailor’s Guide To Galaxy’ uit 2016. Pas na een kleine drie kwartier met een prachtige lange versie van ‘Brace For Impact (Live A Little)’ begon de band met werk van de nieuwe plaat. Maar zoals gezegd ook oud werk zoals ‘Some Days’ van zijn eerste plaat ‘High Top Mountain’ uit 2013. En nummers als ‘The Promise’ en ‘Turtles All The Way Down’ van het album ‘Metamodern Sounds Of Country Music’ uit 2014. En ook nog twee covers eentje van Willie Nelson ‘I’d Have To Be Crazy’ en ‘You Don’t Miss Your Water’ van William Bell.

Simpson en zijn band waren op dreef tijdens het concert de vaste setlist zoals die was tijdens de eerste Europese concerten was los gelaten waardoor Simpson regelmatig naar drummer Miles Miller toe liep om het volgende te spelen nummer te roepen. Op zijn beurt gaf Miller dat weer door aan meesterbassist Chuck Bartels en Bobby Emmett. Ook benoemde Simpson dat hij graag in Amsterdam kwam en haalde herinnering op aan de eerste keer dat hij in Amsterdam was (2014 red.). Waarna hij nog vertelde dat je in Amsterdam geen drugs hoefde te gebruiken om rare dingen te zien, waarna hij verwees naar de scheve huizen in Amterdam. Nog een opmerkelijk moment tijdens het concert, Bobby Emmett was al begonnen met het intro voor ‘Best Clockmaker On Mars’ toen Simpson riep dat hij moest stoppen, want dit nummer was bij uitstek het nummer om een joint te roken. Waarna een roadie het podium op kwam lopen om Simpson een joint te geven, die hem op zijn beurt naar Emmett bracht. Na een hijs van Emmett en Simpson werd de joint weer aan de roadie gegeven.

Even na elf uur zat het concert erop, zonder toegiften en het ‘even van het podium lopen en dan toch weer terug komen’ gedoe. Al met al een erg goed concert waarbij de nieuwe muziek moeiteloos werd verweven met het oudere werk. De band was erg goed op elkaar ingespeeld en er was ruimte voor improvisatie vooral Simpson en Bartels hadden een aantal keer leuke improvisatie stukjes waarbij ze elkaar probeerden af te troeven.

Prachtig concert, waarbij ik mij als inwoner van Nederland, een concert bezoekend in Nederland toch in Amerika waande met al die Amerikanen om mij heen.

Setlist:
Welcome to Earth (Pollywog)/It Ain’t All Flowers/Brace for Impact (Live a Little)/I’d Have to Be Crazy/Ronin/Remember to Breathe/Sing Along/A Good Look/The Promise/Some Days/Turtles All the Way Down/Make Art Not Friends/Best Clockmaker on Mars/All Said and Done/Oh Sarah/Mercury in Retrograde/You Don’t Miss Your Water/Just Let Go/Fastest Horse in Town/Last Man Standing/Call to Arms / The Motivator

Band:
Sturgill Simpson – Vocals, guitar
Miles Miller – Drums, band leader
Chuck Bartels – Bass
Bobby Emmett – Keys

Gezien:
Sturgill Simpson
A Good Look’n Tour
25-01-2020. Melkweg, Amsterdam, NL
Linkjes:
Website: sturgillsimpson.com
Luisteren: iTunes of Spotify
Kopen: Platomania