Plaat van de week: Drive-By Truckers – Marry Me

Deze week veel geluisterd naar de heren van de Drive-By Truckers. Een van mijn favoriete Truckers nummers is ‘Marry Me’ van het album ‘Decoration Day’ uit 2003. ‘Marry Me’ gaat over het leven van een muzikant die misschien wel het liefst gewoon thuis is en gesetteld is.

Rock and roll means well, but it can’t help telling young boys lies

De 25 van 2018: 24. Adam’s House Cat – Town Burned Down

Adam’s House Cat, werd in 1985 opgericht door de heren Mike Cooley (19) en Patterson Hood (21) in Muscle Shoals, Alabama. Naast deze twee heren bestond de band nog uit drummer Chuck Tremblay en wisselende bassisten. Adam’s House Cat was het eerste bandje van Cooley en Hood, die 11 jaar later de Drive-By Truckers oprichten. De band haalde inspiratie uit de muziek van R.E.M en Tom Petty en dat is te horen. Nu ruim 30 jaar later hebben Cooley en Hood dan eindelijk deze verloren gewaande langspeler uitgebracht. Wat ik wel een beetje jammer vind is dat de vocalen door Patterson Hood opnieuw zijn ingezongen. Maar dat is dan ook het enige minpuntje. Opener van het album is ‘Lookout Mountain’ dit nummer verscheen in 2004 op het album ‘The Dirty South’ van de Truckers. Het verschil in invloeden is hier goed te horen. De versie op deze plaat klinkt fris terwijl de versie uit 2004 veel zompiger klinkt. ‘Runaway Train’ verscheen in 2015 op de prachtige live plaat ‘It’s Great To Be Alive’ waarbij Hood in de introductie voor het nummer verteld dat hij dit nummer samen met Mike Cooley had geschreven in 1987. In 1991 stopte de band ermee en de rest is geschiedenis. Daarmee is ‘Town Burned Down’ een aandenken aan een band die de voorloper was van een van mijn favoriete bands de Drive-By Truckers.

Linkjes:
Website: drivebytruckers.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: niet op de Nederlandse Spotify

De 25 van 2016: 1 Drive-By Truckers – American Band

De beste plaat van 2016 is geworden: Drive-By Truckers – American Band. Een band waar ik een haat, liefde verhouding mee had. Een aantal van hun nummers vond ik erg goed zoals ‘Carl Perkins Cadillac’ van hun album ‘The Dirty South’ maar met het merendeel van de liedjes had ik geen klik. Totdat halverwege 2016 de aankondiging kwam dat er een nieuw album van de Truckers zou verschijnen. Met deze aankondiging verscheen ook de eerste single van de plaat ‘Surrender Under Protest’. Een aanklacht tegen de groepen die in het zuiden van de Verenigde Staten wonen en die zich vasthouden aan de verkeerde dingen. Frontman Patteson Hood hierover: “I love the part of the country I come from, it has its own beauty, and all my family are from there. But at the same time, it is a region that seems to hold onto the wrong things: they’re so steeped in their own history they sometimes let it control where they are now, instead of living in the present.”

Dus mijn interesse was gewekt, toen een paar weken daarna de volgende single uitkwam ‘What It Means’ wist ik het zeker. Deze plaat moest ik hebben. ‘What It Means’ is wat mij betreft het beste nummer van 2016. Het nummer gaat over het vuurwapen geweld in Amerika. Hood schreef dit nummer een aantal jaar geleden naar aanleiding van het doodschieten van Trayvon Martin (2012) en Michael Brown (2014) door de lokale politie.

Then I guess there was protesting
And some looting in some stores
And someone was reminded that
They ain’t called colored folks no more
I mean we try to be politically
Correct when we call names
But what’s the point of post-racial
When old prejudice remains?
And that guy who killed that kid
Down in Florida standing ground
Is free to beat up on his girlfriend
And wave his brand new gun around
While some kid is dead and buried
And laying in the ground
With a pocket full of skittles

Ook kijken de Truckers terug naar de geschiedenis van al het vuurwapen geweld tegenover immigranten, zoals in het door Mike Cooley geschreven nummer ‘Ramon Casiano’. Het nummer gaat over een van de grote bazen van de National Rifle Association (NRA), Harlon Carter. Die in de jaren ’30 een 15 jarige jongen, Ramon Casiano doodschoot. Carter werd hiervoor vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs en door rechterlijke dwalingen. In 1981 kwam deze moordzaak weer aan het licht door goed speurwerk van The New York Times. Carter ontkende eerst betrokken te zijn bij de moord op Casiano. Maar later gaf hij toch toe verantwoordelijk te zijn voor de moord op Casiano. Tien jaar later overleed Carter aan de gevolgen van longkanker.

‘Guns of Umpqua’ gaat ook weer over een schietpartij op de Umpqua Community College op 1 oktober 2015. Hood, toen zelf net verhuisd naar Oregon, over de inspiratie voor dit nummer:
“The day I wrote ‘Guns of Umpqua’ I had just moved to Portland, Oregon. It was a stunningly beautiful day, and I picked up my phone and they were announcing this shooting maybe a couple of hours’ drive away. We’d spent a night in that town on our journey to Portland, so I could picture the landscape of where it happened. What makes somebody wake up on a beautiful day like that and f–k up a lot of people’s lives. That’s one of the reasons why the flag’s always at half-mast these days.”

Een ander pareltje is ‘Once They Banned Imagine’ geschreven door Cooley. Het nummer gaat over het gelijknamige nummer van John Lennon, ‘Imagine’. In de dagen na de aanslagen op 11 september 2001 kwam Clear Channel Communications, het grootste radionetwerk van de Verenigde Staten met een lijst met 160 (!) nummers die volgens deze organisatie niet geschikt waren om te draaien op de radio (klik hier voor de hele lijst). Waaronder dus ook ‘Imagine’ van John Lennon.

Het laatste nummer op de plaat ‘Baggage’ is Patterson Hood’s reactie op het overlijden van acteur en komiek Robin Williams. “I wrote it the night he passed away. It was a pretty day, and I was driving home when it came on the radio that Robin Williams had committed suicide. I thought, goddam, he’s one of the guys that makes us forget our troubles, y ‘ know?

Ook de nummers die ik niet heb genoemd zijn stuk voor stuk een kritische kijk op de huidige maatschappij in Amerika en ik denk ook dat we deze kijk wel kunnen door trekken naar de rest van de wereld. Het heeft de Truckers wel een deel van hun fans gekost. Maar dat interesseert ze niet zo. Naast de schitterende teksten wordt er ook goed gemusiceerd op dit album. Begin dit jaar zag ik de Truckers in Paradiso. Waarbij ze veel nummers speelden van dit album waardoor het album voor mij nog meer zeggingskracht heeft gekregen. De haat/liefde verhouding die ik had met deze band is door dit album ‘American Band’ veranderd in een soort van verliefdheid en een mooie ontdekkingsreis door het oevre van de Truckers. Want niet alleen op deze plaat zijn ze maatschappij kritisch. Pracht plaat, prachtige teksten en een plaat die er toe doet in de tijd waar we nu leven! Plaat van het jaar dus! Die hier in zijn geheel wordt gespeeld door de Truckers.

Linkjes:
Website: drivebytruckers.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Concertreview: Drive-By Truckers: ‘We’ll play ‘till the f*cking curfew’ – Patterson Hood

Ergens in september 2016 maakten de Drive-By Truckers bekend dat ze zouden gaan touren. Om hun laatste album ‘American Band’ te gaan promoten. En aangezien dat album de beste plaat van 2016 is geworden, tenminste dat vind ik, moest ik hier bij zijn. Dinsdag 7 maart was het dan zo ver lekker op tijd vertrokken richting de hoofdstad dit om de files voor te blijven. Na een rondje door de hoofdstad te hebben gelopen besloot ik een hapje te eten. Op het plein achter Paradiso bij restaurant MaxiMus Steakhouse. Lekkere ossenhaas gegeten en toen in de rij aangesloten voor Paradiso. Om 19 uur gingen de deuren open en liep iedereen rustig naar binnen kaartje gescand, t-shirt gekocht en toen op zoek naar een mooie plek. Paradiso had weer een hoog podium neer gezet. Staand voor het podium besloot ik om een andere plek te zoeken want een hele avond tegen monitoren aan kijken leek mij ook niks. Dus een plek gevonden op de verhoging aan de rechterkant van de zaal. Hier had ik een mooi overzicht op het podium. Tegen half 8 kwam de band van het voorprogramma het podium op lopen. De gitaren werden ingeplugd en de band Eyelids OR begonnen te spelen. De OR staat voor Oregon, de staat in Amerika waar deze band vandaan komt. Leuke muziek een combi van Green Day en de Barenaked Ladies. Korte pop liedjes met veel gitaren. Op een van de liedjes kwam Jay Gonzalez ook nog even meespelen op het hammond orgel. Eyelids OR stonden een aantal concerten van de Europese tour van de Drive-By Truckers in het voorprogramma. Dit was hun laatste avond waarbij ze openden voor de Truckers. Na ‘Say It’s Alright’ was hun concert afgelopen, want zo kun je het wel noemen als je 14 liedjes in een kleine drie kwartier kunt proppen. Daarna hielp de band de roadies mee om hun spullen weg te halen zodat het podium omgebouwd kon worden voor het Truckers concert. Tegen 20:45 uur was dat gelukt en niet veel later kwamen Patterson Hood, Mike Cooley en hun mannen het podium op. Na een paar keer zwaaien werden de gitaren omgedaan en knalde ‘Ramon Casiano’ door Paradiso. Gevolgd door ‘Darkened Flags On The Cusp Of Dawn’. Twee nummers van hun laatste album ‘American Band’. Daarna werden er een aantal oudere nummers gespeeld zoals ‘Uncle Frank’ en ‘The Living Bubba’. Waarna er weer twee nummers van hun laatste album werden gespeeld: ‘Surrender Under Protest’ en ‘Ever South’. Zo ging de afwisseling tussen nieuw werk van het album ‘American Band’ en oud werk door. Hoogtepunt was het blokje ‘Gimme Some Truth’ een cover van John Lennon. Gevolgd door een van de mooiste nummers op de nieuwe plaat ‘Once They Banned Imagine’. ‘Imagine’ is misschien wel het bekendste liedje van John Lennon. Daarna volgde een mooie versie van ‘What It Means’. Misschien wel het beste liedje dat gemaakt is in 2016:

Then I guess there was protesting
And some looting in some stores
And someone was reminded that
They ain’t called colored folks no more
I mean we try to be politically
Correct when we call names
But what’s the point of post-racial
When old prejudice remains?
And that guy who killed that kid
Down in Florida standing ground
Is free to beat up on his girlfriend
And wave his brand new gun around
While some kid is dead and buried
And laying in the ground
With a pocket full of skittles

Daarna volgden nog een aantal nummers. Vanaf ‘Let There Be Rock’ kwam de toch wat tamme zaal goed los. Helemaal toen Patterson op het eind van het nummer riep ‘we don’t go off stage before the encores we’ll play ‘till the f*cking curfew’. Wat natuurlijk veel gejuich opleverde. Maar met ‘Shut Your Mouth And Get Your Ass On The Plane’ werden de toegiften toch ingezet gevolgd door ‘Hell No, I Ain’t Happy’ waarbij Patterson op zijn knieën zat te zingen en op het eind nog even zijn gitaar tegen de gitaar van Gonzalez aansloeg als zwaarden. Wat dan ook weer een erg gaaf geluid opleverde. Daarna kwamen de heren van Eyelids OR het podium op om mee te zingen, te gitaren en John Moen besloot met een blikje Heineken te schudden, op het nummer ‘Keep On Rockin’ In The Free World’. De tweede en laatste cover van de avond van Neil Young. En een erg toepasselijke afsluiter van een toch wel politiek geladen avond. Daarna was het tijd voor de napraat terwijl de roadies ondertussen het podium in no-time opruimden.

Wat een avond, wat een concert, volle bak gitaren een dikke twee uur hebben de Truckers gespeeld. Er werd weinig gepraat door de heren op het podium af en toe een bedankje en ook zeker een drankje want er stonden een aantal flessen whisky op het podium. Een politiek concert met maarliefst 10 nummers van hun laatste album ‘American Band’ over de stand van hun land, de Verenigde Staten. Een concert dus met een verhaal, dat vind ik mooi! Pracht avond en was ik al een sluimerende fan nu ben ik volle bak fan!

Gezien:
Drive-By Truckers
Darkened Flags Tour
07-03-2017. Paradiso, Amsterdam, NL

Band:
Patterson Hood – lead vocals, guitar
Mike Cooley – lead vocals, guitar
Brad Morgan – drums
Jay Gonzalez – backing vocals, guitars, keyboards, hammond organ
Matt Patton – bass

Setlist:
Ramon Casiano/Darkened Flags on the Cusp of Dawn/Uncle Frank/The Living Bubba/Where the Devil Don’t Stay/Sink Hole/Surrender Under Protest/Ever South/Gravity’s Gone/Ronnie and Neil/Women Without Whiskey/Guns of Umpqua/A Ghost to Most/Goode’s Field Road/Shit Shots Count/Gimme Some Truth/Once They Banned Imagine/What It Means/Filthy and Fried/The Righteous Path/Kinky Hypocrite/Let There Be Rock/Shut Up and Get on the Plane/Hell No, I Ain’t Happy/Rockin’ in the Free World

Voorprogramma:
Eyelids OR

Band:
John Moen – lead vocals, guitar
Chris Slusarenko – lead vocals, guitar
Jonathan Drews – guitar
Jim Talstra – bass
Paul Pulvirenti – drums

Setlist:

Everybody/I Can’t Be Told/Seagulls Into Submission/Psych #1/Forget About Tomorrow/Camelot/Furthest Blue/Bound To Let You Down/Broken Continue/Abbey’s Friends/Slow It Goes/Don’t (Please) Come Around Here/Say It’s Alright

Plaat van de week: Drive-By Truckers – What It Means

Volgende week verschijnt de nieuwe plaat van de Drive-By Truckers getiteld ‘American Band’. Afgelopen week zag ik via Facebook deze clip voorbij komen.
Muzikaal niet heel spannend maar de tekst is schitterend. ‘What It Means’ gaat over het vuurwapen geweld in de States en dan met name door de Amerikaanse politie en ook over de polarisatie tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Best wel vergelijkbaar dus met Nederland minus het vuurwapen geweld.
Ben erg benieuwd naar de rest van het album.

He was running down the street
When they shot him in his tracks
About the only thing agreed upon
Is he ain’t coming back
There won’t be any trial
So the air it won’t be cleared
There’s just two sides calling names
Out of anger out of fear
If you say it wasn’t racial
When they shot him in his tracks
Well I guess that means that you ain’t black
It means that you ain’t black
I mean Barack Obama won
And you can choose where to eat
But you don’t see too many white kids
Lying bleeding on the street

Read more “Plaat van de week: Drive-By Truckers – What It Means”