Concertreview: Wilco – “It’s good to be back for the Galactic Council once again”

Nog voor het magistrale concert van de band Wilco in Paradiso op 16 juni van dit jaar werd er een concert aangekondigd op 23 september in Utrecht. Later werd bekend dat Wilco op 4 oktober een album uit gaat brengen getiteld: ‘Ode To Joy’. De verwachting was dus, dat er veel nieuwe nummers gespeeld zouden gaan worden.

De band OHMME bestaande uit 2 gitaristen en een drummer verzorgden het voorprogramma. Dromerige nummers werden afgewisseld met wat ruiger werk van dit trio bestaande uit twee vrouwen die de gitaren verzorgden en een mannelijke drummer. Na dit half uurtje werd het podium in orde gemaakt voor de heren van Wilco. Een naam die de afgelopen week menig wenkbrauw deed fronsen. Dus voor diegenen een klein geschiedenislesje naar deze opvallende bandnaam. In 1987 werd de band Uncle Tupelo opgericht met o.a. Jeff Tweedy en John Stirratt in de gelederen. In 1994 houdt deze band op te bestaan. Tweedy en Stirratt willen de naam Uncle Tupelo in eerste instantie blijven gebruiken maar besluiten toch een andere naam te kiezen. Dat werd Wilco, afgeleid van een militaire kreet “will comply”. Volgens Tweedy een ironische naam voor een rock band.

Terug naar het concert, rond de klok van kwart voor negen kwamen de heren het podium opgelopen om te beginnen met twee nieuwe nummers: ‘Bright Leaves’ en ‘Before Us’. De avond door werden de nieuwe nummers afgewisseld met een fantastische setlist vol met persoonlijke favorieten. Zoals ‘Handshake Drugs’, ‘Hummingbird’ en ‘Via Chicago’. Een rustig nummer maar tot 2 keer toe ging drummer Glenn Kotche behoorlijk te keer achter het drumstel. Terwijl de band het countryachtige nummer rustig doorspeelde.

In het eerste gedeelte van het concert werd er weinig gezegd door frontman Jeff Tweedy maar in het tweede gedeelte veranderde dat. Als eerste grapte hij over de Grote Zaal waar de band stond te spelen: ‘It’s good to be back for the Galactic Council once again’. Voor het nummer ‘I’m Always In Love’ vertelde Tweedy dat hij en de band al erg vaak in Nederland had gespeeld. En elke keer wilde hij vertellen hoe goed hij de Haagse band Q65 vond. “Well, please give them a message from me and Wilco that they f*cking rule”. Waarna hij eraan toevoegde dat het nummer ‘I’m Always In Love’ is geinspireerd op de muziek die Q65 maakte. Toch wel bijzonder dat iemand uit Chicago deze band kent, want toen Tweedy vier jaar was stopte deze band er mee.

De nummers aan het eind van de eerste set, was een groot hoogtepunt te beginnen met ‘Impossible Germany’ met een hoofdrol voor meestergitarist Nels Cline. Waarna Tweedy vertelde: “Sometimes he plays so good that we have to hand him a guitar from Sears” waarna de band het mooie ‘California Stars’ speelde gevolgd door het rockende ‘Box Full Of Letters’. Waarna het tijd was voor een nieuw nummer ‘Everyone Hides’ en ‘Random Name Generator’, van het album ‘Star Wars’. Na ‘Jesus Etc.’, het fijne ‘Heavy Metal Drummer’ en als afsluiter van de hoofdset werd ‘I’m The Man Who Loves You’. De band liep even kort van het podium er werden wat kabels verschoven door de roadies waarna de band weer terug kwam voor de toegiften. Als eerste werd het nieuwe nummer ‘Hold Me Anyway’ gespeeld. Gevolgd door het aparte ‘Misunderstood’ en de korte rocker ‘The Late Greats’.

You’ll never hear it on the radio
Can’t hear it on the radio

Behalve in IJsland waar het nieuwe nummer ‘Love Is Everywhere (Beware)’ veel wordt gedraaid aldus Tweedy. Maar met dat nummer kwam er jammer genoeg een eind aan weer een magistraal concert van Wilco. Ben benieuwd naar de studioversies van de gespeelde nieuwe nummers en als ze weer naar Nederland komen ben ik daar zeker weer bij.

Setlist:
Bright Leaves/Before Us/I Am Trying to Break Your Heart/One Wing/One and a Half Stars/If I Ever Was a Child/Handshake Drugs/At Least That’s What You Said/Hummingbird/Either Way/White Wooden Cross/Via Chicago/How to Fight Loneliness/Bull Black Nova/I’m Always in Love/Reservations/Love Is Everywhere (Beware)/Impossible Germany/California Stars/Box Full of Letters/Everyone Hides/Random Name Generator/Jesus, Etc./Heavy Metal Drummer/I’m the Man Who Loves You//Hold Me Anyway/Misunderstood/The Late Greats

Band:
Jeff Tweedy – vocals, guitar
John Stirratt – bass, backing vocals
Nels Cline – guitar
Glenn Kotche – drums
Pat Sansone – guitar, percussion, keyboards
Mikael Jorgensen – keyboards

Gezien:
Wilco
Ode To Joy Tour 2019
Voorprogramma: OHMME
23-09-2019. Grote Zaal, TivoliVredenburg, Utrecht, NL

Concertreview: Wilco in Paradiso: Magistraal

Even na de klok van half negen kwamen de heren van Wilco het podium opgelopen, als laatste frontman Jeff Tweedy. Een knikje naar de zaal waarna de band aftrapte met ‘Ashes Of American Flags’. Dezelfde opener als tijdens dat gedenkwaardige concert in 2016 (!) een dag na de verkiezing van Donald Trump tot de president van Amerika. Een memorabele avond waarbij de band het nodig had om muziek te maken. Hoe dat concert verder verliep lees je hier.
Terug naar het heden. Voordat de heren van Wilco het podium betraden verzorgde Ken Stringfellow het voorprogramma. Op de laatste paar nummers kreeg hij hulp van de Nederlandse Judy Blank die op dit moment een hitje heeft met het nummer ‘Mary Jane’.

Na dat het voorprogramma was afgelopen werd het podium vlot in orde gebracht voor het concert van Wilco. Er zat ook een beetje tijdsdruk achter aangezien het hele concert zou worden gestreamd via YouTube en Facebook. Na ‘Ashes..’ ging de band verder met ‘Whole Love’. Daarna volgden nog 25 ander nummers. De een nog mooier dan de ander. Hoogtepunten waren er genoeg zoals het experimentele ‘Bull Black Nova’. Maar ook was er ruimte voor wat rustigere country achtige nummers zoals ‘Either Way’ en het jazz achtige ‘Sky Blue Sky. Voor dat de band met ‘Reservations’ begint schreeuwt een man hard ‘Yeah!!’ door de zaal. Waarop Tweedy zei: ‘I like him, he is an aggressively, sensitive guy’. Waarop Tweedy zelf ook een keer hard ‘Yeah!’ door zijn microfoon riep gevolgd door met een overdreven ‘Everybody be quiet!!’. Waarna hij grappend vervolgd: ‘just that, is gonna be on the internet…just that’. Waarna de band verder ging met een prachtige versie van ‘Reservations’ gevolgd door ‘Impossible Germany’ waar meestergitarist Nels Cline een weergaloze solo gaf! Na ‘I’m Always In Love’ zou de band van het podium horen te gaan maar Tweedy vond dat nu niet nodig en melde dat met ‘Random Name Generator’ de toegiften waren begonnen. In de toegiften speelde de band een van mijn favoriete nummers namelijk ‘Heavy Metal Drummer’ waarbij drummer Glenn Kotche tijdens de tekstregel: ‘He twirled his sticks’ een van zijn drumsticks ook liet draaien (zie hier). In tegenstelling tot de opening van de toegiften liep de band nu wel even van het podium af. De roadies legden alles weer goed, stemden nog wat gitaren waarna als eerste Mikael Jorgensen het podium weer op kwam onder luid gejuich, waarna hij de rest van zijn bandleden terug het podium op wenkte. Voor de laatste drie nummer van de avond. Na deze nummers volgde een ‘thank you again’ en nam Tweedy even zijn hoed af waarna de band het podium afliep.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een geweldig goed concert! Met een band die super strak speelde en uit een grote discografie kan putten en dat bleek wel kijkend naar de setlisten van de twee avonden in Amsterdam. Op zaterdag 15 juni speelde de band ook 27 nummers en alleen ‘Impossible Germany’ en ‘Reservations’ zijn op beide avonden gespeeld. De emotie van dat concert in 2016 kan moeilijk overtroffen worden waardoor dat concert altijd wel mijn favoriete concert van Wilco zal blijven. Maar misschien komt daar op 23 september verandering in. Want dan staat de band in TivoliVredenburg.

Met dank aan Nugs.net is het hele concert terug te bekijken:

Setlist:
Ashes of American Flags/Whole Love/I Am Trying to Break Your Heart/Kamera/I’ll Fight/The Joke Explained/Handshake Drugs/How to Fight Loneliness/Shouldn’t Be Ashamed/Either Way/Company in My Back/Sky Blue Sky/Bull Black Nova/Laminated Cat(Loose Fur cover)/Forget the Flowers/Box Full of Letters/Reservations/Impossible Germany/I’m Always in Love//Random Name Generator/At Least That’s What You Said/Theologians/Heavy Metal Drummer/I’m the Man Who Loves You/// Misunderstood/Outtasite (Outta Mind)/I’m a Wheel

Band:
Jeff Tweedy – vocals, guitar
John Stirratt – bass, backing vocals
Nels Cline – guitar
Glenn Kotche – drums
Pat Sansone – guitar, percussion, keyboards
Mikael Jorgensen – keyboards

Gezien:
Wilco
Tour 2019
Voorprogramma: Ken Stringfellow ft. Judy Blank
16-06-2019. Paradiso, Amsterdam, NL

Platenkast: Wilco

Hoe ontdekt:
Via ‘Where the songs are, het alternatieve TLU Songbook!’ TLU staat voor Tramps Like Us het Nederlands Springsteen forum. Tijdens deze polls van beste nummers kwam een aantal keer de band Wilco naar voren met een paar nummers. Dus op Youtube een paar nummers beluisterd en ik was verkocht. Erg fijne rock ’n roll met een country sausje maar ook weer niet te country. Al met al een aanrader! Vooral ‘Impossible Germany’ van het album ‘Sky Blue Sky’ met een briljante gitaar solo van Nels Cline.

Live gezien:
09-11-2016. Ronda, TivoliVredenburg, Utrecht, NL
16-06-2019. Paradiso, Amsterdam, NL
23-09-2019. Grote Zaal, TivoliVredenburg, Utrecht, NL

Website:
wilcoworld.net

CD’s:
1995 A.M.
1996 Being There
1999 Summerteeth
2002 Yankee Hotel Foxtrot
2004 A Ghost Is Born
2005 Kicking Television – Live In Chicago
2007 Sky Blue Sky
2009 Wilco (The Album)
2011 The Whole Love
2014 What’s Your 20? Essential Tracks 1994-2014
2015 Star Wars
2016 Schmilco
2019 Ode To Joy

Vinyl:
1996 Being There

Boxsets:
2014 Alpha Mike Foxtrot – Rare Tracks 1994-2014
2017 A.M. (Deluxe Edition)
2017 Being There (Deluxe Edition)