F1: 1000 Grand Prix

Komend weekend viert de Formule 1 dat er maar liefst 1000 Grand Prix’ zijn verreden die meetelden voor het wereldkampioenschap. Mijn eerste Grand Prix  zag ik in 1996, of nou ja een flart daarvan, op een vroege zondagochtend 13 oktober, de GP van Japan. Maar eerst even een klein stukje voor geschiedenis. In 1996 zat ik in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar, dus op 13 oktober 1996, zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de wereldkampioen van 1996 zo vertelde de commentator mij. Nadat Hill in zijn Williams Renault over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen in de McLaren. En de rest is geschiedenis.

Meer dan 400 Grand Prix zijn er in die tijd verstreken, waarvan ik, de meeste live heb gezien. Of later heb terug gekeken op videoband of tegenwoordig via de terug kijk functie. Maar de meesten dus live. Met de 1000ste GP in aantocht zie je her en der op het internet lijstjes verschijnen met de meest memorabele races. Dus dacht ik, ik ga ook een kort lijstje maken met de meest memorabele races vanaf 1996.

1997: Grand Prix de Monaco – 11 mei 1997, Monte Carlo, Monaco
Mijn lijstje begint in 1997, plaats van handeling het stratencircuit in Monaco. Net voor dat de race begint switcht Michael Schumacher, waarvan ik inmiddels fan was geworden, van wagen. De Ferrari F310B die in de pitsstraat staat is volledig afgesteld op de regen. Een gouden greep, want Schumacher pakt vanaf plek 2 direct de leiding, na 5 ronden heeft Schumacher al 22 seconden voorsprong op de rest van het veld. De voorsprong is zo groot dat Schumacher zich een spin in de eerste bocht kan permitteren. Door de regenval valt na 2 uur de vlag, Schumacher wint met een voorsprong van maar liefst 53 seconden. Dit is ook de eerste race die ik in zijn volledigheid heb gezien. Daarom staat deze Grand Prix in dit lijstje.

1998: Foster’s Belgian Grand Prix – 30 augustus 1998, Spa Franchorchamps, België
Het is nat in de Ardennen, heel nat. Maar in tegenstelling tot het jaar ervoor waar de race voor het eerste in de geschiedenis, van achter de Safety Car werd gestart, kiest de wedstrijdleiding daar niet voor. De start lijkt goed te gaan, Hakkinen in de McLaren pakt de leiding voor Jacques Villeneuve, Michael Schumacher en Giancarlo Fisichella. Door de vele regen en de spray gaat teamgenoot van Hakkinen, David Coulthard haaks rechtsaf de muur in. Waardoor er een kettingreactie ontketend wordt. Als de spray is opgetrokken is het een waar autokerkhof met 11 kapotte wagens. Na een uur is alles opgeruimd maar ook bij de tweede start gaat het mis, Hakkinen en Schumacher stevenen op de eerste bocht af. Ze raken elkaar ligt waarna Hakkinen spint. Johnny Herbert in de Sauber kan Hakkinen niet meer ontwijken waarna het einde wedstrijd is voor de Fin. Halverwege de race ligt Schumacher ruim aan de leiding als hij David Coulthard op een rondje moet gaan zetten. Coulthard gaat zachter rijden om Schumacher er voorbij te laten. Maar hij doet dit op de racelijn waardoor Schumacher achter op knalt. Op 3 wielen rijdt Schumacher terug naar de pits. Ook Coulthard volgt. Schumacher is woedend op de Schot, door tussenkomst van monteurs van Ferrari en McLaren komt het niet tot een vechtpartij. Doordat Schumacher uit de race ligt pakt Damon Hill in zijn Jordan de leiding over, op de voet gevolgd door teamgenoot Ralf Schumacher. Deze volgorde blijft tot aan de finishvlag waarmee het team van Jordan zijn eerste overwinning behaald, Jean Alesi in de Sauber wordt 3de in een zeer incidentrijke race.

1999: Warsteiner Grand Prix of Europe – 26 september 1999, Nurburgring, Duitsland
Net als de Grand Prix op Spa Francorchamps in 1998 speelt het weer bij deze Grand Prix ook een grote rol. De race begint al bijzonder, de startlichten blijven lang op rood staan waardoor het halve veld een valse start maakt. Na een nieuwe opwarmronde start de race met Heinz Harald Frentzen in zijn Jordan op pole position. Na een startcrash waarbij de airbox van Pedro Diniz’ zijn Sauber afbreekt wordt de race geneutraliseerd een aantal ronden later wordt de race weer vrijgegeven. Maar dan begint het te regenen een kort buitje maar genoeg voor Mika Hakkinen om een pitstop te maken voor intermediate banden. Maar het droogt al snel weer op en Hakkinen moet dus weer naar binnen. Aan kop is het nog steeds Frentzen die aan de leiding ligt. Maar na zijn pitstop komt hij niet meer uit de eerste bocht, Coulthard neemt de leiding over maar toen de regen weer terug kwam, maakte hij een fout en eindigde in de grindbak. De leiding werd overgenomen door Ralf Schumacher (broer van Michael, die sinds de zomer met een gebroken been thuis zat). Na dat Schumacher de pits in was gegaan pakte Giancarlo Fisichella in de Benetton de leiding. Maar de Italiaan spinde van de baan. Waarna de leiding weer terecht kwam bij Ralf Schumacher maar niet veel later kreeg de Duitser rijdend voor Williams, een lekke band. Waarna de leiding terecht kwam bij de Brit Johnny Herbert die voor het team van Stewart Ford reed, hij zou de leiding niet meer afstaan. Een overwinning dus voor het team van drievoudig wereldkwampioen Jackie Stewart. Teamgenoot van Herbert, Rubens Barrichello maakte het feest compleet door de tweede plek op te eisen voor Jarno Trulli in zijn Prost. Luca Badoer coureur van het kleine Minardi leek op weg naar een vierde plaats voor het team maar viel een paar ronden voor het einde uit met technische problemen. Teamgenoot Marc Gene wist nog als zesde te eindigen en zorgde voor het eerste puntje in vier seizoenen voor Minardi. Kampioenschap kandidaten Mika Hakkinen en Eddie Irvine kwamen in het hele stuk niet voor en eindigden als vijfde en zevende.

2000: Fuji Television Japanese Grand Prix, Suzuka, Japan
Het jaar voor van de waarheid voor Michael Schumacher en Ferrari. Een crash in 1997 met Jacques Villeneuve, een klapband in 1998 en een gebroken been in 1999 weerhielden Schumacher er van om voor het eerst sinds 1979 Ferrari, een coureurs kampioenschap te bezorgen. In het eerste jaar van het nieuwe millenium moet het gebeuren. Schumacher begint goed in zijn strijd met Mika Hakkinen door de eerste 3 races te winnen. In de zomer volgen motorproblemen en 2 startcrashes elkaar snel op, waardoor de voorsprong van Schumacher verdwijnt. Mika Hakkinen in de McLaren gaat Schumacher in de stand om het kampioenschap zelfs voorbij. Maar na motorproblemen voor de Fin tijdens de GP van Amerika op Indianapolis staat Schumacher op matchpoint voor de eerstvolgende Grand Prix, gehouden in Japan, als Schumacher wint is hij kampioen. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari. In 2001, 2002, 2003 en 2004, zou hij nog 4 keer Wereldkampioen worden.

2008: Formula 1 Grande Prêmio Do Brasil – 2 november, Sao Paulo, Brazilië
Het kampioenschap dit jaar ging tussen Lewis Hamilton (McLaren) en Felipe Massa (Ferrari). In de laatste race van het seizoen zou de beslissing vallen. Felipe Massa doet die race alles goed, ondanks de soms moeilijke weersomstandigheden. Hij was zelfs 30 seconden wereldkampioen tot het moment dat Lewis Hamilton, Timo Glock inhaalde, die niet naar de pits was geweest voor regenbanden. Doordat Hamilton, Timo Glock in zijn Toyota inhaalde werd hij 5de dus net genoeg om het WK te winnen. Ik zelf stond ook te springen in de kamer totdat ze in de McLaren pitbox ineens begonnen te springen. Waarna overgeschakeld werd naar een juichende Lewis Hamilton.

2012: Formula 1 Grande Prêmio Petrobras Do Brasil – 25 november, Sao Paulo, Brazilië
De laatste Grand Prix van dat jaar werd een ware thriller. De sequel van de race in 2008. Sebastian Vettel had aan een zesde plek voldoende om het kampioenschap voor de 3de keer en de 3de keer op rij veilig te stellen. Dit deed hij in een legendarische race, waarin hij in de eerste ronde in een spin werd getikt door Bruno Senna. Dat de auto van Vettel het na deze crash nog deed mag je gerust een wonder noemen. Na een inhaalrace kwam hij achter Michael Schumacher terecht. Op een gegeven moment reed Vettel, Schumacher voorbij. Hij werd voorbij gelaten* door Schumacher een erg mooie geste van Der Michael. De Braziliaanse weergoden hielpen ook mee om de race spannend te houden. Deze GP had alles in zich. De spanning van het WK, crashes, en domme fouten. Al was deze race de perfecte afsluiter van een schitterend seizoen. Het podium bestond uit Jenson Button – McLaren en Alonso en Massa voor Ferrari. Tevens was het de laatste race van mijn Formule 1 held, Michael Schumacher die in 2010 tot 2012 voor Mercedes reed.

2016: Formula 1 Gran Premio De España Pirelli 2016 – 15 mei, Barcelona, Spanje
Deze race mag niet ontbreken, de eerste overwinning van Max Verstappen in de Formule 1 en de eerste overwinning van een Nederlander in de Formule 1. Vanaf dit moment is het normaal om Formule 1 fan te zijn in Nederland. Daarvoor werd je nog wel eens raar aangekeken. Maar toen was daar ineens 15 mei 2016. Na vier races in 2016 waarin Verstappen het wederom goed had gedaan kwam op Bevrijdingsdag ineens het nieuws dat Verstappen per direct naar Red Bull Racing zou gaan en van plaats zou wisselen met Daniil Kvyat. Die naar het oude team, Toro Rosso, van Verstappen werd terug gezet.
Dus dacht ik podiumplaatsen moeten er in kunnen zitten want dat had Red Bull Racing dit jaar met ironisch genoeg Kvyat al voor elkaar gekregen. Een race winnen zou ook al wel kunnen maar later in het seizoen. Want vanaf de GP van Canada begin juni krijgt de Tag Heuer (lees Renault) motor een grote update waardoor de motor 30 pk extra krijgt. Samen met het goede chassis zou dat vooral op de banen in Hongarije en Singapore goede resultaten moeten opleveren. Maar laat Verstappen eerst maar even wennen aan het team, de auto. Rustig opbouwen en dan komt de rest vanzelf. Maar na de eerste vrije trainingen was al wel duidelijk dat Verstappen erg snel went aan zijn nieuwe omgeving. Tijdens de kwalificatie (de spannendste in jaren) zat Verstappen  in de top 4 en na het tweede deel van de kwalificatie stond hij zelfs tweede. Zou hij het record van Jan Lammers nu al uit de boeken rijden? Lammers had zich voor de GP van Amerika in Long Beach in 1980 als vierde weten te kwalificeren. Verstappen pakte de vierde plek nadat teamgenoot Daniel Ricciardo hem in zijn laatste poging van de derde plek af reed. Maar ja he vierde bij je debuut voor een nieuw team is tamelijk briljant. De start van de race, een dag later, was al behoorlijk apart toen Hamilton samen met Mercedes teamgenoot Rosberg de grindbak in vloog. Waardoor de Red Bulls van Ricciardo en Verstappen ineens eerste en tweede lagen gevolgd door de Ferrari’s van Vettel en Raikkonen. Door verschillende pitstopstrategieën lag Max 20 rondjes voor het einde ineens eerste. De laatste 6 rondjes vond ik zenuwslopend. Raikkonen legde de druk er volop bij Verstappen maar Max bleef koel, heel koel en na 66 rondjes onder de Spaanse zon kwam hij als eerste over de finish.
Kippenvel en juichen zoals ik niet vaak heb gejuicht na een wedstrijd, nou ja behalve toen Schumacher in 2000 wereldkampioen werd.

De wereldkampioenen sinds dat ik Formule 1 kijk (hopelijk komt er snel een Ferrari bij):

F1-20: 2001-2005

2001
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2001

2001
Met het startnummer 1 op de Ferrari van Schumacher vangt het seizoen aan in Australië, met toekomstige kampioenen op de grid in de personen van Kimi Raikkonen en Fernando Alonso. Schumacher wint deze race maar zijn overwinning wordt overschaduwd door de dood van een marshall. De marshall werd tijdens de crash tussen Jacques Villeneuve en Ralf Schumacher geraakt door een wiel van een van de auto’s. Schumacher en Barrichello waren in Maleisië oppermachtig al zag het daar na de derde ronde niet naar uit. Toen beide Ferrari’s van de baan gingen door een plotselinge regenbui. Waarna het hele veld de pits in ging en de safety car kwam op de baan. Maar zelfs achter de safety car schoten links en rechts coureurs van de baan. Door de bak water die naar beneden kwam. Schumacher won door een goede bandenstrategie de race. Door ipv regenbanden, voor de intermediate banden te kiezen. Tijdens de derde race van het seizoen in Brazilië moest Schumacher, zijn rivaal van dat jaar David Coulthard voorlaten. De vierde race werd gehouden op het circuit van Imola bij het dwergstaatje San Marino. Voor de derde keer in 4 races ging de overwinning naar Schumacher. Alleen was het ditmaal de beurt aan Ralf. Die in de BMW-Williams op Michelin banden liet zien wat hij waard was. De GP van Spanje zou gewonnen worden door Mika Hakkinen die tot aan deze race veel pech had. Maar ook deze race kwam de pechduivel weer langs. Na een oppermachtige race plofte in de laatste ronde zijn motor waardoor Michael Schumacher een cadeautje kreeg en de race dus won. In Oostenrijk was Coulthard de winnaar nadat Juan Pablo Montoya en Schumi elkaar hadden uitgeschakeld voor de winst. Schumacher kwam in de grindbak en moest een inhaalrace rijden. In de laatste ronde kreeg teammaat Barrichello de opdracht om Schumacher voorbij te laten zodat Schumi 2de werd en Rubens 3de. In Monaco was Schumacher oppermachtig. In Canada won Ralf Schumacher weer na een mooi gevecht met zijn grote broer. Schumacher, Michael van voren won ook op de Nurburgring die toen door ging voor GP van Europa en ook de GP van Frankrijk schreef Schumi op zijn naam. De volgende race werd verreden op het circuit van Silverstone in Engeland. Na alle pech in de voorgaande races won Mika Hakkinen dan eindelijk een GP. Schumacher werd 2de. Het circus verplaatste zich naar Duitsland om precies te zijn de baan in Hockenheim. Het jaar 2001 was het laatste jaar dat de F1 gebruik maakte van het lange circuit dat in de bossen lag. Bij de start had Schumacher problemen. Hij kwam niet goed weg terwijl de rest van het veld hem wist te ontwijken. Dat lukte bijna iedereen, behalve de Braziliaan Luciano Burti in de Prost. Hij knalde vol op de achterkant van de Ferrari van Schumacher. De race werd stilgelegd en zowel Burti als Schumacher mankeerde niets dus konden ze meedoen aan de 2de start van de wedstrijd. Halverwege de race kreeg Schumacher problemen met zijn auto en moest zijn Ferrari aan de kant zetten. Doordat David Coulthard ook niet finishte kon Schumacher de volgende race in Hongarije al kampioen worden. De race in Duitsland werd gewonnen door wederom die andere Schumacher. Hongarije, het circuit de Hongaroring even buiten Boedapest. iets over half 4 op zondagmiddag. Schumacher kwam als eerste de finish over en was Wereldkampioen. Teamgenoot Rubens Barrichello werd tweede en bezorgde Ferrari daardoor ook het constructeurskampioenschap. Met nog 4 races te gaan waren beide kampioenschappen beslist in het voordeel van Schumacher en Ferrari.
Tijdens de volgende race op het circuit van Spa Francorchamps won Schumacher weer en evenaarde daarmee het record van Alain Prost. Prost won in zijn carrière 52 GP’s. Schumacher had er nu ook 52. De volgende race volgde het weekend na de aanslagen in Amerika. Ferrari reed deze race met een auto zonder sponsoring en ook Schumacher was door het hele gebeuren niet in goede doen. De Columbiaan Juan Pablo Montoya won de race. In Amerika op het circuit van Indianapolis moest Schumacher zijn meerdere erkennen in Mika Hakkinen. Hakkinen had tijdens de vorige race aangegeven dat hij een sabbatical year wilde nemen van de F1, even een jaar helemaal niets hoeven, uiteindelijk kwam Hakkinen niet meer terug en ging racen in onder andere de DTM. Zijn opvolger bij McLaren werd zijn landgenoot Kimi Raikkonen. De laatste race van het seizoen vond plaats in Japan op het circuit van Suzuka. Schumacher was hier wederom oppermachtig. Er kwam een eind aan het tijdperk Schumacher-Hakkinen en ook Jean Alesi kondigde zijn afscheid aan.

2002
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2002

2002
Ferrari begon het jaar met de auto van 2001. Maar dat hinderde niets, Schumacher won de eerste race in Australië. Mark Webber meldde zich in de Formule 1 voor het team van Minardi. Ook Toyota kwam in de Formule 1. Na een jaar testen stond het team met Mika Salo en Alan McNish aan de start. Na een grote startcrash was het veld behoorlijk uitgedund waardoor Mark Webber in zijn Minardi 5de werd, na een mooi gevecht met de Toyota van Salo die uiteindelijk zesde werd.
Tijdens de derde race van het jaar in Brazilië was de F2002 klaar. Alleen voor Schumacher dat wel. Schumacher won in zijn nieuwe auto deze race. Bij de volgende race in San Marino won Schumacher weer. Tijdens deze race had ook Barrichello de beschiking over de F2002 en hij werd prompt tweede. Schumacher won ook in Spanje en in Oostenrijk. Die laatste doordat Barrichello een teamorder kreeg om Schumacher voorbij te laten. Schandalig! Omdat Schumacher al ruim voor stond in de WK strijd maar ook omdat Barrichello dat hele weekend oppermachtig was en net voor de finish gaf hij zijn eerste plaats af aan Schumacher. Het boe geroep was niet van de lucht. Ferrari moest door het stof en een fikse boete betalen aan de FIA. De tweede race van het seizoen in Maleisië werd gewonnen door Ralf Schumacher. De GP van Monaco werd gewonnen door David Coulthard in de McLaren. De rest van het seizoen werd gewonnen door Ferrari! Het team was ongeloofelijk oppermachtig en na de races in Canada (Michael), Europa (Rubens) en Engeland (Michael), kon Schumacher tijdens de GP van Frankrijk kampioen worden. Maar dat ging niet makkelijk. Kimi Raikkonen de opvolger van Mika Hakkinen reed een geweldige race. En lag lange tijd eerste. Maar doordat hij slipte op een olie spoor van de Toyota van Alan McNish kon Schumacher hem voorbij. Schumacher won de GP, werd voor de derde keer op rij Wereldkampioen en behaalde zijn 5de titel in totaal en kwam daarmee op gelijke hoogte als Legende Juan Manuel Fangio die in de beginjaren van de Formule 1 oppermachtig was. De GP van Frankrijk was de 11de van het seizoen, na deze race zouden er nog 6 volgen. Deze 6 werden eerlijk verdeeld door Schumacher en Barrichello beiden wonnen 3 races. Schumacher was dat jaar geen een keer uitgevallen en niet lager gefinishd dan 3de. Een absoluut record seizoen. Daar moest wat aan veranderen vond de overkoepelende autosportbond FIA. Dus werden de regels drastisch omgegooid voor 2003.

2003
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2003

2003
Dat hielp in 2003 Schumacher was lang niet zo opperachtig als in 2002. Ferrari begon het seizoen wederom met de auto van vorig jaar. Dit keer pakte die strategie niet goed uit. Schumacher won geen van de eerste 3 races. Die werden gewonnen door David Coulthard (McLaren), Kimi Raikkonen (McLaren) en Giancarlo Fisichella (Jordan). Vooral die laatste race was een knotsgekke met vele crashes, veel regen en op het eind een rode vlag. Toen kwam nog de vraag wie er gewonnen had, Raikkonen of Fisichella in de aftandse Jordan. Raikkonen werd uitgeroepen tot winnaar. Maar daags na de race werd dit al weer terug gedraaid en won Fisichella de race. Michael Schumacher won de vierde race onder loodzware omstandigheden. Niet op de baan maar in de nacht voorafgaande aan de race overleed de moeder van de gebroeders Schumacher. Tijdens de volgende race was eindelijk de nieuwe wagen gereed. Met de F2003-GA won Schumacher de GP van Spanje en van Oostenrijk. In Monaco was Montoya in de Williams oppermachtig. Schumacher won wederom in Canada. Maar daarna was het gebeurt voor Schumacher. Zijn broer Ralf won de GP van Europa en de GP van Frankrijk mede door de Michelins die die zomer oppermachtig waren mede door het loeihete weer in Europa dat jaar. Barrichello won de GP van Engeland maar daarna was het weer tijd voor de mannen op Michelin bandjes. In Duitsland won Juan Pablo Montoya. Terwijl de volgende race in Hongarije gewonnen werd door Fernado Alonso in de Renault. Raikkonen en Alonso hadden nu beiden een race gewonnen. Raikkonen was zelfs zo constant dat hij tot en met de laatste race in de running was voor het WK. In Italië was Ferrari weer terug. Bridgestone had een protest ingediend tegen de voorbanden van Michelin. Dit protest werd gehonoreerd door de FIA. Schumacher won de race op het circuit van Monza. Ook de volgende race onder wisselende weersomstandigheden in de States werd gewonnen door Schumacher. In de laatste race ging er van alles mis voor Schumacher. Eerst een beroerde kwalificatie waarin hij trainde naar een 14de plek. In de race reed hij zijn voorvleugel stuk. Uiteindelijk finishte Schumacher als 6de en dat was voldoende voor het kampioenschap ook omdat Barrichello de race won ipv Kimi Raikkonen. Het was erg close maar voldoende voor Schumacher’s zesde(!) wereldtitel. Ook Ferrari pakte weer de constructeurstitel.

2004
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2004

2004
Het volgende seizoen 2004, is een seizoen met gelijkenissen naar 2002. De F2004 won 15 van de 18 races. Schumacher startte zijn 2004 campagne met 5 opeenvolgende overwinningen. Tijdens de zesde race van het seizoen op het circuit in Monaco, valt Schumacher in leiddende positie uit door een aanrijding met Juan Pablo Montoya. De race in Monaco wordt gewonnen door Jarno Trulli in de Renault. De volgende 7 races zijn wederom een prooi voor Schumacher. In de 14 race van het jaar in Spa wordt Schumacher voor de 7de keer Wereldkampioen. Maar hij wint de race niet, Schumacher eindigt 2de. Kimi Raikkonen wint de race in de Ardennen. De volgende 2 races worden gewonnen door Rubens Barrichello. Schumacher wint de GP van Japan en de laatste race van het jaar is een prooi voor Juan Pablo Montoya in de BMW-Williams. Een absoluut recordseizoen voor Schumacher en Ferrari.

2005
Fernando Alonso – Mild Seven Renault 2005

2005
In 2005 is het allemaal anders voor de combinatie Schumacher en Ferrari. Dat begint al in 2004 waarin de FIA weer tal van maatregelen aankondigde om de dominantie van Ferrari te doorbreken. De belangrijkste verandering was dat men tijdens de race geen banden meer mocht wisselen. De bandenoorlog die in 2001 begon tussen Michelin en Bridgestone, kreeg in 2005 dus een nieuw hoofdstuk. Michelin had zijn zaken goed voor elkaar en Bridgestone niet. Waardoor de teams van Renault en McLaren de teams in vorm waren. Het team van Renault dat in 2003 en 2004 steeds vaker van voren te vinden was, was de eerste 4 races van het jaar oppermachtig. Giancarlo Fisichella won de openingsrace, daarna nam Fernando Alonso het stokje over met 3 overwinningen op rij. Al moest hij er tijdens de GP van San Marino er erg zijn best voor doen. Ferrari had net als voorgaande jaren de eerste paar races met de oude auto gereden. In Bahrein werd de nieuwe F2005 ingezet. Maar terug naar Imola waar Schumacher en Alonso erg aan elkaar gewaagd waren. Maar omdat het lastig inhalen is op het circuit aldaar won Alonso toch de race. In Spanje en Monaco was Raikkonen de te kloppen man. Ook tijdens de GP van Europa reed Raikkonen aan de leiding tot de laatste ronde toen zijn voorwielophanging afbrak door de trilling die teweeg waren gebracht door een flatspot op zijn rechtervoorband. Hierdoor won Alonso met geluk de wedstrijd. Daarna ging het hele circus richting Canada waar Raikkonen weer orde op zaken stelde. De daaropvolgende GP was een bizarre wedstrijd. Niet doordat het nu zo spannend was maar doordat er maar 6 auto’s van start gingen. Na een crash als gevolg van een klapband van Ralf Schumacher, inmiddels naar Toyota overgestapt, tijdens de vrijdagtraining kon Michelin niet garanderen dat dit niet vaker ging gebeuren. Michelin wilde graag met een andere band rijden maar door allerlei vage regels mocht dit niet. Dus na de opwarmronde doken de Michelin teams de pits in. Alleen Ferrari, Jordan en Minardi oftewel de Bridgestone teams startten de race. Schumacher won de wedstrijd zijn enige dat jaar. In de races daarna slaat regelmatig de pechduivel toe bij het team van McLaren en motorleverancier Mercedes waardoor Raikkonen vaak met een achterstand de races moest beginnen of tijdens de race uitviel. Waardoor Alonso tijdens de twee na laatste GP van dat seizoen op het circuit van Interlagos in Brazilië de coureurstitel won. Als jongste coureur ooit. Kimi Raikkonen won op spectaculaire wijze de daaropvolgende GP in Japan. Raikkonen startte van de 17de plek en werkte zich steeds verder op in de laatste ronde haalde hij leider in de wedstrijd, Fisichella in en won de race. Alonso won de afsluitende race van het seizoen in China en verzekerde het team van Renault hiermee met de constructeurstitel.

F1-20: 1996-2000

1996
Damon Hill – Rothmans Williams Renault 1996

Op 13 oktober 2015 is het precies 20 jaar geleden dat ik voor het eerst een Grand Prix der Formule 1 coureurs zag. Maar ik raakte al iets eerder geïnteresseerd in de Formule 1.

1996
Terug naar begin 1996 ik zat toen in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je nu bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Jammer maar helaas. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de Wereld Kampioen van 1996 zou vertelde de commentator mij. Nadat Hill over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen.

1997
Jacques Villeneuve – Rothmans Williams Renault 1997

1997
Ik was verkocht dit wilde ik vaker zien! Aangezien het de laatste race van het seizoen was verwaterde het een beetje. Maar in Mei zag ik de coureurs weer op TV dit was tijdens de GP van Monaco, uitgezonden door RTL5. Aangezien het de hele dag al regende was er buiten ook weinig te beleven, dus bleef ik hangen voor de tv. In Monaco was het ook nat en die rode Ferrari met Schumacher achter het stuur reed de spreekwoordelijke sterren van de Monegaskische hemel. Na 1 rondje lag hij volgens mij al 5 seconden voor op de nummer 2, Giancarlo Fisichella. Een paar weken later was ik met de familie op vakantie in het altijd mooie Drenthe. Waar we op een gegeven moment een Bruna binnen liepen en daar zag ik een tijdschrift (Formule 1) over deze racewagens, dus van mijn zakgeld dat tijdschrift gekocht en daarna verslonden. Mijn absolute F1 held zou Michael Schumacher worden mede doordat hij een van de coureurs van Ferrari was. Doordat er in de Formule 1 (het tijdschrift) uitzendtijden stonden ben ik vanaf dat moment alle races gaan volgen. Vanaf de GP van Frankrijk heb ik alle races van dat jaar gezien. Ook de laatste race in het Spaanse Jerez de la Frontera. Schumacher had voor het begin van deze race een voorsprong van 1 punt op zijn rivaal Jacques Villeneuve van het Williams Renault team. Halverwege de race was Villeneuve de snellere van beide coureurs. Dus ging hij Schumacher voor bij. Schumacher zette zijn wagen opzettelijk in de zijkant van de Williams van Villeneuve. Schumacher belandde in de grindbak terwijl Villeneuve door kon en zo het wereldkampioenschap pakte. Schumacher was zich eerst van geen kwaad bewust maar toen de pers en de rest van de (F1) wereld het anders zag, draaide hij bij. Later werd Schumacher gevraagd naar wat hij in zijn carriere anders had willen doen. Dat was het moment van 1997. Schumacher werd fors gestrafd door de FIA. Hij werd gediskwalificeerd en uit de uitslag van 1997 gehaald. Villeneuve zou de race uiteindelijk als derde eindigen en dat was genoeg voor het Wereldkampioenschap. Mika Hakkinen won de race, zijn eerste, sinds hij in 1991 begon, voor het team van West McLaren Mercedes. Niemand wist toen nog dat hij er in de jaren daarna nog veel overwinningen bij zou halen.

1998
Mika Hakkinen – West McLaren Mercedes 1998

1998
In 1998 waren de McLarens van Mika Hakkinen en David Coulthard aan het begin van het seizoen veel te sterk. Zo zetten deze coureurs tijdens de eerste race van het seizoen in Melbourne, Australië, het hele veld op een ronde. Tijdens de derde GP van dat jaar in Buenos Aires bracht Schumacher in de Ferrari hier verandering in. Hij won de race en vanaf toen deed Schumi volop mee en was de spanning in het kampioenschap terug. Een race die mij nog erg bijstaat is de GP van Hongarije. In deze race waren de McLarens oppermachtig maar toch won Schumacher de wedstrijd. Mede door een briljante pitstop strategie uitgedokterd door de technische man Ross Brawn. Schumacher reed op een 2 stop strategie maar dit werd tijdens de race veranderd in een 3 stop strategie. Mede door een paar fabelachtige rondjes won Schumacher uiteindelijk de race. De 13de race van het seizoen de GP van België is een van de meest bizarre die ik ooit gezien heb. Het regende al de hele dag in Spa dus de baan was doorweekt en het zicht was nihil. Net na de start gaat David Coulthard in zijn McLaren haaks rechtsaf de muur in. Dit brengt een kettingbotsing te weeg die zijn weer ga niet kent. Als alle damp is opgetrokken staan er 13 (!) auto’s in de kreukels. Na een uur gaat de race weer van start en weer is er een startcrash ditmaal is Mika Hakkinen de klos, dus voor Schumacher een uitgelezen mogelijkheid om eens goed te scoren. Totdat hij met een dikke 40 seconden voorsprong David Coulthard tegen komt. Letterlijk tegenkomt wat Schumacher botst op de achterkant van Coulthard. En is ziedend op 3 wielen racet Schumacher terug naar de pits om verhaal te halen bij Coulthard. Op de baan gaat de race gewoon door en zo wint Damon Hill zijn laatste GP en tevens eerst voor Jordan. Het broertje van Michael Schumacher, Ralf, wordt tweede en Jean Alesi in de Sauber wordt derde. Hieronder een kleine samenvatting van deze bizarre race:

Tijdens de laatste GP in Japan had Schumi 6 punten achterstand op Mika Hakkinen. Hij moest dus de race winnen. Maar voor de start liet hij zijn motor afslaan en moest dus achteraan startten. Na een hele sterke inhaalrace belande hij op de 3de plaats met voor hem zijn teamgenoot Eddie Irvine en Mika Hakkinen. Door een ongeluk bij de chicane lagen er allemaal kleine carbon fibre deeltjes op de baan. Schumacher pikte wat van deze onderdelen op en op start finish plofte zijn linker achterband. Hierdoor kon hij niet verder en ging het kampioenschap aan zijn neus voorbij. Mika Hakkinen was na Keke Rosberg de tweede Fin die wereldkampioen werd.

1999
Mika Hakkinen – West McLaren Mercedes 1999

1999
Mika Hakkinen was aan het begin van het seizoen wederom torenhoge favoriet samen met Schumacher. Maar de druk op Schumacher was groot. De man verdiende een miljoenen salaris maar het kampioenschap binnen halen voor Ferrari was nog niet gelukt. In 1999 zou het al niet veel beter gaan. De eerste race van het seizoen zat vol chaos, uiteindelijk won Eddie Irvine, teamgenoot van Schumacher bij Ferrari, de wedstrijd. Tevens zijn eerste overwinning. De GP van Brazilië was een prooi voor Mika Hakkinen. Waarna Schumacher de GP van San Marino en de GP van Monaco won. Een paar races later tijdens de GP van Engeland op het circuit van Silverston, waren er problemen voor 2 coureurs bij de start van de race. Ze kwamen niet weg. De marshalls kregen de auto’s ook niet op tijd weg dus werd de race met de rode vlag stilgelegd. Op dat moment denderde het veld richting de bocht ‘Stowe’. Deze bocht wordt vooraf gegaan aan een lang recht stuk. Schumacher was niet heel geweldig weg gekomen bij de start en wilde wat plaatsen goed maken. Hij haalde Irvine in maar op het moment dat hij wilde remmen. Deden de remmen het niet en met meer dan 200 km/h crashte hij in de bandenstapels. Schumacher ondernam een poging om uit te stappen. Dat lukte niet. Naar later bleek had hij zijn been gebroken dus ook in 1999 zou Schumacher het kampioenschap niet winnen. Ferrari is nog wel lang in de race voor de rijderstitel met Eddie Irvine en de vervanger van Schumacher, Mika Salo. Irvine wint de 2 races na de GP van Engeland en is ineens leider in het kampioenschap door domme fouten van McLaren en Hakkinen. Ook Jordan coureur Heinz Harald Frentzen mengt zich in het kampioenschap. Tijdens de een na laatste GP van dat jaar op het nieuwe circuit Sepang, in Maleisië, is Schumacher terug en hoe hij declasseert het veld en laat Irvine de race winnen. In Japan moet Irvine winnen om het kampioenschap veilig te stellen. Maar dit lukt niet. Hakkinen rijdt weg en Schumacher rijdt achter de Fin aan. Irvine wordt 3de en komt uiteindelijk net te kort om het eerste rijderskampioenschap in 20 jaar voor Ferrari binnen te slepen. Hakkinen wint de race en de titel. Wel wint Ferrari het constructeurskampioenschap.

2000
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2000

2000
Dus moest het gebeuren in het nieuwe Millenium. Schumacher kreeg in Rubens Barrichello een nieuwe teamgenoot. De auto kreeg de naam F1 2000 mee en was van de start van het seizoen een zeer goede auto. Schumacher won de eerste 3 races terwijl concurrent Hakkinen de eerste 2 races uitviel en pas bij de 3de race van het seizoen zijn eerste punten behaalde. De stand na 3 races was Schumacher 30 punten en Hakkinen 6. Vanaf de GP van Monaco komen er problemen voor Schumi in leiddende positie valt hij uit met een gebroken ophanging. In Canada wint hij. In Frankrijk ploft zijn motor. Tijdens de GP van Oostenrijk wordt hij van achter aangetikt door Ricardo Zonta in zijn BAR. Schumacher kan niet verder. Dit overkomt hem ook in Duitsland waar hij ook niet verder komt dan de eerste bocht. Halverwege de race loopt er ineens een oud medewerker van Mercedes de baan op, de man is het niet eens met zijn ontslag. De McLarens met Mercedes motoren gaan op dat moment ruim aan de leiding. Maar om de man van de baan te halen komt de safety car op de baan. Waardoor iedereen de pits in gaat om benzine te halen en banden te wisselen. Barrichello moest achteraan beginnen door een verregende kwalificatie maar kwam door inhaalacties en de safety car weer in de punten. Toen de man van de baan was gehaald, was het de regen die coureurs onzeker maakte. Zowel Hakkinen als Coulthard gingen naar binnen voor regenbanden. Barrichello niet want op het lange circuit van Hockenheim regende het alleen op het start/finish gedeelte de rest van de baan was droog. Door deze gok van Barrichello de race en voor het eerst sinds de GP van Australië in 1993 toen Ayrton Senna zijn laatste race won, klonk het Brazilaanse volkslied weer uit de speakers. Zichtbaar geëmotioneerd zong Barrichello uit volle borst mee. In Hongarije staat Schumacher op pole maar komt niet goed weg bij de start waardoor Hakkinen kan profiteren. Schumacher geleerd van de vorige 2 races sluit netjes achter Hakkinen aan. in België moet Schumacher ook Hakkinen voor laten gaan na een fantastische inhaalactie van Hakkinen op Schumacher.
In Italië moet het gebeuren voor Schumacher. Na een zware startcrash waarbij een brandweerman om het leven komt leidt Schumacher de race. Voor Hakkinen. Als Schumacher over de finish komt is hij door het dolle heen, ook op het podium. Maar tijdens de persconferentie, als de interviewer de opmerking maakt dat hij nu het zelfde aantal overwinningen heeft als Ayrton Senna, knapt er iets in Schumacher. Hij begint te huilen. Ook Mika Hakkinen heeft het te kwaad en geeft de beurt aan Ralf Schumacher die de persco vervolgd. De volgende race vindt voor het eerst plaats op de Indianapolis Motor Speedway. Waar ook de fameuze Indy 500 wordt verreden. De Formule 1 maakt gebruik van een speciaal aangelegd infield. Hakkinen valt halverwege de race uit met een kapotte Mercedes krachtbron. Schumacher pakt de volle winst. De volgende race wordt gehouden op Suzuka in Japan. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari!

Goodbye Schumi Part 2: Simply The Best

Met het startnummer 1 op de Ferrari van Schumacher vangt het seizoen aan in Australië. Schumacher wint deze race maar zijn overwinning wordt overschaduwd door de dood van een marshal. De marshal werd tijdens de crash tussen Jacques Villeneuve en Ralf Schumacher geraakt door een wiel van een van de auto's. Tijdens deze race maakten Fernando Alonso (Minardi) en Kimi Raikkonen (Sauber) hun F1 debuut. Schumacher won door een goede bandenstrategie de verregende race in Maleisië. Tijdens de derde race van het seizoen in Brazilië moest Schumacher, zijn rivaal van dat jaar David Coulthard voorlaten. De vierde race werd gehouden op het circuit van Imola bij het dwergstaatje San Marino. Voor de derde keer in 4 races ging de overwinning naar Schumacher. Alleen was het ditmaal de beurt aan Ralf. Die in de BMW-Williams op Michelin banden liet zien wat hij waard was. De GP van Spanje zou gewonnen worden door Mika Hakkinen die tot aan deze race veel pech had. Maar ook deze race kwam de pechduivel weer langs. Na een oppermachtige race plofte in de laatste ronde zijn motor waardoor Michael Schumacher een cadeautje kreeg en de race dus won. In Oostenrijk was Coulthard de winnaar nadat Juan Pablo Montoya en Schumi elkaar hadden uitgeschakeld voor de winst. Schumacher kwam in de grindbak en moest een inhaalrace rijden. In de laatste ronde kreeg teammaat Barrichello de opdracht om Schumacher voorbij te laten zodat Schumi 2de werd en Rubens 3de. In Monaco was Schumacher oppermachtig.

Read more “Goodbye Schumi Part 2: Simply The Best”

Goodbye Schumi Part 1: The beginning

Zondag 26 november 2012. De laatste race van Michael Schumacher. Rond kwart voor 7 stapte hij in de pitstraat uit zijn Mercedes. Om de naast hem gestopte Sebastian Vettel te feliciteren met zijn derde wereldkampioenschap op rij. Iets dat alleen Juan Manuel Fangio en diezelfde Michael Schumacher is gelukt. De GP op het circuit van Interlagos is de laatste keer geweest dat ik en de rest van de wereld, Michael Schumacher heb zien racen in een Formule 1 auto.

Eerst een stukje geschiedenis:
Terug naar begin 1996 ik zat toen in groep 6. Na de flippo's, power rangers en al die andere rages kon je nu bij de lokale Shell, Ferrari straatauto's verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Jammer maar helaas. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de Wereld Kampioen van 1996 zou vertelde de commentator mij. Nadat Hill over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen.

Read more “Goodbye Schumi Part 1: The beginning”