De 25 van 2018: 13 Mark Knopfler – Down The Road Wherever

Mark Knopfler gaat in 2019 de eerbiedwaardige leeftijd van 70 bereiken. Knopfler voor velen synoniem met de Dire Straits met hits als ‘Sultans Of Swing’ en ‘Walk Of Life’. De Dire Straits gingen eind 1995 uit elkaar. Waarna Knopfler solo verder ging en die carrière duurt nu al langer dan zijn tijd met de Dire Straits. ‘Down The Road Wherever’ is Knopfler’s negende studioplaat, waarbij hij weer wat meer zijn kenmerkende gitaargeluid laat horen dan op het vorige album ‘Tracker’ uit 2015. Dat begint al op het openingsnummer ‘Trapper Man’. Een ander hoogtepunt is ‘Just A Boy Away From Home’.

Well the years go by and you get to see
A dream’s not the same as reality
Well a dream or two is going to crash and burn
And that’s the way that you live and learn

Waarna Knopfler na het laatste couplet ‘You’ll Never Walk Alone’ instrumentaal speelt op de slide gitaar.
In vergelijking met vorige albums rockt het album wat meer, meer elektrisch en af en toe wat blazers. Maar er staan ook een aantal rustige nummers op zoals het prachtige ‘When You Leave’, met een prachtige trompet solo. De plaat is wel een lange zit met een ruime 70 minuten, waardoor de concentratie van het luisteren naar de plaat soms wat weg ebt en dat vind ik persoonlijk wat jammer. In vergelijking met vorige albums klinkt het album fris en probeert Knopfler wat zijwegen met apart gitaargeluiden of wat blazers in de verschillende nummers. Knopfler doet wat je van hem verwacht niet meer en niet minder. Prima plaat en een schitterende hoes, misschien wel de mooiste van dit jaar!

Linkjes:
Website: www.markknopfler.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Plaat van de week: Mark Knopfler – Good On You Son

Op 16 november brengt Mark Knopfler weer een album uit getiteld: ‘Down The Road Wherever’. Daarop vooruit lopend verscheen deze week de eerste single van deze nieuwe plaat ‘Good On You Son’.
Na een paar luisterbeurten vind ik het wel een leuk nummer. Ben benieuwd naar de rest van het album. Ohja en de hoes is prachtig!

Concertreview: The Dire Straits Experience

De Dire Straits, de band van Mark Knopfler en zijn kompanen sinds 1995 niet meer actief. De Dire Straits horen bij mijn vroegste muzikale herinneringen door nummers als ‘Walk Of Life’ en ‘Sultans Of Swing’. Dus toen ik zag dat er een coverband met Dire Straits muziek naar de Metropool in Hengelo, kwam moest ik daar heen. Dus Frank geappt of hij zin had om mee te gaan en ook Wilma en Dennis wilde wel mee. Na het concert de vorige dag van Fischer-Z was dit een mooie afsluiter van een fijn weekend.

Toen we de zaal in liepen was het al behoorlijk druk, maar we vonden al snel een mooie plek net achter het mengpaneel. Na een klein half uurtje te hebben gewacht kwam de band het podium op. De band bestaat uit twee ex leden van de Dire Straits, Chris White en Chris Witten die in de jaren ’90 met de Dire Straits tourden. De band opende met de tonen van ‘Telegraph Road’ na een lang intro begon Terence Reis te zingen. Dat bezorgde mij even kippenvel want zijn stem verschilt bijna niets met die van Mark Knopfler. Daarna volgenden nog meer hits zoals ‘Walk Of Life’ en de ‘Making Movies’ album, double shot met ‘Romeo And Juliet’ (inclusief zilveren gitaar) en ‘Tunnel Of Love’. Daarna volgden nog veel hits zoals het mooie ‘Private Investigations’ waar op het eind de bassdrum vol werd open gezet. De drum trilde door de hele zaal. Met ‘Two Young Lovers’ was het tijd voor onvervalste rock ’n roll. Met een hoofdrol voor Tim Walters. Het laatste nummer van de hoofdset was ‘Sultans Of Swing’ een schitterende versie! Daarna werden we bedankt door de band en verlieten ze even het podium om niet veel later terug te komen voor twee toegiften ‘Money For Nothing’ en het instrumentale ‘Going Home’. Hiermee kwam er na een dikke twee uur een eind aan een schitterend concert, met veel hits van de Dire Straits. Die perfect en soms nog wel beter uitgevoerd werden dan door de originele band. The Dire Straits Experience is een must en een echte experience naar de tijden dat de echte Dire Straits nog tourden over de wereld. Gaat dat zien!!

Gezien:
The Dire Straits Experience
14-05-2017. Poppodium Metropool, Hengelo (OV), NL

Band:
Chris White – saxophones, flute, percussion & backing vocals
Terence Reis – lead vocals, guitars
Chris Whitten – drums
Tim Walters – guitars, backing vocals
Simon Carter – piano, organ, keyboards
Danny Schogger – piano, organ, keyboards
Paul Geary – bass guitars, backing vocals

Setlist:
Telegraph Road/Walk Of Life/Romeo And Juliet/Tunnel Of Love/Your Latest Trick/The Man’s Too Strong/Expresso Love/Private Investigations/Why Worry/Once Upon A Time In The West/Where Do You Think You’re Going/Industrial Disease/Two Young Lovers/On Every Street/Brothers In Arms/Sultans Of Swing//Money For Nothing/Going Home

Top 25 van 2015: 21 Mark Knopfler – Tracker

Mark Knopfler - Tracker 01Begin dit jaar zette Mark Knopfler de single ‘Beryl’ online als aanloop naar zijn nieuwe album ‘Tracker’. Zijn achtste solo album alweer, dit is Knopfler zoals ik hem het liefst hoor. Het kenmerkende gitaar geluid van die rode Fender dat je uit duizenden herkend. De rest van het album staat vol met een heel palet aan verschillende muziekvormen en klanken, zelfs de saxofoon is terug! Het prijsnummer van het album is ‘Wherever I Go’ een duet met Ruth Moody.

Now I’ve got to leave you, brother
So this round’s mine
Here’s looking at you, anyhow
You can go on and have another
They won’t call time
I’m going to say my goodbyes now

Diezelfde Ruth Moody voorziet ook een aantal andere nummers van haar mooie backgroundvocals zoals in het nummer ‘Skydiver’.
Mark Knopfler heeft weer een mooi album afgeleverd vol met heerlijke autorij/laidback muziek. Nergens wordt het echt spannend maar dat hoeft Knopfler wat mij betreft ook niet meer te doen. Dit is de Knopfler zoals ik hem het liefst hoor. Geen poespas maar gewoon een hele degelijke plaat.

Youtube: Wherever I Go (ft. Ruth Moody)

Linkjes:
Website: markknopfler.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu