Plaat van de week: Josh Ritter – Wolves

Ineens komt er een liedje in je hoofd die daar dan een paar dagen blijft zitten. Deze week viel ‘Wolves’ van Josh Ritter in die categorie. Geen idee waarom, maar ineens was het er. ‘Wolves’ verscheen op het album ‘The Animal Years’ uit 2006. ‘Wolves’ gaat over verlangen naar een ander, een ander leven, een nieuwe start. Over een nieuwe start gesproken, misschien nog dit jaar anders volgend jaar komt Josh Ritter met een nieuw album. Opgenomen met de band van Jason Isbell, The 400 Unit en geproduceerd door diezelfde Jason Isbell. Een album met een van de beste singer songwriters en een van de beste begeleidingsbands van het moment moet wel een fantastisch album gaan opleveren.

At times in the frozen nights I go roaming
In the bed she used to share with me
I wake in the fields with the cold and the lonesome
The moon’s the only face that I see
But I still remember that time when we were dancing
We were dancing to a song that I’d heard
Your face was simple and your hands were naked
I was singing without knowing the words

De 25 van 2017: 6 Josh Ritter – Gathering

Toegegeven, het album ‘Gathering’ stond voordat ik Ritter afgelopen december live zag, niet zo hoog in dit jaarlijstje. De blijheid en dat Ritter het voorrecht had om zo te kunnen leven, oftewel zijn podiumplezier maakten het concert, dat hij gaf in Nijmegen, tot een van de beste van 2017. Daarbij kwam dat er veel nummers van ‘Gathering’ werden gespeeld door Ritter en zijn Royal City Band. Na het goede ‘Sermon on the Rocks’ uit 2015. Vind ik ‘Gathering’ nog wat beter, het album is een mooie afwisseling tussen rustige en uptempo nummers. Waarbij ik in eerste instantie altijd ga voor de uptempo nummers zoals ‘Showboat’, ‘Friendamine’ en het gospel nummer ‘Oh Lord, Pt. 3’, maar na verloop van tijd zijn juist de rustige nummers de echte prijsnummers op dit album. Zoals het prachtige ‘Trains Go By’ of het schitterende duet met Bob Weir, getiteld ‘When Will I Be Changed’. Maar het absolute hoogtepunt van het album is voor mij ‘Strangers’.

We come into this world naked as the girl above the bar
Spend our lifetimes wondering who we are
Then someone comes along and they know our heart by heart
And I can’t believe that we were ever strangers
Ever strangers
Ever strangers

Ritter omschreef het album als een “record full of storms”. Ondanks de soms wat vrolijke muziek staat het album vol met liefdesverdriet, psychische klachten en wanhoop. Maar toch is er vaak wel een lichtpuntje te vinden in de teksten van Ritter. Of in de muziek van de Royal City Band. Schitterend album!

Linkjes:
Website: joshritter.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2017: 23 Ryan Adams – Prisoner

Ryan Adams niet te verwarren met Bryan Adams, bracht begin dit jaar zijn vijftiende album uit getiteld ‘Prisoner’. In de afgelopen jaren scheidde Adams van zijn geliefde en bracht hij een coveralbum uit, getiteld ‘1989’. Op dit album covert hij Taylor Swift diezelfde Swift bracht in 2014 het origineel uit.
Over de titeltrack verteld Adams het volgende:

“I was reflecting on the different states of desire and what it means to be a prisoner of your own desire”.

Dat verlangen was weg in zijn huwelijk dus volgde er een scheiding. Echtscheidingsplaten zijn vaak mooie gevoelige platen. Zoals Tom Petty’s ‘Echo’, Bruce Springsteen met ‘Tunnel Of Love’ of recenter Josh Ritter met ‘The Beast In It’s Tracks’. Dat is met ‘Prisoner’ niet anders. Soms rustig, soms bombastisch, mondharmonica en saxofoon op sommige nummers. En dus kwam de Springsteen connectie weer in veel recensies voor. En ja dat hoor je er wel in terug. Maar toch is dit voor mijn gevoel een echt Ryan Adams album. Niet zo goed als zijn debuutplaat uit 2000 ‘Heartbreaker’ en het daarop volgende album ‘Gold’ uit 2001. ‘Prisoner’ is een donkere plaat geworden tekstueel, Adams zit er door heen en vraagt zich af waar het mis is gegaan. En toch zijn er ook lichtpuntjes.

Mooiste nummer is de opener van de plaat ‘Do You Stil Love Me’ en ‘Doomsday’ die laatste vooral voor de prachtige harmonica in het nummer.
As the fire burns around us in the dark
One part is the world and one’s my heart

My love, we can do better than this
My love, how can you complicate a kiss?
My love, you said you’d love me now ’til doomsday comes
‘Til doomsday comes

Can you stand and face your fears, my love?
I will for you
I could stand in just one place, my love
And never move

Linkjes:
Website: ryanadams.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Muziekjaar 2017 – De 25 beste platen van 2017

Het muziekjaar 2017, een jaar met veel hoogtepunten en een groot dieptepunt. Eerst de hoogtepunten. Het jaar 2017 bracht veel mooie platen en een record aantal concerten, maar liefst 17 stuks in kleine zaaltjes, openlucht theaters en de grote poppodia. Hoogtepunten waren de concerten van Jason Isbell & The 400 Unit, maar ook van zijn collega’s de Drive-By Truckers. Maar ook oude helden zoals Kris Kristofferson, John Fogerty, Little Steven en The Rolling Stones. Nieuwe helden zoals Margo Price, Miranda Lambert en The War On Drugs. Andere hoogtepunten

Tom Petty (20 Oktober 1950 – 2 Oktober 2017)

waren Dave Matthews & Tim Reynolds en Josh Ritter. Eigenlijk geen slecht concert gezien dit jaar en de allerbeste kan ik ook niet benoemen. Maar absolute hoogtepunten waren de Drive-By Truckers, Margo Price en Jason Isbell & The 400 Unit.

Het absolute dieptepunt dit jaar was het overlijden van grote held Tom Petty. Hier was ik echt even van ontdaan en de dagen na zijn overlijden alleen maar naar zijn muziek geluisterd. Zowel zijn solo werk als het werk met The Heartbreakers. Naast Petty overleden ook nog Chuck Berry, Glen Campbell, Don Williams, Jimmy LaFave en Fats Domino. Het overlijden van Petty had ook invloed op mijn stemlijst voor de top 2000. De stembussen zijn inmiddels gesloten en dit is mijn ingestuurde lijst:

Top 2000 stemlijst Eigen toevoegingen
Chuck Berry – Johnny B. Goode
Tom Petty – I Won’t Back Down
Tom Petty – Free Fallin’
Tom Petty & The Heartbreakers – American Girl
Bob Dylan – Like A Rollin’ Stone
Bruce Springsteen – Thunder Road
Bruce Springsteen – The Rising
Pink Floyd – Comfortably Numb
The Rolling Stones – Tumbling Dice
2Pac – Changes
Daniel Lohues – Hier Kom Ik Weg
Skik – Op Fietse
Eagles – Hotel California
Little Steven – Bitter Fruit
The War On Drugs – Under The Pressure
Dire Straits – Walk Of Life
Johnny Cash – Hurt
De Dijk – We Beginnen Pas
The Beach Boys – God Only Knows
Klein Orkest – Over De Muur
Josh Ritter – Right Moves
Jason Isbell – If It Takes A Lifetime
Dave Matthews Band – Ants Marching
Margo Price – Hands Of Time
Wilco – Impossible Germany
Glen Campbell – Rhinestone Cowboy
The War On Drugs – Thinking Of A Place
Roger Waters – Amused To Death
Drive-By Truckers – What It Means
John Moreland – You Don’t Care for Me Enough to Cry
The Wallflowers – One Headlight
Sturgill Simpson – Call To Arms
Miranda Lambert – Tin Man
Brian Wilson – Love & Mercy
Kacey Musgraves – Follow Your Arrow

Op naar 2017 dat alles in zich heeft om weer een heel goed muziek jaar te worden met een nieuwe plaat van Ryan Adams en Daniël Lohues, Bruce Springsteen schijnt een nieuwe plaat op de plank te hebben liggen. Maar hopelijk ook nieuw werk van Jason Isbell, Kacey Musgraves en ook Roger Waters schijnt bezig te zijn in de studio. Volgend jaar om deze tijd weten we het allemaal weer!

Zo begon ik een jaar geleden de Top 25 beste platen van 2016. Deels is het uitgekomen met de nieuwe platen van Lohues, Ryan Adams, Jason Isbell en Roger Waters. De plaat van Springsteen ligt nog steeds op de plank terwijl Springsteen 5 avonden in de week op Broadway staat met een show over zijn leven en de bijbehorende muziek. Kacey Musgraves is nog steeds druk bezig in de studio dus daar verwacht ik in 2018 wel een nieuwe plaat van. Maar hopelijk komt er ook weer nieuw werk van Sturgill Simpson, Dave Matthews Band en The Delines aan. Van de Dave Matthews Band is al bekend dat ze de studio zijn ingedoken dus ben erg benieuwd wat daaruit voortkomt. Op het gebied van concerten hoop ik dat Chris Stapleton eindelijk eens naar Nederland komt.

De vooruitzichten voor het concertjaar 2018 zien er al weer mooi uit, sowieso al concerten van Daniël Lohues, Jason Isbell & The 400 Unit en Roger Waters.

De komende weken verschijnt mijn Top 25 van de beste albums van dit jaar.

Plaat van de week: Josh Ritter – Kathleen

Na het concert van afgelopen zondag, zoals gewoonlijk weer veel naar de betreffende artiest geluisterd. Ditmaal dus Josh Ritter. Een van zijn mooiste nummers die hij geschreven heeft is ‘Kathleen’, van het album ‘Hello Starling’ uit 2003, en daarom plaat van de week.

All the other girls here are stars, you are the Northern Lights
They try to shine in through your curtains?you’re too close and too bright
They try and they try but everything that they do
Is the ghost of a trace of a pale imitation of you

I’ll be the one to drive you back home Kathleen
This party is made with the night air and the chance that a smile
Will wind its way from your face to one of the boys in your line
You act like you’re hip to their tricks and you’re strong
But a virgin Wurlitzer heart never once had a song
I’ll be the one to drive you back home Kathleen

And I’ll have you back by break of day
I’m going your way anyway
And if you’d like to come along
I’ll be yours for a song

I know you are waiting and I know that it is not for me
But I’m here and I’m ready and I’ve saved you the passenger seat
I won’t be your last dance just your last goodnight
Every heart is a package tangled up in knots someone else tied
I’ll be the one to drive you back home Kathleen
So crawl up your trellis and quietly back into your room
And I’ll coast down the length of your drive by the light of the moon
And the next time I see you?a new kind of hello
Both our hearts have a secret only both of us know
’bout the night that I drove you back home Kathleen

Concertreview: Josh Ritter “I’m incredibly lucky from the moment I woke up this morning, so I’m gonna play a murder song!”

Het was maart 2008 toen ik voor het eerst van Josh Ritter hoorde. Op de website Backstreets.com was een opname verschenen van ‘The River’ van Bruce Springsteen. Dit nummer werd gecoverd door Josh Ritter. Een jaar later verscheen dit nummer ook op Springsteen’s eigen site in het kader van ‘Hangin’ Out On E Street’. Waar artiesten een nummer van Springsteen speelden en vertelden wat Springsteen voor hun betekend. Ook hier zong Ritter weer ‘The River’. Door het mp3tje op de site van Backstreets was ik verkocht. En direct alle cd’s die hij tot dan toe had uitgebracht, blind gekocht. In de jaren daarna ben ik hem ook blijven volgen. Maar het zou tot 3 december 2017 duren (dus bijna 10 jaar!) voordat ik hem live zou gaan zien.

Hij was tussendoor wel een aantal keer in Nederland, maar toen kon ik niet of was ik met andere dingen bezig. Maar toen dit jaar bekend werd dat er weer nieuw werk zat aan te komen getiteld ‘Gathering’ en een Europese tour moest ik daarbij zijn. Ritter zou op 3 december in Nijmegen optreden en de dag er op in Paradiso in Amsterdam. Dus de keuze was snel gemaakt voor Nijmegen.

Na een erg goed voorprogramma van Anaïs Mitchell en een doodstille zaal (het kan dus wel!) was het de beurt aan Josh Ritter en zijn mannen. Na dat ‘Shaker Love Song (Leah)’ over de speakers was te horen kwam de band het podium op gelopen. Met als laatste een uitermate enthousiaste Josh Ritter. Waarna het concert begon met drie nummers van Ritter’s laatste album ‘Gaterhing’ met ‘Feels Like Lightning’, ‘Showboat’ en ‘Friendamine’. Tussendoor was Ritter veel aan het springen en blij aan het zijn, hier ging de band in mee en zoals ze dan in het Engels zo mooi kunnen zagen ‘he was electrify the room’. Vlak voor ‘Henrietta, Indiana’ verwoorde Ritter zijn gevoel. Hij vertelde dat hij sinds hij opstond vanmorgen al in een zeer goed humeur was, maar nu dan toch een nummer ging zingen over een moord. Maar daarna was het weer tijd voor wat vrolijkheid met ‘Lillian, Egypt’. Gevolgd door een schitterend nummer ‘Dreams’ en ‘Train Go By’ beiden van het album ‘Gaterhing’. Een ander hoogtepunt was ‘Kathleen’ dat wat later volgde. Een van Ritter’s mooiste liedjes. Dat begint al bij de eerste zin van het nummer:

All the other girls here are stars – you are the northern lights
They try to shine in through your curtains – you’re too close and too bright
They try and they try but everything that they do
Is the ghost of a trace of a pale imitation of you
I’ll be the one to drive you back home Kathleen

Het nummer was niet alleen mooi, maar ook zeker de uitvoering hiervan. De hele band verzamelde zich om 1 microfoon om het nummer semi akoestisch te spelen. Prachtig.
De mooie liedjes bleven komen met bijvoorbeeld nog een persoonlijke favoriet ‘Right Moves’ en twee nieuwe favorieten ‘Strangers’ in een mooie country uitvoering en ‘When Will I Be Changed’. Op de plaat ‘Gaterhing’ zingt Ritter dit nummer samen met Bob Weir tijdens het concert zong hij het nummer samen met bassist Zack Hickman. Daarna nog een mooie uitvoering van ‘Homecoming’.

The air’s getting colder now
The nights are getting crisp

‘Homecoming’ ging naadloos over in het rockende ‘Getting Ready To Get Down’ waarna er een eind kwam aan de hoofdset van de avond. Maar niet voor we uitgebreid werden bedankt en de Royal City Band werd voorgesteld. Toen Ritter en zijn mannen weer het podium op kwamen voor de toegiften kwam Anaïs Mitchell ook mee zingen op het mooie ‘Roll On’. Waarna de band weer van het podium liep en Ritter het mooie ‘Girl In The War’ solo speelde, waarmee er een eind kwam aan het concert. Op de setlist stond ook nog ‘Good Man’ maar die speelden ze helaas niet meer. Tijdens het Amerikaanse gedeelte werd dit nummer gespeeld met een mooi uitgesponnen outro met een stukje ‘Walk Of Life’ van de Dire Straits er in verwerkt. Maar dat was dan ook het enige kleine minpuntje van de avond.

Josh Ritter en zijn band hebben op het podium ongekend veel plezier. Was ik al fan van de man, ben ik dat nu nog meer. Ga die man zien! Achteraf vind ik het jammer dat ik ook niet naar het concert in Paradiso ben geweest.

Het concertjaar 2017 had zich geen betere afsluiter kunnen wensen. Het was een prachtig jaar!

Setlist:
Shaker Love Song (Leah)/Feels Like Lightning/Showboat/Friendamine/New Lover/Thunderbolt’s Goodnight/Henrietta, Indiana/Lillian, Egypt/Dreams/Train Go By/Folk Bloodbath (solo)/Hopeful (with Zack Hickman)/Kathleen/Me And Jiggs/Young Moses/Right Moves/Strangers/When Will I Be Changed/Homecoming/Getting Ready To Get Down/Roll On (with Anais Mitchell)/Girl In The War (solo)

Band:
Josh Ritter – Lead vocals, guitar
Zack Hickman – Bass, guitar, vocals
Sam Kassirer – Piano, keyboards, organ, accordion
Josh Kaufman– Guitar, lap steel, vocals
Ray Rizzo – Drums, percussion, vocals

Gezien:

Josh Ritter & The Royal City Band
Gathering Tour 2017
Voorprogramma: Anaïs Mitchell
03-12-2017. Doornroosje, Nijmegen, NL

Plaat van de week: Josh Ritter – Showboat

Op 22 september verschijnt het nieuwe album ‘Gathering’ van Josh Ritter. De eerste single van dit album is ‘Showboat’ en als dit een voorbode is voor de rest van het album dan gaat Ritter weer jaarlijstjes materiaal afleveren. Ben benieuwd! Oh ja, Ritter komt in december voor 2 concerten naar Nederland. Dus daar moet ik bij zijn!