De 25 van 2017: 25. Brad Paisley – Love And War

Na albums vol met leuke liedjes en sterke ballads staat op ‘Love And War’ van Brad Paisley zowaar een protest nummer. Protesteren tegen de regering en de (republikeinse) president is maar iets wat weinig mainstream country artiesten doen. Iets dat ik wel mis, bij de grote meneren uit het vak zoals een Chris Stapleton of Kenny Chesney. Maar het probleem is dat de country luisteraar veelal Republikein is en dus wat vasthoudender is aan oude waarden en normen. De titeltrack van Paisley’s elfde studio album is een protestnummer over hoe de overheid omgaat met oorlogsveteranen. En dat is voor zowel de republikein als de democraat en alles wat daar tussen zit een thema waar iedereen het over eens is. Paisley zingt samen met John Fogerty over het onrecht dat deze veteranen wordt aangedaan.

And they say all is fair in Love and War
But that ain’t true, it’s wrong
They ship you out to die for us
Forget about you when you don’t

Naast John Fogerty heeft Paisley ook held Mick Jagger weten te strikken voor een duet. In een leuke ‘The Hangover’ achtige setting over een avond in Las Vegas. ‘Gold All Over The Ground’ is een gedicht geschreven door Johnny Cash voor zijn vrouw June, dat door Brad Paisley op de plaat is gezet. Aan het eind van het nummer hoor je Cash over zijn vrouw praten voor dat het nummer uitfade en overgaat in ‘Dying To See Her’ dat hij zingt samen met country legende Bill Anderson. In mijn beleving gaat dit over het afscheid dat Johnny Cash moest nemen toen zijn vrouw June Carter Cash overleed op 15 mei 2003. De gezondheid van Cash was toen al niet zo goed meer, maar de dood van zijn vrouw kwam Cash niet meer te boven. Cash overleed een paar maanden later op 12 september 2003. Prachtig eerbetoon van Paisley.

Naast bovenstaande nummers is er ook ruimte voor zoals gezegd leuke liedjes. Op ‘selfie#theinternetisforever’ bezingt Paisley de gevaren van social media en dan met name de selfies. Op ‘One Beer Can’ bezingt hij een avond, ouders weg en alle highschool vrienden en vrienden van vrienden zijn uitgenodigd voor een feest. Alles is de volgende dag opgeruimd als pa en ma weer terug komen behalve een leeg blikje bier, met alle gevolgen van dien.

Met ‘Love And War’ levert Paisley een van zijn beste albums in lange tijd af. Want ook de eerste twee nummers ‘Heaven South’ en het prachtige melancholisch, ‘Last Time For Everything’ zijn zeer goed gelukt.

Watching Glenn Frey sing “Already Gone” at the Forum in LA
There’s a last time for everything

Wat ik ook tof vind is dat Paisley voor de hele plaat een grote videoclip heeft gemaakt.

Linkjes:
Website: bradpaisley.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Muziekjaar 2017 – De 25 beste platen van 2017

Het muziekjaar 2017, een jaar met veel hoogtepunten en een groot dieptepunt. Eerst de hoogtepunten. Het jaar 2017 bracht veel mooie platen en een record aantal concerten, maar liefst 17 stuks in kleine zaaltjes, openlucht theaters en de grote poppodia. Hoogtepunten waren de concerten van Jason Isbell & The 400 Unit, maar ook van zijn collega’s de Drive-By Truckers. Maar ook oude helden zoals Kris Kristofferson, John Fogerty, Little Steven en The Rolling Stones. Nieuwe helden zoals Margo Price, Miranda Lambert en The War On Drugs. Andere hoogtepunten

Tom Petty (20 Oktober 1950 – 2 Oktober 2017)

waren Dave Matthews & Tim Reynolds en Josh Ritter. Eigenlijk geen slecht concert gezien dit jaar en de allerbeste kan ik ook niet benoemen. Maar absolute hoogtepunten waren de Drive-By Truckers, Margo Price en Jason Isbell & The 400 Unit.

Het absolute dieptepunt dit jaar was het overlijden van grote held Tom Petty. Hier was ik echt even van ontdaan en de dagen na zijn overlijden alleen maar naar zijn muziek geluisterd. Zowel zijn solo werk als het werk met The Heartbreakers. Naast Petty overleden ook nog Chuck Berry, Glen Campbell, Don Williams, Jimmy LaFave en Fats Domino. Het overlijden van Petty had ook invloed op mijn stemlijst voor de top 2000. De stembussen zijn inmiddels gesloten en dit is mijn ingestuurde lijst:

Top 2000 stemlijst Eigen toevoegingen
Chuck Berry – Johnny B. Goode
Tom Petty – I Won’t Back Down
Tom Petty – Free Fallin’
Tom Petty & The Heartbreakers – American Girl
Bob Dylan – Like A Rollin’ Stone
Bruce Springsteen – Thunder Road
Bruce Springsteen – The Rising
Pink Floyd – Comfortably Numb
The Rolling Stones – Tumbling Dice
2Pac – Changes
Daniel Lohues – Hier Kom Ik Weg
Skik – Op Fietse
Eagles – Hotel California
Little Steven – Bitter Fruit
The War On Drugs – Under The Pressure
Dire Straits – Walk Of Life
Johnny Cash – Hurt
De Dijk – We Beginnen Pas
The Beach Boys – God Only Knows
Klein Orkest – Over De Muur
Josh Ritter – Right Moves
Jason Isbell – If It Takes A Lifetime
Dave Matthews Band – Ants Marching
Margo Price – Hands Of Time
Wilco – Impossible Germany
Glen Campbell – Rhinestone Cowboy
The War On Drugs – Thinking Of A Place
Roger Waters – Amused To Death
Drive-By Truckers – What It Means
John Moreland – You Don’t Care for Me Enough to Cry
The Wallflowers – One Headlight
Sturgill Simpson – Call To Arms
Miranda Lambert – Tin Man
Brian Wilson – Love & Mercy
Kacey Musgraves – Follow Your Arrow

Op naar 2017 dat alles in zich heeft om weer een heel goed muziek jaar te worden met een nieuwe plaat van Ryan Adams en Daniël Lohues, Bruce Springsteen schijnt een nieuwe plaat op de plank te hebben liggen. Maar hopelijk ook nieuw werk van Jason Isbell, Kacey Musgraves en ook Roger Waters schijnt bezig te zijn in de studio. Volgend jaar om deze tijd weten we het allemaal weer!

Zo begon ik een jaar geleden de Top 25 beste platen van 2016. Deels is het uitgekomen met de nieuwe platen van Lohues, Ryan Adams, Jason Isbell en Roger Waters. De plaat van Springsteen ligt nog steeds op de plank terwijl Springsteen 5 avonden in de week op Broadway staat met een show over zijn leven en de bijbehorende muziek. Kacey Musgraves is nog steeds druk bezig in de studio dus daar verwacht ik in 2018 wel een nieuwe plaat van. Maar hopelijk komt er ook weer nieuw werk van Sturgill Simpson, Dave Matthews Band en The Delines aan. Van de Dave Matthews Band is al bekend dat ze de studio zijn ingedoken dus ben erg benieuwd wat daaruit voortkomt. Op het gebied van concerten hoop ik dat Chris Stapleton eindelijk eens naar Nederland komt.

De vooruitzichten voor het concertjaar 2018 zien er al weer mooi uit, sowieso al concerten van Daniël Lohues, Jason Isbell & The 400 Unit en Roger Waters.

De komende weken verschijnt mijn Top 25 van de beste albums van dit jaar.

Concertreview: Fogerty’s summer of 1969

John Fogerty, zijn broer Tom, Stu Cook en Doug Clifford begonnen in 1967 met de band Creedence Clearwater Revival (CCR). Twee jaar later breken ze door met hits als “Proud Mary”, “Bad Moon Rising” en “Who’ll Stop The Rain”. Amper 6 jaar later valt de band uit elkaar door ruzies. In 1969 midden in de summer of love staat de band op Woodstock. Aan die summer of love in 1969 is de huidige tour van John Fogerty aan opgehangen. Tegen 20:15 uur werd er een film getoond op een groot wit doek voor het podium op deze film beelden uit ’69. Dus met de eerste man op de maan, de flower power etc. Naar mijn idee duurde het wat lang, maar door de mooie plekken die we hadden mocht dat de pret niet drukken. Tegen het eind van de film werd ‘Born On The Bayou’ gespeeld op het scherm maar na het eerste couplet, viel het doek naar beneden en knalde de band onder leiding van Fogerty erin. Wat volgde was een aaneenschakeling van hits veel hits van CCR. Die met een behoorlijke noodgang op het publiek werd afgevuurd. Fogerty zelf banjerde veel over het podium wat toch wel bewonderenswaardig is. Omdat de man inmiddels alweer 72 jaar oud is. Een hoogtepunt van de avond was ‘Who’ll Stop The Rain’ en de anekdote die Fogerty vertelde over de eerste keer dat hij dit nummer met CCR voor het eerst live speelde op Woodstock. Fogerty en zijn mannen konden pas laat het podium op omdat de heren van The Grateful Dead erg lang hadden doorgespeeld, al dan niet onder invloed van enige geestverruimende middelen. Veel publiek sliep toen CCR het podium op kwam. Toen vertelde Fogerty dat een man ver weg op het grasveld iets naar hem schreeuwde in de trant van: ik luister wel naar je. Waarna Fogerty vertelde dat hij de rest van het concert voor die ene man in het publiek had gespeeld.

Naast veel werk van CCR werden er ook een paar covers gespeeld zoals ‘Midnight Special’ en ‘Good Golly Miss Molly’, waarbij Fogerty’s zoon Tyler ook het podium op kwam (zoon Shane stond de hele avond op het podium mee te spelen) om mee te zingen. Later zouden nog nummers als ‘New Orleans’ van Gary U.S. Bonds en ‘I Heard It Through The Grapevine’ van Gladys Knight & The Pips worden gespeeld. Met een geweldige versie van ‘Fortunate Son’, naar mijn mening een van de beste nummers van Fogerty, kwam er een eind aan de main set van het concert. Fogerty en zijn mannen liepen even van het podium af maar kwamen snel weer terug voor de toegiften die werden afgetrapt met Fogerty’s ‘Rockin’ All Over The World’. Gevolgd door ‘Bad Moon Rising’ en natuurlijk ‘Proud Mary’.

Na een dikke twee uur was het afgelopen. Weer een snaarstrakke show van Fogerty die we bekeken op een paar meter van het podium. Geweldig! Oh ja en nog even over de drummer Kenny Aronoff man wat speelt hij snel drums en drumt bijna onuitputtelijk door. Prachtig om te zien.
Mooi ook om die oude Fogerty zoveel plezier te zien hebben met nummers die hij meer dan 40 jaar geleden schreef. Schitterend!

Gezien:
John Fogerty
The 1969 Tour
28-06-2017. ZiggoDome, Amsterdam, NL

Setlist:
Intro 1969 in Retrospective/Born on the Bayou/Green River/Travelin’ Band/Susie Q/Up Around the Bend/Who’ll Stop the Rain/Lookin’ Out My Back Door/Midnight Special/Ramble Tamble/Hey Tonight/Lodi/Good Golly Miss Molly (with Tyler Fogerty)/New Orleans/I Heard It Through the Grapevine/Hot Rod Heart/Whole Lotta Shakin’ Goin’ On/Rockin’ Pneumonia and the Boogie Woogie Flu/Long as I Can See the Light/Keep On Chooglin’/Have You Ever Seen the Rain?/Cotton Fields/Down on the Corner/The Old Man Down the Road/Fortunate Son//Rockin’ All Over the World/Bad Moon Rising/Proud Mary

Band:
John Fogerty – vocals, guitar, harmonica
Shane Fogerty – guitar, background vocals
Bob Malone – keyboards
Kenny Aronoff – drums
Devon Pangle – guitars, percussion
James LoMenzo – bass

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band (with Eddie Vedder, Dave Matthews, Michael Stipe, e.v.a.) – People Have The Power

Vrijdag 13 november 2015 was ook ik in een restaurant aan het eten om daarna naar een geweldig concert van The Common Linnets te gaan. Iets wat ik het liefst doe. Een kleine 600 km verderop in Parijs deden veel mensen dat ook. Maar wat er daarna gebeurde is te bizar voor woorden. Hoe krijg je het als normaal mens bedacht om onschuldige mensen te vermoorden. Dat geld ook voor het uit de lucht schieten van het Russiche vliegtuig en de aanslagen in Beirut van afgelopen week. Bizar en onmenselijk. Waar ik een beetje moe van wordt is van de mensen die zeggen dat deze aanslagen door de vluchtelingen komen die naar Europa toe komen. Dit werd gelukkig al snel ontkracht. De vluchtelingen zijn juist op de vlucht omdat dit in hun land Irak en Syrië aan de orde van de dag is. Verdiep je eerst eens in de vluchtelingen die hier naar toe komen voordat je gaat lopen roeptoeteren dat de grenzen dicht moeten. Men moet ook eens stoppen met het roepen dat dit door de Islam komt want ook dit is niet het geval. De Islam wordt gebruikt door deze jongetjes om zich achter te verschuilen. Er schuilt naar mijn idee een viel dieper probleem achter, veel van deze terroristen zijn de aansluiting met de samenleving kwijt. Voelen zich niet gehoord of worden niet geaccepteerd. Die aansluiting vinden ze wel bij de terroristische organisaties waar ze weer iemand zijn, kunnen worden. Met alle gevolgen van dien.


Beatrice de Graaf en Christ Klep leggen het naar mijn idee erg goed uit!
Dan kunnen sommige mensen wel zeggen dat ‘we op moeten houden met dat thee drinken met Moslims’ maar als je bovenstaande filmpjes bekijkt weet je waarom dat juist wel werkt. Omdat je dan veel dichter bij de problemen in de achterstandsbuurten bent en ze sneller kunt oplossen of in de gaten kunt houden. Dus al die mensen die roepen dat de grenzen dicht moeten etc. heeft helemaal geen zin en dat is alleen maar roepen om stemmen te trekken. Het gaat om het oplossen van de problemen van de jongeren die neigen naar radicalisering.

Toen ik vrijdagnacht hoorde van de aanslagen dacht ik eerst aan het nummer ‘Land Of Hope And Dreams’ van Bruce Springsteen. In de hoop dat we ooit weer normaal kunnen doen in de wereld. ‘Iedereen Is Van De Wereld’ van The Scene speelde ik ook af. Maar het nummer ‘People Have The Power’ origineel van Patti Smith vond ik het meest toepasselijk.

Vooral deze versie met Springsteen, The E Street Band met John Mellencamp, Kenneth “Babyface” Edmonds, Bonnie Raitt, Jackson Browne, Keb’ Mo’, R.E.M., James Taylor, the Dixie Chicks, Jurassic 5, Pearl Jam, Dave Matthews Band, en John Fogerty. Vind ik het mooist! Ook omdat er allerlei mensen met verschillende overtuigingen op het podium staan. Samen staan we sterk!

I was dreaming in my dreaming
of an aspect bright and fair
and my sleeping it was broken
but my dream it lingered near
in the form of shining valleys
where the pure air recognized
and my senses newly opened
I awakened to the cry
that the people / have the power
to redeem / the work of fools
upon the meek / the graces shower
it’s decreed / the people rule

The people have the power
The people have the power
The people have the power
The people have the power

Vengeful aspects became suspect
and bending low as if to hear
and the armies ceased advancing
because the people had their ear
and the shepherds and the soldiers
lay beneath the stars
exchanging visions
and laying arms
to waste / in the dust
in the form of / shining valleys
where the pure air / recognized
and my senses / newly opened
I awakened / to the cry

Refrain

Where there were deserts
I saw fountains
like cream the waters rise
and we strolled there together
with none to laugh or criticize
and the leopard
and the lamb
lay together truly bound
I was hoping in my hoping
to recall what I had found
I was dreaming in my dreaming
god knows / a purer view
as I surrender to my sleeping
I commit my dream to you

Refrain

The power to dream / to rule
to wrestle the world from fools
it’s decreed the people rule
it’s decreed the people rule
LISTEN
I believe everything we dream
can come to pass through our union
we can turn the world around
we can turn the earth’s revolution
we have the power
People have the power …

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – (What’s So Funny About) Peace, Love And Understanding met John Fogerty, Eddie Vedder en Jackson Browne

Wat een week, normaal is de zomer de tijd voor komkommernieuws maar niet deze week. De aanslag op de MH17 waar 298 mensen bij zijn omgekomen waaronder 173 Nederlanders. Verschrikkelijk, geen woorden voor. Dan nog de strijd tussen de Israëliërs en Palestijnen. Om over Syrië en al die andere landen nog maar te zwijgen. Normaal doen in deze wereld kan volgens mij niet meer, waar je elkaar respecteert in hoe je eruit ziet, wat je belangrijk vindt en wat je gelooft. Daarom is dit nummer mijn plaat die mijn gedachten van de afgelopen week helemaal samenvat. Nick Lowe heeft dit nummer geschreven en Elvis Costello heeft er een hit van gemaakt. Bruce Springsteen wordt in dit nummer bijgestaan door John Fogerty, Jackson Brown en Eddie Vedder van Pearl Jam. Diezelfde Eddie Vedder was deze week ook het middelpunt van kritiek over zijn uitlatingen over het Gaza conflict, waar in hij naar mijn idee niets verkeerds zegt en al helemaal niets over de situatie in Gaza. hier te lezen en Vedder’s reactie.


As I walk through
This wicked world
Searchin’ for light in the darkness of insanity
I ask myself
Is all hope lost?
Is there only pain and hatred, and misery?
And each time I feel like this inside,
There’s one thing I wanna know:
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
And as I walk on
Through troubled times
My spirit gets so downhearted sometimes
So where are the strong
And who are the trusted?
And where is the harmony?
Sweet harmony
‘Cause each time I feel it slippin’ away, just makes me wanna cry
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
So where are the strong?
And who are the trusted?
And where is the harmony?
Sweet harmony
‘Cause each time I feel it slippin’ away, just makes me wanna cry
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?
What’s so funny ’bout peace, love, and understanding?

De 13 van 2013

Het muziekjaar 2013 zit er op. De jaarlijstjes zijn weer bekend. Vorig jaar maakte ik de 12 van 2012 nu dus de 13 van 2013. In de loop van het jaar stond al snel vast welke albums in mijn jaarlijstje moesten gaan komen. Maar de afgelopen dagen zijn er toch nog wat verschuivingen geweest. Wie dat zijn en waarom lees je hieronder.

De 13 van 2013:

Read more “De 13 van 2013”

Top 13 van 2013: 11 John Fogerty – Wrote A Song For Everyone

John Fogerty - Wrote a Song for EveryoneEen coverplaat, gebrek aan inspiratie? Nee absoluut niet. Naast 2 nieuwe nummers ‘Mystic Highway’ en ‘Train Of Fools’ een album met Creedence Clearwater Revival klassiekers gegoten in een nieuw jasje en door Fogerty gezongen met verschillende artiesten en bands. Zo doen onder andere de Foo Fighters mee op ‘Fortunate Son’, Bob Seger zingt mee op de klassieker ‘Who’ll Stop The Rain’ en stiekem hoor ik daar ook Segers het ‘Against The Wind’ in met name door het piano spel. De titelsong van deze plaat zingt Fogerty samen met countryheldin Miranda Lambert op zich al een schitterende combinatie maar halverwege het nummer gooit Tom Morello (Rage Against The Machine, Springsteen) er nog een fijn gitaarsausje over. Al met al een mooi tribute album aan het beste werk van Fogerty. het nieuwe nummer ‘Mystic Highway’ smaakt naar meer! Misschien in 2014?

 

 

 

 

Plaat van de week: John Fogerty – Wrote A Song For Everyone (ft. Miranda Lambert & Tom Morello)

Een paar maanden geleden verscheen er een ‘nieuw’ album van John Fogerty. Nou ja nieuw, veel hits van Fogerty zijn in een nieuw spreekwoordelijk jasje gestoken. En Fogerty wordt bijgestaan door verschillende artiesten op deze nummers. Zoals Bob Seger en The Foo Fighters. Allemaal leuke nummers maar dit nummer springt er voor mij uit:

Op dit nummer wordt Fogerty bijgestaan door Miranda Lambert. Een grote country zangeres in de States en gitaarvirtuoos Tom Morello. Die laatste kun je weer kennen van Rage Against The Machine. En daarnaast mocht Morello tijdens de Wrecking Ball Tour in Australië begin dit jaar, met Springsteen en de E Street Band mee gitaren als vervanger van Little Steven van Zandt. Die laatste had opnames in Noorwegen voor de serie waarin hij speelt getiteld Lilyhammer.