Plaat van de week: Josh Ritter – Old Black Magic

Eind vorig jaar, was Josh Ritter op bezoek bij Jason Isbell. Een foto dat de twee aan het koken waren werd gedeeld op de social media. Daarop volgden nog wat meer teasers dat de twee in de studio zaten. Ook verscheen er een interview op de website van Rolling Stone. Josh Ritter had Jason Isbell als producer voor zijn nieuwe plaat gevraagd! De twee krijgen voor het maken van de plaat hulp van Isbell’s band The 400 Unit. Die wat mij betreft zo in het rijtje passen van de E Street Band en The Heartbreakers. Afgaand op de eerste single die afgelopen week verscheen gaat ‘Fever Breaks’, die verschijnt op 26 april, een jaarlijstjes plaat worden!

De 25 van 2018: 2 John Prine – The Tree Of Forgiveness

De afgelopen jaren kwam John Prine, inmiddels 72 jaar, een paar keer voorbij in mijn iTunes speellijsten bijvoorbeeld doordat Bruce Springsteen mee zong op het nummer ‘Take A Look At My Heart’ van het album ‘The Missing Years’ uit 1991. Of doordat Miranda Lambert het nummer ‘That’s The Way The World Goes ‘Round’ coverde voor haar album ‘Revolution’ uit 2009. Maar verder dan dat kwam ik de afgelopen jaren niet. Tot begin 2018, toen onder andere Jason Isbell, Amanda Shires en Margo Price via hun social media kanalen de nieuwe single van John Prine deelden, getiteld ‘Summer’s End’ en ik was verkocht. ‘Summer’s End’ is wat mij betreft niet alleen het mooiste nummer op deze plaat, maar wat mij betreft het mooiste nummer van het jaar. Mede door de prachtige, tranentrekkende videoclip met een boodschap over de stille crisis in de Verenigde Staten namelijk dat er veel mensen overlijden aan een verslaving aan pijnstillers.

The moon and stars hang out in bars just talkin’
I still love that picture of us walkin’
Just like that ol’ house we thought was haunted
Summer’s end came faster than we wanted

Come on home
Come on home
No you don’t have to
Be alone
Just come on home

Het daarop volgende nummer is ‘Caravan Of Fools’ dat wat mij betreft gaat over de opkomst van Trump. Maar er is ook ruimte voor wat grapperige nummers zoals ‘Egg & Daughter Night, Lincoln Nebraska, 1967 (Crazy Bone)’ en afsluiter van de plaat ‘When I Get To Heaven. Zet daar nog twee liefdesliedjes bij met ‘No Ordinary Blue’ en ‘Boundless Love’. Prine levert een pracht album af, met prachtige teksten, fijne muziek, geproduceerd door held Dave Cobb en dan mag je ook nog Jason Isbell, Amanda Shires en Brandi Carlile tot je achtergrondzangers rekenen. Hoe veel mooier kan het nog worden?

Op deze videoclip van het openingsnummer van de plaat ‘Knockin’ On Your Screendoor’ komen naast de al eerder genoemde Cobb, Isbell en Shires ook nog Sturgill Simpson en Margo Price voorbij.

John Prine komt op 30 augustus 2019 weer naar Nederland te komen voor een concert in Paradiso! Er zijn nog kaarten!

Linkjes:
Website: johnprine.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 21. Amanda Shires – To The Sunset

Amanda Shires, voor veel mensen de vrouw van Jason Isbell en lid van zijn band The 400 Unit. Naast een begenadigd violiste is ze ook singer songwriter en al een behoorlijke tijd aan de weg aan het timmeren. Want dit is alweer haar zesde album. Voor de langspeler ‘To The Sunset’ schakelde ze wederom de hulp in van producer (daar is ie weer) Dave Cobb, Cobb zat op het album ‘My Piece Of Land’ uit 2016 ook al achter de knoppen. Het album werd opgenomen in de legendarisch opname studio RCA, studio A in Nashville. Nashville is een bastion voor de vrouwelijke artiesten. In vergelijking met de manlijke artiesten wordt er bijna geen muziek gedraaid van de vrouwelijke artiesten op de verschillende country zenders. Iets waar Amanda Shires, samen met bijvoorbeeld Margo Price behoorlijk tegen ageert. Zo zong Isbell op zijn laatste plaat ‘The Nashville Sound’ uit 2017 al: Momma wants to change that Nashville sound/But they’re never gonna let her. Shires had voor de Country Music Awards in 2017 speciale shirts laten drukken met de eerste zin uit Isbell’s ‘White Man’s World’. Een mooi statement! Terug naar het album, wat mij betreft het beste album wat Shires tot nu toe heeft gemaakt. Het album behandeld zaken als eigenwaarde maar ook depressies en verslavingen. Muzikaal is het album niet te vatten onder ‘Country’ het is een mix van alles, dan weer jaren 80 pop, dan weer roots en ga zo maar door. Al met al is het een prachtig album geworden en zoals gezegd haar beste tot nu toe.

Linkjes:
Website: amandashiresmusic.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Concertreview: Prime Prine

De afgelopen jaren kwam John Prine een paar keer voorbij in mijn iTunes speellijsten bijvoorbeeld doordat Bruce Springsteen mee zong op het nummer ‘Take A Look At My Heart’ van het album ‘The Missing Years’ uit 1991. Of doordat Miranda Lambert het nummer ‘That’s The Way The World Goes ‘Round’ coverde voor haar album ‘Revolution’ uit 2009. Maar verder dan dat kwam ik de afgelopen jaren niet. Tot begin dit jaar, toen onder andere Jason Isbell en Margo Price via de social media kanalen de nieuwe single van John Prine deelden, getiteld ‘Summer’s End’ en ik was verkocht. Niet veel later werd het album ‘The Tree Of Forgiveness’ aangekondigd en een bijbehorende wereldtour. Dus daar moest ik bij zijn om precies te zijn op vrijdag 10 augustus in Paradiso. Toen ik aan kwam lopen stond er al een lange rij voor Paradiso en vertelde de aanwezigen dat het een zit concert was. Iets wat ik in Paradiso nog niet had meegemaakt. Even na 19 uur gingen de deuren open, kaartje gescand en de zaal in. Ik vond een mooie plek rechts van het podium op de 2de rij waar ik een perfect uitzicht had op het podium. Na een klein half uurtje wachten kwam de Ierse, Tanya McCole het podium op, spijkerbroekje, t-shirtje en een gitaar. Voor haar optreden had ze pannenkoeken gegeten en bitterballs daar had ze wat last van dus mocht ze een oprisping krijgen bood ze daar alvast haar excuus voor aan. Een mooi voorprogramma met veel eigen werk zoals ‘Why’ dat over haar overleden zus ging maar ook mooie covers van Chris Stapleton’s, ‘Tennessee Whiskey’ en ‘Forever Young’ van Bob Dylan. Bij het laatste nummer zong de zaal mee. Tijdens voorprogramma’s wordt er vaak nog veel gepraat of bier gehaald, maar tijdens de set van Tanya McCole was het doodstil. Prachtig.

Na de laatste akkoorden van ‘Forever Young’ liep McCole van het podium en kwamen de roadies van John Prine het podium op om alles klaar te zetten. Tegen half 9 kwam Prine het podium opgelopen onder een oorverdovend applaus. Prine met zijn hoofd wat naar links gebogen door een operatie waarbij een kanker gezwel in zijn nek werd verwijderd, begon het concert met ‘Six O’Clock News’. Gevolgd door ‘Knockin’ On Your Screen Door’ van zijn laatste plaat. Hierna kondigde hij het volgende nummer aan met de woorden, ‘when I wrote this song we had a jerk of a President then, and look now’. Waarna Prine en de band begonnen met ‘Bruised Orange (Chain Of Sorrow), waarna er nog twee politiek gekleurde nummers volgden. Prine had er zin zo vertelde hij want hij was al lang niet meer geweest in ‘The Paradiso’. Voor het volgende nummer begon Prine de oorsprong van het nummer te vertellen, waarbij er veel afgelachen werd. Zo vertelde dat Prine wel eens gaat vissen met een paar vrienden, ergens op een meer, waarbij zijn vrouw vaak moet zeggen dat hij zijn vishengel mee moet nemen. En hij met zijn vrienden het vissen zagen als een onderbreking in de sterke verhalen die ze elkaar vertelden. Daarna speelde Prine: ‘Egg & Daughter Nite, Lincoln Nebraska, 1967 (Crazy Bone)’. Gevolgd door een fijne stampende barburner met ‘Grandpa Was A Carpenter’. Waarna een prachtig liedje volgde met ‘Hello In There’ en nummer over eenzame ouderen dat Prine schreef toen hij nog postbode was in Chicago. Na ‘Boundless Love’ volgde een kippenvel bezorgende versie van ‘Summer’s End’.

Summer’s end’s around the bend just flyin’
The swimmin’ suits are on the line just dryin’
I’ll meet you there for our conversation
I hope I didn’t ruin your whole vacation

Well you never know how far from home you’re feelin’
Until you’ve watched the shadows cross the ceilin’
Well I don’t know, but I can see it snowin’
In your car the windows are wide open

Just come on home
Come on home
No you don’t have to
Be alone
Just come on home

Na nog drie nummers liep de band van het podium en speelde Prine een aantal nummers solo, ‘All The Best’ en ‘Speed Of Sound Of Loneliness’ waren voor mij hoogtepunten. Daarna volgden twee duetten ‘In Spite Of Ourselves’ en ‘Unwed Fathers’ waarbij Tanya McCole weer op het podium kwam om met Prine mee te zingen. ‘Souvenirs’ was een verzoekje uit de zaal gevolgd door het prachtige ‘Sam Stone’ een nummer over een Vietnam veteraan die verslaafd raakt aan de drugs.

There’s a hole in daddy’s arm where all the money goes,
Jesus Christ died for nothin I suppose.

Tijdens dit nummer kwamen Dave Jacques en Jason Wilber het podium op om mee te spelen in de tweede helft van het nummer. Daarna kwamen Fats Kaplin en Kenneth Blevins ook het podium weer op voor ‘God Only Knows’, ‘Saddle In The Rain’ en een van mijn favoriete John Prine nummers ‘Lake Marie’. Die ik voor het eerst hoorde toen ik in het vliegtuig naar Los Angeles zat waar ik luisterde naar een podcast waar dit nummer voorbij kwam. Aan het eind van het nummer ging Prine dansend van het podium af. Wat hem wederom een staande ovatie opleverde.

Nadat de band ‘Lake Marie’ tot een einde bracht liepen ook hun even van het podium af. Maar al snel kwamen Prine en zijn mannen terug voor de toegiften met ‘When I Get To Heaven’ en ‘Paradise’ bij het laatste nummer kwam Tanya McCole ook weer het podium op maar ook de vrouw van John Prine, Fiona om mee te zingen.
Na het nummer bedankte Prine het publiek en liep van het podium af ondersteunt door zijn vrouw.

Een fabelachtig mooi concert van de 71 jarige John Prine. Gijsbert Kramer van de Volkskrant vatte mijn gevoel mooi samen in zijn recensie met als titel: “Zo mooi, zo puur en zo troostrijk als John Prine hoor je het maar zelden.” En daar kan ik niks meer aan toe voegen. Prachtig, prachtig, prachtig!

Gezien:
John Prine
The Tree Of Forgiveness Tour
Voorprogramma: Tanya McCole
10-08-2018: Paradiso, Amsterdam, NL

Setlist:
Six O’Clock News/Knockin’ on Your Screen Door/Bruised Orange (Chain of Sorrow)/Your Flag Decal Won’t Get You Into Heaven Anymore/Caravan of Fools/Egg & Daughter Nite, Lincoln Nebraska, 1967 (Crazy Bone)/Grandpa Was a Carpenter/Hello in There/Boundless Love/Summer’s End/I Have Met My Love Today/Ain’t Hurtin’ Nobody/Angel From Montgomery//All the Best (solo)/Speed of the Sound of Loneliness (solo)/In Spite of Ourselves (with Tanya McCole)/Unwed Fathers(with Tanya McCole)/No Ordinary Blue (solo)/Souvenirs (solo)/Sam Stone(started solo, ended with guitarist and bassplayer)/God Only Knows/Saddle in the Rain/Lake Marie//When I Get to Heaven/Paradise (with Tanya McCole and Fiona Whelan Prine)

Band:
John Prine – vocals, guitar
Jason Wilber – vocals, guitar, harmonica
Dave Jacques – vocals, electric and acoustic bass
Fats Kaplin – vocals, guitar, mandolin, pedal steel, fiddle
Kenneth Blevins – drums