De 25 van 2018: 15 Cody Jinks – Lifers

Even terug naar 2016, Cody Jinks afkomstig uit Denton, Texas brengt zijn album ‘I’m Not The Devil’ uit, net als zijn vorige platen brengt hij ook deze plaat uit in eigen beheer. Maar met deze plaat breekt Jinks door bij het grote publiek. Het label Rounder Records geeft hem een platendeal en twee jaar later is daar dan het album ‘Lifers’. Een plaat die voortborduurt op het geluid van zijn vorige platen en dat is een fijn gegeven. Jinks bezingt de dingen van alle dag. Zo is ‘Lifers’ een ode aan mensen die niet opgeven, zoals de boer die zijn boerderij probeert te redden maar ook de vrouw die op jonge leeftijd naar Nashville trok om het daar te gaan maken in de muziekbusiness maar nu 20 jaar later is ze nog niet verder gekomen dan optreden in obscure barretjes. Een van de mooiste nummers op deze plaat is ‘Colorado’. Jinks schreef dit nummer samen met Ward Davis:

I just keep telling Cody over and over that he needs to cut this song, and put it on his next record. Because me and Cody have a dream. We want to buy some land in Colorado. We want to put a studio on it, and he can take his family on vacation, and then when he’s not there, I can take my family on vacation, and it works out cause neither one of us has to buy a whole big place in Colorado. We were on his bus and I said, ‘Man. Cody man, we’ve got to move to Colorado.’ And he said, ‘Don’t think that I don’t think about Colorado.’ And I go, ‘Oh man, we should write a song called that.’

Maar dat is niet het enige hoogtepunt op het album, ‘Somewhere Between I Love You And I’m Leavin” behoort ook tot die categorie. Misschien wel het mooiste liefdesliedje dat Jinks heeft gemaakt tot nu toe. Leuk feitje, Jinks schreef dit nummer samen met Whitey Morgan. Daarnaast is er op de plaat ook ruimte voor wat luchtigere muziek zoals ‘Must Be The Whiskey’ en ‘Big Last Name’. De afsluiter van de plaat ‘Head Case’ is wat mij betreft het allermooiste van het album, wat mij betreft beschrijft Jinks in dit nummer de weg die hij heeft moeten afleggen om te zijn waar hij met deze plaat ‘Lifers’ nu is en is het niet raar dat je naar iemand bidt die je nog nooit hebt gezien? Daarnaast verwijst hij nog even naar een van mijn muzikale helden Jackson Browne.

And it’s been a long time, Lord, since I sat down and had a cry
It’s sometimes overwhelmin’ and I can’t tell ya why
But I remember Jackson singin’ “Doctor, doctor, please”
My eyes

My heroes, they’re all dyin’ or they’re sittin’ in a cell
Due to years of medicatin’, minds that hurt so well
There’s a thin line, don’t you see, between genius and insanity
Which am I?

One thing that scares the hell in me is livin’ with mortality
And worryin’ that I’m insane talkin’ to a God unseen
Must surely make me crazy, so crazy’s what I’ll be
‘Til I’m gone
‘Til I’m gone

Al met al een erg goede plaat!

Linkjes:
Website: codyjinks.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 17 van 2007: 17. Rilo Kiley – Under The Blacklight

Rilo Kiley brachten in 2007 hun vijfde album uit getiteld ‘Under The Blacklight’. Zelf hoorde ik dit album pas in 2009 (!), het album werd gebruikt als ‘walk inn music’ voor het concert van Jackson Browne (hier lees je meer over dat concert). Rilo Kiley bestaande uit Jenny Lewis, Blake Sennett, Pierre de Reeder, en Dave Rock werd in 1998 opgericht in Los Angeles. In 2014 hield de band op te bestaan en dat is jammer. Want de band maakte leuke Indie Rock, met als hoogtepunt de plaat ‘Under The Blacklight’ uit 2007. Waar ze richting het geluid van Fleetwood-Mac gingen. Het album gaat over de wat smoezelige of ‘sketchy’ kant van het leven in Los Angeles, de hoofdpersonen op het album snakken naar het beroemd zijn en alles wat daarbij komt kijken. Jenny Lewis werd geïnspireerd voor de songteksten door de plek waar ze opgroeide, namelijk in de San Fernando Valley de hoofdstad van de porno industrie. Dat hoor je terug op het album waarbij veel nummers gaan over sex, prostitutie en geld. Muzikaal zijn het voornamelijk opgewekte liedjes en soms zelfs grappig maar tekstueel is het behoorlijk triest gesteld met de hoofdpersonen.

Linkjes:
Website: rilokiley.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Plaat van de week: Eagles – Take It Easy (RIP Glenn Frey)

Voor de tweede week op rij is de plaat van de week voor iemand die deze week is overleden. Dit keer Eagles oprichter Glenn Frey hij overleed afgelopen maandag op 67 jarige leeftijd. Twee jaar terug zag ik de Eagles nog in de Ziggo Dome mijn tweede concert van deze legendarische band. Ik zag ze voor het eerst in 2009 in het Gelredome. En nu is Glenn Frey overleden dus een echt Eagles concert zit er niet meer in. Wat overblijft is de muziek zowel met de Eagles als zijn solowerk. Een van de fijnste Eagles nummers geschreven door Frey samen met Jackson Browne is deze ‘Take It Easy’.

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band (with Eddie Vedder, Dave Matthews, Michael Stipe, e.v.a.) – People Have The Power

Vrijdag 13 november 2015 was ook ik in een restaurant aan het eten om daarna naar een geweldig concert van The Common Linnets te gaan. Iets wat ik het liefst doe. Een kleine 600 km verderop in Parijs deden veel mensen dat ook. Maar wat er daarna gebeurde is te bizar voor woorden. Hoe krijg je het als normaal mens bedacht om onschuldige mensen te vermoorden. Dat geld ook voor het uit de lucht schieten van het Russiche vliegtuig en de aanslagen in Beirut van afgelopen week. Bizar en onmenselijk. Waar ik een beetje moe van wordt is van de mensen die zeggen dat deze aanslagen door de vluchtelingen komen die naar Europa toe komen. Dit werd gelukkig al snel ontkracht. De vluchtelingen zijn juist op de vlucht omdat dit in hun land Irak en Syrië aan de orde van de dag is. Verdiep je eerst eens in de vluchtelingen die hier naar toe komen voordat je gaat lopen roeptoeteren dat de grenzen dicht moeten. Men moet ook eens stoppen met het roepen dat dit door de Islam komt want ook dit is niet het geval. De Islam wordt gebruikt door deze jongetjes om zich achter te verschuilen. Er schuilt naar mijn idee een viel dieper probleem achter, veel van deze terroristen zijn de aansluiting met de samenleving kwijt. Voelen zich niet gehoord of worden niet geaccepteerd. Die aansluiting vinden ze wel bij de terroristische organisaties waar ze weer iemand zijn, kunnen worden. Met alle gevolgen van dien.


Beatrice de Graaf en Christ Klep leggen het naar mijn idee erg goed uit!
Dan kunnen sommige mensen wel zeggen dat ‘we op moeten houden met dat thee drinken met Moslims’ maar als je bovenstaande filmpjes bekijkt weet je waarom dat juist wel werkt. Omdat je dan veel dichter bij de problemen in de achterstandsbuurten bent en ze sneller kunt oplossen of in de gaten kunt houden. Dus al die mensen die roepen dat de grenzen dicht moeten etc. heeft helemaal geen zin en dat is alleen maar roepen om stemmen te trekken. Het gaat om het oplossen van de problemen van de jongeren die neigen naar radicalisering.

Toen ik vrijdagnacht hoorde van de aanslagen dacht ik eerst aan het nummer ‘Land Of Hope And Dreams’ van Bruce Springsteen. In de hoop dat we ooit weer normaal kunnen doen in de wereld. ‘Iedereen Is Van De Wereld’ van The Scene speelde ik ook af. Maar het nummer ‘People Have The Power’ origineel van Patti Smith vond ik het meest toepasselijk.

Vooral deze versie met Springsteen, The E Street Band met John Mellencamp, Kenneth “Babyface” Edmonds, Bonnie Raitt, Jackson Browne, Keb’ Mo’, R.E.M., James Taylor, the Dixie Chicks, Jurassic 5, Pearl Jam, Dave Matthews Band, en John Fogerty. Vind ik het mooist! Ook omdat er allerlei mensen met verschillende overtuigingen op het podium staan. Samen staan we sterk!

I was dreaming in my dreaming
of an aspect bright and fair
and my sleeping it was broken
but my dream it lingered near
in the form of shining valleys
where the pure air recognized
and my senses newly opened
I awakened to the cry
that the people / have the power
to redeem / the work of fools
upon the meek / the graces shower
it’s decreed / the people rule

The people have the power
The people have the power
The people have the power
The people have the power

Vengeful aspects became suspect
and bending low as if to hear
and the armies ceased advancing
because the people had their ear
and the shepherds and the soldiers
lay beneath the stars
exchanging visions
and laying arms
to waste / in the dust
in the form of / shining valleys
where the pure air / recognized
and my senses / newly opened
I awakened / to the cry

Refrain

Where there were deserts
I saw fountains
like cream the waters rise
and we strolled there together
with none to laugh or criticize
and the leopard
and the lamb
lay together truly bound
I was hoping in my hoping
to recall what I had found
I was dreaming in my dreaming
god knows / a purer view
as I surrender to my sleeping
I commit my dream to you

Refrain

The power to dream / to rule
to wrestle the world from fools
it’s decreed the people rule
it’s decreed the people rule
LISTEN
I believe everything we dream
can come to pass through our union
we can turn the world around
we can turn the earth’s revolution
we have the power
People have the power …

De 25 van 2014: Part 5 – 5 – 1

5. Jackson Browne – Standing in the Breach
05 Jackson Browne - Standing In The BreachNa zes jaar eindelijk weer een nieuwe plaat van Jackson Browne. En wat voor één. ‘Standing In The Breach’ is weer een echte Jackson Browne plaat geworden. Mooie laid back west coast muziek. Browne inmiddels 65 jaar heeft nog steeds hetzelfde stemgeluid als in de jaren ’70. Ook de teksten zijn nog altijd onveranderd goed. Nog altijd heeft Browne maatschappij kritische teksten op de wereld maar ook op de Verenigde Staten en ik hou daar wel van. Het nummer ‘The Birds Of St. Marks’ had ook zomaar op een jaren ’70 plaat van The Byrds kunnen staan. Op nummers als ‘Leaving Winslow’ en ‘You Know The Night’ maakt Browne een goed gelukt uitstapje naar de countrymuziek. Al met al een nieuw Browne album maar net zo vertrouwd en tijdloos als de albums uit het verleden.

Youtube: ‘The Birds Of St. Marks‘, ‘Leaving Winslow
Spotify: ‘Standing In The Breach

4. John Fullbright – Songs
04 John Fullbright - SongsIn november kwam ik deze plaat tegen op de site Musicmeter. Direct na het horen van het eerste nummer ‘Happy’ was ik verkocht. Fullbright songwriter in hart en nieren is met 26 jaar nog jong. Maar klinkt al erg volwassen op deze schitterende plaat. Akoestische nummers worden afgewisseld met nummers met wat meer instrumentatie en Fullbright fluit zelfs op een tweetal nummers. ‘Songs’ is zo’n plaat uit de categorie hoe vaker je het hoort hoe veel beter de plaat per keer wordt. Hoogtepunten zijn het al eerder genoemde ‘Happy’, het full band ‘Never Cry Again’ de mooie ballad ‘The One That Lives To Far’ en het kippenvel bezorgende ‘High Road’ over een vrouw die haar man voor haar ogen ziet verongelukken als hij met zijn tractor het land aan het om ploegen is.

Jack was out plowing the south end
Trying to beat the next rain
Susie, she’d watch through the window
As the downpour finally came
He was riding the side of the terrace
When the mud gave way to the wheel
The tractor tipped over on Jack
The cold was all he could feel
Susie ran out through the rainstorm
Threw her arms around her true love
Her tears were lost in the water
And mixed in a puddle of blood
He told his little wife not to worry
He said, “The soft ground has broken my fall.”
He told her he’d love her forever
Then he didn’t say nothing at all.

Het woord bezieling is voor dit soort platen uitgevonden.

Youtube: ‘High Road‘, ‘Happy‘, ‘Never Cry Again
Spotify: ‘Songs

3. Tom Petty & The Heartbreakers – Hypnotic Eye
03 Tom Petty & The Heartbreakers - Hypnotic EyeHet heeft even geduurd, een jaar of vier, maar afgelopen jaar kwam dan eindelijk de opvolger van ‘Mojo’ uit 2010. Was dat nog een blues georiënteerd album het nieuwe album ‘Hypnotic Eye’ gaat weer meer de rock kant op. Vergelijkbaar met de eerste paar platen uit de jaren ’70 van Petty en zijn Heartbreakers. Opener ‘American Dream Plan B’ zet gelijk de toon voor het album alleen bij ‘Full Grown Boy’ en ‘Sins Of My Youth’ nemen ze wat gas terug. Petty levert weer 11 goede songs af met het kenmerkende stemgeluid van Petty. Waaraan ik een paar jaar geleden nog erg aan moest wennen is dat nu helemaal voorbij. Met inmiddels 40 jaar ervaring in het maken van platen en spelen is dit een waardige aanvulling in de catalogus van Petty. Hopelijk komt er dit jaar weer een Europese tour want deze nummers zou ik graag live horen.

Youtube: ‘American Dream Plan B’, ‘Forgotten Man’, ‘You Get Me High
Spotify: ‘Hypnotic Eye

2. Sturgill Simpson – Metamodern Sounds Of Country Music
02 Sturgill Simpson - Metamodern Sounds in Country MusicThe future of outlaw country and his name is Sturgill Simpson. Dat was het eerste dat ik dacht toen ik deze plaat voor het eerst hoorde. Helemaal in de stijl van Waylon Jennings (waar hij ook nog eens op lijkt), Johnny Cash en al die andere outlaw country helden van vroeger. Maar Simpson voegt er wel een beetje experimentele muziek bij. Al clichés in de hedendaagse country muziek worden hier over geslagen. Dit is country muziek zoals het bedoeld is met een filosofische inslag. Liedjes over drugs, alcoholisme en de liefde. Een van de hoogtepunten van het album is ‘The Promise’ (cover van de band When In Rome) het origineel klinkt erg jaren ’80/’90 met drumcomputers en synthesizers. De versie van Simpson heeft die instrumenten ingeruild voor de pedal steel. Wat het nummer een heel andere dimensie geeft. Een klein minpuntje en gelijk het metamoderne komt tijdens het laatste nummer ‘It Ain’t All Flowers’ waarin er voor mij doen iets te veel geëxperimenteerd wordt. Maar afgezien daarvan de verdiende nummer 2 in mijn lijstje. Hopelijk gaan we nog veel van deze meneer horen!

Youtube: ‘The Promise‘, ‘Life Of Sin‘, ‘Living The Dream
Spotify: ‘Metamodern Sounds In Country Music

1. The Delines – Colfax
01 The Delines - ColfaxMet afstand mijn plaat van het jaar en dat terwijl ik deze plaat pas in december voor het eerst hoorde. The Delines is een band bestaande uit leden van Richmond Fontaine met Willy Vlautin, The Decemberists en Minus 5 en de van The Damnations TX, zangeres Amy Boone. Een van de mooiste stemmen in de muziek en in het bijzonder de alternatieve country/Americana muziek. De plaat trekt als een film aan mij voorbij. De teksten zijn zo beelden en samen met de zang van Amy Boone ronduit betoverend. De titel ‘Colfax’ verwijst naar een van de verkeersaders in de States. De plaat gaat over een vrouw die al rond rijdend over Colfax Avenue op zoek is naar haar broer die net is teruggekeerd uit Afghanistan. Maar eigenlijk moet je dat helemaal niet weten. Want de plaat kan net zo makkelijk over liefdesverdriet gaan. Dat allemaal in een setting van donkere en eenzame straten in een willekeurig stadje in Amerika. De plaat van het jaar door de muziek, de stem en de teksten. Mooier dan deze plaat zijn ze dit jaar niet gemaakt en mocht dat wel zo zijn hoor ik dat graag!!

Youtube: ‘The Oil Rigs At Night‘ ‘He Told Her The City Was Killing Him
Spotify: ‘Colfax Avenue