Concertreview: Lohues Elektrisch

Tijdens zijn afgelopen theatertournee vertelde Lohues dat hij voorlopig even ging stoppen met het touren langs de Nederlandse theaters. Dat vond hij nog steeds het mooiste om te doen maar zo vertelde hij, wilde hij wel weer in popzalen staan met elektrische gitaren. Of zoals Lohues het zelf vertelde in het persbericht voor de aankondiging van de Daniël Lohues Elektrisch tour: “Het wordt dampen, een popconcert, rock and roll, of hoe het ook heet. Fender om de hals. Gitaarversterker voluit. Zweet voor de kop”.

Daniël Lohues met gitaren, drums, bas en keyboards. Daar moest ik bij zijn, na de vele solo tours en met trio Hout Moet, wilde ik Lohues graag zien met een band. Iets waar ik al een poosje op hoopte. De eerste aanzet werd al gegeven met het album ‘Vlier’ dat in maart verscheen. Een album net als ‘Ericana’ met een band geluid. In de zomer werden dan de data bekend gemaakt waar Lohues zou gaan optreden. Kick off van de tour was op 5 oktober in Hengelo. Lisette gevraagd of ze mee wilde en toen de kaartjes gehaald voor het concert in Hengelo.

Na het mooie voorprogramma van Marlene Bakker, met Bernard Gepken op begeleidende gitaar en als hoogtepunt ‘Waarkhanden’ was er helaas ook een minpunt want een deel van het publiek dacht dat ze in de lokale kroeg stonden. Maar Bakker liet zich daardoor niet van de wijs brengen. Ze eindigde haar set met het leuke ‘Hai Hai’ waarbij ook de grootste praters meezongen.

Rond de klok van kwart over negen kwamen Lohues en zijn mannen het podium op, nadat de gitaren waren ingeplugd telde Lohues af voor het eerste nummer van de avond: ‘Volle Maone’ en van meet af aan knalde de band er in. Na ‘Volle Maone’ volgden nog twee nummers van ‘Vlier’ met ‘Kwelt’ en ‘Weg Van Alles’. Daarna volgde een van de hoogtepunten van de avond namelijk ‘Prachtig Mooie Dag’ op de plaat en in de theaters al een fijn nummer maar deze versie was geweldig. Mooie gitaren, een ploegende bas en opzwepende drums. Schitterend! Na ‘A28’ nam Lohues even het woord en vertelde dat het volgende nummer een van de eerste nummers was die hij had geschreven in het dialect getiteld: ‘Noar Huus’. Dit nummer verscheen op het eerste album van Skik uit 1995. En zo werden er de avond door nog meerdere nummers van Lohues zijn Skik tijd gespeeld. Maar er was ook ruimte op de setlist voor twee nummers van de albums die hij opnam met de Louisiana Blues Club zoals ‘Ja Boeh’, dat gespeeld werd na het blues nummer van de laatste plaat ‘Gao Weg’. Daarna was het tijd voor een klein rustpuntje met een jazz achtige versie van ‘Hoe Kan Dat Nou?’ Gevolgd weer door volle bak gitaren tijdens ’T Giet Zoas ’T Giet’. Voor ‘A’j Joe Verkleden As Schaop’ vertelde Lohues over het bezoek van de Koning aan Drenthe waarbij hij eigenlijk dit liedje wilde spelen toen de Koning op 27 september jongstleden de grootste schaapskooi van Nederland kwam openen in het Bargerveen. Na de bandintro’s werd ‘Hier Kom Ik Weg’ gespeeld een prachtige versie. Met ‘Allennig Moe’j ’T Ok Kunnen’ en misschien wel het beste nummer van de nieuwe plaat, ‘Ondergrondse Hutte’ (doet mij denken aan de muziek van Tom Petty) en ‘Nie Veur Spek En Bonen’ kwam er een eind aan de eerste set van de avond. Na een korte pauze kwam de band terug voor de toegiften die werd afgetrapt met het nummer ‘Anja De Vreemdgangster’ van ‘Allennig I’ uit 2006. Gevolgd door het nummer waardoor ik fan werd van Skik en dus ook Lohues ‘Op Fietse’.

Met ‘Ze Ben Benauwder…’ en een zeer uitgelaten versie van ’T Ien Of ’T Ander’. Kwam er na bijna 2 uur een eind aan een fantastisch concert van Daniël Lohues. Het speelplezier spatte er vanaf evenals het zweet van Daniël Lohues. Als ik nog geen kaartje had voor een van de komende concerten had ik na dit concert nog zeker een gekocht. Want dit wil ik nog een keer zien. Om precies te zijn op 18 oktober in Nijmegen en hopelijk maakt Lohues na afloop van deze tour een mooi livealbum want dit smaakt naar meer. Om te beginnen dus op 18 oktober!

Gezien:

Daniël Lohues
Elektrisch 2018
05-10-2018. Poppodium Metropool, Hengelo, NL

Setlist:
Volle Maone/Kwelt/Weg Van Alles/Prachtig Mooie Dag/Ik Haal Mij ‘N Hond Op/Van Hier Tot Tokyo/A28/Naor Huus/Let Mar Niet Op Mij/Gao Weg/Ja Boeh/Hoe Kan Dat Nou?/’T Giet Zoas ‘T Giet/A’j Joe Verkleden As Schaop/Hier Kom Ik Weg/Allennig Moe’j ‘T Ok Kunnen/Ondergrondse Hutte/Nie Veur Spek En Bonen//Anja De Vreemdgangster/Op Fietse/Ze Benn Benauwder Veur Joe As Ie Veur Heur/’T Ien Of ’T Ander

Band:
Daniël Lohues – lead vocals, guitar, harmonica
Bernard Gepken – guitar, background vocals
Reyer Zwart – bass, background vocals
Bram Hakkens – drums, background vocals
Ferry Lagendijk – piano, keyboard, Hammond organ, background vocals

Voorprogramma:
Marlene Bakker

Setlist:
Sloaplaidje/Doe Waist Beter/Golven/Astoe ‘t Zain Haarst/Waarkhanden/Hai Hai

Band:

Marlene Bakker – lead vocals
Bernard Gepken – guitar, background vocals

Concertreview: The Dire Straits Experience

De Dire Straits, de band van Mark Knopfler en zijn kompanen sinds 1995 niet meer actief. De Dire Straits horen bij mijn vroegste muzikale herinneringen door nummers als ‘Walk Of Life’ en ‘Sultans Of Swing’. Dus toen ik zag dat er een coverband met Dire Straits muziek naar de Metropool in Hengelo, kwam moest ik daar heen. Dus Frank geappt of hij zin had om mee te gaan en ook Wilma en Dennis wilde wel mee. Na het concert de vorige dag van Fischer-Z was dit een mooie afsluiter van een fijn weekend.

Toen we de zaal in liepen was het al behoorlijk druk, maar we vonden al snel een mooie plek net achter het mengpaneel. Na een klein half uurtje te hebben gewacht kwam de band het podium op. De band bestaat uit twee ex leden van de Dire Straits, Chris White en Chris Witten die in de jaren ’90 met de Dire Straits tourden. De band opende met de tonen van ‘Telegraph Road’ na een lang intro begon Terence Reis te zingen. Dat bezorgde mij even kippenvel want zijn stem verschilt bijna niets met die van Mark Knopfler. Daarna volgenden nog meer hits zoals ‘Walk Of Life’ en de ‘Making Movies’ album, double shot met ‘Romeo And Juliet’ (inclusief zilveren gitaar) en ‘Tunnel Of Love’. Daarna volgden nog veel hits zoals het mooie ‘Private Investigations’ waar op het eind de bassdrum vol werd open gezet. De drum trilde door de hele zaal. Met ‘Two Young Lovers’ was het tijd voor onvervalste rock ’n roll. Met een hoofdrol voor Tim Walters. Het laatste nummer van de hoofdset was ‘Sultans Of Swing’ een schitterende versie! Daarna werden we bedankt door de band en verlieten ze even het podium om niet veel later terug te komen voor twee toegiften ‘Money For Nothing’ en het instrumentale ‘Going Home’. Hiermee kwam er na een dikke twee uur een eind aan een schitterend concert, met veel hits van de Dire Straits. Die perfect en soms nog wel beter uitgevoerd werden dan door de originele band. The Dire Straits Experience is een must en een echte experience naar de tijden dat de echte Dire Straits nog tourden over de wereld. Gaat dat zien!!

Gezien:
The Dire Straits Experience
14-05-2017. Poppodium Metropool, Hengelo (OV), NL

Band:
Chris White – saxophones, flute, percussion & backing vocals
Terence Reis – lead vocals, guitars
Chris Whitten – drums
Tim Walters – guitars, backing vocals
Simon Carter – piano, organ, keyboards
Danny Schogger – piano, organ, keyboards
Paul Geary – bass guitars, backing vocals

Setlist:
Telegraph Road/Walk Of Life/Romeo And Juliet/Tunnel Of Love/Your Latest Trick/The Man’s Too Strong/Expresso Love/Private Investigations/Why Worry/Once Upon A Time In The West/Where Do You Think You’re Going/Industrial Disease/Two Young Lovers/On Every Street/Brothers In Arms/Sultans Of Swing//Money For Nothing/Going Home

Concertreview: Fischer-Z in Hengelo-oo-oo

Of ik mee wilde naar Fischer-Z? Ja, dat wilde ik wel. Al kende ik deze band maar van één liedje. Namelijk ‘So Long’ dat nummer kende ik via de cd’s van Jeroen van Inkel. Waarbij hij jaren ’70 en jaren ’80 liedjes gebruikte om deze te mixen met Formule 1 geluiden. Van deze cd vol. 3, was dit een van mijn favoriete nummers. Dus ik was wel benieuwd naar een concert van deze band. Dus was het op zaterdag 13 mei zover. Plaats van handeling Poppodium Metropool in Hengelo. Qua concertlocatie bijna een thuiswedstrijd dus met een kleine drie kwartier waren, Frank, Wilma, Dennis en ik in het Hengelose. Auto geparkeerd en toen door naar de zaal. Het was al lekker druk maar we vonden nog een mooi plekje rechts van het podium.

Niet veel later kwamen The Elementary Penguins het podium op, maar niet voordat ze geïntroduceerd werden door John Watts de frontman van Fischer-Z. Een leuke band vergelijkbaar met Oasis en een beetje Gaslight Anthem. En dat gewoon uit Nederland. De heren speelden een leuke set met o.a. ‘Susannah’, ‘Wild Fever’ het laatste nummer van hun set was ‘Pitch Black’.

Na een klein half uurtje was het podium omgebouwd voor Fischer-Z en al snel daarna kwam John Watts het podium opgelopen. Waarbij hij vertelde dat de band nog niet dronken genoeg was om te spelen dus hij alvast maar begon met het concert. Zodat de band nog wat extra kon drinken. Waarna Watts ‘Angel Of Gardenia’ inzette. Na dit nummer werd de band op het podium geroepen. Wat volgde was veel nieuw werk waaronder het schitterende ‘Damascus Disco’.

From Damascus to Baghdad
Liberation has gone bad
No grand solutions no place to hide
The banks are broken can’t stem the tide

If we build bridges
With love hey hey
It might be enough
When you fight monsters you know hey hey
You become monsters too

Veel nummers van Watts waren behoorlijk overgoten met een politiek sausje. Niet alleen in de gespeelde nummers vertelde Watts wat hem bezig hield maar ook tussen de liedjes door was Watts behoorlijk politiek gearrangeerd. Zo moest Trump het een paar keer ontgelden. Naast veel nieuw werk speelde Watts ook zijn klassiekers, zoals ‘The Worker’ en ‘So Long’. Twee nummers die ik kende en afgezien van deze nummers waren de gespeelde liedjes allemaal onbekend voor mij. Maar dat maakte het niet minder leuk! Watts was erg enthousiast en veel aan het praten tussen de nummers door. Ook riep hij een paar keer Henglo-oo-oo. Tegen half 12 was het concert afgelopen, met een schitterende versie van ‘Marliese’. Prachtig concert!


Band:

John Watts – lead vocals, guitar
?? – drums
?? – keys
?? – guitar
?? – bass


Setlist (niet op volgorde/compleet):

Angel Of Gardenia/The Worker/Damascus Disco/Wild Wild Wild Wild/Berlin/Battalions of Strangers/Limbo//Marliese

Gezien:
Fischer-Z
Building Bridges Tour
13-05-2017. Poppodium Metropool, Hengelo (OV)


Voorprogramma:

The Elementary Penguins

Band:
Dale Wathey – lead vocals, bass
Jan-Paul Kooistra – guitar, backing vocals
Maurits Huijgen – drums

Setlist (niet op volgorde/compleet):
Susannah/Wild Fever/Pitch Black

Concertreview: Lohues wederom erg fijn!!

Image1Vrijdag 3 juni stond concert nummer 2 van Daniël Lohues op de planning. Eerder zag ik hem al op 16 april van dit jaar in Enschede. De plaats van handeling nu, was het Rabotheater in Hengelo. Met Lisette afgesproken om eerst even lekker te gaan eten bij de vrienden van Bombay Spice. Na dat we lekker hadden gegeten liepen we richting het theater. Het was die avond druk in Hengelo door de ‘Nacht van Hengelo’. Ook het weer was behoorlijk fijn. Niet veel later zaten we al in de zaal waar de airco fijn aan het blazen was. De plaatsen waren erg mooi, want we zaten op de tweede rij. Niet veel later kwam Lohues het podium op, nu met een baardje. Begon hij net als in Enschede achter de piano voor het nummer ‘Angst Is Mar Veur Eben’. De rest van de setlist en de verhalen die Lohues vertelde waren hetzelfde als het concert van 16 april. Wel was Lohues voor mijn gevoel wat zekerder over de verhalen ook was hij wat feller op de jongens van Raqqa (lees IS). Al met al een beter concert dan Enschede. Misschien ook wel doordat er meer beleving in de zaal was.

Meer lezen over de inhoud van het concert lees hier verder Tegen half 11 was het concert afgelopen en hadden we het direct over wanneer we weer gingen. Ik wist dat Lohues naar Ulft komt volgend jaar dus daar een dag later kaartjes voor besteld. Na dat we de zaal uitliepen nog even door het centrum gelopen en een erg fijn ijsje gehaald bij van de Poel.

IMG_6121Al met al een erg fijn concert!

Setlist:
Angst Is Mar Veur Eben/Op De Loop/Vaste Grond/Oma Had Geliek/Ik Haal Mij ’N Hond Op/Appels/Zo Moe’j ’t Doen/Annelie//
Op Fietse/Hier Kom Ik Weg/En Toen Kwam Jij/As De Liefde Mar Blef Winnen/De Zunne En De Maon/Honing/Knooin/Baat Bij Muziek///Waor Gaon We Naortoe/Op ’t Platteland/Allennig

Band:
Daniël Lohues – vocals, harmonica guitar, piano

Gezien:
Daniël Lohues
Aosem Tour 2016
03-06-2016 Rabobanktheater, Hengelo (OV), NL

Concertreview: Bosstime in Hengelo

12439554_1030948790260971_6173011540032755123_nThe Bruceband, ik had er al wel eens van gehoord. Maar nog nooit een concert van hun bezocht. Maar tijdens een etentje begin januari kwam daar verandering in. Louise had namelijk kaartjes geregeld voor het concert in de Metropool in het altijd gezellige Hengelo. Dus na een briljant concert van Jason Isbell vorige week, was het deze week tijd voor The Bruceband. Eerst weer lekker gegeten bij de vrinden van Bombay Spice. Waar het erg druk was, maar wederom erg lekker. IMG_5091Daarna nog een lekker ijscoupe gegeten bij Intenzo alias Van Der Poel. Om daarna richting de Metropool te lopen voor een avondje Bruce Springsteen liedjes. Toen we ze rond 20 uur binnen liepen was het nog rustig, kaartjes gescand, stempel op de arm en naar de zaal. In de zaal stond op dat moment nog maar een man of 10. Dus mooi even tijd om een plek te zoeken. Uiteindelijk vonden we die op het balkon waar we een mooi uitzicht hadden op het podium. Iets over half 9 kwamen de heren het podium op. ‘Halloo Hengelooo, zijn jullie er klaar voor?’ riep zanger Robert Phillippi door de microfoon. Zo van een afstand lijkt hij bijna als 2 druppels water op de echte Springsteen. De band begon met ‘Better Days’ gevolgd door ‘Land Of Hope And Dreams’ met Dr. K op de saxofoon. Vanaf dat moment keken we vooral naar hem gedurende het concert. Mooi om die beleving te zien bij hem. Over beleving gesproken ook de zaal deed naarmate de avond vorderde erg goed mee. Vooral de ‘ohohoh’s’ bij ‘Born To Run’ en ‘Badlands’ vond ik erg leuk. Halverwege de set kwam Nico Dezaire het podium op om mee te spelen op de viool. Als eerste tijdens het nummer ‘The Rising’ waarbij de viool nog niet echt deed wat Dezaire wilde, ook het eerste stuk van de elektrische uitvoering van ‘The Ghost Of Tom Joad’ was wat rommelig maar toen de viool eenmaal aan de praat was klonk het net of Tom Morello op het podium stond mee te gitaren met The Bruceband. Erg gaaf! Na nog een aantal nummers was het tijd voor een verzoekje dat op het podium werd gelegd op een briefje. De band moest even kijken hoe het nummer ook al weer ging maar daarna volgde er een leuke versie van ‘From Small Things (Big Things One Day Come)’. Na ‘Dancing In The Dark’ werd er door Phillippi gevraagd wat we wilden horen ‘Jersey Girl’ of ‘Sherry Darling’ het werd de laatste en een erg leuke versie wederom.

Met ‘Waitin’ On A Sunny Day’ en ‘Pay Me My Money Down’ kwam er een eind aan het concert. Inmiddels wezen de wijzers op de klok kwart voor twaalf aan. Dus een dikke 3,5 uur muziek zonder pauzes. Al werd er op het laatst nog wel even bier geregeld voor de heren door Dr. K. Ben erg benieuwd naar zijn echte naam en of onze hypothese klopt dat hij in het dagelijks leven geschiedenis leraar is. Tegen twaalven liepen we de Metropool uit op weg naar huis.

IMG_5098Veel nummers gehoord die je normaal gesproken niet snel hoort bij een Springsteen concert zoals ‘Lost In The Flood’ en ‘You’re Missing’. Maar ook mooie versies van ‘Jungleland’ en ‘Drive All Night’. Erg leuke avond en bij gebrek aan ‘the real deal’, al gaan er wel steeds meer geruchten over een Europese tour later dit jaar, was dit erg tof om de nummers van The Boss live te horen. Van een band die de nummers erg goed naspeelt en met een frontman die erg goed naar Springsteen zijn maniertjes heeft gekeken. Top avond!

Setlist:
Better Days/Land Of Hope And Dreams/No Surrender/The Promised Land/Because The Night/Hungry Heart/Prove It All Night/Bobby Jean/Tougher Than The Rest/Lost In The Flood/I’m On Fire/Glory Days/Fire/My Hometown/Born In The U.S.A./The Rising/The Ghost Of Tom Joad/Jungleland/You’re Missing/The River/Born To Run/Reason To Believe/From Small Things (Big Things One Day Come)/This Hard Land/Drive All Night/Tenth Avenue Freeze-Out/Thunder Road/Trapped/Johnny 99/Badlands/Dancing In The Dark/Sherry Darling/Death To My Hometown/Waitin’ On A Sunny Day/Pay Me My Money Down

Band:
Robert Phillippi – vocals, guitar, harmonica
Michael van Werven – drums, background vocals
Frederik Hamster – Piano
Chris Lelieveld – guitar, background vocals
Richard Oude Vrielink – bass
Marcel Wensink – keyboards
Dr. K – saxophone, mandolin, percussion, guitar, background vocals
Nico Dezaire – violin

Gezien:
The Bruceband
23-01-2016. Metropool, Hengelo (OV), NL

Concertreview: Onmeunig Sanne

IMG_3581Concert nummer drie van het jaar was wederom een theaterconcert. Om nog even bij het getal drie te blijven werd dit ook mijn derde concert van Miss Montreal. Na een mooie werkdag even snel naar huis en toen door naar het altijd gezellige Hengelo. Plaats van handeling het Rabotheater. Rond half acht kwamen Lisette en ik aan bij de parkeergarage daar de auto geparkeerd en richting het theater.

Na even wachten gingen de deuren open en gingen we richting de zitplaatsen. Erg mooie plaatsen op rij 3 in het midden. Iets na achten kwam Miss Montreal aka Sanne Hans het podium opgelopen.Read more “Concertreview: Onmeunig Sanne”

Concertreview: Weggeswiped van Tinder

IMG_2839In 2013 ben ik met Lisette mee geweest naar het theater concert van Miss Montreal in het Enschede’s Wilminktheater. Na afloop van dat concert zei ik dan ook dat ze maar eens mee moest naar Lohues. Zo gezegd zo gedaan. Een jaar, een paar maanden en een paar dagen later was het dan zover. Om precies te zijn op 28 mei stond Daniël Lohues in het Rabotheater in Hengelo.
Rond een uur of 17 reed ik Hengelo binnen om Lisette op te halen want het regende die dag behoorlijk. Een half uur later stond ik bij haar op de stoep. Het was druk in Hengelo erg druk zelfs. Daarna op naar de parkeergarage onder het Rabotheater en daarna richting de Italiaan om een hapje te gaan eten. Daarna nog even langs de beste ijscoboer ten oosten van de IJssel, van de Poel om een ijsje te halen en daarna richting het theater.

Read more “Concertreview: Weggeswiped van Tinder”