Concertreview: Miss Montreal – Fu-Fu-Fu-F♥ck it

Het was alweer even geleden dat ik naar een concert van Miss Montreal was geweest, maar op woensdag 17 april was het weer zover. Na eerst weer erg lekker gegeten te hebben bij Bombay Spice in Hengelo, liepen Jeanine en ik naar het Rabotheater. Waar het al behoorlijk druk was. Toen door naar onze plekken, op de eerste rij van het balkon. Waardoor we een prima overzicht hadden op de zaal en belangrijker nog het podium. Iets na achten kwam Sanne Hans het podium opgelopen onder luid applaus. Ging op een bankstel zitten aan de linkerkant van het podium en begon het liedje, waarvan ik denk dat de titel ‘Fuck It’ is, te zingen. Gevolgd door ‘Rose’ een liedje over haar zusje. Voor de jazz klassieker ‘Autumn Leaves’, al geschreven in 1945 en door veel muzikanten vertolkt, kwam een deel van de band het podium op onder wie Jonas Pap en Sietse van Gorkom die met respectievelijk de cello en de viool, de avond door de nummers van Miss Montreal een extra laagje gaven. Een prachtige toevoeging! Naast deze klassieker zou de band later in de show, ‘Need Your Love So Bad’ spelen waarvan het originieel van Fleetwood Mac is. Naast de hits waarbij de band in volle bezetting op het podium staat, zoals ‘I Am Hunter’, ‘TuTuTu’, ‘Till The Sun Comes Up’ en natuurlijk het doorbraak nummer voor Sanne Hans en de haren ‘Just A Flirt’.

Daarnaast was er ook veel ruimte voor persoonlijke verhalen en de daarbij behorende prachtige Nederlandstalige liedjes. Het persoonlijkst wordt Hans als ze het nummer ‘Zonder Jou’ introduceert, ze draagt dit nummer op aan haar ernstig zieke stiefvader. Na afloop van het nummer gaf ze aan dat ze het even moeilijk had halverwege het nummer. Maar ook vertelde ze een leuke anekdote over hoe een liedje dat ze eigenlijk had geschreven voor haar vriend, op het album van Jan Smit was belandt. De leukste anekdote van de avond maakte ze mee tijdens de Vrienden Van Amstel Live. Tijdens deze avonden zong ze een duet met De Dijk, een band waar ze nu helemaal fan van was. En ze mocht een duet zingen met André Hazes Jr., ze mochten niet kiezen welk nummer ze wilden zingen, dat was al door de organisatie gedaan. En hun keus was gevallen op ‘De Vlieger’ van André senior. Hans vond het niet een geweldige keus maar durfde dat niet in het bijzijn van junior te zeggen. Totdat Hazes zelf zei dat hij dit een verschrikkelijk nummer vond. Maar de live uitvoeringen bleken zo mooi te zijn dat ze Hazes had gevraagd of ze het nummer ook tijdens haar theater tour mocht spelen. Dit mocht waarna er een mooie versie volgde. Met Peter Hendriks op accordeon en zeer veel publieksparticipatie was dit een van de hoogtepunten van de avond. Als afsluiting van het concert koos Hans voor het jaren 90 nummer ‘Wonderful Days’ van het illustere duo, Charlie Lownoise en Mental Theo, maar daarmee was de avond nog niet ten einde want ook speelde de band nog ‘Meisje Uit Het Oosten’. Maar na dit nummer was het toch echt afgelopen.

In vergelijking met de vorige theaterconcerten die ik van haar zag in 2013 en 2015, was ze nu een stuk zekerder van haar zaak. Vandaar ook de titel van deze tour, ze is volgens eigen zeggen gelukkiger dan ooit. En dat merk je aan alles tijdens deze theartershow, goede liedjes, mooie anekdotes, zelfspot en een snaar strakke band. De toevoeging van de strijkers is een absolute meerwaarde. Er zijn nog kaarten voor een aantal shows, dus twijfel niet en ga.

Setlist (niet op volgorde/compleet):
Fuck It/Rose/Autumn Leaves/Zonder Jou/I’m Hunter/A Million Ways/Zonder Jou/De Vlieger/Alles Hier Is Ook Van Jou//Need Your Love So Bad/Tututu/Till The Sun Comes Up/Writing Stories/Liever Dan M’n Eigen Leven/Zij/Just A Flirt///Wonderfull Days/Meisje Uit Het Oosten

Band:
Sanne Hans – vocals, guitar
Peter Hendriks – piano, keyboards, accordeon
Michi Schwiemann – guitar
Kobus Groen – bass, background vocals
Thijs Rensink – drums
Jonas Pap – Cello
Sietse van Gorkom – violin

Gezien:
Miss Montreal
Fu-Fu-Fu-F♥ck it Theater Tour 2019
17-04-2019. Rabotheater, Hengelo (OV), NL

Concertreview: Lohues Elektrisch

Tijdens zijn afgelopen theatertournee vertelde Lohues dat hij voorlopig even ging stoppen met het touren langs de Nederlandse theaters. Dat vond hij nog steeds het mooiste om te doen maar zo vertelde hij, wilde hij wel weer in popzalen staan met elektrische gitaren. Of zoals Lohues het zelf vertelde in het persbericht voor de aankondiging van de Daniël Lohues Elektrisch tour: “Het wordt dampen, een popconcert, rock and roll, of hoe het ook heet. Fender om de hals. Gitaarversterker voluit. Zweet voor de kop”.

Daniël Lohues met gitaren, drums, bas en keyboards. Daar moest ik bij zijn, na de vele solo tours en met trio Hout Moet, wilde ik Lohues graag zien met een band. Iets waar ik al een poosje op hoopte. De eerste aanzet werd al gegeven met het album ‘Vlier’ dat in maart verscheen. Een album net als ‘Ericana’ met een band geluid. In de zomer werden dan de data bekend gemaakt waar Lohues zou gaan optreden. Kick off van de tour was op 5 oktober in Hengelo. Lisette gevraagd of ze mee wilde en toen de kaartjes gehaald voor het concert in Hengelo.

Na het mooie voorprogramma van Marlene Bakker, met Bernard Gepken op begeleidende gitaar en als hoogtepunt ‘Waarkhanden’ was er helaas ook een minpunt want een deel van het publiek dacht dat ze in de lokale kroeg stonden. Maar Bakker liet zich daardoor niet van de wijs brengen. Ze eindigde haar set met het leuke ‘Hai Hai’ waarbij ook de grootste praters meezongen.

Rond de klok van kwart over negen kwamen Lohues en zijn mannen het podium op, nadat de gitaren waren ingeplugd telde Lohues af voor het eerste nummer van de avond: ‘Volle Maone’ en van meet af aan knalde de band er in. Na ‘Volle Maone’ volgden nog twee nummers van ‘Vlier’ met ‘Kwelt’ en ‘Weg Van Alles’. Daarna volgde een van de hoogtepunten van de avond namelijk ‘Prachtig Mooie Dag’ op de plaat en in de theaters al een fijn nummer maar deze versie was geweldig. Mooie gitaren, een ploegende bas en opzwepende drums. Schitterend! Na ‘A28’ nam Lohues even het woord en vertelde dat het volgende nummer een van de eerste nummers was die hij had geschreven in het dialect getiteld: ‘Noar Huus’. Dit nummer verscheen op het eerste album van Skik uit 1995. En zo werden er de avond door nog meerdere nummers van Lohues zijn Skik tijd gespeeld. Maar er was ook ruimte op de setlist voor twee nummers van de albums die hij opnam met de Louisiana Blues Club zoals ‘Ja Boeh’, dat gespeeld werd na het blues nummer van de laatste plaat ‘Gao Weg’. Daarna was het tijd voor een klein rustpuntje met een jazz achtige versie van ‘Hoe Kan Dat Nou?’ Gevolgd weer door volle bak gitaren tijdens ’T Giet Zoas ’T Giet’. Voor ‘A’j Joe Verkleden As Schaop’ vertelde Lohues over het bezoek van de Koning aan Drenthe waarbij hij eigenlijk dit liedje wilde spelen toen de Koning op 27 september jongstleden de grootste schaapskooi van Nederland kwam openen in het Bargerveen. Na de bandintro’s werd ‘Hier Kom Ik Weg’ gespeeld een prachtige versie. Met ‘Allennig Moe’j ’T Ok Kunnen’ en misschien wel het beste nummer van de nieuwe plaat, ‘Ondergrondse Hutte’ (doet mij denken aan de muziek van Tom Petty) en ‘Nie Veur Spek En Bonen’ kwam er een eind aan de eerste set van de avond. Na een korte pauze kwam de band terug voor de toegiften die werd afgetrapt met het nummer ‘Anja De Vreemdgangster’ van ‘Allennig I’ uit 2006. Gevolgd door het nummer waardoor ik fan werd van Skik en dus ook Lohues ‘Op Fietse’.

Met ‘Ze Ben Benauwder…’ en een zeer uitgelaten versie van ’T Ien Of ’T Ander’. Kwam er na bijna 2 uur een eind aan een fantastisch concert van Daniël Lohues. Het speelplezier spatte er vanaf evenals het zweet van Daniël Lohues. Als ik nog geen kaartje had voor een van de komende concerten had ik na dit concert nog zeker een gekocht. Want dit wil ik nog een keer zien. Om precies te zijn op 18 oktober in Nijmegen en hopelijk maakt Lohues na afloop van deze tour een mooi livealbum want dit smaakt naar meer. Om te beginnen dus op 18 oktober!

Gezien:

Daniël Lohues
Elektrisch 2018
05-10-2018. Poppodium Metropool, Hengelo, NL

Setlist:
Volle Maone/Kwelt/Weg Van Alles/Prachtig Mooie Dag/Ik Haal Mij ‘N Hond Op/Van Hier Tot Tokyo/A28/Naor Huus/Let Mar Niet Op Mij/Gao Weg/Ja Boeh/Hoe Kan Dat Nou?/’T Giet Zoas ‘T Giet/A’j Joe Verkleden As Schaop/Hier Kom Ik Weg/Allennig Moe’j ‘T Ok Kunnen/Ondergrondse Hutte/Nie Veur Spek En Bonen//Anja De Vreemdgangster/Op Fietse/Ze Benn Benauwder Veur Joe As Ie Veur Heur/’T Ien Of ’T Ander

Band:
Daniël Lohues – lead vocals, guitar, harmonica
Bernard Gepken – guitar, background vocals
Reyer Zwart – bass, background vocals
Bram Hakkens – drums, background vocals
Ferry Lagendijk – piano, keyboard, Hammond organ, background vocals

Voorprogramma:
Marlene Bakker

Setlist:
Sloaplaidje/Doe Waist Beter/Golven/Astoe ‘t Zain Haarst/Waarkhanden/Hai Hai

Band:

Marlene Bakker – lead vocals
Bernard Gepken – guitar, background vocals

Concertreview: The Dire Straits Experience

De Dire Straits, de band van Mark Knopfler en zijn kompanen sinds 1995 niet meer actief. De Dire Straits horen bij mijn vroegste muzikale herinneringen door nummers als ‘Walk Of Life’ en ‘Sultans Of Swing’. Dus toen ik zag dat er een coverband met Dire Straits muziek naar de Metropool in Hengelo, kwam moest ik daar heen. Dus Frank geappt of hij zin had om mee te gaan en ook Wilma en Dennis wilde wel mee. Na het concert de vorige dag van Fischer-Z was dit een mooie afsluiter van een fijn weekend.

Toen we de zaal in liepen was het al behoorlijk druk, maar we vonden al snel een mooie plek net achter het mengpaneel. Na een klein half uurtje te hebben gewacht kwam de band het podium op. De band bestaat uit twee ex leden van de Dire Straits, Chris White en Chris Witten die in de jaren ’90 met de Dire Straits tourden. De band opende met de tonen van ‘Telegraph Road’ na een lang intro begon Terence Reis te zingen. Dat bezorgde mij even kippenvel want zijn stem verschilt bijna niets met die van Mark Knopfler. Daarna volgenden nog meer hits zoals ‘Walk Of Life’ en de ‘Making Movies’ album, double shot met ‘Romeo And Juliet’ (inclusief zilveren gitaar) en ‘Tunnel Of Love’. Daarna volgden nog veel hits zoals het mooie ‘Private Investigations’ waar op het eind de bassdrum vol werd open gezet. De drum trilde door de hele zaal. Met ‘Two Young Lovers’ was het tijd voor onvervalste rock ’n roll. Met een hoofdrol voor Tim Walters. Het laatste nummer van de hoofdset was ‘Sultans Of Swing’ een schitterende versie! Daarna werden we bedankt door de band en verlieten ze even het podium om niet veel later terug te komen voor twee toegiften ‘Money For Nothing’ en het instrumentale ‘Going Home’. Hiermee kwam er na een dikke twee uur een eind aan een schitterend concert, met veel hits van de Dire Straits. Die perfect en soms nog wel beter uitgevoerd werden dan door de originele band. The Dire Straits Experience is een must en een echte experience naar de tijden dat de echte Dire Straits nog tourden over de wereld. Gaat dat zien!!

Gezien:
The Dire Straits Experience
14-05-2017. Poppodium Metropool, Hengelo (OV), NL

Band:
Chris White – saxophones, flute, percussion & backing vocals
Terence Reis – lead vocals, guitars
Chris Whitten – drums
Tim Walters – guitars, backing vocals
Simon Carter – piano, organ, keyboards
Danny Schogger – piano, organ, keyboards
Paul Geary – bass guitars, backing vocals

Setlist:
Telegraph Road/Walk Of Life/Romeo And Juliet/Tunnel Of Love/Your Latest Trick/The Man’s Too Strong/Expresso Love/Private Investigations/Why Worry/Once Upon A Time In The West/Where Do You Think You’re Going/Industrial Disease/Two Young Lovers/On Every Street/Brothers In Arms/Sultans Of Swing//Money For Nothing/Going Home

Concertreview: Fischer-Z in Hengelo-oo-oo

Of ik mee wilde naar Fischer-Z? Ja, dat wilde ik wel. Al kende ik deze band maar van één liedje. Namelijk ‘So Long’ dat nummer kende ik via de cd’s van Jeroen van Inkel. Waarbij hij jaren ’70 en jaren ’80 liedjes gebruikte om deze te mixen met Formule 1 geluiden. Van deze cd vol. 3, was dit een van mijn favoriete nummers. Dus ik was wel benieuwd naar een concert van deze band. Dus was het op zaterdag 13 mei zover. Plaats van handeling Poppodium Metropool in Hengelo. Qua concertlocatie bijna een thuiswedstrijd dus met een kleine drie kwartier waren, Frank, Wilma, Dennis en ik in het Hengelose. Auto geparkeerd en toen door naar de zaal. Het was al lekker druk maar we vonden nog een mooi plekje rechts van het podium.

Niet veel later kwamen The Elementary Penguins het podium op, maar niet voordat ze geïntroduceerd werden door John Watts de frontman van Fischer-Z. Een leuke band vergelijkbaar met Oasis en een beetje Gaslight Anthem. En dat gewoon uit Nederland. De heren speelden een leuke set met o.a. ‘Susannah’, ‘Wild Fever’ het laatste nummer van hun set was ‘Pitch Black’.

Na een klein half uurtje was het podium omgebouwd voor Fischer-Z en al snel daarna kwam John Watts het podium opgelopen. Waarbij hij vertelde dat de band nog niet dronken genoeg was om te spelen dus hij alvast maar begon met het concert. Zodat de band nog wat extra kon drinken. Waarna Watts ‘Angel Of Gardenia’ inzette. Na dit nummer werd de band op het podium geroepen. Wat volgde was veel nieuw werk waaronder het schitterende ‘Damascus Disco’.

From Damascus to Baghdad
Liberation has gone bad
No grand solutions no place to hide
The banks are broken can’t stem the tide

If we build bridges
With love hey hey
It might be enough
When you fight monsters you know hey hey
You become monsters too

Veel nummers van Watts waren behoorlijk overgoten met een politiek sausje. Niet alleen in de gespeelde nummers vertelde Watts wat hem bezig hield maar ook tussen de liedjes door was Watts behoorlijk politiek gearrangeerd. Zo moest Trump het een paar keer ontgelden. Naast veel nieuw werk speelde Watts ook zijn klassiekers, zoals ‘The Worker’ en ‘So Long’. Twee nummers die ik kende en afgezien van deze nummers waren de gespeelde liedjes allemaal onbekend voor mij. Maar dat maakte het niet minder leuk! Watts was erg enthousiast en veel aan het praten tussen de nummers door. Ook riep hij een paar keer Henglo-oo-oo. Tegen half 12 was het concert afgelopen, met een schitterende versie van ‘Marliese’. Prachtig concert!


Band:

John Watts – lead vocals, guitar
?? – drums
?? – keys
?? – guitar
?? – bass


Setlist (niet op volgorde/compleet):

Angel Of Gardenia/The Worker/Damascus Disco/Wild Wild Wild Wild/Berlin/Battalions of Strangers/Limbo//Marliese

Gezien:
Fischer-Z
Building Bridges Tour
13-05-2017. Poppodium Metropool, Hengelo (OV)


Voorprogramma:

The Elementary Penguins

Band:
Dale Wathey – lead vocals, bass
Jan-Paul Kooistra – guitar, backing vocals
Maurits Huijgen – drums

Setlist (niet op volgorde/compleet):
Susannah/Wild Fever/Pitch Black

Concertreview: Lohues wederom erg fijn!!

Image1Vrijdag 3 juni stond concert nummer 2 van Daniël Lohues op de planning. Eerder zag ik hem al op 16 april van dit jaar in Enschede. De plaats van handeling nu, was het Rabotheater in Hengelo. Met Lisette afgesproken om eerst even lekker te gaan eten bij de vrienden van Bombay Spice. Na dat we lekker hadden gegeten liepen we richting het theater. Het was die avond druk in Hengelo door de ‘Nacht van Hengelo’. Ook het weer was behoorlijk fijn. Niet veel later zaten we al in de zaal waar de airco fijn aan het blazen was. De plaatsen waren erg mooi, want we zaten op de tweede rij. Niet veel later kwam Lohues het podium op, nu met een baardje. Begon hij net als in Enschede achter de piano voor het nummer ‘Angst Is Mar Veur Eben’. De rest van de setlist en de verhalen die Lohues vertelde waren hetzelfde als het concert van 16 april. Wel was Lohues voor mijn gevoel wat zekerder over de verhalen ook was hij wat feller op de jongens van Raqqa (lees IS). Al met al een beter concert dan Enschede. Misschien ook wel doordat er meer beleving in de zaal was.

Meer lezen over de inhoud van het concert lees hier verder Tegen half 11 was het concert afgelopen en hadden we het direct over wanneer we weer gingen. Ik wist dat Lohues naar Ulft komt volgend jaar dus daar een dag later kaartjes voor besteld. Na dat we de zaal uitliepen nog even door het centrum gelopen en een erg fijn ijsje gehaald bij van de Poel.

IMG_6121Al met al een erg fijn concert!

Setlist:
Angst Is Mar Veur Eben/Op De Loop/Vaste Grond/Oma Had Geliek/Ik Haal Mij ’N Hond Op/Appels/Zo Moe’j ’t Doen/Annelie//
Op Fietse/Hier Kom Ik Weg/En Toen Kwam Jij/As De Liefde Mar Blef Winnen/De Zunne En De Maon/Honing/Knooin/Baat Bij Muziek///Waor Gaon We Naortoe/Op ’t Platteland/Allennig

Band:
Daniël Lohues – vocals, harmonica guitar, piano

Gezien:
Daniël Lohues
Aosem Tour 2016
03-06-2016 Rabobanktheater, Hengelo (OV), NL