De 25 van 2018: 2 John Prine – The Tree Of Forgiveness

De afgelopen jaren kwam John Prine, inmiddels 72 jaar, een paar keer voorbij in mijn iTunes speellijsten bijvoorbeeld doordat Bruce Springsteen mee zong op het nummer ‘Take A Look At My Heart’ van het album ‘The Missing Years’ uit 1991. Of doordat Miranda Lambert het nummer ‘That’s The Way The World Goes ‘Round’ coverde voor haar album ‘Revolution’ uit 2009. Maar verder dan dat kwam ik de afgelopen jaren niet. Tot begin 2018, toen onder andere Jason Isbell, Amanda Shires en Margo Price via hun social media kanalen de nieuwe single van John Prine deelden, getiteld ‘Summer’s End’ en ik was verkocht. ‘Summer’s End’ is wat mij betreft niet alleen het mooiste nummer op deze plaat, maar wat mij betreft het mooiste nummer van het jaar. Mede door de prachtige, tranentrekkende videoclip met een boodschap over de stille crisis in de Verenigde Staten namelijk dat er veel mensen overlijden aan een verslaving aan pijnstillers.

The moon and stars hang out in bars just talkin’
I still love that picture of us walkin’
Just like that ol’ house we thought was haunted
Summer’s end came faster than we wanted

Come on home
Come on home
No you don’t have to
Be alone
Just come on home

Het daarop volgende nummer is ‘Caravan Of Fools’ dat wat mij betreft gaat over de opkomst van Trump. Maar er is ook ruimte voor wat grapperige nummers zoals ‘Egg & Daughter Night, Lincoln Nebraska, 1967 (Crazy Bone)’ en afsluiter van de plaat ‘When I Get To Heaven. Zet daar nog twee liefdesliedjes bij met ‘No Ordinary Blue’ en ‘Boundless Love’. Prine levert een pracht album af, met prachtige teksten, fijne muziek, geproduceerd door held Dave Cobb en dan mag je ook nog Jason Isbell, Amanda Shires en Brandi Carlile tot je achtergrondzangers rekenen. Hoe veel mooier kan het nog worden?

Op deze videoclip van het openingsnummer van de plaat ‘Knockin’ On Your Screendoor’ komen naast de al eerder genoemde Cobb, Isbell en Shires ook nog Sturgill Simpson en Margo Price voorbij.

John Prine komt op 30 augustus 2019 weer naar Nederland te komen voor een concert in Paradiso! Er zijn nog kaarten!

Linkjes:
Website: johnprine.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 5 Brandi Carlile – By The Way, I Forgive You

Brandi Carlile, niet te verwarren met Belinda Carlisle. Carlile, 37 jaar uit Maple Valley, Washington was al enige tijd aan de weg aan het timmeren, maar het afgelopen jaar 2018 brak ze door met haar plaat ‘By The Way, I Forgive You’, de plaat nam ze op met hulp van Shooter Jennings die samen met Dave Cobb het geheel produceerde. De plaat kwam in de Billboard 200 op 5 binnen en in 2 andere lijstjes US Folk Albums, US Top Rock Albums pakte ze de eerste plek. Daarnaast is ze maar liefst 6 keer genomineerd voor een Grammy Award. In de categorie Album Of The Year en Beste Americana Album en daarnaast ontving ze 4 nominaties voor het nummer ‘The Joke’. ‘The Joke’ is meteen ook een van de mooiste nummers op deze plaat. Carlile vertelde bij de release van de single eind 2017 het volgende over dit nummer:

“There are so many people feeling misrepresented [today]…so many people feeling unloved. Boys feeling marginalized and forced into these kind of awkward shapes of masculinity that they do or don’t belong in… so many men and boys are trans or disabled or shy. Little girls who got so excited for the last election, and are dealing with the fallout. The song is just for people that feel under-represented, unloved or illegal.”

Blijf wie je bent en trek je niet aan wat anderen van je vinden. Dat geldt ook voor Carlile in 2002 maakte ze bekend dat ze op vrouwen viel, in 2012 trouwde ze met haar vriendin en hebben 2 kinderen. Over een van haar kinderen schreef Carlile het prachtige ‘The Mother’. Op de vraag wat haar dochter er van vond:

She knows it’s about her; she loves it. But any of the bad stuff, she doesn’t associate to her. She asks me things like, “Mama, who is the lady in the song that trashed your car?” I’m like, you are the lady in the song that trashed my damn car.

Op het nummer ‘Most Of All’ bezingt ze het overlijden van haar 2 oma’s en de reactie van haar ouders daarop. Toen ze nog leefden was het vooral dat ze lastig waren of dat ze alweer belden, maar zo vertelde Carlile tijdens een interview met NPR, waren overleden al het negatieve was vergeten en daarvoor in de plaats kwamen de leuke verhalen en de positieve punten.

But most of all
She taught me how to fight
How to move across the line
Between the wrong and the right
And when I’m turned out in the darkness
And the pushing comes to shove
To remember what comes back
When you give away your love
Give away your love
When you give your love away
Give away your love

Afsluiter van deze geweldige plaat is het nummer ‘Party Of One’ dat ze een paar maanden geleden nog eens opnam, de videoclip verscheen op YouTube waarop ze het nummer als duet zingt samen met Sam Smith. Pracht plaat en ik ben benieuwd hoeveel Grammy’s Carlile gaat binnen slepen! Op 10 februari weten we meer!

Linkjes:
Website: brandicarlile.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 12 Brent Cobb – Providence Canyon

In 2016 debuteerde Brent Cobb met het prachtige ‘Shine On Rainy Day’, in 2018 bracht Cobb de altijd belangrijke opvolger uit. Is Cobb een eendagsvlieg of ligt er een lange carrière voor hem in het verschiet. Omdat te bereiken schakelde hij weer de hulp in van zijn neef en producer Dave Cobb. Die combinatie is wederom weer erg goed geslaagd. In vergelijking met zijn debuut plaat dat ingetogen was is deze plaat veel uitbundiger. Dit heeft hij gedaan, zo vertelde hij, omdat hij in het voorprogramma van Chris Stapleton kwam te staan dus een wat voller geluid zocht in plaats van de rustigere muziek van zijn debuut.
Cobb woonde ten tijde van zijn debuut nog in Nashville, maar is tussendoor terug gegaan naar de staat waar hij opgroeide Georgia. In het nummer ‘Come Home Soon’ bezingt Cobb het gevoel en het waarom hij terug is gegaan naar zijn geboortestreek.

God, it’s been so long since I’ve felt at home
I’ve forgotten what it feels like to be alone
Anywhere
And I’m scared
I might forget who I am too
If I don’t come home soon

De titeltrack van de plaat ‘Providence Canyon’ gaat over fijne lente avonden, met wat te drinken rondom een kampvuurtje in het natuurpark Providence Canyon (een kleinere versie van de Grand Canyon) om te genieten van het moment samen met familie en/of vrienden. Dat thema komt in verschillende nummers terug op deze plaat zoals op ‘Sucker For A Good Time’. Wayne Mills wordt door Cobb herdacht op het mooie ‘King Of Alabama’. Het altijd zo belangrijke tweede album vestigt Brent Cobb’s naam stevig tussen de namen van o.a. Chris Stapleton en Miranda Lambert. Cobb is de man van de toekomst en hopelijk gaat dat een hele mooie worden!

Linkjes:
Website: brentcobbmusic.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 14 Lori McKenna – The Tree

Lori McKenna inmiddels alweer 50 jaar, uit Stoughton, Massachusetts, onder de rook van Boston. Heeft net als in 2016 een pracht plaat afgeleverd. Geproduceerd door Dave Cobb, gaat McKenna op ‘The Tree’ verder waar ze met haar vorige plaat ‘The Bird & The Rifle’ uit 2016 was gebleven. En dat zijn mooie songs schrijven over de kleine dingen in het leven en families. Zelf heeft McKenna samen met haar man Gene, vijf kinderen. Dus genoeg inspiratie voor de plaat ‘The Tree’ dat gezien kan worden als een ode aan het familie leven en levenslange relaties. Zoals het ontstaan van een relatie op het melancholische ‘The Lot Behind St. Mary’s’ het hebben van kinderen en dat je daardoor altijd aan het zorgen bent op ‘A Mother Never Rests’, het uit huis gaan van haar kinderen op ‘The Way Back Home’ en het ouder worden en daarin gelijkenissen zien met je ouders op ‘People Get Old’ dat tevens een ode is aan haar vader. Alle nummers zijn mooie kleine verhaaltjes volgens McKenna:

“Every single person in the world has such awesome stories. I love to write songs that just shine a little light on that for a second. Maybe our stories remind us of our families and what they give us. It’s beautiful, and sometimes we take it for granted.”

‘People Get Old’ is samen met het al eerder genoemde ‘The Lot Behind St. Mary’s’ de prijsnummers op dit album. Prachtige herinneringen aan vervlogen tijden en dan de stem van McKenna maakt het helemaal af.

I sat up right beside him in the cabin of that truck
Goin’ thirty miles-an-hour down a side road talkin’ ’bout the fish we caught
And I’m older now than he was then
If I could go back in time, I would in a second
To his beat-up blue jeans and a t-shirt with the sleeves cut off

Linkjes:
Website: lorimckenna.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 20. Colter Wall – Songs Of The Plains

The plains niet van de Verenigde Staten, maar de desolate gebieden tussen Toronto en Vancouver daarover zingt Colter Wall op zijn tweede album ‘Songs Of The Plains’. Colter Wall komt uit de Canadese provincie Saskatchewan. Vijftien keer zo groot in oppervlakte als Nederland en er wonen net 1 miljoen mensen in dat immense gebied. Dus het alleen voelen ligt rijdend naar het volgende dorp op de loer. Wall nog maar 23 (!) jaar oud weet dat gevoel goed te vatten in zijn liedjes. Zijn donkere/groezelige stem helpt daar natuurlijk ook bij. Voor dit tweede album kreeg Wall net als op zijn debuutplaat hulp van meesterproducer Dave Cobb. Het album is wat voller qua geluid, dus niet alleen maar gitaar maar ook bijvoorbeeld het mooie mondharmonica spel van Mickey Raphael, een grootheid wat betreft mondharmonica spelen wat mij betreft. Wall levert weer een plaat af vol met mooie verhalen over de uitgestrekte gebieden van Canada en de mensen die daar wonen. Zoals op het nummer ‘Manitoba Man’ waar een man zijn tankstation gebruikte om zijn drugshandel te verhullen. Maar ook bezingt Wall de eenzame vrachtwagenchauffeur en het verdwijnen van de treinen omdat er geen werk meer is:

I know I’m young, I know I’m young
I’ve seen too few a settin’ sun
But the more I run the changes come
Swift as a freight train, the kind that’s gone

Linkjes:
Website: colterwall.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify