F1: 1000 Grand Prix

Komend weekend viert de Formule 1 dat er maar liefst 1000 Grand Prix’ zijn verreden die meetelden voor het wereldkampioenschap. Mijn eerste Grand Prix  zag ik in 1996, of nou ja een flart daarvan, op een vroege zondagochtend 13 oktober, de GP van Japan. Maar eerst even een klein stukje voor geschiedenis. In 1996 zat ik in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar, dus op 13 oktober 1996, zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de wereldkampioen van 1996 zo vertelde de commentator mij. Nadat Hill in zijn Williams Renault over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen in de McLaren. En de rest is geschiedenis.

Meer dan 400 Grand Prix zijn er in die tijd verstreken, waarvan ik, de meeste live heb gezien. Of later heb terug gekeken op videoband of tegenwoordig via de terug kijk functie. Maar de meesten dus live. Met de 1000ste GP in aantocht zie je her en der op het internet lijstjes verschijnen met de meest memorabele races. Dus dacht ik, ik ga ook een kort lijstje maken met de meest memorabele races vanaf 1996.

1997: Grand Prix de Monaco – 11 mei 1997, Monte Carlo, Monaco
Mijn lijstje begint in 1997, plaats van handeling het stratencircuit in Monaco. Net voor dat de race begint switcht Michael Schumacher, waarvan ik inmiddels fan was geworden, van wagen. De Ferrari F310B die in de pitsstraat staat is volledig afgesteld op de regen. Een gouden greep, want Schumacher pakt vanaf plek 2 direct de leiding, na 5 ronden heeft Schumacher al 22 seconden voorsprong op de rest van het veld. De voorsprong is zo groot dat Schumacher zich een spin in de eerste bocht kan permitteren. Door de regenval valt na 2 uur de vlag, Schumacher wint met een voorsprong van maar liefst 53 seconden. Dit is ook de eerste race die ik in zijn volledigheid heb gezien. Daarom staat deze Grand Prix in dit lijstje.

1998: Foster’s Belgian Grand Prix – 30 augustus 1998, Spa Franchorchamps, België
Het is nat in de Ardennen, heel nat. Maar in tegenstelling tot het jaar ervoor waar de race voor het eerste in de geschiedenis, van achter de Safety Car werd gestart, kiest de wedstrijdleiding daar niet voor. De start lijkt goed te gaan, Hakkinen in de McLaren pakt de leiding voor Jacques Villeneuve, Michael Schumacher en Giancarlo Fisichella. Door de vele regen en de spray gaat teamgenoot van Hakkinen, David Coulthard haaks rechtsaf de muur in. Waardoor er een kettingreactie ontketend wordt. Als de spray is opgetrokken is het een waar autokerkhof met 11 kapotte wagens. Na een uur is alles opgeruimd maar ook bij de tweede start gaat het mis, Hakkinen en Schumacher stevenen op de eerste bocht af. Ze raken elkaar ligt waarna Hakkinen spint. Johnny Herbert in de Sauber kan Hakkinen niet meer ontwijken waarna het einde wedstrijd is voor de Fin. Halverwege de race ligt Schumacher ruim aan de leiding als hij David Coulthard op een rondje moet gaan zetten. Coulthard gaat zachter rijden om Schumacher er voorbij te laten. Maar hij doet dit op de racelijn waardoor Schumacher achter op knalt. Op 3 wielen rijdt Schumacher terug naar de pits. Ook Coulthard volgt. Schumacher is woedend op de Schot, door tussenkomst van monteurs van Ferrari en McLaren komt het niet tot een vechtpartij. Doordat Schumacher uit de race ligt pakt Damon Hill in zijn Jordan de leiding over, op de voet gevolgd door teamgenoot Ralf Schumacher. Deze volgorde blijft tot aan de finishvlag waarmee het team van Jordan zijn eerste overwinning behaald, Jean Alesi in de Sauber wordt 3de in een zeer incidentrijke race.

1999: Warsteiner Grand Prix of Europe – 26 september 1999, Nurburgring, Duitsland
Net als de Grand Prix op Spa Francorchamps in 1998 speelt het weer bij deze Grand Prix ook een grote rol. De race begint al bijzonder, de startlichten blijven lang op rood staan waardoor het halve veld een valse start maakt. Na een nieuwe opwarmronde start de race met Heinz Harald Frentzen in zijn Jordan op pole position. Na een startcrash waarbij de airbox van Pedro Diniz’ zijn Sauber afbreekt wordt de race geneutraliseerd een aantal ronden later wordt de race weer vrijgegeven. Maar dan begint het te regenen een kort buitje maar genoeg voor Mika Hakkinen om een pitstop te maken voor intermediate banden. Maar het droogt al snel weer op en Hakkinen moet dus weer naar binnen. Aan kop is het nog steeds Frentzen die aan de leiding ligt. Maar na zijn pitstop komt hij niet meer uit de eerste bocht, Coulthard neemt de leiding over maar toen de regen weer terug kwam, maakte hij een fout en eindigde in de grindbak. De leiding werd overgenomen door Ralf Schumacher (broer van Michael, die sinds de zomer met een gebroken been thuis zat). Na dat Schumacher de pits in was gegaan pakte Giancarlo Fisichella in de Benetton de leiding. Maar de Italiaan spinde van de baan. Waarna de leiding weer terecht kwam bij Ralf Schumacher maar niet veel later kreeg de Duitser rijdend voor Williams, een lekke band. Waarna de leiding terecht kwam bij de Brit Johnny Herbert die voor het team van Stewart Ford reed, hij zou de leiding niet meer afstaan. Een overwinning dus voor het team van drievoudig wereldkwampioen Jackie Stewart. Teamgenoot van Herbert, Rubens Barrichello maakte het feest compleet door de tweede plek op te eisen voor Jarno Trulli in zijn Prost. Luca Badoer coureur van het kleine Minardi leek op weg naar een vierde plaats voor het team maar viel een paar ronden voor het einde uit met technische problemen. Teamgenoot Marc Gene wist nog als zesde te eindigen en zorgde voor het eerste puntje in vier seizoenen voor Minardi. Kampioenschap kandidaten Mika Hakkinen en Eddie Irvine kwamen in het hele stuk niet voor en eindigden als vijfde en zevende.

2000: Fuji Television Japanese Grand Prix, Suzuka, Japan
Het jaar voor van de waarheid voor Michael Schumacher en Ferrari. Een crash in 1997 met Jacques Villeneuve, een klapband in 1998 en een gebroken been in 1999 weerhielden Schumacher er van om voor het eerst sinds 1979 Ferrari, een coureurs kampioenschap te bezorgen. In het eerste jaar van het nieuwe millenium moet het gebeuren. Schumacher begint goed in zijn strijd met Mika Hakkinen door de eerste 3 races te winnen. In de zomer volgen motorproblemen en 2 startcrashes elkaar snel op, waardoor de voorsprong van Schumacher verdwijnt. Mika Hakkinen in de McLaren gaat Schumacher in de stand om het kampioenschap zelfs voorbij. Maar na motorproblemen voor de Fin tijdens de GP van Amerika op Indianapolis staat Schumacher op matchpoint voor de eerstvolgende Grand Prix, gehouden in Japan, als Schumacher wint is hij kampioen. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari. In 2001, 2002, 2003 en 2004, zou hij nog 4 keer Wereldkampioen worden.

2008: Formula 1 Grande Prêmio Do Brasil – 2 november, Sao Paulo, Brazilië
Het kampioenschap dit jaar ging tussen Lewis Hamilton (McLaren) en Felipe Massa (Ferrari). In de laatste race van het seizoen zou de beslissing vallen. Felipe Massa doet die race alles goed, ondanks de soms moeilijke weersomstandigheden. Hij was zelfs 30 seconden wereldkampioen tot het moment dat Lewis Hamilton, Timo Glock inhaalde, die niet naar de pits was geweest voor regenbanden. Doordat Hamilton, Timo Glock in zijn Toyota inhaalde werd hij 5de dus net genoeg om het WK te winnen. Ik zelf stond ook te springen in de kamer totdat ze in de McLaren pitbox ineens begonnen te springen. Waarna overgeschakeld werd naar een juichende Lewis Hamilton.

2012: Formula 1 Grande Prêmio Petrobras Do Brasil – 25 november, Sao Paulo, Brazilië
De laatste Grand Prix van dat jaar werd een ware thriller. De sequel van de race in 2008. Sebastian Vettel had aan een zesde plek voldoende om het kampioenschap voor de 3de keer en de 3de keer op rij veilig te stellen. Dit deed hij in een legendarische race, waarin hij in de eerste ronde in een spin werd getikt door Bruno Senna. Dat de auto van Vettel het na deze crash nog deed mag je gerust een wonder noemen. Na een inhaalrace kwam hij achter Michael Schumacher terecht. Op een gegeven moment reed Vettel, Schumacher voorbij. Hij werd voorbij gelaten* door Schumacher een erg mooie geste van Der Michael. De Braziliaanse weergoden hielpen ook mee om de race spannend te houden. Deze GP had alles in zich. De spanning van het WK, crashes, en domme fouten. Al was deze race de perfecte afsluiter van een schitterend seizoen. Het podium bestond uit Jenson Button – McLaren en Alonso en Massa voor Ferrari. Tevens was het de laatste race van mijn Formule 1 held, Michael Schumacher die in 2010 tot 2012 voor Mercedes reed.

2016: Formula 1 Gran Premio De España Pirelli 2016 – 15 mei, Barcelona, Spanje
Deze race mag niet ontbreken, de eerste overwinning van Max Verstappen in de Formule 1 en de eerste overwinning van een Nederlander in de Formule 1. Vanaf dit moment is het normaal om Formule 1 fan te zijn in Nederland. Daarvoor werd je nog wel eens raar aangekeken. Maar toen was daar ineens 15 mei 2016. Na vier races in 2016 waarin Verstappen het wederom goed had gedaan kwam op Bevrijdingsdag ineens het nieuws dat Verstappen per direct naar Red Bull Racing zou gaan en van plaats zou wisselen met Daniil Kvyat. Die naar het oude team, Toro Rosso, van Verstappen werd terug gezet.
Dus dacht ik podiumplaatsen moeten er in kunnen zitten want dat had Red Bull Racing dit jaar met ironisch genoeg Kvyat al voor elkaar gekregen. Een race winnen zou ook al wel kunnen maar later in het seizoen. Want vanaf de GP van Canada begin juni krijgt de Tag Heuer (lees Renault) motor een grote update waardoor de motor 30 pk extra krijgt. Samen met het goede chassis zou dat vooral op de banen in Hongarije en Singapore goede resultaten moeten opleveren. Maar laat Verstappen eerst maar even wennen aan het team, de auto. Rustig opbouwen en dan komt de rest vanzelf. Maar na de eerste vrije trainingen was al wel duidelijk dat Verstappen erg snel went aan zijn nieuwe omgeving. Tijdens de kwalificatie (de spannendste in jaren) zat Verstappen  in de top 4 en na het tweede deel van de kwalificatie stond hij zelfs tweede. Zou hij het record van Jan Lammers nu al uit de boeken rijden? Lammers had zich voor de GP van Amerika in Long Beach in 1980 als vierde weten te kwalificeren. Verstappen pakte de vierde plek nadat teamgenoot Daniel Ricciardo hem in zijn laatste poging van de derde plek af reed. Maar ja he vierde bij je debuut voor een nieuw team is tamelijk briljant. De start van de race, een dag later, was al behoorlijk apart toen Hamilton samen met Mercedes teamgenoot Rosberg de grindbak in vloog. Waardoor de Red Bulls van Ricciardo en Verstappen ineens eerste en tweede lagen gevolgd door de Ferrari’s van Vettel en Raikkonen. Door verschillende pitstopstrategieën lag Max 20 rondjes voor het einde ineens eerste. De laatste 6 rondjes vond ik zenuwslopend. Raikkonen legde de druk er volop bij Verstappen maar Max bleef koel, heel koel en na 66 rondjes onder de Spaanse zon kwam hij als eerste over de finish.
Kippenvel en juichen zoals ik niet vaak heb gejuicht na een wedstrijd, nou ja behalve toen Schumacher in 2000 wereldkampioen werd.

De wereldkampioenen sinds dat ik Formule 1 kijk (hopelijk komt er snel een Ferrari bij):

Concertreview: The War On Drugs – wall of sound

Terug naar 2014, The War On Drugs bracht toen ‘Lost In The Dream’ uit een album dat door 3FM werd opgepikt waardoor ik nummers als ‘Red Eyes’ en ‘Under The Pressure’ veel hoorde maar toch deed het mij niet zoveel. Het was wel goed maar er ontbrak iets voor mijn gevoel. Daarnaast werd het album erg gehypet vond ik toen. De vergelijkingen met Bruce Springsteen, Bob Dylan en Tom Petty waren niet van de lucht maar die helden hoorde ik niet terug in de muziek van Adam Granduciel en zijn mannen. Na aandringen van Frank die het album geweldig vond het album toch een paar keer gaan luisteren en een paar maanden later, inmiddels was het 2015, viel het kwartje tijdens een autorit op de weg terug van het werk. De ondergaande zon, de muziek, ‘there was magic in the air’ zoals Springsteen al eens zong. Ik was om, ‘Lost In The Dream’ zou als ik het jaarlijst van 2014 opnieuw zou moeten maken zeker in de top 3 terecht zijn gekomen.

Voor Record Store Day 2017 werd de single ‘Thinking Of A Place’ uit gebracht. Een dikke 10 minuten muziek zonder dat het verveelde. Ik was verkocht, maar over een nieuwe plaat was op dat moment nog niets bekend. Die aankondigingen kwam een paar weken later. Het album ‘A Deeper Understanding’ zou op 25 augustus uit komen. Ook maakte de band bekend dat er een tour kwam voor Nederland zou dit op 2 november 2017 zijn in de muziekhal formerly know as the Heineken Music Hall. Tegenwoordig heet de zaal AFAS Live. De kaartjes voor 2 november gingen zo snel dat de band een extra concert gaf op 1 november. Wij hadden kaartjes voor het oorspronkelijke eerste concert.

Na een onderweg een beetje file te hebben gehad liepen we iets over half 8 de zaal binnen op zoek naar een mooie plek. Al snel besloten we op de tribune te gaan zitten, want de muziek van The War On Drugs is niet van het kaliber lekker dansen, maar meer rustige kalm aan muziek. Al snel kwam de band The Barr Brothers het podium op om het voorprogramma te verzorgen. De dames en heren uit Montreal, Canada hadden goed geluisterd naar de heren van The War On Drugs want het was behoorlijk geïnspireerd op de sound van TWOD. Na een half uurtje kwamen de roadies het podium op om alles in gereedheid te brengen voor het concert van The War On Drugs. Iets voor negenen kwamen de heren het podium op en werd er begonnen met ‘In Chains’. En ik werd direct om ver geblazen door de ‘wall of sound’, die de heren optrokken. De zang van Adam Granduciel leek bij vlagen erg op die van Bob Dylan. Verdere vergelijkingen zoals die werden geschreven over het concert van 1 november houden dan ook op. Springsteen, Petty, Dire Straits ik heb ze niet gehoord. The War On Drugs heeft met de laatste twee albums een geheel eigen sound ontwikkeld die eigenlijk met geen van de genoemde muzikanten te vergelijken is. In de recensie van Lust For Life werd beschreven dat The War On Drugs een soort Dire Straits was maar dan zonder hits. Het mag duidelijk zijn dat ik het hier niet mee eens ben. Maar terug naar het concert dat een aaneenschakeling was van hoogtepunten. Met name vanaf het nummer ‘In Reverse’ dat op een bijna semi akoestische/country manier werd gebracht, volgde ‘Red Eyes’ maar het absolute hoogtepunt van de avond kwam daarna met ‘Thinking Of A Place’ op de plaat al een dikke 11 minuten maar live leek het nummer maar te duren en te duren. Kippenvel!

Come and take my hand, babe
There’s a turn in the road that we’ve been taking
Let it set you free
‘Cause there’s a rhythm in the way that we’ve been moving
Yeah, there’s a darkness over there, but we ain’t going

Maar het hield nog niet op met een werkelijk fenomenale versie van ‘Under The Pressure’. Prachtig! Daarna werd er even teruggeschakeld door de band voor een mooie rustige versie van ‘Clean Living’ en ‘Eyes To The Wind’ dat tevens het laatste nummer van de eerste set was en de band even van het podium liep. Niet veel later kwamen ze terug en werden we bedankt en werd de band voorgesteld. Daarna werd ‘Burning’ in gezet, de afsluiter van het concert was het mooie ‘You Don’t Have To Go’.

Wat een uitzonderlijk goed concert, een van de beste die ik dit jaar heb gezien! De plaat ‘A Deeper Understanding’ gaat hoog eindigen in mijn jaarlijstje met beste albums van 2017, dat staat vast!

Update: de dames en heren van de website 3voor12.nl waren bij het concert en hebben het hele concert opgenomen:
Je kunt het concert hier terug kijken.

Setlist:
In Chains/Holding On/Pain/An Ocean in Between the Waves/Strangest Thing/Nothing to Find/Knocked Down/In Reverse/Red Eyes/Thinking of a Place/Under the Pressure/Clean Living/Eyes to the Wind//Burning/You Don’t Have to Go

Band:
Adam Granduciel – vocals, guitar, harmonica, sampler
Robbie Bennet – keyboards
Jon Natchez – saxophone, keyboards
Charlie Hall – drums
Dave Hartley – bass, vocals
Anthony LaMarca – guitar

Gezien:

The War On Drugs
A Deeper Understanding Tour
Voorprogramma: The Barr Brothers
02-11-2017. Afas Live, Amsterdam, NL

#Springsteen Songs: American Skin (41 Shots)

2001 LINYCDit nummer werd tijdens The Reunion Tour voor het eerst gespeeld. Om precies te zijn in 2000 in Atlanta. Het nummer gaat over Amadou Diallo die in februari 1999 werd doodgeschoten door 4 New Yorkse politie agenten. Diallo zou aan het signalement voldoen van een verkrachter uit die buurt. Toen hij zijn portomonee wilde pakken (om zich te identificeren) werd hij met 41 schoten, waarvan 19 raak, doodgeschoten. De agenten dachten dat hij een pistool uit zijn broekzak haalde. De agenten werden later verdacht voor moord maar werden vrij gesproken door de jury.
De dag nadat Springsteen het nummer voor het eerst live had gespeeld, verscheen het nummer al snel op internet als download. De media pikte het nummer ook op en toen was het spreekwoordelijke hek van de dam. Het eerste commentaar op het nummer kwam van Patrick Lynch. De president van de lokale politiebond in NYC. Opvallend was dat hij het nummer nog niet eens had gehoord…Hij riep zijn collega’s op om tijdens de tien shows die Springsteen zou gaan geven in Madison Square Garden, tijdens die optredens niet als beveiligers of politieagent te gaan werken. Maar ook ander politiebonden kwamen in opstand. Bob Lucente, president van de New York State Fraternal Order Of Police noemde Springsteen een ‘fucking dirtbag’.

41shotsSpringsteen liet een statement op zijn site zetten:
“Because a lot had been written about the case in magazines and newspapers,” Springsteen explained later, “I was just setting out to basically continue writing about things that I’d written about for a long period of time, which is, who we are? What’s it mean to be an American? What’s going on in this country we live in? It was asking some questions that were hanging very heavy in the air… And it was an extension of just a lot of my other work.” He added, however, “I think it dealt very directly with race, and that’s a subject that pushes a lot of buttons in America.” For his part, Springsteen said he was “surprised… there were so many people willing to comment so quickly about something they’ve never heard. That was just somewhat puzzling to me, because we’d only played the song once, in Atlanta, and there was no recorded version of it… There was a lot of misinterpretation and comment about something that I don’t thing a lot of people had heard, and the song wound up being misrepresented by quite a few people.”2014 High Hopes
Though the song was critical, it was not ‘anti-police’ as some thought.” As he also points out, the first verse is from the point of view of a police officer, “kneeling over his body in the vestibule, praying for his life.” Rather than being an indictment of police, if the song points a finger at anyone, Springsteen suggests that it points at all US citizens, the singer included. ”
The idea was here,” he writes: “Here is what systemic racial injustice, fear, and paranoia do to our children, our loved ones, ourselves. Here is the price in blood.”

Dit is de Springsteen waar ik van hou maatschappij kritisch, bij je standpunt blijven ook al krijg je een grote bak ellende over je heen. In 2001 verscheen de live versie van dit nummer op het album ‘Live In New York City’. In 2014 verscheen dit nummer als studio opname met schitterend gitaarspel van Tom Morello. Ineens was dit nummer weer relevant door de vele schietpartijen in de Verenigde Staten.


Wrecking Ball Tour 2012 – 23 maart, Tampa Bay Times, Tampa, FL
Springsteen leidde het nummer in zonder enig commentaar maar dit was op zeker een verwijzing naar het doodschieten van Trayvon Martin in Florida eerder dat jaar.

41 shots
41 shots
41 shots
41 shots
41 shots
41 shots
41 shots
41 shots….
and we’ll take that ride
‘cross this bloody river
to the other side
41 shots… cut through the night
You’re kneeling over his body in the vestibule
Praying for his life

Is it a gun, is it a knife
Is it a wallet, this is your life
It ain’t no secret
It ain’t no secret
No secret my friend
You can get killed just for living
In your American skin

41 shots
Lena gets her son ready for school
She says “on these streets, Charles
You’ve got to understand the rules
If an officer stops you
Promise you’ll always be polite,
that you’ll never ever run away
Promise Mama you’ll keep your hands in sight”

Is it a gun, is it a knife
Is it a wallet, this is your life
It ain’t no secret
It ain’t no secret
No secret my friend
You can get killed just for living
In your American skin

Is it a gun, is it a knife
Is it in your heart, is it in your eyes
It ain’t no secret

41 shots… and we’ll take that ride
‘Cross this bloody river
To the other side
41 shots… got my boots caked in this mud
We’re baptized in these waters and in each other’s blood

Is it a gun, is it a knife
Is it a wallet, this is your life
It ain’t no secret
It ain’t no secret
No secret my friend
You can get killed just for living
In your American skin

#Springsteen Songs: Frankie Fell In Love

2014 High HopesHet album ‘High Hopes’ uit 2014, kent op een paar nummers na weinig hoogtepunten. Maar deze hoort daar zeker bij, een zoals het in Springsteen jargon heet een lekkere ‘River Rocker’. Tijdens de opnames van ‘The River’ en later ‘Born In The USA’ nam Springsteen veel van dit soort rockabilly/rock ‘n roll nummers op. Net als veel nummers op het album ‘High Hopes’ vond Springsteen dat het jammer was dat dit nummer nog steeds op de plank lag. Het nummer is in 2008 al eens opgenomen voor een release op het album ‘Working On A Dream’ maar redde het net niet. Voor deze release bewerkte Springsteen het nummer nog met andere drums, bass en de vocalen van Steve van Zandt.
In het nummer worden Einstein en Shakespeare genoemd die samen met elkaar zitten te praten over hoe liefde nu eigenlijk ontstaat. Wat dan weer een soort van metafoor is dat terug gaat naar de jaren ’60 en ’70 toen Steve van Zandt en Springsteen een appartement deelden in Asbury Park, New Jersey.


High Hopes Tour 2014 – 18 mei Mohegan Sun, Uncasville, CT

Good morning, good morning, the church mouse is snoring
News is out all over town, Frankie fell in love

Wake up boys, wake up, you drunken choir boys shake it up
Our Juliet says her Romeo’s been found, Frankie fell in love

World peace’s gonna break out, from here on in we’re eating take out
She ain’t gonna be cooking for the likes of us
Somebody call mama and just tell her, Frankie fell in love

Einstein and Shakespeare sitting having a beer
Einstein trying to figure out the number that adds up to bliss
Shakespeare says, “Man, it all starts with a kiss”

Einstein is scratching numbers on his napkin
Shakespeare says, “Man, it’s just one and one make three
Ah, that’s why it’s poetry”

World peace’s gonna break out, from here on in we’re eating take out
She ain’t gonna be cooking for the likes of us
Somebody call mama and just tell her, Frankie fell in love

Glory, glory, it’s the same old story
Kid, there ain’t nothing anybody can do
It’s gonna happen to you just like, Frankie fell in love

Good evening, good evening, the church mouse is sleeping
News is out all over town, Frankie fell in love

De 25 van 2014: Part 1 – 25-21

Het jaar 2014 zit er weer op, een mooi muziekjaar met vele nieuwe ontdekkingen, een paar tegenvallers en een paar schitterende platen. Hieronder mijn eigen top 25 van de beste albums van 2014.

De top 25 heb ik verdeeld in een aantal delen. Deze post bespreekt nummers van 25 tot 21. Per album staan een paar linkjes naar videoclips via YouTube en een link naar Spotify om het album in zijn geheel te beluisteren.

25. Miss Montreal – Irrational
24 Miss Montreal - IrrationalSinds de theatershow in 2013 ben ik fan. Begin dit jaar bracht ze haar vierde album uit getiteld ‘Irrational’. Sanne Hans en haar band hebben een leuk album afgeleverd. Een plaat die het live goed doet want in veel nummers zit een ‘ohohoh’, of een ‘tututu’ waardoor de luisteraar vanzelf mee gaat zingen. Hoogepunten zijn ‘Good To Go’ over het bezoeken en de sfeer van een muziekfestival. En het rustigste nummer van de plaat ‘Army In My Head’. Ook mooi is het laatste nummer ‘Moonlight Shadow’ dat Sanne Hans zing met haar moeder, het origineel is van Mike Oldfield. Een goed plaatje!

Youtube: ‘Good To Go‘, ‘Heavy Heart (met een mooie trompetsolo)‘.
Spotify: Irrational

24. Nicole Atkins – Slow Phaser
25 Nicole Atkins - Slow Phaser
Nog erg onbekend in Nederland deze singer-songwriter uit Neptune City, New Jersey, USA. In 2007 hoorde ik tijdens de Freaknacht op 3FM een plaat ‘Maybe Tonight’ en ik was verkocht schitterende muziek. Toen Gerard Ekdom de plaat afkondigde snel de naam onthouden en op zoek gegaan naar dat nummer. Inmiddels zijn we 3 albums verder. Wederom levert ze weer een goede plaat af met uiteenlopende muziekstijlen zoals roots, disco en natuurlijk pop muziek. Dat alles voorzien van een schitterende vocalen van Nicole Atkins.

Youtube: ‘Girl You Look Amazing’, ‘Who Killed The Moonlight?’.
Spotify: Slow Phaser

23. John Hiatt – Terms Of My Surrender
23 John Hiatt - Terms Of My SurrenderJohn Hiatt heeft een mooie blues georiënteerde plaat afgeleverd. Elf nummers bezongen met de schitterende doorleefde stem die John Hiatt heeft. Het titel nummer is veruit het beste nummer op deze plaat en doet een beetje denken aan Bob Dylan’s album Modern Times uit 2006. Het verschil met het slechtste nummer op de plaat ‘Old People’ is daarmee wel erg groot.

 

Youtube: ‘Terms Of My Surrender
Spotify: Terms Of My Surrender

22. Brad Paisley – Moonshine In The Trunk
22 Brad Paisley - Moonshine In The TrunkEen grote meneer in de hedendaagse pop-country muziek. Na ‘Wheelhouse’ dat in 2013 uitkwam brengt Paisley weer een nieuw album uit. Een goed plaatje voor een mooie zomerdag. Van blikjes in elkaar drukken, varen op het water, een liedje over het krijgen van een erfenis en natuurlijk een mooi liefdesliedjes zoals ‘Perfect Storm’ en ‘You Shoudn’t Have To’. Maar ook over de moonshiners in het zuiden van de States met verwijzingen naar NASCAR en The Dukes Of Hazzard in het titelnummer ‘Moonshine In The Trunk’. Prima zomeravond muziek!

Youtube: ‘Perfect Storm‘, ‘Moonshine In The Trunk
Spotify: Moonshine In The Trunk

21. Miranda Lambert – Platinum
21 Miranda Lambert - PlatinumEen hele grote mevrouw in de hedendaagse pop-country muziek. Dit jaar bracht ze haar vierde album uit met de titel ‘Platinum’ en dat werd het album al snel aan de andere kant van de oceaan. Haar vorige album ‘Four The Record’ uit 2011 vond ik wat tegenvallen. In vergelijking met haar eerdere werk. Met deze plaat is Lambert afkomstig uit Lindale, Texas, weer helemaal terug. Erg goede countrypop nummers met een fijn rauwrandje. Een van de topnummers ‘Priscilla’ bezingt ze het leven van Priscilla Presley de vrouw van Elvis en trekt vergelijkingen met haar eigen huwelijk met country ster Blake Shelton. Maar er is ook ruimte voor reflectie bijvoorbeeld tijdens het nummer ‘Automatic’ liedjes opnemen van de radio met een cassettebandje etc. Maar er is ook ruimte voor humor tijdens ‘Gravity Is A B*tch’. Waarin ze zingt over ouder worden. Met afsluiter ‘Another Sunday In The South’ komt er een einde aan dit 16 nummers tellende album. En wat voor een!

Youtube: ‘Automatic‘, ‘Another Sunday In The South‘, ‘Gravity Is A B*tch
Spotify: Platinum