F1: 1000 Grand Prix

Komend weekend viert de Formule 1 dat er maar liefst 1000 Grand Prix’ zijn verreden die meetelden voor het wereldkampioenschap. Mijn eerste Grand Prix  zag ik in 1996, of nou ja een flart daarvan, op een vroege zondagochtend 13 oktober, de GP van Japan. Maar eerst even een klein stukje voor geschiedenis. In 1996 zat ik in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar, dus op 13 oktober 1996, zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de wereldkampioen van 1996 zo vertelde de commentator mij. Nadat Hill in zijn Williams Renault over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen in de McLaren. En de rest is geschiedenis.

Meer dan 400 Grand Prix zijn er in die tijd verstreken, waarvan ik, de meeste live heb gezien. Of later heb terug gekeken op videoband of tegenwoordig via de terug kijk functie. Maar de meesten dus live. Met de 1000ste GP in aantocht zie je her en der op het internet lijstjes verschijnen met de meest memorabele races. Dus dacht ik, ik ga ook een kort lijstje maken met de meest memorabele races vanaf 1996.

1997: Grand Prix de Monaco – 11 mei 1997, Monte Carlo, Monaco
Mijn lijstje begint in 1997, plaats van handeling het stratencircuit in Monaco. Net voor dat de race begint switcht Michael Schumacher, waarvan ik inmiddels fan was geworden, van wagen. De Ferrari F310B die in de pitsstraat staat is volledig afgesteld op de regen. Een gouden greep, want Schumacher pakt vanaf plek 2 direct de leiding, na 5 ronden heeft Schumacher al 22 seconden voorsprong op de rest van het veld. De voorsprong is zo groot dat Schumacher zich een spin in de eerste bocht kan permitteren. Door de regenval valt na 2 uur de vlag, Schumacher wint met een voorsprong van maar liefst 53 seconden. Dit is ook de eerste race die ik in zijn volledigheid heb gezien. Daarom staat deze Grand Prix in dit lijstje.

1998: Foster’s Belgian Grand Prix – 30 augustus 1998, Spa Franchorchamps, België
Het is nat in de Ardennen, heel nat. Maar in tegenstelling tot het jaar ervoor waar de race voor het eerste in de geschiedenis, van achter de Safety Car werd gestart, kiest de wedstrijdleiding daar niet voor. De start lijkt goed te gaan, Hakkinen in de McLaren pakt de leiding voor Jacques Villeneuve, Michael Schumacher en Giancarlo Fisichella. Door de vele regen en de spray gaat teamgenoot van Hakkinen, David Coulthard haaks rechtsaf de muur in. Waardoor er een kettingreactie ontketend wordt. Als de spray is opgetrokken is het een waar autokerkhof met 11 kapotte wagens. Na een uur is alles opgeruimd maar ook bij de tweede start gaat het mis, Hakkinen en Schumacher stevenen op de eerste bocht af. Ze raken elkaar ligt waarna Hakkinen spint. Johnny Herbert in de Sauber kan Hakkinen niet meer ontwijken waarna het einde wedstrijd is voor de Fin. Halverwege de race ligt Schumacher ruim aan de leiding als hij David Coulthard op een rondje moet gaan zetten. Coulthard gaat zachter rijden om Schumacher er voorbij te laten. Maar hij doet dit op de racelijn waardoor Schumacher achter op knalt. Op 3 wielen rijdt Schumacher terug naar de pits. Ook Coulthard volgt. Schumacher is woedend op de Schot, door tussenkomst van monteurs van Ferrari en McLaren komt het niet tot een vechtpartij. Doordat Schumacher uit de race ligt pakt Damon Hill in zijn Jordan de leiding over, op de voet gevolgd door teamgenoot Ralf Schumacher. Deze volgorde blijft tot aan de finishvlag waarmee het team van Jordan zijn eerste overwinning behaald, Jean Alesi in de Sauber wordt 3de in een zeer incidentrijke race.

1999: Warsteiner Grand Prix of Europe – 26 september 1999, Nurburgring, Duitsland
Net als de Grand Prix op Spa Francorchamps in 1998 speelt het weer bij deze Grand Prix ook een grote rol. De race begint al bijzonder, de startlichten blijven lang op rood staan waardoor het halve veld een valse start maakt. Na een nieuwe opwarmronde start de race met Heinz Harald Frentzen in zijn Jordan op pole position. Na een startcrash waarbij de airbox van Pedro Diniz’ zijn Sauber afbreekt wordt de race geneutraliseerd een aantal ronden later wordt de race weer vrijgegeven. Maar dan begint het te regenen een kort buitje maar genoeg voor Mika Hakkinen om een pitstop te maken voor intermediate banden. Maar het droogt al snel weer op en Hakkinen moet dus weer naar binnen. Aan kop is het nog steeds Frentzen die aan de leiding ligt. Maar na zijn pitstop komt hij niet meer uit de eerste bocht, Coulthard neemt de leiding over maar toen de regen weer terug kwam, maakte hij een fout en eindigde in de grindbak. De leiding werd overgenomen door Ralf Schumacher (broer van Michael, die sinds de zomer met een gebroken been thuis zat). Na dat Schumacher de pits in was gegaan pakte Giancarlo Fisichella in de Benetton de leiding. Maar de Italiaan spinde van de baan. Waarna de leiding weer terecht kwam bij Ralf Schumacher maar niet veel later kreeg de Duitser rijdend voor Williams, een lekke band. Waarna de leiding terecht kwam bij de Brit Johnny Herbert die voor het team van Stewart Ford reed, hij zou de leiding niet meer afstaan. Een overwinning dus voor het team van drievoudig wereldkwampioen Jackie Stewart. Teamgenoot van Herbert, Rubens Barrichello maakte het feest compleet door de tweede plek op te eisen voor Jarno Trulli in zijn Prost. Luca Badoer coureur van het kleine Minardi leek op weg naar een vierde plaats voor het team maar viel een paar ronden voor het einde uit met technische problemen. Teamgenoot Marc Gene wist nog als zesde te eindigen en zorgde voor het eerste puntje in vier seizoenen voor Minardi. Kampioenschap kandidaten Mika Hakkinen en Eddie Irvine kwamen in het hele stuk niet voor en eindigden als vijfde en zevende.

2000: Fuji Television Japanese Grand Prix, Suzuka, Japan
Het jaar voor van de waarheid voor Michael Schumacher en Ferrari. Een crash in 1997 met Jacques Villeneuve, een klapband in 1998 en een gebroken been in 1999 weerhielden Schumacher er van om voor het eerst sinds 1979 Ferrari, een coureurs kampioenschap te bezorgen. In het eerste jaar van het nieuwe millenium moet het gebeuren. Schumacher begint goed in zijn strijd met Mika Hakkinen door de eerste 3 races te winnen. In de zomer volgen motorproblemen en 2 startcrashes elkaar snel op, waardoor de voorsprong van Schumacher verdwijnt. Mika Hakkinen in de McLaren gaat Schumacher in de stand om het kampioenschap zelfs voorbij. Maar na motorproblemen voor de Fin tijdens de GP van Amerika op Indianapolis staat Schumacher op matchpoint voor de eerstvolgende Grand Prix, gehouden in Japan, als Schumacher wint is hij kampioen. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari. In 2001, 2002, 2003 en 2004, zou hij nog 4 keer Wereldkampioen worden.

2008: Formula 1 Grande Prêmio Do Brasil – 2 november, Sao Paulo, Brazilië
Het kampioenschap dit jaar ging tussen Lewis Hamilton (McLaren) en Felipe Massa (Ferrari). In de laatste race van het seizoen zou de beslissing vallen. Felipe Massa doet die race alles goed, ondanks de soms moeilijke weersomstandigheden. Hij was zelfs 30 seconden wereldkampioen tot het moment dat Lewis Hamilton, Timo Glock inhaalde, die niet naar de pits was geweest voor regenbanden. Doordat Hamilton, Timo Glock in zijn Toyota inhaalde werd hij 5de dus net genoeg om het WK te winnen. Ik zelf stond ook te springen in de kamer totdat ze in de McLaren pitbox ineens begonnen te springen. Waarna overgeschakeld werd naar een juichende Lewis Hamilton.

2012: Formula 1 Grande Prêmio Petrobras Do Brasil – 25 november, Sao Paulo, Brazilië
De laatste Grand Prix van dat jaar werd een ware thriller. De sequel van de race in 2008. Sebastian Vettel had aan een zesde plek voldoende om het kampioenschap voor de 3de keer en de 3de keer op rij veilig te stellen. Dit deed hij in een legendarische race, waarin hij in de eerste ronde in een spin werd getikt door Bruno Senna. Dat de auto van Vettel het na deze crash nog deed mag je gerust een wonder noemen. Na een inhaalrace kwam hij achter Michael Schumacher terecht. Op een gegeven moment reed Vettel, Schumacher voorbij. Hij werd voorbij gelaten* door Schumacher een erg mooie geste van Der Michael. De Braziliaanse weergoden hielpen ook mee om de race spannend te houden. Deze GP had alles in zich. De spanning van het WK, crashes, en domme fouten. Al was deze race de perfecte afsluiter van een schitterend seizoen. Het podium bestond uit Jenson Button – McLaren en Alonso en Massa voor Ferrari. Tevens was het de laatste race van mijn Formule 1 held, Michael Schumacher die in 2010 tot 2012 voor Mercedes reed.

2016: Formula 1 Gran Premio De España Pirelli 2016 – 15 mei, Barcelona, Spanje
Deze race mag niet ontbreken, de eerste overwinning van Max Verstappen in de Formule 1 en de eerste overwinning van een Nederlander in de Formule 1. Vanaf dit moment is het normaal om Formule 1 fan te zijn in Nederland. Daarvoor werd je nog wel eens raar aangekeken. Maar toen was daar ineens 15 mei 2016. Na vier races in 2016 waarin Verstappen het wederom goed had gedaan kwam op Bevrijdingsdag ineens het nieuws dat Verstappen per direct naar Red Bull Racing zou gaan en van plaats zou wisselen met Daniil Kvyat. Die naar het oude team, Toro Rosso, van Verstappen werd terug gezet.
Dus dacht ik podiumplaatsen moeten er in kunnen zitten want dat had Red Bull Racing dit jaar met ironisch genoeg Kvyat al voor elkaar gekregen. Een race winnen zou ook al wel kunnen maar later in het seizoen. Want vanaf de GP van Canada begin juni krijgt de Tag Heuer (lees Renault) motor een grote update waardoor de motor 30 pk extra krijgt. Samen met het goede chassis zou dat vooral op de banen in Hongarije en Singapore goede resultaten moeten opleveren. Maar laat Verstappen eerst maar even wennen aan het team, de auto. Rustig opbouwen en dan komt de rest vanzelf. Maar na de eerste vrije trainingen was al wel duidelijk dat Verstappen erg snel went aan zijn nieuwe omgeving. Tijdens de kwalificatie (de spannendste in jaren) zat Verstappen  in de top 4 en na het tweede deel van de kwalificatie stond hij zelfs tweede. Zou hij het record van Jan Lammers nu al uit de boeken rijden? Lammers had zich voor de GP van Amerika in Long Beach in 1980 als vierde weten te kwalificeren. Verstappen pakte de vierde plek nadat teamgenoot Daniel Ricciardo hem in zijn laatste poging van de derde plek af reed. Maar ja he vierde bij je debuut voor een nieuw team is tamelijk briljant. De start van de race, een dag later, was al behoorlijk apart toen Hamilton samen met Mercedes teamgenoot Rosberg de grindbak in vloog. Waardoor de Red Bulls van Ricciardo en Verstappen ineens eerste en tweede lagen gevolgd door de Ferrari’s van Vettel en Raikkonen. Door verschillende pitstopstrategieën lag Max 20 rondjes voor het einde ineens eerste. De laatste 6 rondjes vond ik zenuwslopend. Raikkonen legde de druk er volop bij Verstappen maar Max bleef koel, heel koel en na 66 rondjes onder de Spaanse zon kwam hij als eerste over de finish.
Kippenvel en juichen zoals ik niet vaak heb gejuicht na een wedstrijd, nou ja behalve toen Schumacher in 2000 wereldkampioen werd.

De wereldkampioenen sinds dat ik Formule 1 kijk (hopelijk komt er snel een Ferrari bij):

#Springsteen Songs: A Good Man Is Hard to Find (Pittsburgh)

De Vietnam oorlog, door Bruce Springsteen vaak bezongen, zo ook in dit nummer ‘A Good Man Is So Hard To Find (Pittsburgh)’, dat verscheen op de outtakes verzamelaar ‘Tracks’ uit 1998. Het nummer gaat over een weduwe en haar dochtertje nadat ze het bericht heeft gekregen dat haar man is omgekomen tijdens de oorlog. Springsteen schreef dit nummer tijdens de sessies voor ‘Born In The USA’, maar het haalde de plaat niet. Springsteen vertelde in 1999 aan Mojo Magazine het volgende over het ontstaan van dit nummer:

“The late ’70s and early ’80s was the first time when literature and films began to be made about Vietnam. There was a subtext on a few earlier things, there was a movie called ‘Who’ll Stop The Rain’ with Nick Nolte, but all of a sudden it began to become very directly addressed. It began with a strange experience when I was driving across the country and I stopped in Arizona at a chug store and I bought a book called ‘Born On The Fourth Of July’. I drove on to Los Angeles, and was at this little motel sitting at the pool and a fella came up, started talking and introduced himself: Ron Kovic. I thought, I must have met this fella, his name sounds real familiar, and he said, ‘I wrote a book called Born On The Fourth Of July’. I said, ‘Wow this is a real coincidence, I just read the book a couple of weeks ago.’ So Ron took me down to Venice to the Vet Centre, and I met Bobby Muller, who was the President of the WA at the time. One thing lead to another and it just began to surface in some of my music. There was a song ‘Pittsburgh’, which was actually written for Born In The U.S.A.”

It’s cloudy out in Pittsburgh, it’s raining in Saigon
Snow’s fallin’ all across the Michigan line
Well she sits by the lights of her Christmas tree
With the radio softly on
Thinkin’ how a good man is so hard to find

Well once she had a fella
Once she was somebody’s girl
And she gave all she had that one last time
Now there’s a little girl asleep in the back room
She’s gonna have to tell about the meanness in this world
And how a good man is so hard to find

Well there’s pictures on the table by her bed
Him in his dress greens and her in her wedding white
She remembers how the world was the day he left
And now how that world is dead
And a good man is so hard to find

She ain’t got no time now for Casanovas
Yeah those days are gone
She don’t want that anymore, she’s made up her mind
Just somebody to hold her as the night gets on
When a good man is so hard to find

Well she shuts off the TV and without a word
And into bed she climbs
Well she thinks how it was all so wasted
And how expendable their dreams all were
When a good man was so hard to find

Well it’s cloudy out in Pittsburgh

F1-20: 1996-2000

1996
Damon Hill – Rothmans Williams Renault 1996

Op 13 oktober 2015 is het precies 20 jaar geleden dat ik voor het eerst een Grand Prix der Formule 1 coureurs zag. Maar ik raakte al iets eerder geïnteresseerd in de Formule 1.

1996
Terug naar begin 1996 ik zat toen in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je nu bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Jammer maar helaas. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de Wereld Kampioen van 1996 zou vertelde de commentator mij. Nadat Hill over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen.

1997
Jacques Villeneuve – Rothmans Williams Renault 1997

1997
Ik was verkocht dit wilde ik vaker zien! Aangezien het de laatste race van het seizoen was verwaterde het een beetje. Maar in Mei zag ik de coureurs weer op TV dit was tijdens de GP van Monaco, uitgezonden door RTL5. Aangezien het de hele dag al regende was er buiten ook weinig te beleven, dus bleef ik hangen voor de tv. In Monaco was het ook nat en die rode Ferrari met Schumacher achter het stuur reed de spreekwoordelijke sterren van de Monegaskische hemel. Na 1 rondje lag hij volgens mij al 5 seconden voor op de nummer 2, Giancarlo Fisichella. Een paar weken later was ik met de familie op vakantie in het altijd mooie Drenthe. Waar we op een gegeven moment een Bruna binnen liepen en daar zag ik een tijdschrift (Formule 1) over deze racewagens, dus van mijn zakgeld dat tijdschrift gekocht en daarna verslonden. Mijn absolute F1 held zou Michael Schumacher worden mede doordat hij een van de coureurs van Ferrari was. Doordat er in de Formule 1 (het tijdschrift) uitzendtijden stonden ben ik vanaf dat moment alle races gaan volgen. Vanaf de GP van Frankrijk heb ik alle races van dat jaar gezien. Ook de laatste race in het Spaanse Jerez de la Frontera. Schumacher had voor het begin van deze race een voorsprong van 1 punt op zijn rivaal Jacques Villeneuve van het Williams Renault team. Halverwege de race was Villeneuve de snellere van beide coureurs. Dus ging hij Schumacher voor bij. Schumacher zette zijn wagen opzettelijk in de zijkant van de Williams van Villeneuve. Schumacher belandde in de grindbak terwijl Villeneuve door kon en zo het wereldkampioenschap pakte. Schumacher was zich eerst van geen kwaad bewust maar toen de pers en de rest van de (F1) wereld het anders zag, draaide hij bij. Later werd Schumacher gevraagd naar wat hij in zijn carriere anders had willen doen. Dat was het moment van 1997. Schumacher werd fors gestrafd door de FIA. Hij werd gediskwalificeerd en uit de uitslag van 1997 gehaald. Villeneuve zou de race uiteindelijk als derde eindigen en dat was genoeg voor het Wereldkampioenschap. Mika Hakkinen won de race, zijn eerste, sinds hij in 1991 begon, voor het team van West McLaren Mercedes. Niemand wist toen nog dat hij er in de jaren daarna nog veel overwinningen bij zou halen.

1998
Mika Hakkinen – West McLaren Mercedes 1998

1998
In 1998 waren de McLarens van Mika Hakkinen en David Coulthard aan het begin van het seizoen veel te sterk. Zo zetten deze coureurs tijdens de eerste race van het seizoen in Melbourne, Australië, het hele veld op een ronde. Tijdens de derde GP van dat jaar in Buenos Aires bracht Schumacher in de Ferrari hier verandering in. Hij won de race en vanaf toen deed Schumi volop mee en was de spanning in het kampioenschap terug. Een race die mij nog erg bijstaat is de GP van Hongarije. In deze race waren de McLarens oppermachtig maar toch won Schumacher de wedstrijd. Mede door een briljante pitstop strategie uitgedokterd door de technische man Ross Brawn. Schumacher reed op een 2 stop strategie maar dit werd tijdens de race veranderd in een 3 stop strategie. Mede door een paar fabelachtige rondjes won Schumacher uiteindelijk de race. De 13de race van het seizoen de GP van België is een van de meest bizarre die ik ooit gezien heb. Het regende al de hele dag in Spa dus de baan was doorweekt en het zicht was nihil. Net na de start gaat David Coulthard in zijn McLaren haaks rechtsaf de muur in. Dit brengt een kettingbotsing te weeg die zijn weer ga niet kent. Als alle damp is opgetrokken staan er 13 (!) auto’s in de kreukels. Na een uur gaat de race weer van start en weer is er een startcrash ditmaal is Mika Hakkinen de klos, dus voor Schumacher een uitgelezen mogelijkheid om eens goed te scoren. Totdat hij met een dikke 40 seconden voorsprong David Coulthard tegen komt. Letterlijk tegenkomt wat Schumacher botst op de achterkant van Coulthard. En is ziedend op 3 wielen racet Schumacher terug naar de pits om verhaal te halen bij Coulthard. Op de baan gaat de race gewoon door en zo wint Damon Hill zijn laatste GP en tevens eerst voor Jordan. Het broertje van Michael Schumacher, Ralf, wordt tweede en Jean Alesi in de Sauber wordt derde. Hieronder een kleine samenvatting van deze bizarre race:

Tijdens de laatste GP in Japan had Schumi 6 punten achterstand op Mika Hakkinen. Hij moest dus de race winnen. Maar voor de start liet hij zijn motor afslaan en moest dus achteraan startten. Na een hele sterke inhaalrace belande hij op de 3de plaats met voor hem zijn teamgenoot Eddie Irvine en Mika Hakkinen. Door een ongeluk bij de chicane lagen er allemaal kleine carbon fibre deeltjes op de baan. Schumacher pikte wat van deze onderdelen op en op start finish plofte zijn linker achterband. Hierdoor kon hij niet verder en ging het kampioenschap aan zijn neus voorbij. Mika Hakkinen was na Keke Rosberg de tweede Fin die wereldkampioen werd.

1999
Mika Hakkinen – West McLaren Mercedes 1999

1999
Mika Hakkinen was aan het begin van het seizoen wederom torenhoge favoriet samen met Schumacher. Maar de druk op Schumacher was groot. De man verdiende een miljoenen salaris maar het kampioenschap binnen halen voor Ferrari was nog niet gelukt. In 1999 zou het al niet veel beter gaan. De eerste race van het seizoen zat vol chaos, uiteindelijk won Eddie Irvine, teamgenoot van Schumacher bij Ferrari, de wedstrijd. Tevens zijn eerste overwinning. De GP van Brazilië was een prooi voor Mika Hakkinen. Waarna Schumacher de GP van San Marino en de GP van Monaco won. Een paar races later tijdens de GP van Engeland op het circuit van Silverston, waren er problemen voor 2 coureurs bij de start van de race. Ze kwamen niet weg. De marshalls kregen de auto’s ook niet op tijd weg dus werd de race met de rode vlag stilgelegd. Op dat moment denderde het veld richting de bocht ‘Stowe’. Deze bocht wordt vooraf gegaan aan een lang recht stuk. Schumacher was niet heel geweldig weg gekomen bij de start en wilde wat plaatsen goed maken. Hij haalde Irvine in maar op het moment dat hij wilde remmen. Deden de remmen het niet en met meer dan 200 km/h crashte hij in de bandenstapels. Schumacher ondernam een poging om uit te stappen. Dat lukte niet. Naar later bleek had hij zijn been gebroken dus ook in 1999 zou Schumacher het kampioenschap niet winnen. Ferrari is nog wel lang in de race voor de rijderstitel met Eddie Irvine en de vervanger van Schumacher, Mika Salo. Irvine wint de 2 races na de GP van Engeland en is ineens leider in het kampioenschap door domme fouten van McLaren en Hakkinen. Ook Jordan coureur Heinz Harald Frentzen mengt zich in het kampioenschap. Tijdens de een na laatste GP van dat jaar op het nieuwe circuit Sepang, in Maleisië, is Schumacher terug en hoe hij declasseert het veld en laat Irvine de race winnen. In Japan moet Irvine winnen om het kampioenschap veilig te stellen. Maar dit lukt niet. Hakkinen rijdt weg en Schumacher rijdt achter de Fin aan. Irvine wordt 3de en komt uiteindelijk net te kort om het eerste rijderskampioenschap in 20 jaar voor Ferrari binnen te slepen. Hakkinen wint de race en de titel. Wel wint Ferrari het constructeurskampioenschap.

2000
Michael Schumacher – Marlboro Scuderia Ferrari 2000

2000
Dus moest het gebeuren in het nieuwe Millenium. Schumacher kreeg in Rubens Barrichello een nieuwe teamgenoot. De auto kreeg de naam F1 2000 mee en was van de start van het seizoen een zeer goede auto. Schumacher won de eerste 3 races terwijl concurrent Hakkinen de eerste 2 races uitviel en pas bij de 3de race van het seizoen zijn eerste punten behaalde. De stand na 3 races was Schumacher 30 punten en Hakkinen 6. Vanaf de GP van Monaco komen er problemen voor Schumi in leiddende positie valt hij uit met een gebroken ophanging. In Canada wint hij. In Frankrijk ploft zijn motor. Tijdens de GP van Oostenrijk wordt hij van achter aangetikt door Ricardo Zonta in zijn BAR. Schumacher kan niet verder. Dit overkomt hem ook in Duitsland waar hij ook niet verder komt dan de eerste bocht. Halverwege de race loopt er ineens een oud medewerker van Mercedes de baan op, de man is het niet eens met zijn ontslag. De McLarens met Mercedes motoren gaan op dat moment ruim aan de leiding. Maar om de man van de baan te halen komt de safety car op de baan. Waardoor iedereen de pits in gaat om benzine te halen en banden te wisselen. Barrichello moest achteraan beginnen door een verregende kwalificatie maar kwam door inhaalacties en de safety car weer in de punten. Toen de man van de baan was gehaald, was het de regen die coureurs onzeker maakte. Zowel Hakkinen als Coulthard gingen naar binnen voor regenbanden. Barrichello niet want op het lange circuit van Hockenheim regende het alleen op het start/finish gedeelte de rest van de baan was droog. Door deze gok van Barrichello de race en voor het eerst sinds de GP van Australië in 1993 toen Ayrton Senna zijn laatste race won, klonk het Brazilaanse volkslied weer uit de speakers. Zichtbaar geëmotioneerd zong Barrichello uit volle borst mee. In Hongarije staat Schumacher op pole maar komt niet goed weg bij de start waardoor Hakkinen kan profiteren. Schumacher geleerd van de vorige 2 races sluit netjes achter Hakkinen aan. in België moet Schumacher ook Hakkinen voor laten gaan na een fantastische inhaalactie van Hakkinen op Schumacher.
In Italië moet het gebeuren voor Schumacher. Na een zware startcrash waarbij een brandweerman om het leven komt leidt Schumacher de race. Voor Hakkinen. Als Schumacher over de finish komt is hij door het dolle heen, ook op het podium. Maar tijdens de persconferentie, als de interviewer de opmerking maakt dat hij nu het zelfde aantal overwinningen heeft als Ayrton Senna, knapt er iets in Schumacher. Hij begint te huilen. Ook Mika Hakkinen heeft het te kwaad en geeft de beurt aan Ralf Schumacher die de persco vervolgd. De volgende race vindt voor het eerst plaats op de Indianapolis Motor Speedway. Waar ook de fameuze Indy 500 wordt verreden. De Formule 1 maakt gebruik van een speciaal aangelegd infield. Hakkinen valt halverwege de race uit met een kapotte Mercedes krachtbron. Schumacher pakt de volle winst. De volgende race wordt gehouden op Suzuka in Japan. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari!

#Springsteen Songs: Cynthia

1998 Tracks‘Cynthia’ is een nummer geschreven tijdens de opnames van het album ‘Born In The USA’ zo omstreeks 1982-1984. Maar net als met zoveel nummers uit die periode kwam dit nummer niet op de uiteindelijke plaat. In 1998 pas verscheen dit nummer op de outtakes boxset ‘Tracks’. Volgens Springsteen is dit zijn versie van Roy Orbison’s ‘Pretty Woman’. Een erg catchy nummer over een van de mooiste meisjes die ooit over de aarde heeft rondgelopen. Ondank dat de man geen kans bij haar maakt is hij toch erg blij dat hij haar kent of in iedergeval weet dat ze bestaat.

Cynthia, when you come walkin’ by you’re an inspiring sight
Cynthia, you don’t smile or say hi but baby that’s alright
‘Cause I don’t need to hold you or taste your kiss
I just like knowin’, Cynthia, you exist
in a world like this

Cynthia, when you pass it seems like this whole town drops
Cynthia, or maybe it’s just me, baby, and these fools stuck here punchin’ this clock
Well you give us a reason to stop just for a while
Stop, stand and salute your style

Well now you ain’t the finest thing I’ll never have
And when you go the hurt you leave, baby, it ain’t so bad
There ain’t a man in this whole town who’d say you ain’t fine
You hear them guys talkin’, tell me baby do you mind
Well you make us happy, honey, when we feel sad
To see something so good in a world gone bad
There’s still Cynthia

Cynthia, no one knows your number, no one knows where you live
Cynthia, I wonder do you understand this strange thing you give
Well baby is it your style, the mystery in your smile
Or just how cool you walk in a world gone wild
Tell me if you will, Cynthia

Well I gotta be pretty naÜve to believe in you
I know you ain’t ever gonna be my dream come true
That’s alright, I got other dreams as good as you, Cynthia
Yeah now baby, now this ain’t no come-on
Just walk on, Cynthia, walk on
You make me holler, yeah, yeah, alright
I said yeah, yeah, alright
Well she’s a yeah, yeah, alright
I said yeah, yeah, alright

#Springsteen Songs: Brothers Under The Bridge ’83

1998 TracksHoewel de toon van het nummer anders doet denken, is ‘Brothers under the Bridges (’83)’ een nummer dat gevuld is met de tragiek van een persoon. Hij probeert vooruit te kijken maar wordt tegelijkertijd geconfronteerd met de rauwe werkelijkheid van het harde leven. Een coming of age verhaal.

Dit nummer rockt zoals een rocknummer hoort te rocken. Het begint met een op het eerste gezicht een dood normale drum waarbij Springsteen zijn welbekende “Lay-lay-lay-lay” zingt – op de manier waarop hij dit soort teksten ook altijd zingt als in ‘No Surrender’ en ‘Waitin’ on a Sunny Day’. Schijn bedriegt. Het lay-lay-lay-lay stukje is geen gewoon begin, maar wil de luisteraar waarschuwen voor de verdrietige gebeurtenissen die verderop in het lied plaats gaan vinden. Springsteens beeldende stijl neemt ons mee in zijn verhaal, naar een stadje waar every spring when the weather gets warm straatracers bij elkaar komen. Hier racen ze tegen elkaar in het licht van de ondergaande zon. Een romantische scène, tot zover lijkt er niets aan de hand.

Maar Springsteen is niet geïnteresseerd in de racende auto’s. Hij focust zich op de mensen die racen en waar ze vandaan komen – straight off of them farms. Het verhaal werkt langzaam toe naar een climax, maar Springsteen bouwt de haast voelbare spanning rustig op en blijft vertellen over de mensen die zijn gekomen om te racen. De auto’s zijn built in them tool sheds all winter long, wat betekent dat er met liefde aan is gewerkt in de winter met het vertrouwen dat de lente wel zou komen. Nu is de lente daar en het is een komen en gaan van racers naar het stadje bij de snelweg – beneath the trestles, drinking the beer and the wine.

Springsteen geeft de luisteraar, zoals elke goede verhalenverteller, de kans om door de ogen van de hoofdpersoon mee te kijken – natuurlijk de beste manier om je in te leven. In het tweede couplet wordt deze mogelijkheid gegeven met de introductie van me and Tommy. Twee tienerbroers die nog niet in het bezit zijn van het roze papiertje (tegenwoordig pasje), maar die al wel dromen over dat glorieuze moment. Hun kamer hangt vol met posters van hun favoriete auto’s die ze later willen hebben (misschien wel een ‘69 Chevy with a 396’ ?) – our walls were covered with the cars we’d get. De reden waarom we kennis maken met deze twee broers wordt al snel duidelijk. “Als je het nummer, en met name het einde, kent, is dit een opvallend emotioneel couplet:” De twee broers – dan nog kinderen, ze waren slechts veertien – kijken met groot respect naar de mannen die in hun auto’s rijden. Dit betekent zelfstandigheid en vrijheid voor hen. Helaas wordt nu ook duidelijk dat de vrijheid van deze mannen van zeer korte duur is. Ze werden namelijk, net als duizenden lotgenoten, uitgezonden naar Vietnam.

Het volgende couplet is de fundering voor misschien wel het meest imponerende stuk van het nummer wat daarna volgt, : het instrumentale gedeelte. In dit couplet sluipen de twee broers ’s avonds weg uit hun ouderlijk huis om naar de races te gaan kijken – we watched from the tall grass as the challenges were made and the duels went down. Ze krijgen na de races een lift terug naar huis. Zachtjes sluipen de twee broers naar binnen, zodat hun moeder niets merkt van de nachtelijke escapades. Eenmaal in bed bespreken de jongens in het donker de dag dat ze zelf mogen rijden en ook een racer worden – how we might someday be one / Yeah someday run with the brothers under the bridges.

Dan is het tijd voor het eerder aangekondigde sleutelmoment van het nummer. Het instrumentale gedeelte bestaat uit een standaard rock overgang, vergezeld van een gitaar, een haast huilende saxofoon bespeeld door Clarence Clemons en prachtige hoge noten die Roy Bittan uit de piano tovert. Dan komt de machinist Max Weinberg op gang. Hij heeft een uitzinnige drumsolo die langzaam opbouwt tot de break. En dan ineens, zonder enige waarschuwing, is het moment daar. We happen naar adem van schrik – Well now I hear a cry in the distance and the sound of marching feet – Springsteen neemt ons mee naar de marcherende soldaten in Vietnam. Een zin later is onze naamloze verteller terug. Hij zit bij de snelweg, maar zonder zijn broer Tommy. Die is gesneuveld tijdens de oorlog in Vietnam. Inmiddels zijn de jaren voorbij gegaan en de verteller is wanhopig op zoek naar zichzelf en waar hij thuishoort – Well I’m stittin’ down here by this highway figuring, figuring just where I belong.

De eerste drie coupletten van dit nummer gebruikte Springsteen om de luisteraar een beeld van de situatie te schetsen. Om ons het paradijs of het welbekende Promised Land te laten ervaren. En dan ineens, na het zinderende instrumentale deel is al het mooie weg. Onze hoofdpersoon leeft nu in de zogenoemde nasleep waarin hij bang is en een verwilderde samenleving ziet – iets waar veel Amerikaanse tieners in de jaren ’60 en ’70 mee te maken kregen. In het vierde couplet komen we er achter hoe het verhaal verder gaat. Springsteen plaatst de verteller on Signal Hill. (Tijdens de Vietnam oorlog was Signal Hill een berg waar de Vietcong tegen de Amerikanen vochten, daarnaast is er een Signal Hill in California; tegenwoordig wordt dit dorp helemaal omsloten door de stad Long Beach).

Je hoeft er geen geleerde voor te zijn om dat terug te voeren naar de marcherende voeten. De verteller heeft inmiddels een vriendin en doet zijn jas om haar heen aangezien de autumn wind sends a chill through the brothers under the bridges. De lente is voorbij, zijn jeugd komt tot een einde en onze hoofdpersoon is misschien nu wel even oud als de brothers under the bridges.

Op het eind van het nummer is er nogmaals een instrumentaal stuk. Hier schreeuwt Springsteen vol overgave Aaaaaargghhh! I’m coming home! Mijn eigen interpretatie is dat hij (de hoofdpersoon) helemaal niet meer thuis komt. Maar dat kan iedere fan voor zichzelf invullen. Na het verhaal van de twee broers word het bekende lay-lay-lay-lay stukje voor de laatste keer gezongen. Het blijft gissen naar de precieze betekenis, maar dit maakt het tot een verdrietig einde.

In vijf minuten hebben we het leven van een man aan ons voorbij zien trekken – de belangrijke gebeurtenissen, zijn jeugd en de hoop op een goede toekomst. Die hoop heeft plaats gemaakt voor duisternis en de verteller leeft nu onder de zelfde spreekwoordelijke brug omdat hij niets meer heeft en in de steek is gelaten door de overheid. Hoewel dit nummer op het eerste gehoor een vrolijk en vlot muzikaal nummer lijkt, zit er, zoals we Springsteen kennen, qua tekst veel meer achter en ontrafelt zich een drama.

Springsteen schreef zelf over dit nummer het volgende in de liner notes:
“I didn’t like ‘Brothers Under the Bridges’ musically, it sounded too much like something that I was done with, and I was pretty tired of writing lyrics about cars and highways. I wanted to move on. But as a young teenager I really looked up to these guys in ‘Brothers Under the Bridges’ that are present in every small town. They hung out on street corners with their flashy cars and I really thought that my dream was to be like them. This song takes place in 1963 somewhere in New Jersey, I guess, just before the Vietnam war became part of that town, when rock ’n’ roll and the will to live like that, spending the whole weekend in your car, were very strong.… I wanted to be a part of it, but I was too young.”

Tot slot: op de vierde cd van de boxset ‘Tracks’ staat het nummer ‘Brothers under the Bridge’.  Dit zou wel eens het vervolg kunnen zijn op het hierboven besproken nummer:

Come Veterans’ Day I sat in the stands in my dress blues
I held your mother’s hand
When they passed with the red, white and blue

One minute you’re right there … and something slips…

Zou dit de begrafenis van zijn broer, Tommy zijn?

Every spring when the weather gets warm
They come pourin’ into town straight off of them farms
Driving 455s running hard and strong
They’d scratch built in them tool sheds all winter long
’Neath the trestless drinkin’ the beer and the wine
Now some came on run, some just to pass the time
With the brothers under the bridges

Me and Tommy we was just fourteen, didn’t have our licenses yet
Our walls were covered with pictures of cars we’d get
We’d listen and wait for that highway to rumble and quake
As they drove in through town when the weekend’d break
Bringin’ girls with that distant look in their eyes
Now together ’neath the trestless they’d be laughing in the night
With the brothers under the bridges

Well me and my brother’d hitched a ride in Joey’s pickup to the edge of town
And we watched from the tall grass as the challenges were made and the duels went down
We’d hitchhike back home, sneak in, get in bed before our mom’d come
And we’d lay there in the night talkin’ about how we might someday be one
Yeah someday run with the brothers under the bridges

Well now I hear a cry in the distance and the sound of marching feet come and gone
Well I’m stittin’ down here by this highway figuring, figuring just where I belong
Tonight up on Signal Hill
I watch a young man in a red shirt walking through a night so still
Put his jacket ’round his girl as the autumn wind send a chill

Through the brothers under the bridges