Plaat van de week: Mark Knopfler – Good On You Son

Op 16 november brengt Mark Knopfler weer een album uit getiteld: ‘Down The Road Wherever’. Daarop vooruit lopend verscheen deze week de eerste single van deze nieuwe plaat ‘Good On You Son’.
Na een paar luisterbeurten vind ik het wel een leuk nummer. Ben benieuwd naar de rest van het album. Ohja en de hoes is prachtig!

Plaat van de week: Jesse Malin – Don’t Let Them Take You Down

Net als vorige week, deze week ook weer een plaat die ineens weer in mijn hoofd zat. Jesse Malin bracht in 2007 het album ‘Glitter In The Gutter’ uit, een album die ik in de nazomer van 2007 veel draaide samen met Bon Jovi’s ‘Lost Highway’ en ‘Magic’ van Bruce Springsteen. Alle drie hele fijne eind van de zomerplaten. Maar na dit album ben ik Malin weer een beetje uit het oog verloren. Binnenkort toch maar even weer kijken wat hij tegenwoordig zoal uitspookt. Want de plaat waar ‘Don’t Let Them Take You Down’ op staat is wat mij betreft een van de beste platen die in 2007 is verschenen.

Beluister de hele plaat hier!

Plaat van de week: Josh Ritter – Wolves

Ineens komt er een liedje in je hoofd die daar dan een paar dagen blijft zitten. Deze week viel ‘Wolves’ van Josh Ritter in die categorie. Geen idee waarom, maar ineens was het er. ‘Wolves’ verscheen op het album ‘The Animal Years’ uit 2006. ‘Wolves’ gaat over verlangen naar een ander, een ander leven, een nieuwe start. Over een nieuwe start gesproken, misschien nog dit jaar anders volgend jaar komt Josh Ritter met een nieuw album. Opgenomen met de band van Jason Isbell, The 400 Unit en geproduceerd door diezelfde Jason Isbell. Een album met een van de beste singer songwriters en een van de beste begeleidingsbands van het moment moet wel een fantastisch album gaan opleveren.

At times in the frozen nights I go roaming
In the bed she used to share with me
I wake in the fields with the cold and the lonesome
The moon’s the only face that I see
But I still remember that time when we were dancing
We were dancing to a song that I’d heard
Your face was simple and your hands were naked
I was singing without knowing the words

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – Blood Brothers (01-07-2000)

De afgelopen dagen veel geluisterd naar dit concert uit de Archive Series van Bruce Springsteen. Het laatste concert van The Reunion Tour, na dat Springsteen in 1989 de E Street Band ontsloeg kwamen ze in 1999 weer bij elkaar voor een nieuwe wereldtour. Het afsluitende deel van de tour bestond uit 10 uitverkochte avonden in Madison Square Garden, New York City. Het allerlaatste nummer van die avond was ‘Blood Brothers’. Een prachtig eerbetoon aan vriendschap dat ondanks de drukte en de dingen die gedaan moeten worden, vriendschap blijft bestaan. Het nummer verscheen eerder op ‘Greatest Hits’ uit 1995. Voor deze live versie schreef Springsteen nog een extra couplet (schuingedrukt). In deze prachtige versie zingt Springsteen dat couplet met een brok in zijn keel, hand in hand met zijn kameraden. Kippenvel!

We played king of the mountain out on the end
The world come charging up the hill, and we were women and men
Now there’s so much that time, time and memory fade away
We’ve got our own roads to ride and chances we’ve got to take
Well, we stood side by side each one fighting for the other
And we swore until we’d die we’ll always be blood brothers

Now the hardness of this world, it slowly grinds your dreams away
Making a fool’s joke out of the promises we make
And what once seemed black and white turns to so many shades of gray
And we lose ourselves in work to do, work to do and bills to pay
And it’s a ride, ride, ride, and there ain’t much cover
With no one running by your side, my blood brother

On through the houses of the dead past those fallen in their tracks
We’re always moving ahead and never looking back

Now I’m out here on this road, alone on this road tonight
Close my eyes and feel so many friends around me in the early evening light
And the miles we have come and the battles won and lost
Are just so many roads traveled, so many rivers crossed
And I ask God for the strength and faith in one another
‘Cause it’s a good night for a ride ‘cross this river to the other side, my blood brothers

Het hele concert is hier te bestellen als mp3, flac of als fysieke cd.

Plaat van de week: John Prine – Taking A Walk

Twee weken geleden zag ik John Prine in Paradiso in Amsterdam. En nog steeds ben ik erg onder de indruk van dit concert. De afgelopen weken ook veel naar hem geluisterd en allerlei nummers van hem ontdekt die al snel tot mijn favorieten gingen behoren. Zoals de plaat van de week van deze week. Het prachtige ‘Taking A Walk’ van het album ‘Fair & Square’ uit 2005.

There’s a girl in the white house
I don’t even know her name
Her disheveled appearance
Speaks volumes of shame

It’s an embarrassing situation
But a situation just the same
The way she walks on others
And never takes the blame
Upsets my constitution
Beyond its mortal frame

O a-ha

I’m taking a walk
I’m going outside
I’m watching the birds
I’m just getting by

Prine vertelde over dit stukje in het nummer dat het een politiek statement is:

“To me she’s, like, Miss Liberty. I just think she’s looking pretty shabby these days, to the rest of the world and everything. If this is the way you’ve got to run a democracy, it’s pretty shabby.”

En dit komt uit 2005 maar 13 jaar later nog steeds actueel, jammer genoeg.