F1: 1000 GP’s voor Ferrari

Komend weekend start het Italiaanse Formule 1 team voor de 1000ste keer een Grand Prix en dat doen ze op hun thuisbaan, Mugello. Werd vorig jaar tijdens de GP van China al de 1000ste F1 race gevierd is het nu de beurt aan Ferrari. Sinds de poster die ik in 1996 kreeg bij de lokale Shell benzinepomp ben ik fan van het merk. Lees hier hoe dat ontstond. Ferrari dus en sinds de GP van Spanje in 2016 toen Max Verstappen zijn eerste Grand Prix won en er dus steeds meer mensen zijn die kijken, krijg ik steeds vaker de vraag waarom ik voor Ferrari ben. Met de 1000ste Grand Prix in aantocht lijkt mij dat een mooi moment om eens te duiden.

Schumacher wint de GP van Spanje, 1996 | Overwinning 1 van 72

In 1996 kreeg ik dus een poster van een Ferrari Formule 1 wagen, het jaar ervoor had ik al een aantal modellen van straat auto’s gekregen voor verjaardagen, zoals een 1:18 schaalmodel van de Ferrari F50. Maar die Formule 1 auto vond ik toch wel erg interessant later in het jaar zag ik die Formule 1 auto rijden en de rest is geschiedenis. In de eerste jaren was het geen pretje om Ferrari fan te zijn ze wonnen wel races met Michael Schumacher achter het stuur, tot groot vermaak van vrienden die voor andere teams waren die in die tijd wel succesvol waren zoals Williams (WK in 1996 en 1997) en McLaren die in 1998 en 1999 wereldkampioen werden. Maar toch bleef ik Ferrari trouw, en in 2000 begonnen de successen te komen. Mika Hakkinen in de McLaren werd door Schumacher verslagen in de F1-2000 nog steeds een van de mooiste Formule 1 wagens, wat mij betreft. Daarna volgenden 4 jaren van dominantie. Ferrari was oppermachtig. In 2002 finishte Schumacher elke race op het podium. Door veranderende regels had Ferrari het in 2003 wat moeilijker maar dat bogen ze in 2004 weer om toen Schumacher en Rubens Barrichello maar liefst 15 van de 18 races wisten te winnen.

Spa-Francorchamps, 2004 – Schumacher voor de 5de keer wereldkampioen met Ferrari en zijn 7de in totaal.

Schumacher won van de eerste 13 races er maar 1 niet. In 2005 kwam de klad er in omdat het bandenreglement veranderde waardoor Fernando Alonso wereldkampioen werd. In 2006 het laatste jaar van Schumacher bij Ferrari kreeg hij Felipe Massa als teamgenoot. En als de motor van Schumacher in Japan niet geploft was nadat hij riant op kop lag was hij misschien wel 8 keer wereldkampioen geworden. Fernando Alonso pakte in 2005 en 2006 de wereldtitel voor Renault. Eind 2006 werd Schumacher bedankt voor bewezen diensten en mijn favoriete coureur hing zijn helm aan de wilgen en werd vervangen door Kimi Raikkonen. Die mede door een spionageschandaal tussen Ferrari en McLaren en de daarbij behorende onrust bij het team van Alonso en debutant Lewis Hamilton, direct in zijn eerste jaar wereldkampioen werd. Felipe Massa herhaalde dat kunstje in 2008 bijna toen hij 30 seconden lang wereldkampioen was, maar doordat Lewis Hamilton in de laatste bocht Timo Glock inhaalde had Hamilton net 1 puntje meer om zichzelf wereldkampioen te mogen noemen voor McLaren. In 2009 behaald Ferrari nog maar 1 overwinning op Spa met Kimi Raikkonen achter het stuur. Na een zwaar ongeluk van Felipe Massa is er even een moment waarop het lijkt dat Schumacher terug komt voor Ferrari maar door een blessure die hij bij een motorrace opliep was hij niet fit genoeg en wordt het zitje van Massa overgenomen door testcoureur Luca Badoer, maar die valt zo tegen dat hij na 3 races wordt vervangen door Giancarlo Fisichella.

Kimi Raikkonen – Singapore 2017

Eind 2009 wordt Raikkonen bedankt voor bewezen diensten en uitgekocht om zo plaats te maken voor Fernando Alonso. Ferrari is dat jaar behoorlijk sterk in een van de spannendste seizoenen tot dan toe wordt hij net geen wereldkampioen. Red Bull Racing coureur Sebastian Vettel wordt dat wel. In 2011 is Vettel oppermachtig en wint Alonso 1 GP voor Ferrari. In 2012 doet Alonso tot de laatste race van het jaar mee voor de titel in een Ferrari die dat eigenlijk niet kan. Alonso wint 3 wedstrijden en finisht er nog 10 op het podium. Begin 2013 wint Ferrari nog 2 wedstrijden met Alonso maar na de zomerstop wint Vettel 9 races rij en is het 4de kampioenschap voor hem. In 2014 begint het hybride tijdperk en de dominantie van Mercedes. Alonso en Raikkonen die na 2 jaar Lotus weer terug is bij Ferrari winnen geen wedstrijden en halen zelfs maar 2 podiumplaatsen met Alonso. Alonso verruilt Ferrari voor McLaren en Sebastian Vettel komt naar Ferrari en pakt in zijn tweede race voor het team direct de overwinning. Later in het seizoen zou hij er nog 2 bij winnen maar de Mercedes met Lewis Hamilton achter het stuur is dit seizoen te sterk. In 2016 wint Ferrari geen wedstrijd maar Vettel en Raikkonen halen nog wel 11 podiumplaatsen. Nico Rosberg verslaat Hamilton en wordt wereld kampioen, wederom in een Mercedes. In 2017 lijkt er een kentering te komen Vettel wint namelijk 2 van de eerste 3 races en zou er daarna nog 3 weten te winnen maar komt op het eind door dure uitvalbeurten net te kort om Hamilton van de titel te houden. In 2018 begint Ferrari weer goed Vettel wint de eerste 2 wedstrijden en zit halverwege het seizoen op rozen totdat hij aan de leiding liggend van de baan glijdt in Duitsland. Waarna hij zijn race gogme kwijt lijkt te zijn. Raikkonen wint nog wel in de Verenigde Staten maar Hamilton en Mercedes zijn weer iedereen te snel af.

Charles Leclerc – Suzuka 2019

In 2019 krijgt Vettel een nieuwe teamgenoot naast zich de uit Monaco afkomstige Charles Leclerc. Die in de tweede race van het jaar het Vettel direct moeilijk maakt en als hij geen motorproblemen had gekregen had Leclerc zijn tweede race voor de Scuderia gewonnen. Mercedes is weer het hele seizoen machtig maar Ferrari pakt wel veel pole positions en Leclerc wint op Spa en Monza zijn eerste twee GP’s. Vettel wint in Singapore maar door een regelverandering en wat illegale praktijken van Ferrari, op motorengebied, komt de klad er in dat zich door zet na dit jaar. Nadat Ferrari tijdens de wintertesten achter de feiten aanloopt wordt de regio waar Ferrari is gehuisvest zwaar getroffen door corona. Het Formule 1 seizoen wordt uitgesteld, op 5 juli wordt de eerste GP van het jaar verreden en weet Leclerc door de pech van anderen en zijn stuurmanskunsten nog een tweede plek te halen, in Engeland wordt hij nog een keer derde maar veel meer te juichen is er niet voor de Scuderia. Vooral de laatste twee races op Spa en Monza zijn pijnlijk.

Maar toch blijf ik mijn favoriete team trouw, met in eerste instantie Michael Schumacher als favoriete coureur en sinds 2019 voel ik weer dezelfde passie voor Charles Leclerc. De laatste titel dateert uit 2007 maar ooit zal het merk weer zegevieren. Alleen het komende jaar nog niet en dat is ook het mooie aan Ferrari en vergelijkbaar met het leven soms gaat het goed en soms zit het even tegen. Wat er ook gebeurt Ferrari zal mijn favoriete team blijven. En daarom ben ik eerst voor Ferrari en daarna voor Max Verstappen. Maar als ik moet kiezen tussen een kampioenschap voor ons Max of voor Ferrari gaat mijn voorkeur uit naar de laaste en de scharlaken rode bolides uit Italië.

#essereferrari!!

Auto’s vanaf 1996:

Coureurs vanaf 1996:

F1: 1000 Grand Prix

Komend weekend viert de Formule 1 dat er maar liefst 1000 Grand Prix’ zijn verreden die meetelden voor het wereldkampioenschap. Mijn eerste Grand Prix  zag ik in 1996, of nou ja een flart daarvan, op een vroege zondagochtend 13 oktober, de GP van Japan. Maar eerst even een klein stukje voor geschiedenis. In 1996 zat ik in groep 6. Na de flippo’s, power rangers en al die andere rages kon je bij de lokale Shell, Ferrari straatauto’s verzamelen. De zogeheten Ferrari Collezione. Deze bestond volgens mij uit een auto of 8. Ik heb er 3 van kunnen verzamelen maar toen ging de deur van de Shell in mijn woonplaats op slot. Dus ik kon ze niet verder verzamelen. Bij deze actie hoorde ook een poster van een Ferrari racewagen met een of andere Duitse coureur. Op de achterkant van deze poster stonden dan de autootjes die je kon verzamelen. Een aantal klasgenoten brachten in die tijd ook boekjes mee met diezelfde Ferrari Formule 1 auto. Later in dat jaar, dus op 13 oktober 1996, zag ik op Eurosport de laatste paar ronden van de laatste GP van het jaar in Japan. Ik zag een blauw witte auto van, naar later bleek, Damon Hill. Hill reed zijn laatste rondje en toen hij over de finish kwam was hij de wereldkampioen van 1996 zo vertelde de commentator mij. Nadat Hill in zijn Williams Renault over de finish was gekomen zag ik die rode auto weer van mijn poster met achter het stuur ook diezelfde coureur als op de poster. Dit was Michael Schumacher die die race 2de was geworden, 3de werd de Fin Mika Hakkinen in de McLaren. En de rest is geschiedenis.

Meer dan 400 Grand Prix zijn er in die tijd verstreken, waarvan ik, de meeste live heb gezien. Of later heb terug gekeken op videoband of tegenwoordig via de terug kijk functie. Maar de meesten dus live. Met de 1000ste GP in aantocht zie je her en der op het internet lijstjes verschijnen met de meest memorabele races. Dus dacht ik, ik ga ook een kort lijstje maken met de meest memorabele races vanaf 1996.

1997: Grand Prix de Monaco – 11 mei 1997, Monte Carlo, Monaco
Mijn lijstje begint in 1997, plaats van handeling het stratencircuit in Monaco. Net voor dat de race begint switcht Michael Schumacher, waarvan ik inmiddels fan was geworden, van wagen. De Ferrari F310B die in de pitsstraat staat is volledig afgesteld op de regen. Een gouden greep, want Schumacher pakt vanaf plek 2 direct de leiding, na 5 ronden heeft Schumacher al 22 seconden voorsprong op de rest van het veld. De voorsprong is zo groot dat Schumacher zich een spin in de eerste bocht kan permitteren. Door de regenval valt na 2 uur de vlag, Schumacher wint met een voorsprong van maar liefst 53 seconden. Dit is ook de eerste race die ik in zijn volledigheid heb gezien. Daarom staat deze Grand Prix in dit lijstje.

1998: Foster’s Belgian Grand Prix – 30 augustus 1998, Spa Franchorchamps, België
Het is nat in de Ardennen, heel nat. Maar in tegenstelling tot het jaar ervoor waar de race voor het eerste in de geschiedenis, van achter de Safety Car werd gestart, kiest de wedstrijdleiding daar niet voor. De start lijkt goed te gaan, Hakkinen in de McLaren pakt de leiding voor Jacques Villeneuve, Michael Schumacher en Giancarlo Fisichella. Door de vele regen en de spray gaat teamgenoot van Hakkinen, David Coulthard haaks rechtsaf de muur in. Waardoor er een kettingreactie ontketend wordt. Als de spray is opgetrokken is het een waar autokerkhof met 11 kapotte wagens. Na een uur is alles opgeruimd maar ook bij de tweede start gaat het mis, Hakkinen en Schumacher stevenen op de eerste bocht af. Ze raken elkaar ligt waarna Hakkinen spint. Johnny Herbert in de Sauber kan Hakkinen niet meer ontwijken waarna het einde wedstrijd is voor de Fin. Halverwege de race ligt Schumacher ruim aan de leiding als hij David Coulthard op een rondje moet gaan zetten. Coulthard gaat zachter rijden om Schumacher er voorbij te laten. Maar hij doet dit op de racelijn waardoor Schumacher achter op knalt. Op 3 wielen rijdt Schumacher terug naar de pits. Ook Coulthard volgt. Schumacher is woedend op de Schot, door tussenkomst van monteurs van Ferrari en McLaren komt het niet tot een vechtpartij. Doordat Schumacher uit de race ligt pakt Damon Hill in zijn Jordan de leiding over, op de voet gevolgd door teamgenoot Ralf Schumacher. Deze volgorde blijft tot aan de finishvlag waarmee het team van Jordan zijn eerste overwinning behaald, Jean Alesi in de Sauber wordt 3de in een zeer incidentrijke race.

1999: Warsteiner Grand Prix of Europe – 26 september 1999, Nurburgring, Duitsland
Net als de Grand Prix op Spa Francorchamps in 1998 speelt het weer bij deze Grand Prix ook een grote rol. De race begint al bijzonder, de startlichten blijven lang op rood staan waardoor het halve veld een valse start maakt. Na een nieuwe opwarmronde start de race met Heinz Harald Frentzen in zijn Jordan op pole position. Na een startcrash waarbij de airbox van Pedro Diniz’ zijn Sauber afbreekt wordt de race geneutraliseerd een aantal ronden later wordt de race weer vrijgegeven. Maar dan begint het te regenen een kort buitje maar genoeg voor Mika Hakkinen om een pitstop te maken voor intermediate banden. Maar het droogt al snel weer op en Hakkinen moet dus weer naar binnen. Aan kop is het nog steeds Frentzen die aan de leiding ligt. Maar na zijn pitstop komt hij niet meer uit de eerste bocht, Coulthard neemt de leiding over maar toen de regen weer terug kwam, maakte hij een fout en eindigde in de grindbak. De leiding werd overgenomen door Ralf Schumacher (broer van Michael, die sinds de zomer met een gebroken been thuis zat). Na dat Schumacher de pits in was gegaan pakte Giancarlo Fisichella in de Benetton de leiding. Maar de Italiaan spinde van de baan. Waarna de leiding weer terecht kwam bij Ralf Schumacher maar niet veel later kreeg de Duitser rijdend voor Williams, een lekke band. Waarna de leiding terecht kwam bij de Brit Johnny Herbert die voor het team van Stewart Ford reed, hij zou de leiding niet meer afstaan. Een overwinning dus voor het team van drievoudig wereldkwampioen Jackie Stewart. Teamgenoot van Herbert, Rubens Barrichello maakte het feest compleet door de tweede plek op te eisen voor Jarno Trulli in zijn Prost. Luca Badoer coureur van het kleine Minardi leek op weg naar een vierde plaats voor het team maar viel een paar ronden voor het einde uit met technische problemen. Teamgenoot Marc Gene wist nog als zesde te eindigen en zorgde voor het eerste puntje in vier seizoenen voor Minardi. Kampioenschap kandidaten Mika Hakkinen en Eddie Irvine kwamen in het hele stuk niet voor en eindigden als vijfde en zevende.

2000: Fuji Television Japanese Grand Prix, Suzuka, Japan
Het jaar voor van de waarheid voor Michael Schumacher en Ferrari. Een crash in 1997 met Jacques Villeneuve, een klapband in 1998 en een gebroken been in 1999 weerhielden Schumacher er van om voor het eerst sinds 1979 Ferrari, een coureurs kampioenschap te bezorgen. In het eerste jaar van het nieuwe millenium moet het gebeuren. Schumacher begint goed in zijn strijd met Mika Hakkinen door de eerste 3 races te winnen. In de zomer volgen motorproblemen en 2 startcrashes elkaar snel op, waardoor de voorsprong van Schumacher verdwijnt. Mika Hakkinen in de McLaren gaat Schumacher in de stand om het kampioenschap zelfs voorbij. Maar na motorproblemen voor de Fin tijdens de GP van Amerika op Indianapolis staat Schumacher op matchpoint voor de eerstvolgende Grand Prix, gehouden in Japan, als Schumacher wint is hij kampioen. Deze race is nog steeds een van de mooiste races die ik heb gezien. Hakkinen en Schumacher waren tijdens de kwalificatie bijna een seconde los van de rest van het veld. Ook tijdens de race rijden de 2 heren het hele veld het snot voor de ogen. Hakkinen lag lange tijd op de eerste plek, maar door een goede pitstop strategie won Schumacher de race en werd hij dus na 21 jaar de nieuwe wereldkampioen voor Ferrari. In 2001, 2002, 2003 en 2004, zou hij nog 4 keer Wereldkampioen worden.

2008: Formula 1 Grande Prêmio Do Brasil – 2 november, Sao Paulo, Brazilië
Het kampioenschap dit jaar ging tussen Lewis Hamilton (McLaren) en Felipe Massa (Ferrari). In de laatste race van het seizoen zou de beslissing vallen. Felipe Massa doet die race alles goed, ondanks de soms moeilijke weersomstandigheden. Hij was zelfs 30 seconden wereldkampioen tot het moment dat Lewis Hamilton, Timo Glock inhaalde, die niet naar de pits was geweest voor regenbanden. Doordat Hamilton, Timo Glock in zijn Toyota inhaalde werd hij 5de dus net genoeg om het WK te winnen. Ik zelf stond ook te springen in de kamer totdat ze in de McLaren pitbox ineens begonnen te springen. Waarna overgeschakeld werd naar een juichende Lewis Hamilton.

2012: Formula 1 Grande Prêmio Petrobras Do Brasil – 25 november, Sao Paulo, Brazilië
De laatste Grand Prix van dat jaar werd een ware thriller. De sequel van de race in 2008. Sebastian Vettel had aan een zesde plek voldoende om het kampioenschap voor de 3de keer en de 3de keer op rij veilig te stellen. Dit deed hij in een legendarische race, waarin hij in de eerste ronde in een spin werd getikt door Bruno Senna. Dat de auto van Vettel het na deze crash nog deed mag je gerust een wonder noemen. Na een inhaalrace kwam hij achter Michael Schumacher terecht. Op een gegeven moment reed Vettel, Schumacher voorbij. Hij werd voorbij gelaten* door Schumacher een erg mooie geste van Der Michael. De Braziliaanse weergoden hielpen ook mee om de race spannend te houden. Deze GP had alles in zich. De spanning van het WK, crashes, en domme fouten. Al was deze race de perfecte afsluiter van een schitterend seizoen. Het podium bestond uit Jenson Button – McLaren en Alonso en Massa voor Ferrari. Tevens was het de laatste race van mijn Formule 1 held, Michael Schumacher die in 2010 tot 2012 voor Mercedes reed.

2016: Formula 1 Gran Premio De España Pirelli 2016 – 15 mei, Barcelona, Spanje
Deze race mag niet ontbreken, de eerste overwinning van Max Verstappen in de Formule 1 en de eerste overwinning van een Nederlander in de Formule 1. Vanaf dit moment is het normaal om Formule 1 fan te zijn in Nederland. Daarvoor werd je nog wel eens raar aangekeken. Maar toen was daar ineens 15 mei 2016. Na vier races in 2016 waarin Verstappen het wederom goed had gedaan kwam op Bevrijdingsdag ineens het nieuws dat Verstappen per direct naar Red Bull Racing zou gaan en van plaats zou wisselen met Daniil Kvyat. Die naar het oude team, Toro Rosso, van Verstappen werd terug gezet.
Dus dacht ik podiumplaatsen moeten er in kunnen zitten want dat had Red Bull Racing dit jaar met ironisch genoeg Kvyat al voor elkaar gekregen. Een race winnen zou ook al wel kunnen maar later in het seizoen. Want vanaf de GP van Canada begin juni krijgt de Tag Heuer (lees Renault) motor een grote update waardoor de motor 30 pk extra krijgt. Samen met het goede chassis zou dat vooral op de banen in Hongarije en Singapore goede resultaten moeten opleveren. Maar laat Verstappen eerst maar even wennen aan het team, de auto. Rustig opbouwen en dan komt de rest vanzelf. Maar na de eerste vrije trainingen was al wel duidelijk dat Verstappen erg snel went aan zijn nieuwe omgeving. Tijdens de kwalificatie (de spannendste in jaren) zat Verstappen  in de top 4 en na het tweede deel van de kwalificatie stond hij zelfs tweede. Zou hij het record van Jan Lammers nu al uit de boeken rijden? Lammers had zich voor de GP van Amerika in Long Beach in 1980 als vierde weten te kwalificeren. Verstappen pakte de vierde plek nadat teamgenoot Daniel Ricciardo hem in zijn laatste poging van de derde plek af reed. Maar ja he vierde bij je debuut voor een nieuw team is tamelijk briljant. De start van de race, een dag later, was al behoorlijk apart toen Hamilton samen met Mercedes teamgenoot Rosberg de grindbak in vloog. Waardoor de Red Bulls van Ricciardo en Verstappen ineens eerste en tweede lagen gevolgd door de Ferrari’s van Vettel en Raikkonen. Door verschillende pitstopstrategieën lag Max 20 rondjes voor het einde ineens eerste. De laatste 6 rondjes vond ik zenuwslopend. Raikkonen legde de druk er volop bij Verstappen maar Max bleef koel, heel koel en na 66 rondjes onder de Spaanse zon kwam hij als eerste over de finish.
Kippenvel en juichen zoals ik niet vaak heb gejuicht na een wedstrijd, nou ja behalve toen Schumacher in 2000 wereldkampioen werd.

De wereldkampioenen sinds dat ik Formule 1 kijk (hopelijk komt er snel een Ferrari bij):

Plaat van de week: Gary Moore – The Boys Are Back In Town

Het heeft weer een dikke 100 dagen geduurd, maar vannacht in Nederland en vrijdag ochtend in Melbourne, Australië. Reden de Formule 1 coureurs de baan op, voor de eerste Grand Prix van 2019. Traditie getrouw in Melbourne. Wat gaat dit jaar brengen, wordt Ferrari eindelijk weer eens Wereldkampioen? Wat mij betreft hebben ze met Vettel en Leclerc (onthoud die naam!) een ijzersterk rijdersduo. Of is het toch weer Hamilton in de Mercedes die de titel gaat pakken? Of toch Max Verstappen in de Red Bull Honda. Hopelijk weten we het pas op 1 december van dit jaar wanneer de laatste GP in Abu Dhabi is verreden. Traditiegetrouw is dit een nummer wat ik veel draai in de aanloop naar een nieuwe Formule 1 seizoen. Deze versie blijft de beste: