De 25 van 2019: 17. Danny Vera – Pressure Makes Diamonds 1 & 2 – The Year Of The Snake & Pompadour Hippie

Terug naar 2009, de zender RTL 7 het programma Voetbal International met Wilfred Genee, Rene van de Gijp en Johan Derksen. Wordt Vera gevraagd om de huisband te worden van het programma. Als fervent kijker, terwijl ik niet zoveel om voetbal geef, zie ik elke aflevering Vera spelen. Vaak met covers en soms met een eigen nummer. Door het WK in 2010 en de bijbehorende vlogs, gemaakt door Vera’s vrouw, Escha Tanihatu ontdek ik het nummer ‘Just A Little’ een prachtige nummer over vriendschap en samen opgroeien. Met een knipoog naar de muziek van Bruce Springsteen. Nu door naar 2018 waar Vera het album ‘The Year Of The Snake’ uitbrengt. De volgers weten het album te waarderen maar de echte doorbraak komt als DJ Rob Stenders van NPO Radio 2, in maart het nummer ‘Roller Coaster’ begint te draaien van het album ‘Pompadour Hippie’. De reacties zijn overweldigend en ook ik hoor het nummer voor het eerste op Radio 2 met het kippenvel op de armen. Een prachtig nummer over hoogte en dieptepunten. Maar samen met de ander komen we de dieptepunten weer te boven.

Hoewel het nummer maar tot de 21ste plek in de Top 40 weet te komen loopt iedereen weg met het nummer. En dat blijkt want zelfs in de majestueuze Top 2000 komt het nummer op plek 4 binnen. Wat het nummer de hoogste nieuwe binnenkomer ooit maakt, een record.

In mijn lijstje heb ik het album ‘Pressure Makes Diamonds 1 & 2 – The Year Of The Snake & Pompadour Hippie’ opgenomen met dus de al eerder genoemde albums ‘The Year Of The Snake’ uit 2018 en het dit jaar verschenen ‘Pompadour Hippie’. Waarbij het eerste album bestaat uit wat steviger werk en het tweede album wat rustiger of melancholieker is.
Op ‘The Year Of The Snake’ is ‘Bo-utiful’ misschien wel mijn favoriet, maar op het tweede deel van de plaat komen de nog mooiere nummers met natuurlijk ‘Roller Coaster’. Dat mij erg doet denken aan het nummer ‘Ferris Wheel’ van Natalie Hemby. Beide over attracties en beiden worden gebruikt als metaforen voor het leven. Ook mooi is de titeltrack van de plaat waarbij Vera zelfs wat politiek wordt:

So, please stop the: hatred, violence, pollution, corruption, destruction, ignorance, conquer and divide
And stop the racism bullshit, cutting of the forests, the nuclear rubbish, the greed and the hunger, the chemical warfare and stop messing with our minds, stop messing with our mind

I’m a Pompadour Hippie
And I won’t step aside
No, I won’t stop believing
No, I won’t stop believing
No, I won’t stop believing, we will change in time

Het volgende nummer ‘Pressure Makes Diamonds’ en de zin “pressure makes diamonds and hard work pays off” kun je natuurlijk mooi over de carriere van Vera leggen. Van avond aan avond spelen bij VI, kleine zaaltjes, platen maken die niet goed verkochten en ineens wordt het harde werken beloond. Mooi zijn ook de blazers in dit nummer. Daarna volgt de klassieker in wording ‘Roller Coaster’. Na ‘Moonlight Motel’ van Bruce Springsteen, wat mij betreft het beste nummer dat dit jaar is uitgebracht.

Het laatste nummer van de plaat is getiteld: ‘Born Again’, vol met violen en een toch wel toepasselijke titel door het onwaarschijnlijke succes dat Vera dit jaar heeft gekregen. Wat mij betreft is het succes meer dan verdiend. Een uitverkochte AFAS Live, uitverkochte theaterconcerten en eind 2020 weer een clubtour door Nederland. Om Johan Derksen te quoten: ‘hij heeft het succes aan zijn kont hangen’ en het is hem gegund!

Youtube:

Linkjes:
Website: dannyvera.com
Kopen: iTunes of Platomania
Luisteren: Spotify

De 25 van 2019: 18. Tyler Childers – Country Squire

Na zijn fijne doorbraakplaat ‘Purgatory’ uit 2017, kwam dit jaar opvolger ‘Country Squire’ van de in Kentucky geboren Tyler Childers uit. Een plaat waar ik erg naar uitkeek. Net als op zijn vorige plaat heeft hij Sturgill Simpson weer gevraagd om de producer van de plaat zijn. De titeltrack van de plaat is direct ook de opener van de plaat. Het nummer gaat over het optreden en het geld sparen om zijn stacaravan of trailer te kunnen vernieuwen voor zijn vrouw en hemzelf. Op ‘Busroute’ gaat Childers terug naar zijn schooltijd waar hij verliefd was op een meisje maar het meisje zag hem niet staan.

This is where we dropped off the prettiest little girl
Same grade as me
Tried to kiss her once in the aisle of the bus
And she walked right over me
Face-down in the gum on the floor
I was hopin’ that she’d change her mind
But I swear as she walked down the stairs
She didn’t even wave goodbye
Didn’t even wave goodbye

Wat later op de plaat volgt het nummer ‘Gemini’ een honky tonk nummer waar bij het lastig is om niet mee te deinen op de muziek. Met een prachtige tekst in het nummer:
Back when I was younger, didn’t have a clue
Come to think of it, I still doubt I do

‘Everlovin’ Hand’ is een grappig maar bitterzoet nummer over mastrubatie, tijdens het leven on the road. Ook mooi is het nummer ‘Al Your’n’, wat tevens de eerste single van de plaat was, gaat over een nieuwe liefde en Childers wil voor altijd bij haar blijven totdat zijn longen ermee op houden. Met het mooie nummer getiteld ‘Matthew’, een song over de spreekwoordelijke eindjes aan elkaar knopen, zit de plaat er na een klein half uurtje op. En wat een plaat, de man uit Kentucky levert weer een erg sterke plaat af met mooie traditionele country songs. De viool, banjo en pedalsteel zijn in de nummers nooit ver weg. Deze man heeft een grote toekomst en ik ben benieuwd naar zijn volgende zet.

Youtube:

Linkjes:
Website: tylerchildersmusic.com
Kopen: iTunes of Platomania
Luisteren: Spotify

Plaat van de week: Bruce Springsteen & The E Street Band – Blue Christmas

Het afgelopen jaar is de hele videografie van Bruce Springsteen op YouTube gezet. Zo staan de concerten uit 1975, 1978, 1980, 2000 en 2002 online. Maar ook het concert dat Springsteen in 2010 gaf in de Carousel op de Boardwalk in Asbury Park. Met de kennis van nu was dit het allerlaatste optreden van The Big Man, Clarence Clemons. En omdat de kerstdagen er alweer aan komen is deze versie van ‘Blue Christmas’ de plaat van de week.

De 25 van 2019: 19. Hayes Carll – What It Is

Hayes Carll, 43 jaar oud uit Houston, Texas, brengt met ‘What It Is’ zijn zesde studioalbum uit. Een album geproduceerd door Brad Jones, die al eerder achter de knoppen zat voor de platen: ‘Trouble In Mind’ uit 2008 en ‘KMAG YOYO’ uit 2011. Voor deze plaat heeft Carll de samenwerking gezocht met verschillende liedjesschrijvers zoals Adam Landry, Lolo en Allison Moorer. Die laatste is de ex van Steve Earle. Carll en Moorer kenden elkaar al een tijd en trouwden op 12 mei van dit jaar.

‘What It Is’, is een gevarieerd album geworden met interessant observaties over de liefde zoals op opener ‘None’ya’. Op zijn YouTube kanaal staat een mooie akoestische versie die hij samen zingt met zijn nieuwe liefde Allison Moorer.

Naast nummers over de liefde geeft Carll ook zijn heldere kijk op het huidige politieke klimaat van zijn land. Dat verdeeld lijkt te zijn tussen links en rechts terwijl Carll liever kijkt naar het midden van het politieke spectrum. Het nummer ‘Wild Pointy Finger’ beschouwt hoe snel we anderen veroordelen. ‘Fragile Men’ is een nummer over de conservatieve ‘witte’ Amerikaan en hun weigering om hun ouderwetse, politieke gedachten te veranderen: “The whole world is exploding and I know it feels so strange/It must make you so damn angry they’re expecting you to change.” ‘Times Like These’ behandeld dat we door allerlei invloeden steeds verder van onszelf verwijderd raken, waardoor we ook verder van elkaar verwijderd raken. Muzikaal gezien had het nummer zo op een album van Steve Earle kunnen staan. Maar zoals gezegd de plaat gaat niet alleen over politiek er staat bijvoorbeeld een mooi John Prine achtig nummer op getiteld: ‘Jesus And Elvis’ dat zich afspeelt in een bar waar al decennia lang niets is veranderd. De afsluiter van het album ‘I Will Stay’ is een teder liefdesliedje met alleen Carll op een gitaar en omlijst met strijkers en een dwarsfluit.

Hayes Carll levert een uitstekende plaat af met ‘What It Is’. Een plaat die zomaar in de jaarlijstjes kan verschijnen. Goede teksten maar ook de muzikale omlijsting is meer dan goed.

Youtube:

Linkjes:
Website: hayescarll.com
Kopen: iTunes of Platomania
Luisteren: Spotify

De 25 van 2019: 20. Andrew Combs – Ideal Man

‘Ideal Man’ is album nummer vier van Andrew Combs afkomstig uit Dallas, TX. Combs kreeg de inspiratie voor deze plaat door zijn nieuwe hobby, schilderen. Combs begon hier mee toen zijn vrouw zwanger was, in 2017 werd hun dochter geboren en daar is inspiratiebron nummer twee, namelijk het vaderschap. Door het schilderen veranderde Combs’ zijn benadering voor het schrijven van liedjes. In vergelijking met zijn vorige platen begon Combs nu te schrijven vanuit een emotie in plaats van een concept of een idee. Met zijn geschreven teksten pakte hij het vliegtuig en vloog naar Brooklyn, NY om in de Jupiter Recording studio zijn plaat op te nemen. Sam Cohen nam de productie voor zijn rekening en het nodige gitaar werk. Daarnaast kreeg Combs hulp van zijn bandleden Dom Billet voor de drumpartijen en multi instrumentalist Jerry Bernhardt.

In tegenstelling tot eerdere albums is dit album live opgenomen in de studio waardoor het album een stuk losser klinkt met hier en daar wat psychedelische elementen. Dat geluid is direct op het openingsnummer ‘Stars Of Longing’ te horen. Op de titeltrack, ‘Ideal Man’ heeft Combs het over zijn identiteit en zijn onzekerheden. Op ‘Like A Feather’, tevens het eerste nummer dat Combs schreef voor dit album, is alle opsmuk weggehaald waardoor er een prachtig liefdesliedje over blijft.

Een van de hoogtepunten van het album is de afsluiter van de plaat getiteld: ‘Golden’ een nummer dat Combs schreef over de balans die hij aan het zoeken is bij zijn opgroeiende dochter en het gegeven dat ze niet altijd een kind zal blijven.

Combs vindt zichzelf als songwriter steeds opnieuw uit bevatten zijn eerste 2 albums wat meer georiënteerd op de country muziek schuift Combs steeds meer op naar de pop muziek. Na een paar luisterbeurten wordt het album steeds beter. Maar persoonlijk haalt dit album het (nog) niet bij ‘All These Dreams’ uit 2015.

Youtube:

Linkjes:
Website: andrewcombsmusic.com
Kopen: iTunes of Platomania
Luisteren: Spotify