Plaat van de week: Shooter Jennings – 4th Of July

Afgelopen donderdag was het 4 juli, in Nederland niets speciaals maar in Amerika wordt deze dag groots gevierd. En daar zijn natuurlijk ook liedjes over gemaakt. Mijn favoriet is Springsteen’s ‘4th Of July, Asbury Park (Sandy)’. Op nummer 2 komt toch wel dit nummer van Shooter Jennings. Inderdaad de zoon van Waylon Jennings en Jessi Colter. In het nummer wordt ook nog even verwezen naar George Jones. Ook een prima zomernummer!

Plaat van de week: Tom Petty – I Won’t Back Down

Tom Petty bracht in 1989 zonder zijn Heartbreakers, zijn eerste solo plaat uit getiteld: ‘Full Moon Fever’. Een album dat veel hits opleverde met o.a. ‘Free Fallin’, ‘Runnin’ Down A Dream’ en ‘A Face In The Crowd’. Maar ook de plaat van deze week ‘I Won’t Back Down’ stond op deze plaat. Petty nam het album op met Jeff Lynn die je kunt kennen van de band Electric Light Orchestra of ELO. Naast producer zong Lynn ook mee op dit nummer. Net als Beatle George Harrison en in de videoclip speelt nog een Beatle mee namelijk drummer Ringo Starr. ‘I Won’t Back Down’ gaat wat mij betreft over nooit opgeven en blijven geloven in de dingen waar je voor staat.

Petty vertelde voor het muziekblad Mojo nog een leuke anekdote tijdens de opname van dit nummer:

“At the session George Harrison sang and played the guitar. I had a terrible cold that day, and George went to the store and bought a ginger root, boiled it and had me stick my head in the pot to get the ginger steam to open up my sinuses, and then I ran in and did the take.”

Plaat van de week: Wilco – Heavy Metal Drummer

Afgelopen zondag 16 juni was ik bij het concert van Wilco in Paradiso. En dat was een zeer goed concert. Dus de afgelopen dagen veel naar deze band geluisterd. Een van mijn favoriete nummers van de band van Jeff Tweedy is ‘Heavy Metal Drummer’ van het album ‘Yankee Hotel Foxtrot’ uit 2002. Tweedy vertelde over het nummer dat het ging over: “the sweet yearning for an innocence that has passed”.

Concertreview: Wilco in Paradiso: Magistraal

Even na de klok van half negen kwamen de heren van Wilco het podium opgelopen, als laatste frontman Jeff Tweedy. Een knikje naar de zaal waarna de band aftrapte met ‘Ashes Of American Flags’. Dezelfde opener als tijdens dat gedenkwaardige concert in 2016 (!) een dag na de verkiezing van Donald Trump tot de president van Amerika. Een memorabele avond waarbij de band het nodig had om muziek te maken. Hoe dat concert verder verliep lees je hier.
Terug naar het heden. Voordat de heren van Wilco het podium betraden verzorgde Ken Stringfellow het voorprogramma. Op de laatste paar nummers kreeg hij hulp van de Nederlandse Judy Blank die op dit moment een hitje heeft met het nummer ‘Mary Jane’.

Na dat het voorprogramma was afgelopen werd het podium vlot in orde gebracht voor het concert van Wilco. Er zat ook een beetje tijdsdruk achter aangezien het hele concert zou worden gestreamd via YouTube en Facebook. Na ‘Ashes..’ ging de band verder met ‘Whole Love’. Daarna volgden nog 25 ander nummers. De een nog mooier dan de ander. Hoogtepunten waren er genoeg zoals het experimentele ‘Bull Black Nova’. Maar ook was er ruimte voor wat rustigere country achtige nummers zoals ‘Either Way’ en het jazz achtige ‘Sky Blue Sky. Voor dat de band met ‘Reservations’ begint schreeuwt een man hard ‘Yeah!!’ door de zaal. Waarop Tweedy zei: ‘I like him, he is an aggressively, sensitive guy’. Waarop Tweedy zelf ook een keer hard ‘Yeah!’ door zijn microfoon riep gevolgd door met een overdreven ‘Everybody be quiet!!’. Waarna hij grappend vervolgd: ‘just that, is gonna be on the internet…just that’. Waarna de band verder ging met een prachtige versie van ‘Reservations’ gevolgd door ‘Impossible Germany’ waar meestergitarist Nels Cline een weergaloze solo gaf! Na ‘I’m Always In Love’ zou de band van het podium horen te gaan maar Tweedy vond dat nu niet nodig en melde dat met ‘Random Name Generator’ de toegiften waren begonnen. In de toegiften speelde de band een van mijn favoriete nummers namelijk ‘Heavy Metal Drummer’ waarbij drummer Glenn Kotche tijdens de tekstregel: ‘He twirled his sticks’ een van zijn drumsticks ook liet draaien (zie hier). In tegenstelling tot de opening van de toegiften liep de band nu wel even van het podium af. De roadies legden alles weer goed, stemden nog wat gitaren waarna als eerste Mikael Jorgensen het podium weer op kwam onder luid gejuich, waarna hij de rest van zijn bandleden terug het podium op wenkte. Voor de laatste drie nummer van de avond. Na deze nummers volgde een ‘thank you again’ en nam Tweedy even zijn hoed af waarna de band het podium afliep.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een geweldig goed concert! Met een band die super strak speelde en uit een grote discografie kan putten en dat bleek wel kijkend naar de setlisten van de twee avonden in Amsterdam. Op zaterdag 15 juni speelde de band ook 27 nummers en alleen ‘Impossible Germany’ en ‘Reservations’ zijn op beide avonden gespeeld. De emotie van dat concert in 2016 kan moeilijk overtroffen worden waardoor dat concert altijd wel mijn favoriete concert van Wilco zal blijven. Maar misschien komt daar op 23 september verandering in. Want dan staat de band in TivoliVredenburg.

Met dank aan Nugs.net is het hele concert terug te bekijken:

Setlist:
Ashes of American Flags/Whole Love/I Am Trying to Break Your Heart/Kamera/I’ll Fight/The Joke Explained/Handshake Drugs/How to Fight Loneliness/Shouldn’t Be Ashamed/Either Way/Company in My Back/Sky Blue Sky/Bull Black Nova/Laminated Cat(Loose Fur cover)/Forget the Flowers/Box Full of Letters/Reservations/Impossible Germany/I’m Always in Love//Random Name Generator/At Least That’s What You Said/Theologians/Heavy Metal Drummer/I’m the Man Who Loves You/// Misunderstood/Outtasite (Outta Mind)/I’m a Wheel

Band:
Jeff Tweedy – vocals, guitar
John Stirratt – bass, backing vocals
Nels Cline – guitar
Glenn Kotche – drums
Pat Sansone – guitar, percussion, keyboards
Mikael Jorgensen – keyboards

Gezien:
Wilco
Tour 2019
Voorprogramma: Ken Stringfellow ft. Judy Blank
16-06-2019. Paradiso, Amsterdam, NL