De 25 van 2018: 22. Shooter Jennings – Shooter

Shooter Jennings inmiddels 39 jaar en zoon van een van mijn helden Waylon Jennings maar hij is zelf ook al een behoorlijke tijd bezig met muziek maken, dit doet hij door het uitbrengen van eigen albums maar ook produceert hij muziek van anderen. Zo heeft hij meegeholpen aan het nieuwste album van Brandi Carlile. Voor dit album werkt Jennings samen met producer Dave Cobb, een van de meest gevraagde producers in het americana/roots/country genre. Het album opent met ‘Bound Ta Git Down’ voorzien van een mooie blazerssectie en een soort van mini autobiografie over zijn leven tot nu toe. In 2017 bracht Jennings het nummer ‘Do You Love Texas?’ uit een nummer dat Jennings schreef om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de Orkaan Harvey die eind augustus 2017 aan land kwam in Texas en grote schade veroorzaakte. Jennings werd bij gestaan op dit nummer door Kacey Musgraves, Kris Kristofferson en nog een aantal artiesten. ‘Shooter’ is een mooie mix geworden van verschillende stijlen in de country muziek. Van Honky Tonk, zoals de al eerder genoemde nummers tot country blues met het prachtige ‘Shades & Hues’ en afsluiter van de plaat ‘Denim & Diamonds’.

Linkjes:
Website: shooterjennings.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 23. Paul McCartney – Egypt Station

Het afgelopen jaar 2018, was een soort van Beatles revival voor mij. Allereerst met een bezoek aan het theaterconcert van The Analogues die ‘The White Album’ intergraal speelden, gevolgd door de boxset van The Beatles van hetzelfde album en als afsluiter het nieuwe album van Paul McCartney. Sir Paul McCartney inmiddels 76 jaar levert met ‘Egypt Station’ een veelzijdige plaat af. Niet overal even goed want een nummer als ‘Fuh You’ tja dat heeft McCartney helemaal niet nodig. Het album zit vol met echte McCartney liedjes zoals ‘Come On To Me’ en ‘Who Cares’. Maar ook maatschappij kritische nummers zoals ‘Despite Repeated Warnings’ over de ontkenners van de klimaatverandering met in het bijzonder de Amerikaanse President Donald Trump.

So we went to the captain (What can we do? / For those who shout the loudest)
And we told him to turn around (What can we do? / May not always be the smartest)
But he laughs in our faces (What can we do? / But they have their proudest moments)
Says that we are mistaken (Right before they fall)
So we gather around him (What can we do? / Red sky in the morning)
Now the ropes that have bound him (What can we do? / Doesn’t ever seem to faze him)
Prove that he should have listened (What can we do? / But a sailor’s warning signal) (Should concern us all)
To the will of the people
It’s the will of the people

Linkjes:
Website: paulmccartney.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

De 25 van 2018: 24. Adam’s House Cat – Town Burned Down

Adam’s House Cat, werd in 1985 opgericht door de heren Mike Cooley (19) en Patterson Hood (21) in Muscle Shoals, Alabama. Naast deze twee heren bestond de band nog uit drummer Chuck Tremblay en wisselende bassisten. Adam’s House Cat was het eerste bandje van Cooley en Hood, die 11 jaar later de Drive-By Truckers oprichten. De band haalde inspiratie uit de muziek van R.E.M en Tom Petty en dat is te horen. Nu ruim 30 jaar later hebben Cooley en Hood dan eindelijk deze verloren gewaande langspeler uitgebracht. Wat ik wel een beetje jammer vind is dat de vocalen door Patterson Hood opnieuw zijn ingezongen. Maar dat is dan ook het enige minpuntje. Opener van het album is ‘Lookout Mountain’ dit nummer verscheen in 2004 op het album ‘The Dirty South’ van de Truckers. Het verschil in invloeden is hier goed te horen. De versie op deze plaat klinkt fris terwijl de versie uit 2004 veel zompiger klinkt. ‘Runaway Train’ verscheen in 2015 op de prachtige live plaat ‘It’s Great To Be Alive’ waarbij Hood in de introductie voor het nummer verteld dat hij dit nummer samen met Mike Cooley had geschreven in 1987. In 1991 stopte de band ermee en de rest is geschiedenis. Daarmee is ‘Town Burned Down’ een aandenken aan een band die de voorloper was van een van mijn favoriete bands de Drive-By Truckers.

Linkjes:
Website: drivebytruckers.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: niet op de Nederlandse Spotify

De 25 van 2018: 25. Richmond Fontaine – Don’t Skip Out On Me

Toen was daar toch ineens een nieuwe plaat van Richmond Fontaine. Frontman van de band Willy Vlautin had eerder aangegeven dat hun plaat ‘You Can’t Go Back If There’s Nothing to Go Back To’ uit 2016 de laatste zou zijn van de band uit Portland, OR. Maar niets is dus minder waar. ‘Don’t Skip Out On Me’ is de soundtrack voor het gelijknamige boek. Want naast songwriter is Vlautin ook nog een begenadigd schrijver. De hoofdpersoon in het boek is de gevoelige Horace Hopper, die in zijn tiener jaren door de familie Reese in huis wordt gehaald om te helpen op de ranch. De ranch bevind zich ver van de bewoonde wereld in het desolate Nevada. De gezondheid van Reese gaat steeds verder achteruit, Horace wordt gevraagd door de familie om de ranch over te nemen. Maar Horace wil het liefst zijn droom waar maken om professioneel bokser te worden en vertrekt naar Mexico. Hoe dit verder gaat en om deze recensie spoiler vrij te houden verwijs ik je naar het boek. Tevens was het boek, boek van de maand, in de boekenrubriek van ‘De wereld draait door’, klik  hier voor het fragment.

Terug naar de muziek, in tegenstelling tot de eerdere platen van Richmond Fontaine is dit een geheel instrumentale plaat. Die perfect past bij het verhaal van het boek. Als Hopper de uitgestrekte landschappen van Nevada doorkruist krijg je daarbij de gepaste muziek. Eenmaal in Mexico komen er wat zuidelijke invloeden bij en gaat de muziek een tempo hoger. Toen ik het boek uit had heb ik de plaat gedraaid en de muziek past zoals gezegd perfect bij de sfeer in het boek. Of de plaat in deze eindejaarslijst terecht was gekomen zonder het boek te hebben gelezen weet ik niet. Maar desalniettemin toch leuk om weer een plaat van Richmond Fontaine te hebben en zoals het er nu naar uitziet echt hun allerlaatste. Want halverwege oktober verscheen het bericht dat The Delines, waar Vlautin ook bij betrokken is, begin 2019 met een nieuwe plaat gaan komen.

Linkjes:
Website: richmondfontaine.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: –

Muziekjaar 2018 & De 25 beste platen van 2018

Muziekjaar 2018 zit er zo goed als op, de jaarlijstjes verschijnen weer, de top 2000 stemlijst is ingeleverd en ik ben druk bezig met mijn 25 beste platen van dit jaar. De concerten voor dit jaar zitten er helaas weer op, wat begon met The Analogues in het Amphion in Doetinchem op 6 februari, eindigde afgelopen zaterdag 8 december in de Ziggo Dome met The War On Drugs. Daar tussen door een uitmuntend concert gezien van Roger Waters, John Prine en Kacey Musgraves. Maar ook de concerten van Steve Earle & The Dukes en Jason Isbell & The 400 Unit had ik niet willen missen. En wat te denken van maar liefst 4 concerten van Daniël Lohues. Al met al dus een top jaar. Net als in 2016 en 2017 trap ik mijn top 25 af met mijn stemlijst voor de Top 2000 editie 2018:

Top 2000 stemlijst Eigen toevoegingen
The Beach Boys  – God Only Knows
Traveling Wilbury’s – Handle With Care
Eagles – Take It Easy
Pink Floyd – Echoes
Pearl Jam – Sirens
Paul McCartney – Silly Love Songs
Normaal – Deurdonderen (Live)
Jackson Browne – The Load Out/Stay
Fleetwood Mac – Go Your Own Way
Bob Seger & The Silver Bullet Band – Mainstreet
Billy Joel – Scenes From An Italian Restaurant
The Beatles – Here Comes The Sun
Klein Orkest – Over De Muur
Johnny Cash – Hurt
Dire Straits – Walk Of Life
Eagles – Hotel California
Puff Daddy & Faith Evans – I’ll Be Missing You
Notorious B.I.G. – Mo Money, Mo Problems
2Pac – Changes
Pink Floyd – Wish You Were Here
Bruce Springsteen – The Rising
Bruce Springsteen – Thunder Road
Tom Petty – I Won’t Back Down
Tom Petty & The Heartbreakers – Mary Jane’s Last Dance
Kacey Musgraves – Follow Your Arrow
Kris Kristofferson – Me And Bobby McGee
Roger Waters – Amused To Death
Jason Isbell – If It Takes A Lifetime
Merle Haggard – Mama Tried
Sturgill Simpson – In Bloom
Tom Waits – I Hope That I Don’t Fall In Love With You
Josh Ritter – Wolves
John Prine – Lake Marie
Glen Campbell – Gentle On My Mind
De Dijk – We Beginnen Pas

Komend jaar heeft weer alles in zich om een mooi muziekjaar te worden. Zo tweette Jason Isbell dat hij weer liedjes aan het schrijven was, Josh Ritter komt met een nieuwe plaat opgenomen met Jason Isbell & The 400 Unit. The Delines komen in januari met de langverwachte opvolger van ‘Colfax’. Hopelijk brengt Bruce Springsteen eindelijk weer eens een nieuwe plaat uit na zijn Broadway stand. En verder hoop ik op nieuwe platen van Margo Price, John Moreland en The War On Drugs. Ook staan er alvast weer een aantal concerten op de kalender van The Delines (eindelijk!), Dave Matthews Band (eindelijk!), Wilco en John Prine.

De komende weken verschijnt mijn top 25 van de beste platen van dit jaar.

Plaat van de week: Darlene Love & The E Street Band – All Alone On Christmas

Wat mij betreft een van de beste, zo niet het beste kerstliedje ooit gemaakt. In tegenstelling tot de liedjes van Chris Rea, Wham en Mariah Carrey gaat dit nummer mij nooit vervelen. Nu ben ik natuurlijk wel wat bevooroordeeld omdat de E Street Band van Springsteen meespeelt op dit nummer en het de soundtrack is van een van de leukste kerstfilms, Home Alone 2.

Concertreview: The War On Drugs: bigger and better!

In 2017 zag ik The War On Drugs voor het eerst, op 2 november om precies te zijn. Tijdens een van hun twee uitverkochte concerten in de AFAS Live. In augustus van dit jaar werd bekend dat de band na een concert op Lowlands in december terug zou komen naar Nederland. Nu voor een concert in de Ziggo Dome. Een logische stap als je 2 keer de naastgelegen zaal weet uit te verkopen. Dus op 8 december concert nummer 2 van The War On Drugs en (spoiler alert) zeker niet mijn laatste. De Ziggo Dome was op een paar plekken op de 2de ring zo goed als uitverkocht. Een mooi prestatie van een band die het niet moet hebben van veel gedraaid worden op de radio. Tegen 20 uur kwam de band (Sandy) Alex G het podium op om het voorprogramma te verzorgen. En dat begon nog wel redelijk maar naarmate hun set vorderde zakte het weg, helemaal na een grunge nummer, haakte ik helemaal af. En de muziek stond bij het eerste nummer wel heel hard, als zelfs op de tribune je broekspijpen trillen van de bass, mag dat wel gesteld worden. Na een goed half uur zat het voorprogramma erop en kwamen de roadies het podium op, om alles klaar te zetten voor de hoofdact.

Opvallend vond ik de hoeveelheid gitaarpedalen rondom de microfoon van frontman, Adam Granduciel, mooi om te zien. Rond 21 uur kwam de band het podium op en werd er afgetrapt met ‘Holding On’ van hun meest recente album ‘A Deeper Understanding’ uit 2017. Daarna werd het nummer ‘Babby Missiles’ gespeeld van het album ‘Slave Ambient’ uit 2011. Gevolgd door ‘Pain’ en ‘An Ocean Between Waves’ dat nummer is dan weer van hun doorbraak plaat ‘Lost In The Dream’ uit 2014. Zo meanderde de band deze avond door deze 3 albums. Een van de hoogtepunten vond ik ‘Eyes To The Wind’ dat akoestisch begon met alleen Adam Granduciel op akoestische gitaar en Robbie Bennet op de toetsen. Na een tijdje kwam de band er steeds meer bij en dan afsluiten met een mooie mondharmonica solo. Het kippenvel stond hoog op mijn armen. Prachtig! Een ander hoogtepunt was ‘Under The Pressure’ waarbij drummer Charlie Hall tot het uiterste werd gedreven tijdens een tussenstukje van het nummer. Na het nummer moest hij ook zichtbaar bijkomen. Dat we konden zien op de schermen die naast het podium hingen. Met mijn favoriete The War On Drugs nummer ‘Thinking Of A Place’ en ‘Burning’ kwam er een eind aan het concert.

Een werkelijk waar prachtig concert, werd er vorig jaar nog wat neerbuigend gedaan over de sound van de band, er waren vergelijkingen met de Dire Straits, liet The War On Drugs afgelopen zaterdagavond zien wat ze in huis hadden in een bijna uitverkochte Ziggo Dome. Het geluid was erg goed, was het in de AFAS soms nog een brei aan geluid, kon je nu elk individueel instrument goed horen. Daarnaast was de lichtshow er om heen ook erg goed. Ik ben er van overtuigd als ze een nieuw album hadden uitgebracht voorafgaand aan deze tour de Ziggo Dome compleet was uitverkocht.

Setlist:
Holding On/Baby Missiles/Pain/An Ocean in Between the Waves/Strangest Thing/Nothing to Find/Brothers/Eyes to the Wind/Red Eyes/In Reverse/Under the Pressure/In Chains//Thinking of a Place/Burning

Band:
Adam Granduciel – vocals, guitar, harmonica, sampler
Robbie Bennet – keyboards
Jon Natchez – saxophone, keyboards
Charlie Hall – drums
Dave Hartley – bass, vocals
Anthony LaMarca – guitar

Gezien:

The War On Drugs
A Deeper Understanding Tour
Voorprogramma: (Sandy) Alex G
08-12-2018. Ziggo Dome, Amsterdam, NL

Plaat van de week: Bruce Springsteen – The Promised Land

Volgende week zondag 16 december verschijnt op Netflix: ‘Springsteen On Broadway’ een concertregistratie van Bruce Springsteen. Springsteen begon op 3 oktober 2017 en op 15 december 2018 speelt hij zijn laatste show in het Walter Kerr Theater, op Broadway in New York City. Zelf had ik weinig interesse om dit concert of is het een voorstelling (?) te zien. Mede door de hoge kosten van een kaartje variërend van 75 tot 850 dollar. Maar afgelopen week verscheen, als voorloper op de soundtrack die vrijdag 14 december verschijnt, ‘The Promised Land’. Een hele mooie versie wat mij betreft. De soundtrack van deze concerten staat in bestelling en komende zondag ga ik zeker kijken naar het concert op Netflix.