De 25 van 2016: 3 Miranda Lambert – The Weight Of These Wings

Het jaar 2015 was niet het meest leuke jaar voor Miranda Lambert toen ze scheidde van mede country artiest Blake Shelton met wie ze in 2011 trouwde. In 2016 bracht Lambert haar zevende plaat uit getiteld ‘The Weight of These Wings’ een ambitieus album van 24 nummers verdeeld over twee cd’s. Cd één is getiteld ‘The Nerve’ en cd twee is getiteld ‘The Heart’ In deze 24 nummers vangt ze op een perfecte manier de naweeën van een scheiding. Zonder het eigenlijk direct te benoemen. ‘The Weight…’ gaat meer over de periode daarna, ze vlucht voor de pijn in ‘Highway Vagabond’.

I wanna go somewhere where nobody knows
I wanna know somewhere where nobody goes
Following gold lines on the ground, northbound, southbound
There’s something ‘bout the way I feel when the wheels go round and round and round

Maar ook over lange eenzame avonden in de kroeg in het mooie ‘Ugly Lights’ gespeeld met zompige gitaren. En wat te denken van het nummer ‘Vice’. Allen van ‘The Nerve’. Op de tweede cd wordt het positieve weer gezocht. Zoals het opgewekte nummer ‘For The Birds’. Maar er staan ook een paar hele fijne tranentrekkers op zoals ‘Well-Rested’.

In tegenstelling tot haar vorige platen is dit een echte singer/songwriter plaat. Met een goede mix van wat stevigere alt country maar er is ook zeker ruimte voor het meer klassieke country geluid waarin de pedal steel guitar een hoofdrol speelt. En daarmee komt deze plaat in de top 3 van de beste platen van 2016. Bij elke beluistering wordt de plaat beter en is dit misschien wel de beste plaat die Lambert tot op heden heeft gemaakt! Komende zomer komt ze eindelijke naar Nederland om precies te zijn op 16 augustus in het Caprera Openlucht Theater in Bloemendaal en daar ben ik natuurlijk bij!

Linkjes:
Website: mirandalambert.com
Kopen: iTunes of Platomania.eu
Luisteren: Spotify

Concertreview: Laot Mij Maor Lekker Dit Doen! – Daniël Lohues

Een nieuw jaar, een nieuwe plaat en theatertour van Daniël Lohues zo’n fijne zekerheid in het leven. Plaats van handeling dit maal was de Dru Cultuur Fabriek in Ulft. In 2010 zag ik Lohues hier ook al eens toen nog met zijn kameraden van het ‘Hout Moet Trio’. Na dat Lisette en ik lekker hadden gegeten in Het Schaftlokaal ook op het terrein van de Dru, liepen we tegen 20 uur naar de zaal. Plaatsen opgezocht op rij 3 dus mooi dichtbij het podium. Niet veel later gingen de zaallichten uit en kwam Lohues het podium opgelopen. Toen het applaus was afgelopen zei Lohues: ‘Moi’. Waarna hij zijn gitaar pakte op een stapeltje pallets ging zitten en begon met het liedje ‘Laot Mij Maar Lekker Dit Doen’. Lohues maakte dit liedje toen hij zich afvroeg wat hij nu eigenlijk deed. Daarna een liedje over een gewonde spreeuw in ‘Vlieg Dan Toch!’. Daarna vertelde Lohues dat hij dit jaar weer naar Amerika was geweest om daar eens even te kijken. Maar hij had zijn gitaar niet meegenomen om liedjes te schrijven. Nee dit keer haalde hij de inspiratie op Erica en omgeving. Gevolgd door de nummers ‘Gewoon ’n Dag Op ’n Dorp’ en ‘Soms Steed De Tied Eben Stille’. Daarna kregen we een geschiedenis lesje over Karel De Grote en de Saksen met hun held ‘Widukind’. Lohues kwam bij dit verhaal vanuit zijn liefde voor het Paasvuur. Na ‘In Vredesnaam’ en ‘Kom, Dans Met Mij’ was het tijd voor wat blues muziek. Lohues vertelde dat hij dit niet graag speelde want de blues is ongeluk. En daar had hij niet zo’n zin in. Wel speelde hij nog een voor mij nieuw nummer op een blues gitaar. Een liedje over dat hij een cowboy was en een paard had. Lohues speelde dit nummer op een soort sigarendoos. Daarna vertelde Lohues dat wat er nu kwam ook een beetje blues was. ‘Koffie in de pauze’. Na de pauze begon Lohues met ‘Waor Gaon We Naortoe’. Het eerste nummer dat niet van de nieuwe plaat ‘Moi’ kwam. Daarna liep Lohues naar de piano en speelde het mooie ‘Als De Liefde Mar Blef Winnen’. Na dit nummer vertelde Lohues dat zijn kameraad de verkering uit had en hoe hun gesprek daar over ging. ‘Nou dat is niet zo mooi’, ‘tja’ en meer van dat soort zinnen. Waarna hij vertelde dat zijn opa vaak de wijze woorden sprak, als er iets vervelends was gebeurt, dat worden ‘Mooie Verhalen Later’. Lohues borduurde nog even door op het thema liefdesverdriet met ‘Behalve a’k Uut Bère Kom’ en ‘Schrei Mar Niet’. Daarna vertelde hij weer wat over Erica en zuid oost Drenthe. Tussendoor speelde hij ‘Waor Wo’j Dan Nog Hen’, ‘Hier Kom Ik Weg’ en ‘Op ’t Platteland’. ‘Maak Joe Waor’. Waarna er ook een eind kwam aan de hoofdset. Na het applaus en een bloemetje vroeg Lohues of we nog tijd hadden voor nog een paar liedjes. Dat hadden we zeker. Lohues begon toen te vertellen dat hij in een fabriek werkte. Op een dag hoorde hij dat Frits Spits een nieuw liedje van The Beatles ging draaien. Hij vroeg aan zijn baas of hij dat even mocht luisteren. Maar dat mocht niet van zijn baas. ‘Nou ja toe dan maor’, waarna Lohues zijn werkkleding uit deed en weg ging terug naar Drenthe. Niet veel later schreef hij ‘Op Fietse’, dat liedje nam hij met Skik op in de Silvox Studios in Bontebrug en dat ligt weer op een steenworp afstand van Ulft. Lohues begon ‘Op Fietse’ met de woorden dat als hij dit liedje niet had geschreven hij hier nu niet achter de piano had gezeten.
Daarna speelde Lohues nog ‘Angst Is Mar Veur Eben…’ en als laatste een schitterende uitvoering van ‘Allennig’. Maar daarna was het toch echt afgelopen. Nog even de LP van AOSEM gehaald en daarna terug naar huis.

Lohues heeft weer een mooie plaat afgeleverd. Het theaterconcert is al jaren hetzelfde en dat maakt het zo goed en zo vertrouwd. Lohues verteld leuke en interessante verhalen over wat hij beleeft. Hier weeft hij de liedjes tussendoor. Waardoor de nummers nog meer zeggingskracht krijgen. Ook is hij met deze plaat ‘Moi’ erg actueel. Zo bezingt hij de opwarming van de aarde, de oorlogen in de wereld maar ook de aanleg van de Dakota pijpleiding in de Verenigde Staten die dwars door een indianen reservaat gebouwd gaat worden. Hopelijk blijft Lohues dit nog jaren doen!

Gezien:
Daniël Lohues
Moi Tour
17-03-2017. Dru Cultuur Fabriek, Ulft, NL

Band:
Daniël Lohues – vocals, guitar, piano

Setlist:
Laot Mij Maar Lekker Dit Doen/Vlieg Dan Toch!/Gewoon ’n Dag Op ’n Dorp/Soms Steed De Tied Eben Stille/Widukind/In Vredesnaam/Kom, Dans Met Mij/Ik Ben ’n Cowboy/Waor Gaon We Naortoe/Als De Liefde Mar Blef Winnen/Mooie Verhalen Later/Behalve a’k Uut Bère Kom/Schrei Mar Niet/Waor Wo’j Dan Nog Hen/Hier Kom Ik Weg/Op ’t Platteland/Maak Joe Waor/Op Fietse/Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veur Altied/Allennig

Plaat van de week: Chuck Berry – Johnny B Goode ft. Bruce Springsteen & The E Street Band

“Chuck Berry overleden”, dat zag ik zaterdagavond op mijn telefoon verschijnen. De vader van de Rock ‘N Roll. Of zoals John Lennon het zo mooi zei: ‘Als je rock ‘n’ roll een andere naam wilt geven, noem het dan Chuck Berry’. Chuck Berry was een grote inspiratie bron voor velen, zoals The Beatles, The Rolling Stones (hun eerste hit was een cover van Chuck Berry), The Beach Boys en ook Daniël Lohues. Bruce Springsteen was en is een groot fan van de man. Springsteen heeft de nummers van Chuck Berry vaak gecoverd. Zoals ‘Little Queenie‘, ‘Back In The USA‘ en deze hele toffe versie van ‘You Never Can Tell‘ en zo kan ik nog wel even doorgaan. Springsteen en Berry hebben ook een aantal keer samen gespeeld zo was Springsteen en zijn E Street Band in 1973 begeleidingsband van Berry. In 1995 bij de opening van het Rock ‘N Roll Hall Of Fame museum in Cleveland, OH speelden ze voor de laatste keer samen op een hele fijne versie van ‘Johnny B Goode’.

Alweer een grote meneer uit de muziek overleden. Mooie muziek heeft de man gemaakt en was een grote inspiratiebron voor velen die na hem kwamen. Chuck Berry 1926-2017.