Plaat van de week: Darlene Love & The E Street Band – All Alone On Christmas

Wat mij betreft een van de beste, zo niet het beste kerstliedje ooit gemaakt. In tegenstelling tot de liedjes van Chris Rea, Wham en Mariah Carrey gaat dit nummer mij nooit vervelen. Nu ben ik natuurlijk wel wat bevooroordeeld omdat de E Street Band van Springsteen meespeelt op dit nummer en het de soundtrack is van een van de leukste kerstfilms, Home Alone 2.

Concertreview: The War On Drugs: bigger and better!

In 2017 zag ik The War On Drugs voor het eerst, op 2 november om precies te zijn. Tijdens een van hun twee uitverkochte concerten in de AFAS Live. In augustus van dit jaar werd bekend dat de band na een concert op Lowlands in december terug zou komen naar Nederland. Nu voor een concert in de Ziggo Dome. Een logische stap als je 2 keer de naastgelegen zaal weet uit te verkopen. Dus op 8 december concert nummer 2 van The War On Drugs en (spoiler alert) zeker niet mijn laatste. De Ziggo Dome was op een paar plekken op de 2de ring zo goed als uitverkocht. Een mooi prestatie van een band die het niet moet hebben van veel gedraaid worden op de radio. Tegen 20 uur kwam de band (Sandy) Alex G het podium op om het voorprogramma te verzorgen. En dat begon nog wel redelijk maar naarmate hun set vorderde zakte het weg, helemaal na een grunge nummer, haakte ik helemaal af. En de muziek stond bij het eerste nummer wel heel hard, als zelfs op de tribune je broekspijpen trillen van de bass, mag dat wel gesteld worden. Na een goed half uur zat het voorprogramma erop en kwamen de roadies het podium op, om alles klaar te zetten voor de hoofdact.

Opvallend vond ik de hoeveelheid gitaarpedalen rondom de microfoon van frontman, Adam Granduciel, mooi om te zien. Rond 21 uur kwam de band het podium op en werd er afgetrapt met ‘Holding On’ van hun meest recente album ‘A Deeper Understanding’ uit 2017. Daarna werd het nummer ‘Babby Missiles’ gespeeld van het album ‘Slave Ambient’ uit 2011. Gevolgd door ‘Pain’ en ‘An Ocean Between Waves’ dat nummer is dan weer van hun doorbraak plaat ‘Lost In The Dream’ uit 2014. Zo meanderde de band deze avond door deze 3 albums. Een van de hoogtepunten vond ik ‘Eyes To The Wind’ dat akoestisch begon met alleen Adam Granduciel op akoestische gitaar en Robbie Bennet op de toetsen. Na een tijdje kwam de band er steeds meer bij en dan afsluiten met een mooie mondharmonica solo. Het kippenvel stond hoog op mijn armen. Prachtig! Een ander hoogtepunt was ‘Under The Pressure’ waarbij drummer Charlie Hall tot het uiterste werd gedreven tijdens een tussenstukje van het nummer. Na het nummer moest hij ook zichtbaar bijkomen. Dat we konden zien op de schermen die naast het podium hingen. Met mijn favoriete The War On Drugs nummer ‘Thinking Of A Place’ en ‘Burning’ kwam er een eind aan het concert.

Een werkelijk waar prachtig concert, werd er vorig jaar nog wat neerbuigend gedaan over de sound van de band, er waren vergelijkingen met de Dire Straits, liet The War On Drugs afgelopen zaterdagavond zien wat ze in huis hadden in een bijna uitverkochte Ziggo Dome. Het geluid was erg goed, was het in de AFAS soms nog een brei aan geluid, kon je nu elk individueel instrument goed horen. Daarnaast was de lichtshow er om heen ook erg goed. Ik ben er van overtuigd als ze een nieuw album hadden uitgebracht voorafgaand aan deze tour de Ziggo Dome compleet was uitverkocht.

Setlist:
Holding On/Baby Missiles/Pain/An Ocean in Between the Waves/Strangest Thing/Nothing to Find/Brothers/Eyes to the Wind/Red Eyes/In Reverse/Under the Pressure/In Chains//Thinking of a Place/Burning

Band:
Adam Granduciel – vocals, guitar, harmonica, sampler
Robbie Bennet – keyboards
Jon Natchez – saxophone, keyboards
Charlie Hall – drums
Dave Hartley – bass, vocals
Anthony LaMarca – guitar

Gezien:

The War On Drugs
A Deeper Understanding Tour
Voorprogramma: (Sandy) Alex G
08-12-2018. Ziggo Dome, Amsterdam, NL

Plaat van de week: Bruce Springsteen – The Promised Land

Volgende week zondag 16 december verschijnt op Netflix: ‘Springsteen On Broadway’ een concertregistratie van Bruce Springsteen. Springsteen begon op 3 oktober 2017 en op 15 december 2018 speelt hij zijn laatste show in het Walter Kerr Theater, op Broadway in New York City. Zelf had ik weinig interesse om dit concert of is het een voorstelling (?) te zien. Mede door de hoge kosten van een kaartje variërend van 75 tot 850 dollar. Maar afgelopen week verscheen, als voorloper op de soundtrack die vrijdag 14 december verschijnt, ‘The Promised Land’. Een hele mooie versie wat mij betreft. De soundtrack van deze concerten staat in bestelling en komende zondag ga ik zeker kijken naar het concert op Netflix.

Plaat van de week: Israel Nash – Lucky Ones

Het einde van het jaar komt snel dichterbij, dus dat betekend dat er weer veel jaarlijstjes verschijnen van de beste platen van het jaar 2018. Zelf maak ik ook al een aantal jaar zulke lijstjes en ben de afgelopen week begonnen met het luisteren naar de platen die ik dit jaar heb gekocht. Zo ook ‘Lifted’ van Israel Nash. Een plaat die ik van de zomer al eens had beluisterd maar mij niet echt was bij gebleven. Dat was deze week dus wel anders. Wat een fijne plaat daarom is de plaat van de week een van de 12 nummers van deze langspeler. Getiteld ‘Lucky Ones’.

Binnenkort is te lezen op welke plek deze plaat beland in mijn jaarlijstje.

Plaat van de week: Drew Holcomb & The Neighbors – Good Light

‘Good Light’ van Drew Holcomb & The Neighbors kwam deze week voorbij op mijn iPod (ja ik luister nog muziek via een iPod) en daarna ging het nummer en het gelijknamige album uit 2013 op repeat.
Prachtig nummer, met een mooie mondharmonica opening en een mooie tekst. Want hoe donker het ook is, het wordt vanzelf weer licht. Prachtig!

Plaat van de week: Whitey Morgan – Tired Of The Rain

Whitey Morgan, wie? Nog erg onbekend in de muziekscene maar oh wat maakt hij mooie country muziek. Zowel solo als met zijn band de ’78’s. Op 26 oktober verscheen het album ‘Hard Times And White Lines’ een mooi album met de plaat van deze week als absoluut hoogtepunt: ‘Tired Of The Rain’.

Plaat van de week: The Delines – Eddie And Polly

Na een lange stilte te wijten aan een ernstig ongeluk van zangeres Amy Boone brengen The Delines onder leiding van Willy Vlautin (schrijver en oprichter van de band Richmond Fontaine) een nieuwe plaat uit getiteld: “The Imperial”. De eerste single van de plaat is het nummer ‘Eddie And Polly’.

Afgaande op deze eerste single is deze plaat nu al een serieuze kanshebber voor de plaat van het jaar editie 2019. Het album is vanaf 22 januari 2019 te koop!

Plaat van de week: Glen Campbell – Gentle On My Mind

In de categorie ‘een liedje dat ineens weer in je hoofd rond spookt’ (Halloween grapje), is de plaat van de week ‘Gentle On My Mind’, geschreven door John Hartford. Maar het nummer kreeg pas echt bekendheid door de versie die Glen Campbell opnam. Vooral deze versie vind ik erg mooi, met een prachtige gitaarbreak (vanaf 1:25).

Ook is het nummer onder andere gecoverd door The Mavericks en Elvis Presley. Maar een van de mooiste versies vind ik de versie van The Band Perry. Hun versie van het nummer verscheen op de soundtrack van de documentaire ‘I’ll Be Me’, over Glen Campbell en hoe zijn ziekte, Alzheimer zijn leven ging beïnvloeden. Vorig jaar overleed Glen Campbell aan de gevolgen van zijn ziekte.

Pracht versie!